26 Eylül 2009 Cumartesi

az önce

bisürü arkadaşımın nefretini bünyeme hapsettim çomçok mutlu oldum,
ne ya sinir oldum habire nerde buluşuyoruz kim geliyor bakırköy mü bıdı bıdı bende daha fazla mesaj atmasın kimse herşey apacık ortada dedim zaten gitmeyide düşünmüyorum atın beni bu mesaj grubundan ya işi gücüm var benim , tüketmeyin beni gidin başkasını çağırın ne biliyim
ay çok pis gıcık oldum, sinirlerim zıp zıppire gibi zıpırtıyor,

neyse esasında yevrum ahmet kuş dili öğrendi onu kutlamak için yazacaktım,
bizim küçük sıpa kuş dili öğrendi sanki 2 yaşında okumayı söktü bi havalardaki sorma
evde kuş dili anlamayan bi babam var, o da hiç öğrenecek gibi durmuyor yavrum neyse bugünlük bu kadarcık sonra yine gelirim yine bişiler anlatırım,
ya kırtasiye alışverinşi yapmak isteyorum ben bütün benliğimle böyle musmutlu olmak benim de hakkım,
küçük insancıkların küçük oyunlarıyla çok zaman harcadım huleyynn, ver elini hayat moduna girdim,
siyusun gelcem ya beni bekle:)

16 Eylül 2009 Çarşamba

biliyon mu kötü karakterler var

bugün niz ile iftar yaptık, bir kere de bir yere vaktinde gel nolur ki nolur, demedim,
yolda giderken bana lan dediğiçün biraz trip attım sonra trip attığımı unuttum açlığıma daldım,
yemeğin içinde benim sevmediğim bezelye, onun sevmediği mantar vardı, ikimizde beğendiklerimizi yedik,
hayat da böyle galiba herkes istediğini yesin diye düşündüm,
beğenmediklerimizi ayırmak gibi geldi, çok uzun süre böyle şeyler düşünmedim, sonuçta açım ve yemek yeme derdindeyim,
neysem herşeyin tadına bakıldı sonra yaklaşık 3 haftadır gitmediğim çengele gittik,
ben ısmarladım bana ödetti daha dovrusu :) parası yoktu, bedava benzin alabiliyor diye habire bana hava attı, bizim verdiğimiz vergilerleymiymiş neymiş, oh ne ala, hehe bedava diyerek beni tahrik etmeye çalıştı çok başarılı olamadı,
şaka maka bayram geliyor gelsin de üzülüyorum ben neyse bu yazıyı yayınlamaktan şuan için vazcaydım, devam ettiremeyecek gibiyim,
başlıktan mahvolmuş zaten yazı, kardeşim böyle bi şarkı varmış onu söylüyor yedi 24 ondan yazdım, aslı biliyor musun ama o biliyon mu diye bağırmayı tercih ediyor, bende her seferinde susuyon mu diye cevap veriyorum, böyle salak salak gülüşüyoruz,
bu aralar sinirden ortadan ikiye çatlar konumdayım üstüne üstlük çok alınganım sanki göz yaşlarım kirpiğimin hemen gerisinde, zaman zaman çoğu zaman biraz tedirginim, ocakta yemeği olduğu halde komşuda kahve içmeye çalışan kadın gibi,
esasında çok çabuk moda giren bir insanın ben mesela beni bir dizide prenses rolünde falan oynatsalar yanlışlıkla ben kendimi prenses sanarım, herkesten saygı beklerim, doktor olsam "açılın ben doktorum" derim, avukat olsam adliyelerde dava açmaya, mahkemede suçluları savunmaya kalkarım, ayrıca biliyorum sadece suçlular değil haklılarda savunulur, neysem ne işte, Allah biliyor da yaratıyor biliyooon mu:)selena melana olsam kazara, bişiler yapar yapar kendi etrafımda döner görünmez sanardım kendimi, uçmaya muçmaya kalkar ölürdüm mazallah,
demem o ki,biri beni alsın anacım böyle moda soksun, işte ben bunu istiyorum, şimdi de çok uykum geldi, şimdi başlarda duygusal yazacaktım, sonra ne gerek var dedim, en ilk başta bi şiir dizesi vardı onu yazayım dedim sonra londra resmi falan buldum, onu koyarım dedim olmadı,
moda giremedim, bazen de olmuyor işte,
en iyisi dualar edip uyumak,
aa bu arada songül ablanın yeğeni gelmiş 5 aylık, annesigil getirmiş işte, o neydi oyuncak gibi, ağlamasaydı keşke daha bi çok severdim,birde coca cola reklamındaki velet ne şirin, annesi olsam ablası teyzesi olsam ben sokağa çıkmaz habire severdim, en ala tarçı muamalesini yapardım adı da sinbad olsun gözleri falan fıldır fıldr elalemin bebeğine isimde taktım,
acaba bloğu yayınlasam mı aman koyver gitsin bırak gururu

13 Eylül 2009 Pazar

günaydın dünya


bugün pazar ve ben erken kalktım,
esasında sorarsanız ben pazarları hiç sevmem,
ruh hali etkileşimden olabilir, ama hiç sevmem bugün sevdim,
erkenden kalktım ve hırkamı giydim,
kışı özlemişiz galiba veya ben özlemişim ,
böyle üşümek beni mutlu etti desem yeridir,
uzun zamandır bayankuş modunda takıldığım için uyuyp sabah uyanmak biraz ilginç geldi,
tarçının sabah yemek vermem için sırnaşmalarını özlemişim,
ay ben bu salağı seviyorum,
birde sabah sabah size alın bir şarkı benden güle güle dinleyin...


12 Eylül 2009 Cumartesi

dünya çok kalabalık ve ben kalabalığı sevmiyorum

çizgi filmlerden johnny bravo ve tazmanya canavarını,
kuru yemişleşlerden yer fıstığını, papağan çekirdeğini,
dizilerden aşk yakarı umutsuz ev kadınlarını,
tatlılardan künefeyi, sıcak irmik helvasını,
kıyafetlerden ayakkabıyı, çantayı,
saçlardan kıvırcık kahve rengini,

ağlarken yalnız olmayı,
dişlerimi fırçalarken şarkı söyleyi,
duvarlara kurşun kalemle çizik atmayı,
apartmanda pijamayla turlamayı,
camda heyecanla sigara içmeyi,
ahmetin elini tutup markete gitmeyi,
tarçınla beraber uyumayı
seviyorum, evet seviyorum

ve
bazıları vardı severdim,
elimi uzattığımda ordalardı, bu olması gereken değildi
elimi uzattığımda olmadılar,
elimi uzattığımda yok da oldular,
şimdi elimi geri çektim arkamı döndüm,
bazıları vardı severdim, sevdim, seviyordum,
sonra hayatlarımız sonra hayallerimiz,
sonra müşterek olan her anımız,
di li geçmiş zamanın azizliğine uğradı,
güzel dediğimiz hatıralar ardımızdan el salladı,
niye oldu bile demem artık,
oldu işte


not: hatıralardasın, senin için daha güzeli mümkün olmalıydı oysa,




5 Eylül 2009 Cumartesi

altaki yazıya edit büdüt

unuttum az önce söylemeyi,
birgün dünyayı gezeceğim, tanımadığım şehirlerin sokaklarında kaybolacağım,
safari yapıp, doğal yaşam parklarında şımarık hayvanlara yiyecek vereceğim herşeye inat,
tunus cezair fas mısıra gidip orada değişmeyen biryerler bulacağım yıllara inat,
simyacıyı yaşıyor gibi olacağım ellerime ayaklarıma kına yaktıracağım,
sadece çocukların yediği kalitesiz dili boyayan dondurmalardan yiyeceğim,
ve adını kimsenin bilmediği adalara gidip beyaz kumlarda akrobatik hareketler yapacağım,
geri geri koşup kafa üstü düşeceğim,
deveye ata eşşeğe üzerine binebildim her hayvana bineceğim,
paraşütle helikopterden ırmak nehir gibi bir akarsuyun üzerinden atlayıp, kendimi rüzgara bırakıp çimenlere yumuşak iniş yapacağım,
süt sağıp ineğin poposuna şaplak atacağım,
ufak ufak benim için anlam yüklü şeyler alacağım evimin bir odasını bunlara ayırıp ilerde çocuğuma bunu bana afrikalı küçük bir kız vermişti, üzerinde pembe bir elbisesi vardı gibi ince detaylarla dolu hikayeler anlatacağım, evet birgün dünyayı gezeceğim, bıraktığım iz birkaç kilometreden ibaret olmayacak,

benim kendimle ufak bir sorumum var


en büyük sıkıntım benim, evet ben

*ıçı kırık bi okulun 3. sınıfına geçip geçmeme arafında,
matematik bölümünü okuyan insanlara anlam vermeye çalışırken,
ösymnin verdiği bursu üniversite almasın diye kasarken,
ramazanın tüm düzensizliğine rağmen ders çalışması gereken,
liseden nefret ettiği bi kaç insanın bile biryerlere geldiğini görmek,
sonra birşeyler başaranlara olağanüstümüş gibi bakmak beni sıktı,
ben beni sıktım,
belki de sevdiğim işi yapmıyorum bu yüzden bu başarısızlık diyorum,
kendi başaracağıma inanmıyorken başkalrının inanması çok güç elbet,
sinem ben inanıyorum dedi,beni mutlu etti bilmiyor,
evet kendimle barışık değilim, ve gündüz vaktimin tamamını uyuyarak geçiriyorum,
köstebek misali geceleyin deliğimden çıkıyorum,
annem odanın herbir yanını kına yaptığım için bana öfkeli,
halıyı silerim falan dedim ikna olmadı, üstelik tarçın kumuna değil de küvete yapıyor kakasını,
herseferinde annem veya babamdan tenkit işitiyorum tenkit hafif biraz tenkit biraz azar,
ayrıca tarçın mama yemiyor saftürük ekmik içi yiyor, bir gün ona aldığım tüm mamaları onun gözlerinin önünde sokak kedilerine yedirmeyi planlıyorum işte o zaman memnun olacağım,
birde benim başlayıp yarım bıraktığım kitaplar, filmler işler gani ganidir, ehliyetim iki yıldır sertifika halinde sürücü kursunda duruyordu iki gün öncesine kadar işte o biçim bir insanım,
hep hayatımın şu anına kadar biri beni değiştirsin diye bekledim ama şimdi bu değişikliği benden başa kimsenin yapamayacağını anladım,
sabahın köründe kalkıp çılgınlar gibi temizlik yapan nezahat abla bile idolüm olabilir hayatta takıntıları olan olmazsa olmazları olan her insana saygım sonsuz,evet bugün nalet odamı adam etmekle işe başlayacağım,
büş işe başladı birazdan onu kadırıp işe girişirim,
annemi memnun ederim sonra iki saat ders çalışır kestiririm,
kimse gaz vermiyor,
zaten zaman zaman gaz verenler yüzünden bu hale geldim,
lisede danışamn öğretmenimiz vardı, dershaneda, bu kadınlar bize yalvarırdı ders çalışalım diye bizde nazlanırdık amaan hocam falan derdik,
ne diye yalvarıyorlarsa ne haliniz varsa görün zevzekler diyip bizi çaresiz bırakmalıydılar,
evet bunu yapsalardı etraftan gaz dilenen bi insan olmazdım neyse şunun şurasında hayatadahil olmama az kaldı diye düşünüyorum,
o yüzden bi yerden tutmalıyım,
belki tutmakta yetmez elimi oraya yapıştırmalıyım,
evet okuyucum, şu sıralar kendimden sıkılıp kendime savaş açtığım zamanlar,
kendine iyi bak..


2 Eylül 2009 Çarşamba


çekmecede duran eski telefondan mesajları okumak gibisin sen,
kısa kısacık sürelere zamana yayılmış özlemleri sığdırmak gibisin,
biliyorum dönülmez yollara gidenler "hoşçakal" demez birbirlerine,
bizde demesekte içimden derim ben hoşçakalsın diye,
boş mesajlara düşünce balonları koydum ben,
sen yapamadın yapamazsın da ,
çünkü acımak ana göre zaafken bana göre düşünceli olmaktı, hep merhametide yanlış anlamıştın sen,
zaman değişirken sende değişmişsin meğersem,
hayatımda soru işereti kalmadı galiba,
ünlemler hiç ama hiç olmasa
noktaları her derde deva,
dönülmez yollara gidenler hoşçakal demez birbirlerine,
biz de demedik seninle...