30 Ocak 2026 Cuma

Kendine ait bir minder

 İçimde durduramadığım bir yazma arzusu uyandı. Tıpkı eskisi gibi. Eski ben gibi. 

İçimden sürekli konuştuğum için o 7 yaşımda iç konuşmaya dönen özel konuşmam( dersten öğrendim çocuklarda böyle oluyormuş tılsımını kaybetmiş gibi değil mi?) hiç susmadığı için yazmak bana çok kolay. Sadece o kadar hızlı ki noktalama işaretlerine hiç dikkat etmeden, öylesine gelişi güzel yazıyorum. Geri döner de okursam atarım bazı kısımları ve eskitirim onu diye çok kez hiç okumadan entera basıyorum. Böyle okuduğum zaman çok çok sonra çok daha güzel geliyor içime. 

İçimde aynı zamanda uzaklara gitme arzusu uyandı. Trenle. Kimse ile konuşmadan sadece camdan dışarıya bakarak. 

Ve tüm bunlar çocuklarım benden üç gün uzağa gittiklerinde babaları ile oldu. Bağlantıyı kurdum. Kendimi dinlemediğim onca zaman kendimle tekrar karşılaştım. O sevmediğimi ve beni unuttuğunu artık bana küstüğünü sandığım kendimle. Kendine ait bir odası hiç olmamış kendimle. Şimdi kendime ait olan minderimde oturup yazıyorum bunları resmini çekeceğim. Kendi ellerimle ördüğüm yastığım arkamda. Kendi ellerimle  ben kendimi kederlere saldım. 

Kendime hep kızdığım için hep dünyanın görünmeyen ama hissedilen suçlarını onun sırt çantasının iç gözüne koyduğum için o çantayı bana verip kaçmıştı. Hiç birşeyden emin olmadan yaşadım yıllarca. Çocuklarımı sevdiğime emindim. Beni de onların sevdiğine. Emin olduğum en güzel şey buydu. Ve kocam onu sevmeseydim gıdığında huzur bulmazdım. Gıdığında huzur bulduğum. 

Kendimi yine bir kalabalığın içinde, sis bulutuna karıştırıp kaybetmek istemiyorum. Allahım söz bu sefer onu çantasından azad edip ağırlayacağım. Misafirlik değil temelli kalsın. Baktım Bugün az önce ona alnı kırışmış sıra sıra. Sonra bana baktım göz kenarlarım kırışmış neşem ve düşüncelerim sizi kesiştiriyorum. 

Barışın sarılın artık ikinizin de ellerinden tutuyorum. Anlayış düzeylerinden üçüncüsü dışarından perspektif alıyorum ikinizi de anlıyorum. Sevgilerle..


Bunu da eklemeden edemeyeceğim o kadar güzel o kadar insan o kadar kalpten birisini seviyorum ki hıdır hocam. Bu dünya için ne kadar kıymetli olduğunu biliyor mu acaba? Sonra ona methiyeler düşeceğim “ben unutmam önce sen söyle” demesi gibi. 

Ben unutmam önce sen söyle Firdevs..


26 Ocak 2026 Pazartesi

Kaldı üç


 Toplam 7 finalimin dördü gitti üçüsü kaldı hadi bakalım rabbim selametle atlatmayı nasip etsin amin. Saat 2 ye 2 var Feyzayı uyutmaya çalışıyorum. Anamın derdi çok faydası yok, kayınvalidemin kuyruğu çok umru yok onlara diplomamı alırken sahneden teşekkür etmeyeceğim 😝 

Mis gibi Feyza’nın masasına yerleşmiştim, kitaplarım notlarım ve postitlerim; masasına kahve bardağımı bıraktım diye beni kovdu Ömerin bunaltıcı masasına ve dikkat dağıtıcı objelerine katlanarak çalıştım. Ve sandalyesi okuldaki sıralardan rahatsız. Bu da böyle bir anımdı. 

Resime not: Feyza’nın masanın altında ayşe(Feyza’nın kızı)ve iki bacısının yattığı karyola, Ayşe’nin çalışma masası ve dolabı vardı. Alakalarımı o küçük aralığa sokup çalıştım. Bana bunu çok gördün Feyza. 

24 Ocak 2026 Cumartesi

Eski şeysileri


 Eski şeysileri okuyorum ya nasıl mutlu oluyorum, en çok da uzun uzun detay vererek yazıklarımı. Bi anda beni oralara götürüyor o duygum canlanıyor. Artık öyle yazacağım sana. Şi di bugün sabah kalktım sınav saat 11 de ben uyumamışım gece ikide çalışmış çalışmışım hep bu dönemler ne bok yemeye ne fuşki yemeye yazıldın diyor kafam bi de ilk okulumun ne acısı varda senkronize canlanıyor mesela bu dönem benim sıçış dönemimdi ensar falan hayatıma girmişti sonra diyorum o hengamede evlenip kurtulayım bu sınav şeylerinden o zamanlarda ki gibi belki, bi bakıyorum o kartı oynamışım heheheh. Neyse devam diyorum çalışmaya. Bi de şöyle bi özelliğimi farkettim istatistik ve biyolojiye ayşe ile çalışıyorum. Araştırma da burcu ile kankayım sosyal de Sibel bilişsel de Zehra adam seçe seçe ilerliyorum anlamadım hepsinden başka insan bulmam onlarla not paylaşmam benim bir şıpsevdi olduğumuzu adam seçtiğimi mi çok yönlü bir parlak zeka olduğumu mu neyi belli ediyor çözemedim sonuncusu olmadığım çözememden belli, onu kendimi övesim geldi diye yazdım. Char gbt ye beni tanımlar mısın yazdım beni bi övdü ne perfökto analığım ne akademik bilgiye faydalı olmaya önemvermeliğim ne mistik çözümcül tarafım kaldı. Öyle mük biriyim ki anlatamam. Dönmediğim telefonları ghostladığım sülalemi bilmiyor tabi zavallım. Rüya soruyorum çocuklarıma ne yapsam iyi bana 5 şıklı zor çeldirici soru hazırla elli tane bi elli tane daha bu kadar tanıyor beni. Bi de tanı koyduğum aile fertlerimi psikoloji dersim için diye sorduğumdan beni ilim aşığı sanıyor. Kendimi belli etmemeliyim 🫣 neyse kendimi övdürdüm o kadar biraz da eleştir dedim bana dedi ki “tek kötü özelliğim herkesi kendim gibi sanıyorum” diyen malıskiler gibi; kendine çok yükleniyorsun biraz kendine zaman ver kendini de önemse falan. Ben burada yatakta yatarken kendimi önemseyip bunları kendim için yaptığımı bilmiyor tabii. 

Aaa bugün de ne oldu Feyzayı böyle tahtta gezdirir gibi minderde gezdirdik Ömer ben de ben de dedi. Oradan bi bakışı var 1,5 yaşında içindeki bebek uyandı aaa minderle imkansız ellerimizi birleştirdik böyle gezdi öptük iki yanağından bizim bi “biz bir aileyiz biz bir bir bir aileyiz” şarkımız var nasıl mutlu oldu. Çocuk işte. Bi de bunun kolunu mınvıkladım face time esnasında mal mal hareketler yapıyor spastik gibi diye; oradan bi vicdan şeysim vardı unuttu onu diye sevindim. 

İşte bu kadar Numan’ın iki dişi skooterdan düşün öndeki kökünden çıkmış çok üzüldüm. Bu da böyle bi anımdı 

Amanin

 Boşnak teyzeler gibi çenemin altında beyaz sakalım çıkmış sevgili günlük. Görünmüyor da elime geliyor beyaz sakallı kocamdan bulaştı galiba. Bu yakını görmeme de belli bir yaştan sonra insan üzülmesin diye bir adaptasyon galiba. 

23 Ocak 2026 Cuma

Refakatçi


 İşte ben. Feyzoli çok hasta üstelik sınavlarım var ev tam bir curcuna, sarı kusmuk kovası başucumda geçecek inşallah. Bin şükür olan güzelliklere olmayan kötülüklere. 

22 Ocak 2026 Perşembe

Hac

 Üç tane arkadaşıma daha hac çıktı maşallah gelsin Arafat’tan dualar aminler 🌷

Boynum fena halde tutuldu yolda izde berde bir kayro sosyal medyasına içerik üretmek için beni durdurup bi kıtlatsa diye yürüdüm bugün yürüdüğüm tüm yolları, boynum tutuk eve geldim duam kabul olmadı. 

Yarın araştırma yönt finali var çok konu çok ezber akıkı geldi şükür küçük kız hasta kusmuk kokuyordu dün saçları. Kaynanamın çocukları ihmal etme şiiri aklıma geliyor sürekli. 

Acayip kilo aldık özellikle baygöbek 88 olmuş ayu ben de 54 ü zorluyorum 53,8 ler falan neyse önümüz ramazan gider inşallah 

Duvara iki şey çakınca evim evim diye bi sevindirik olma halleri. 

Hayalimde taş ev vardı kış bahçesinin taş duvarlarının arasında yaşayan karadul ailesi ve kertenkele sülalesi sonrası buna bi güncelleme yapmam gerek anladım. 

Bademciklerim nanay inşalalh hasta olmam amin. 

21 Ocak 2026 Çarşamba

İki gün önce


 Öyle garip bişi oldu ki böyle şak diye kaldım köşe koltuğun tam da köşesinde sonra bir yaprak düştü maziden yere. Böyle bir anda oluyor dedikleri ne varsa ona benzer bi anda azizim. Hiç böyle bir pıt beklemiyordum. Ne güzel bir hafifleme sonrasında izahı yok. Keşke daha önce olsaydı o pıt. Tüm şartlar o anda sağlanmış demek ki hemen ekran şeysi aldım attım tubilime bir kuple konuştuk sonra yallah cinler yalllah kışkış

13 Ocak 2026 Salı

Keşke

 Günlüğümün başlıklarından akrostiş yapsaydım tüh be ne yazardım acaba 

20:24

 Yazmamaya başladığım dakika. 

Beynime bir istatistik saldırısı düzenliyorum sevgili günlük. Dün çok fena şeyler oldu zaten sarı cisim bozulmaması yüzünden yaşadığım gerginlik had safhada beni hiç bi Melisa çayı sakinleştiremedi. Oldu yani bişiler unut unut moment. Bugün de ufak tefek cinayetler tadında küçük bi intikam aldım. İlk defa intikam aldım galiba. Böyle alınan falan bişeymiş. Arabayı Ensar sürerken sabote ettim klimaları kökledim. Sonra bu da, araba da benim arabam, kaza yapmış. İntikam da bana girdi. Neyse bugünlük bu kadar yeter sevgilerlerle ben. 

Saat de 20:28

12 Ocak 2026 Pazartesi

Kalbimin Eleği


 Regl öncesi gözün perdesinin, dilin filtresinin kalkması, kalbin eleğinin incelmesi durumunu bilir misin.? Feyza’ya hamileyken biyolojim nasıl benzer bir değişime uğradıysa ilk üç ay herkesin tabiri ile “canavar” uyanmıştı içimdeki. Aslında o canavar benim esas yanımdan başka bişi değildi. Hani annesi ayıya dönüşüyordu ya Merida’nın aynı öyle oluyor annesi Feyza’nın. O örtmek, gülücüklerin ardına gömmek, gözlerimden fışkırmasın diye zaptettiğim canavarımı seviyorum. Önümüze gelene ikimizin bin tekme :) 

Neden bunları yazdım geleceğime not: sen kimseyi memnun etmek için donatılmış bir araç değilsin. İstersen yap, sevabına inanıp yap ama pasif agresif zavallılar gibi içinden pöyküreceksen yapma. 

Bir sonraki yazım psikanalize neden ihtiyaç duyarız şeklinde olacak sizi kanalıma abone olmaya beklemiyorum çünkü olmayacak tabiii 

Gxtğnğn kıllara ağaran Cim y gibi belli yerden sonra da komiklik bitiyor aaaa dün gece aklıma ne geldi fazla bilmenin getirdiği işlev bozukluğu ve sonuca varamama hayattan tat alamama üzerine bi çalışma yapmak istedim ben bu salaklığı Ömer’e hamileyken sürekli nasıl doğuracağım diye kafayı yakıp bizzati yaşadım. Bilip bilip sürekli beyinde nöron düzeyinde takılıp kaldım sempatik sinir sistemim aktive olmadı. Şimdi bu terapiler zartlar zurtlar hayatı yaşama ve başetme  becerisine akışta akma haline öyle bir balta vuruyor ki son son çare hiç yaşayamıyorsun mesela git ama otantikliğini bozuyor insanın. 


Öğrenme motivasyonu da şöyle işliyor bence benim fikrime göre 

Birşeyi bilmediğini görme 

Öğrenmene ihtiyaç duyma 

Öğrendiğini sanma 

Derinleştikle başa dönüp aslında bilmiyormuşum fikrine kapılma 

Bu bilgileri hiç bi kaynakta bulamaz kimse haaa :)) şuan bildiğini sandığım o güzel ve cascahil evredeyim bilişsel çok zevkli hıdırım ilyasım sağolsun.