
20 Ocak 2008 Pazar
misafirlerimiz var:)

18 Ocak 2008 Cuma
sana dair,

senin varlığının bu hayatta bana kattığı güce dair
sonra yoksunluğundaki anlamsızlığıma dair
konuşasım yok biliyorsun ya sen
herşeyi o sebepten
sana dair diyorum
sadece sana dair
içerisinde sana dair olanlar; kalbimin,
elimin, sonra ruhumun ve beynimin
bilirsin ben birşeyi çok seversem onu ruhumla beynimle kalbimle severim,
ve içerisinde sana bakarken gözlerimin.
en kötü anımda belki gücümün başlagıcının yegane sebebi sesin
devrilip herşey üzerime kalkmamda ki tek desteğim ellerin
sonra bir gülücük bir gülücük daha sebebi sensin
herşeyin
gözlerin,
sen kim misin?
sen SÜMEYYE'sin
16 Ocak 2008 Çarşamba
from ırmak's home;

by zeki müren derim sadece
12 Ocak 2008 Cumartesi
bunu sadece aMa sadece sana yazdım.
kendimi birdenbire ansızın bilgisayara başında üstelik de salonda buldum..
artık sende herkes gibisin demek için az biraz minnacık zamana ihtiyacım var
bu zaman zarfında da kimselere ben unuttum tamam mı falan demicem
dersem mors oluyorum kabulüm
ağzıma tıkılan sözler o kadar fazla ki ne yapiyim uzun zamanımı alıyor unuttmak
bi de kimse beni özelden aramasın merak ediyorum umutlanıyorum üzülüyorum sinirleniyorum kızıyorum kendime..
bir de nadiren ama çok nadiren aklıma gelince özlüyorum mailimi açıp
tüm mailleri baştan sona okurken
keşke diyorum keşke
hayatta iyiki de demem gereken birkaç şeyim olsaydı keşke
içi vesvese ile dolu pazara giden anne gibi
acaba diyorum yemeğin altını kapatmadım mı
eve gidince orada yemek bulamamaktansa yanık bir tencere bulmak istiyorum
sanki birşeyler yarım kaldı
hayatta yaşadıkça arkamda koca bir çöplük bıraktığımın bir kez daha farkına varmak
insanlar bu denli üzdüklerini farkındalar mı acaba
inanmıyorum ben buna çivi çiviyi sökmez
seni merak etmiyorum incik cincik herşeyini öğrenmek istemiyorum
sadece aklıma gelince çok nadir özlüyorum
özlenecek neyi var hiçbir şey diyemem
ama özlerken özleniyor
neyi özlediğin umrunda bile olmuyor
bir bakıyorum elim gitmiş beynim gitmiş
çarem yok şansım yok..
zaman sadece birazcıkk zaman
geçici...
10 Ocak 2008 Perşembe
bugün hava güzeldi
bizim akvaryumdaki balıklar çıldırmışmış öle dedi ırmaq hakkatten de ağızları ile taşıdıkları taşları birbirlerine, akvaryumun münasip yerlerine atıyorlar.
artık huzurevini andıran o camiiye gitmeyeceğiz bi gideriz kadının teki hesaba çeker sen neden annenin yanında değilsin der, bir gideriz kaloriferler yek vücut olmuş bünyeler bizi süzer,
sonra inleyenler, anlam veremediğimiz camii müdavimleri.
bugünde 60 yaş üstü konseyi vardı severim yaşlıları ama kendinlerini taşımayan şu halleri ile neden hepsinin elinde onlarca poşet var anlamıyorum sonra teyze neden oraları gırgılıyorsun.
neyse mihrimaha gidicez ama ırmaq'ın bir ricası var dönen kapı yapmaları lazımmış haklı da zorlanıyoruz.
bana hayranlıkla karışık bir hayretle baktığını görer gibiyim
bazen çok çaresiz kalıyoruz kabinde karar vermekte zorlanıyoruz nereye gitsek diye,
artık tüm cafeler bize içeriye sinek girmiş gibi önemsemeyen Kanaat'in beyaz gömlekli gözlüklü emekli öğretmen kılıklı garsonları gibi davranıyor, desemde siz bana aldırmayın bugün bize elma bile ikram ettiler elmaları çatalla yedi çakal 2..
Merak ettiğim birşey var müsadenizle kredi kartı geçmeyen Kanaatte neden ankösörlü telefon var millet evi arıyıpta nakit lazım bana desin diye mi?sadece bir istanbul masalında ki çiçeğin kocasına benzeyen sevimli garsonu seviyoruz onlarda bizi sevmiyor zaten.
demek ki dostluğa dairi okuyordum demek ben aradım tam o anda:)yeterince şımardım hakkını verdim pasta cidden lezizdi ırmaq'a da nasip oldu
odanda sen olmayınca o kadar da gelmedi bana ondan canım bile çekmedi.sınavlarımız bitsin bi bitsin.
A may gat ben neler yapıyorum..
8 Ocak 2008 Salı
5 Ocak 2008 Cumartesi
mantar sote


3 Ocak 2008 Perşembe
umutlara sıkıca sarılmak..

sen sağırlaştıkça ben dilsizleşirim diye korktum..
ve uzun zamandır hep aynı duygu ile gezdiğimi farkettim
bir geleceği beklerken, olmadık bir anda arabanı üsküdarda görürken
gece yarısı özel numara uykularımı rüyalarımı bölerken,
derslere göstermelik girip aynı haftanın içinde farklı hastalıklardan rapor alırken,
dinlerken dinler gibi görünürken, susarken ama içten içe haykırırken,
zamanımı hep boş şeyler ile eksiltirken,
daima sat başında geçen zaman sayesinde her saatin dakikasına eşlik ederken gördüğümden
22:22 ye bile sevinmezken,
sonra vazgeçme çabası içinde gün gelirde üzülmediğime üzülür müyüm diye tereddütkar tavırlar ile,
hiçbir zaman anlamanı umut etmediğim bir duyguyu uzun uzun sana anlatmak için cabalarken de
işte bu duygu beni hiç yalnız bırakmadı yeri geldi klavyemi elimden aldı
zamanımı çaldı
ben senim dedi, senin içindeyim demedi de ben senim dedi
inandım mı
evet ne yazık ki her falıma bakana bile inandığımdandır belki.
bloğumu açtıp sana yazdım..
19 Aralık 2007 Çarşamba
İstanbul..

Sokak aralarında top koşturan çocuklarına,
yağmurun ardından mis gibi kaldırım ve toprak kokan yollarına,
geceleri köprü altlarına büzüşmüş berduşlarına,
apartman boşluklarında dünyaya gelen kedi yavrularına,
meydanlarda kavanoz kapakları ile yemlenmeyi bekleyen güvercinlerine
değer misin bu şehrin?
soğuktan ellerini ovuşturan gırtlakları patlamış sokak satıcılarına,
adı gibi ürkütücü olan tombul lağım farelerine
İstopta bulması en kolay olan gümüş rengi otomobillerine
kuaför salonlarını dolduran umutsuz ev kadınlarına,
elleri kınalı, saçları örgülü evcilik oynayan kız çocuklarına,
pazar arabalarını şehrin yokuşlarından yukarı çekmekten yorulmuş emektar annelerine,
huzurdan yoksun huzurevi köşelerinde kaderine terk edilmiş ihtiyarlarına
otobüste yer verilen hamile, yaşlı ve gazilerine,
balkonlarına asılan renk cümbüşü çamaşırlarına değer misin bu şehrin?
Kahvelerin önünden geçerken burnunun direklerini sızlatan o kokuya,
açık alanlarda leblebi kavuran, soslu fıstık satan kuruyemişçilerine
kışın şehrin üstüne katman katman inen sise,
babaların elindeki kese kağıtları içindeki sıcacık ramazan pidesine,
her gün binlerce şarampolüne yuvarlanan yüzlerce arabasına bu şehrin;
caddede ki tikiye varoşta ki garibanına
aralık ayında vapurun dışında seyahat eden kesik eldivenlisine
gül satan fal bakan çiçekçisine İstanbul’un değer misin?
tenhada güvercin sıkıştırıp yiyen martıya,sonrada alenen martı döner satan sahtekarına
balkondan düşersin inşallah diye beddua eden delisine,
sahil şeridi boyunca gözleri dolan, içi sızlayan her dertlisine,
köprü kuyruğuna, ido kuyruğuna, halk ekmek kuyruğuna değer misin sen?
veresiye vermeyen bakkalın siyah kaplı defterine,
ilkbaharın gözdesi hanımeli kokusuna,
gelin arabalarından yolma çiçeklerine,
cami avlusunda hacı yağı ve tesbih satan tonton dedesine bu şehrin...
Ey İstanbul;
Değer misin ki sen dar geliyor yürüdüğüm yollar
sokaklarında burnum koku almıyor, gözlerim görmüyor
ruhumun binlerce kez yuvarlandığı şarampollerinde sesim duyulmuyor
her kendini boğazın serin sularına bırakanla beraber ayaklarım ıslanıyor
her yanan ahşap konakla beraber ellerim is kokuyor
evet sen İstanbulsun
İstanbul da sen
belki biraz da bundan
İstanbul'u bu kadar sevmem...
24 Kasım 2007 Cumartesi
kendine kendine kendine gell:)

neşeli yazı yazılmamış mı bu bloga
kas kendini yazz yaa uff değişmiyor bu blog
acılı yazılarını başkalarına sakla
hemende arabesk olma..
sana annen hamile iken orhan gencebay müslüm baba ferdi amca mı dinlemiş
keşke zekanı pekiştirici mozart besteleri
yada klasik bir iki senfoni dinleseydi
şimdilerde pekbir moda
sen neden böyle oldunn
anladım anladım kederli bir günde doğdun on kasımda neden neşeli olasın ki..
ama şu türk filmi psikolojini taşırma sanal alemlere..
sen hülya koçyiğit hele hele de zavallı türkan şoray değilsin hiç..
sezerciği karıştırmıyorum bile
emrah da nerden çıktı yok ferdi
elalemin derdi neden seni bu denli gerdi?
ohhh mutluyum hafifim
yeniden doğdum
kalbim hafif..
18 Kasım 2007 Pazar
ayrı kavanozlar...
Münzevi balıklarız ayrı kavanozlarda..
sözlerime Limonlu seni çok seviyorum demekle başlıyorum:)
herşeye rağmen yanımda olmana
beni dinlememenin bile ne kadar geçerli sebeplerinin varlığından beni haberdar etmene müteşekkirim
ayrı kavanozlarda olduğumuz aşikardı da sen neden en baştan bana sonda vereceğin cevabı vermedin
bana yazacak çok şeyin olduğunu farkettikten sonra
yazdıklarımı okumanın zevkine varmışken neden
yani ben sana iki satır yazmasa idim sonsuza değin susucak mıydım?
yada biraz daha nazik olamaz mıydın?
yazacak hiçbirşey olmasa da senden bana
benim yazacak onlarca satırımın katlinden sorumlusunuz..
hani insan ağlamak ister hemde çok..
sonra ıslak bir bank bulur haylaz yağmurlar yağar..
birisini arar teselli bekler o da ona derki ben ablamlara gidiyorum sende
gelir misin?
telefon kapatılır..
en çok yanımda ol dediğim zaman benden kaçana
arayıp noldun demeye dahi gücü olmayana
sonra bana inanmayana her lafımdan sonra yemin ettirene
çok kırgınım ben hemde çok..
ayrıca farketmedim sanma limonlu o yaptığın mandalina süsler saçma sapan espriler hepsi beni güldürmek içindi..
mızıka sesini kulağımdan uzaklaştırmak da dahil bunlara
sözlerime limonlu seni çok seviyorum diyerek son veriyorum:)
16 Kasım 2007 Cuma

30 Ekim 2007 Salı
dedin ya geçen gün sen bana anladım işte o an özledin sen
hemde çok özledin...
sonra baktım sana o üst geçitten hızla geçerken kollarını açıp koşmak gelmedi içinden
durakta ki sevimli çocuğa gülmek de ne, bakmadın bile
üzgündün sen
anlatamıyordun
ağırdı,
ağrıyordu
parmak uçlarının morluğu bile umrunda olmayan
sana ne diyebilirim ki?
hep aynı şarkıyı dinleme
dilediğin plakayı bulmak için tüm plakaları okursan
unutkanlık yapar
sonra onun telaşesi var
belki üzgün belki kırgın zamana bırak
gözlerinin içinde kendini gördüklerinden
uzaklaşma
ama yaşamadan
anlaşılmazdı..
yaşıyordum
yaşıyorum...
seni öyle iyi anlıyorum ki
bu sözcükleri duyabileceğin en
inandırıcı ses...
27 Ekim 2007 Cumartesi
eringeç
sanada olur mu bilmiyorum ama,
ne zaman bomboş sürülmüş bir tarla veya düzlük görsem koşmak çeker canım
ama ne koşmak buluzum yaka kısmı yuvarlak veya "v" şeklinde ıslanana kadar
artık istanbulda uzun soluklu düzlükler görmek pek mümkün olmadığından helede apartmanınızın önü bile düz olmayan bir sokakta oturuyorsanız şehirler arası yollarda daha bi içiniz çeke çeke bakarsınız korkulukları olomayan tarlalara...
bayrama mı koştuk yoksa evdeki bayram trafiğinden mi kaçtık belli değil kendimizi ücretsiz diye sevindirik olduktan sonra,
tüm gişelerden sonra Ankara da bulduk pek özlemiş sayılmam memneket falan değilde annemin çocukluğu geçmiş ya ee büyükler de orada gittik..
insanın büydüğünü anladığı anlar;
küçüktüm ufacıktım demetevler yedinci caddenin sonundan bakar başını imkanı yok hayal edemezdim saatlerce yürümeye eşdeğerdi,
Osman bakkalın(Allah rahmet eylesin)önündeki kaldırımdan çıkımaz taa fırının oraya kadar giderim,
aparman boşluğundaki çimento yığını adeta bir uçurumdu benim için inersem asla çıkamazdım inenlere hayran hayran bakardım,
ama gel gör ki arabayı park etmek için yer ararken daha çok var baba ilerle dedim ama sokak bitmişti,
ben büyüdükçe bunlar mı küçüldü yoksa hep mi küçüktüler bilemem ama yaşadığımız zaman kadar değerli zaman bizim için
anlamı şu ki ne kadar az yaşarsan zamanını alan her şey yaşadıklarına bölünce tamsayılı bir ifade elde etme olasılığını artırıyor(pehh bakın bee matematikçi olduğumu belli ettim:)
anneannemin evinde tvsiz ve bilgisayarsız kalacağımı düşünmemek gibi bir dalgınlığım olsada üç günlükcük teknoloji sensizde yaşarım mesajı verdim bir yandan da bulaşık yıkayarak..
Bayrama merhaba dedik yol yorğunluğu ilk misafirleri sofrada pijamalarla karşıladık neyseki anne yarısı gülmekle yetindi..
ailenin yeni ferdine isin arayışları devam ediyor aramızda zeynep diyoruz ama bu oğlak burcu bayanı ne kadar açar bilinmez..
annemin teyzelerine gittik yeni akrabalar edindik anneannem bak bu dayın süt bu deden süt
bu teyzelerin onlarda sütt ay anne amma süt içmişsin anneninki neyine yetmediyse?
el öpme merasimi ardından ikramlar ikinci ziyarette yusufun tespiti burdada aynı şeyler oldu haklı olarak:)
aynı şeylerin farklı türlerinin tadına bakıldı
en güzelide süt değilde kan akrabaları ile berabar tatlı tatlı sohbet etmesi insanın
yeni yetmelerin bıyıkları ile dalga geçmek
sen sus ya sesin çok kulağımı tırmalıyor demek sonrada gülmek hehe sana traş makinesi aldım taha philips hemde
istediğini söyleyen istemediğini işitir..
kulağımı tıkadım..demez umuduyla birşey..
her kahkanın ardından keşke Alide burda olsaydı diyen bir anneanneniz varsa bilinki bu
acizhane isteğe cevap veren belkide bir dedenizde vardır her mutlu anınızda
ilginç hakaretlerle çocuklarına hakaret eden teyzoşun birinin yeni gözdesi
çakıldak anlamlandırayım;
büyükbaş hayvanların popolorunda gezen sinek türü
hakarete gülüyoruz alınmamaız gerekiken:)
ve tencerenin içindeki onca sarmadan ayırt edebilmek tahanınkileri:)
ölesine inceler ki..
hakaret demişken unutmayalım okuldan atılmanın eşiğine gelen beyfendinin müdür yardımcısı
demişki;senin gözbebeğine girerim orada tepinirim.
tepişik herif ben döverim onu fir abla ufacık birşey diyor
anneannemim evi kendi çapında bir müze eski duvar kumaşları adını cidden hatırlamıyorum
ithal eşarp desenleri genelde bir çoğu başımıza taktık fotokopisinden isterim dedim.
ee müzede herhangi bir alarm sistemi olmadığından ne yazıkki hanfendi yuvarlak uçlu bir çay kaşığı ile siyah beyaz evladiyelik resimlerinden birini yaramaz torununa kaptırdı..
(kopyala yapıştır yapmak bile üşendirdiğinde insanı hiç gözüne gözükmüyor yazdıkları)
25 Ekim 2007 Perşembe
yaşıyorum merak etmeyin..
yaşamak
yüreğini dolduran bir sevgi ile,
yaşamak cevaplara göre değilde duygulara göre şekillenerek,
beklediğinden çok neyi beklediğini önemseyerek,
bazen erkenden kalbinin neden bu kadar çabuk yorulduğunu merak ederek yaşamak,
yansımasından ziyade duygularının,anlaşılmayı umut ederek yaşamak,
buğday kadar masum ve evrensel bir duygu ile yaşarmadan yaşabilmek
evet ben yaşamak istiyorum;
belki sen yaşayabilemesende
ben yaşayabiliyorsam şimdi
tüm hevesimle
yüreğimin tamamı ile,sonuna kadar duygularımla
gücüm yetene kadar sabrımla,
yaradılmış tüm ümitlere güvenerek
ve nihayetine kadar masum ve evrensel olan seni..
yaşamak istiyorum..
19 Ekim 2007 Cuma
10 Ekim 2007 Çarşamba
mutluluk..

mutluluk!!!
yanıtsızlara
onsuz yokluk
ama ginede mutluluk
anayasaya, musluktan akan suya
gözleri açılan âmâya mutluluk
açlıktan tokluğa hızlı geçişe
halleri dolduran taze balıklara mutluluk
açılan ama sevilmeyen okula
okulun içini dolduran şahıslara mutluluk
kuruntulara oysalara yeni keşfedilen şarkılara
vizyondakilere mutluluk
tazecik kışımıza, güle güle yazımıza ginede mutluluk
yaprak dökümü ve menekşe ile halile inat
her bölümde mutluluk
koskoca mutluluk
hayatımızdaki acıları
sıkıntıları
bekleyişleri buhranları
kısa bir süre için durdurduk
şuan mı?
29 Eylül 2007 Cumartesi
grubun rengi...
sezen beni ağlatsın
yaşlarım balığın yatağına aksın
göl olsun tuz gölü kirpiklerime rimeller yapışsın
neyse ne ise
banane
sanane
28 Eylül 2007 Cuma
biricik biri masal cini.
ansızın biri yolda el sallasa gözlerini ayırsa bana
ansızın otobüste biri kitabını düşürdün uyurken fir dese
ansızın biri markette aldıklarımı poşetlese
ansızın biri uyurken ben üstümü örtse
ansızın biri 1 cevapsız arama yapsa
ansızın biri yoruldum bende gel oturalım dese
ansızın biri bana bu senin kedin adıda porsuk dese
ansızın biri ilk soldan sonrada sağdan gireceksin
ansızın biri ceeee dese yolumu kesse
ansızın biri terliklerimi uzatsa ayakkabılarımı kaldırsa
ansızın biri ütümü yapsa dolabima assa
ansızın biri bana küsmüş çiçeklerimi sulasa
ansızın biri saçma sapan hayallerimin olmayacak olacağına beni inandırsa
ansızın biri akabinde yanında ben varım dese koluma girse..
ansızın biri beni güldürse mutlu etse.
26 Eylül 2007 Çarşamba
özür

21 Eylül 2007 Cuma
HOW WAS it?

geç kalkmama rağmen fazlasıyla istisna sığdırıdım günüme
akreplerden biri evime geldi giydirdim kuşandırdım yolladım hayırlı haberlerini bekliyoruz
bakalım kızaran yanaklarına mani olabilmiş mi karnını doyurabilmiş mi
karşılayabilmiş mi?
evi temizleyen yemek(salata tatlı ve patlıcanlı yemek)yapan ben artık misafirlere
çıkmak istemiyorum dedim işin içinne sanırım birazda trip girdi ama
trip yaptığım -keyfimce- aramızda değldi asıl sebepte bu idi
babam ahmet ve ben mutfakta orucumuza son verirken
ahmet öyle bir coştu ki bırtlarına bile sahip olamadı olacak yaşta da değil
ama babamda kendisinden beklenmeyen bir hızla sofradan kalkıp aspiratörü açtıki
görülmeye değerdi
sofrada-iftar sofrası oluyor-
klozetin üstünede taktırsak mı otomatik olanlardan biri oturunca anlayanlardan espriler ard arda
babam-iyi oldu iyi bak sana koku gelmedi bile firdevs derken öyle baba öyle çocuktu ki:)
bu aralar fazla sevimli sabahta kaskonun bizim için ayarladığı ve mecburen gönderilen çekiciye verdiğimiz oto tamircinin
numaraına ulaştıktan sonra beni uzun bir fırçaladıktan sonra oluyor(-neden oraya götürdünüz mutluhan varya ayışığı varya orası dandiktir
ucuzdur sigorta sizi kandırmış bla bla bla)adamcağıza, şahsen hayatımda gördüğüm en pozitif adamlardan biri "gülen surat" lakabını taktık kendisine,
orası nasıl bir yer kaç kişi çalıştırıyorsunuz diye absürd sorular sormaya başladı açken ne asabisin babiş yaa
birde öyle bir havası varki sanırsın vergi memuru..
sonra türkmenelinde ilahi söyleyen daha doğrusu playback yapan amcalara güldük babam neden sonra işin playback olduğunu
anlayıp sanki adam söylemiyor diyip beni güldürdü iftara yaklaştıkça gülüyor babam benim
sonra neden size arapça öğretmedim ki diyip efkarlandı bande boşveeerr baba kısmet değilmiş..
servis sırasında 5 kaşıklık pilav istendi dikkat ediyor, babam metroseksüel benim bunundaki siyah noktaları bile cilt bakımı ile temizletir
nerde kalmıştık hımmm 5 kaşık pilav yanına bilmem ne azcık aradada çay kızım çay bak sinirli oluyorum içmessem içmemeiş oluyorum
neyse çayınıda içti ohhh bee dedim hizmet etmesi güzel...
doyurduk vel hasılı kelam..
kalan yemeklere sonrada anneme sitemli sitemli bakmasa..
açlığın etkileri işte şimdide tüm aile fertleri teravihe gidiyorlar ufaklık bile zannedersem teravihe ilk gidenlerde ilk çıkanlarda belli
ben evde tek başına
22:00 bekleyen malum zatlarda teşrif etselerdi bizde gidebilirdik bir yerlere ama kişsel tercih meselesi..
beni alakadar etmez ettirmem canım...
16 Eylül 2007 Pazar

siyahtan ziyade kahverengine vurgunumdur
daha asil gelir onlarca iddiaya inat
bu sefer değişiklik yaptım ve siyahta karar kıldım bu sezon
altında yatan sebeplere inipte psikolojimi deşifre etmek isterseniz hiç yorulmayın derim
cidden açık olabilirim fazla fazlasıyla epeyce iyi değilim ramazan olmasa akşama kadar pek bir hedefim olamayacağı konusunda
gayet kat'iyim yaşarken değilde durulduğu zaman insan sanırım ne kadar yorulduğunu hissediyor bende sanırım tam anlamıyla o haldeyim yorulduğumu şimdi hissettim tüm sakinliğimle otururken bilgisayarın karşısında yorulmuşum biri şakaklarıma soğuk elleriyle masaj yapmalı günlerimizi gecelerimizi yemeklerimizi maritlerimizi paylaştık esasında biz benliğimizin içimde sakladığımız fısıltılar halinde dahi konuşurken duymalarından korktuklarımızı da paylaştık gerçekten üzgündük kıkır kıkır gülerken iki adet zaavallıcık olmuştuk di-di ye bile farklı gözlerle bakabilecek kadar, pideleri çalarkenki kadar soğukkanlı olamadık belki konuşma bağlantılarımız açıldığında ama ginede gururlu davranmayı biliriz karşımızdakine.
gözlerinizle takip ediniz yazılanları mırıl mırıl dualara bağlı 1 yılım unutmayınız son bir ricam
5 Eylül 2007 Çarşamba
başım gözüm..
3 Eylül 2007 Pazartesi
en sevdiğim mevsim

1 Eylül 2007 Cumartesi
gün günü günüm
sanki kaç dakikadır bindiğin vapur tam kıyıya yanaşmışken batıcakmş (batsada be adam
iki kulaç atsan kıyıdasın) gibi davranları saçma gelir o sebepten otururum ve herkesin yavaş yavaş terketmesini izlerim
motorun ucunda birikenler farkında olmadan(olanlar da olabilir) ağırlık merkezinin kaymasına sebep olurlar
ve tam bu esnada motorun kıçı yavaş yavaş havaya kalkar hep titanic teki o muhteşem sahne gelir
hangi demirden tutunsam acaba diye demitlerden paslı olmayanı kaymaya en elverişsiz olanını gözüme kestirrim
bir de kimin elinden tutsam şu geride kalmış kitap kurdu fala kurt vs.
kabataştan binen o vakur kadınlar adamlar bizden biri oldular tamı tamına on dakika sonra
üsküdarıma gelince bir neşe sardı vapuru sevmeyenler bile o coşku ile coş oldular
elinde bir kaç demek renklerinden de taze olduğu belli olan maydonoz satan amcaya
bakıp merdivenleri inmeye çalışırken iki basamaktan aynı saniyede geçen bir ayakkabım oldu
seri bir topuk sesi eşliğinde hemen bakan var mı diye yoklandı etraf biri sırıtıyordu
ardından iki saniye beklendi ışıkta sonra 14 saniye varken kırmızıda karşıya koşuldu yörenin önene dökülmüş salatalıklara bakıldı
tekrar ışıklar önce aşure koktu sonra kavrulmaya çalışan leblebi ardındanda 125 milyonluk başka bir çicekçinin deyişi ile asla kaçırılmamsı gerekn 40 yıllık borzai
tekrar hayran hayran bakıldı ve bakakalındı hala indirimde olmakta ısrar eden birkaç mağaza ayakkabıdan çıkan çivi sesi eşliğinde vitrinlerine aşağılarcasına bakış atıldıktan sonra-pehh denilip uzaklaşıldı sarılara bir kaç adım daha atıldıktan sonra ortalama bir dakika otuz iki saniye beklendi..
ilk sıranın cam kenarına sokulundu bir buçuk yetele cüzdandandan çıkarıldı on saniye de doldurduğu arabasıyla mutlu şöföre uzatılırken hafiften gülümsendi
adamın teki bağlarbaşı dedi fıstıkağacında indi acaba ikisinin ücretleri aynı mı diye düşünüldü
bağlarabaşından ta çamlıcaya kadar üzüm bağları varmış bir zamanlar eski istanbul hanımefendisi bir teyze demişti bağların başladığı yer
fıstıklı iki lokma mideye bögygyygyg dedirtirdikten sonra namzgah denildi minibüslerde arkanın sağdan ikinci koltuğu severim ama her zaman yanıma oturan iki adamdan birinin kadın olmamasına hayıflanarak şöförün en arkasını tercih ederim her nasılsa bu gün iki yanımda da hemcinsim vardı sağdaki hanımın
şeker oğluda ayakta durmak isteyince zaten hep ayakta olacaksın annenin kucağının tadını çıkar tavsiyesi verildi ben kimsem:)
eve gelindiğinde en okkalı lafı ben benim olan küçük aslana kendi yemeğini nasıl yapabileceği anlatıldı ateşi ve bıçağı nasıl kullanacağı gösterildi dometesler
sosiler kesilirken banyodan ketçap getir diyen ablaya hahah denildi fırsat bilinipte küçük bunun gibi başka birşey yok dünyada dedi çünkü ben yaptım
günün anlamlı sözü oluverdi evet bunlar gibi bir an bile dahi taki yok olamıyacak gözlerimiz görmeyecek kulaklarımız işitmeyecek...
bir daha bir ben olmayacak yaptıklarımı konuştuklarımı geç...
yokluğun varlığı gine insanı ürpertemedi
geriye dönüş olmasada var olan yeniye gidiş için bilet alınmak üzere ayağa kalkıldı
Allah kabul etsin
amin
30 Ağustos 2007 Perşembe
öyle işte..

Hani bir yağmur yağar da bazen
Hani gök gürler ya arkasından
Hani şimşekler çakar peşinden
İşte öyle birşey...
Seni düşündüm dün akşam yine
Sonsuz bir umut doldu içime
Bir de kendimi düşündüm sonra
Bir garip duygu çöktü omzuma
Hani ıssız bir yoldan geçerken
Hani bir korku duyar da insan
Hani bir şarkı söyler içinden
İşte öyle birşey
Hani eski bir resme bakarken
Hani yılları sayar da insan
Hani gözleri dolar ya birden
İşte öyle birşey
Hani yıldızlar yanıp sönerken
Hani bir yıldız kayar da insan
Hani bir telaş duyar ya birden
İşte öyle birşey
konuşunca değil de düşününce tekrar anladım neyi mi
anlamam gerekenleri.
dakikalarla uyumlu saatleri gözlerken gerek telefonumda gerekse bilgisayarımda önemsemediğim
gerçeklerden haberdar oldum yani tekrar karşılaştım anlam veremesemde yalnızca
İşte öyle birşey
dersem beni anlayabileceğini düşündüm
yanılmamış olmam tercihimdir
ben kapkaranlık yollarda yapayalnız yolumu
kaybetmişken sanırım sen elimi tuttun
aydınlıklara değin yanımda oldun
artık elimi bırakabilirsin
aydınlıkta yolumu bulabilirim
teşekkür ederim rica etmene lüzum yok
karanlıklar çok karanlıktı:)(saçmaydı kabulüm)
bana vermem gereken tepkisizlikleri öğretmen daha müthişti
gine de sağol bazen tepkisiz insanlar birkaç düğüm oluştursalarda insanın boğazına
hani büklüm büklüm boynuma
ginede çok şey öğretiyorlar
her seferinde acı tecrübelerimin arkasından bahane cümleciği olarak ağzımdan çıksalarda beni az
kısıtlamadıklarını itiraf etmeliyim
sadece gözlerimi yumduğumda eski resimlere baktığımda
farklı şeyler anımsak isterdim
şarkı kısıtlandırmamış neyseki...
ne yazsam boş işte..
29 Ağustos 2007 Çarşamba
ağlamak..

ağlamak
bazı acılara yetmez
bazı ölümlere
örtüsüdür bazı acıların
örter, örtülmez
savunur bir süre
ağlayanlar sevinmeli
sevin ağlayabiliyorsan
acılar art arda dinmeli
durur bir nöbetçi gibi
durur bir bekçi gibi
zamana gülmeli! gülmeli!
sevin ağlayabiliyorsan
unutmanın kardeşidir ağlamak
uyanır uyanır yatağında duyguların
düşüncenin kucağında hep çocuktur ağlamak.
özdemir asaf..
ağlabildiğim için mutlu
ağladığım için üzgün
bazılarını unutmak istemeyişimden zannedersem ara ara susmam veya çalışmam
ağlamak ağlarken utan(a)mamak
kızaran gözlere şefkat ile kirli bir aynada bakmak
her seferinde alnım kırışacak diye korku ile gerginlikten kurtulmak
ağlamak güzel şey
ağlayan olmak daha güzel
ağlayan gök kadar kudreti olmasada insanın
yastığına şenlik olmak
tuzlu tuzlu tadına bakmak
burnu genzi başı dolu dolu olmak
sevdiği içinde ağlarken sevmediği şeylere hırslanmak
belkide yalnızca bir sebepten asla ağlayamadığına ağlamak
her nekadar yeni bir sebepte eklenmiş olsa sebeplere
daha yüksek sesle sık hıçkırıklarla ağlamak
sevinmeli insan
ağlamaya varken gözyaşın ağla
usanma yanındakine sarıl dilersen vaya dön duvarına
sümük bulaştırma etrafına
ağlayınca herkesin gözleri güzel olur parlak ve acınası
ama ağlamak bile çekmiyor bazılarının canı gelirse
dürtüleri size transfer olsunlar
sağlıkla
24 Ağustos 2007 Cuma
susalım olur mu?

seni düşünmek
güzel şey
ümitli şey
dünyanın en güzel sesinden en güzel şarkıyı dinlemek gibi birşey
ama ben artık sıkıldım
şarkı dinlemek değil şarkı söylemek istiyorum
demiş nazım hikmet yazacaklarımı dökebilecek kadar kudretim olmadığı için sana alıntı yaptım
sevmek sonuna kadar sevmek
herkes sevemez sevmek de bir sanat imiş okumuştum bir yerde
hemde sanatını tek taraflı da icra edebilir miş sanatkar, belkide çilekar
o yüzden devam dedim hücrelerim adedince seninde sevgin olsun kimsenin bilmediği ama yalnızca senin bildiğin
bırakma dedim
sonra dediki biri bana
sevmek bazen bırakmaktır...
sustum yalnızca sustum
sevmek bazende konuşmakmış susmaların arasında
yanlış seçilmiş zamanlarda sende konuştun
keşke
sussaydın dedim...
karşılklı oturup önce susalım,
sonra gine susalım
inadımıza yenik düşelim gine susalım
parmaklarımızı sayalım
kaşımızı tarayalım
ayaklarımızı sallayalım
bulutlara dalalım
arada bir göz göze gelince sahte sahte
gülelim ama susalım
konuşursak belki
bir dahaki susma hakkımızı kaybederiz
konuşmaktan öte susalım
ayağa kalkıp
hoşcakal diyip
sıkı sıkı sarılıp
gine susalım.
22 Ağustos 2007 Çarşamba
şımarık:)

20 Ağustos 2007 Pazartesi
göz ucu ile;

9 Ağustos 2007 Perşembe
kandil

gözümü ayırmadan bakmak istiyorum saate ancak
3 oldu bile
hastalandı bugün süm kurabiye ve şarlota bile kanacak durumda değildi
hiç bu kadar uzun süre nette net olmayan şeyler için zaman yememiştim
afiyet olmadı
yarın ki kandiliniz şimdiden kutlu olsun
burda durmuş sana yazarken hareketsiz her yerimi sivrinin teki yedi esasında beni pek sevmezler ama
garnitür oldum mamamlarına sanırım
potter landık yarın akşam
etek çizdim inadım inat ben dikiceğim annem
makinayı vermiş birisine ama ben makina bulabileceğimi
düşünüyorum modeli hoş
en azından şindilik hoş
bakarsın beğenirim başka modelleride çizerim sence
tamamen orjinal şeyler çizebilmek için alabildiğince
fazla model mi görmeli yoksa sadece çizdiklerin mi işte buna
karar veremedim o sebepten bu sefer görmemeyi deniyorum sonra
görmek fikrine de odaklaşacak kadar kıyık bir kapım var
bugün güzel bir gün bugün güzel olacak
özlemişim..
hemde çok
yanacıklarından öpüldün hoşcakal
kandil oldu yazıyı tamamlayıp yayınlayana kadar
kutlu olsun alınlarımız secde ile şereflensin
doğru şekilde namaz kılmayı rabbim hepimize nasip etsin amin..
8 Ağustos 2007 Çarşamba
yakalamaç,,

6 Ağustos 2007 Pazartesi
çantada cepte kakaolu draje...


