14 Şubat 2008 Perşembe

curcuna


tatilyada curcuna diye bişi vardı

az önce mutfaktan oturma odasına geçerken acaba dedim acaba curcunada mıyım?

semire ablanın iki kızı bir oğlu,

emel ablanın iki oğlu bir kızı,

mehtap ablanın iki kızı bir oğlu,

saadet ablanın iki oğlu,

eski istanbul hanımı emel ablanın annesi,

mehtap ablanın ıraklı annesi,

ne alaka demeyin çocukların bazısı arapça bazısı ingilizce bazısı da türkçe konuşuyordu

annemim saçma hareketleri

-aaaa onları da çağırmalı,

diye diye,,

sonra iki lafından biri

-artık kızları da azaltmayı planlıyoruz heheh,

ne de komikk

anne coştun farkında mısın?

neyse ben çayları tazeliyim

erkekler yusufun odasına gitmişler, kızlara siz buraya gelemessiniz diyorlar

kapıda da en küçükleri(safları(mal mı malak mı ne)) ahmet görevli içeri almıyor görevini vergi memuru ciddiyetinde, bizim üniversitede ki güvenlik görevlileri asabiyetinde yapıyor ki sormayın


yoruldum,,


sıkıldım,

bugün daha fazla pırlanta göreceğiz sanırım sağ yüzük parmaklarında

aşkları için gözlerinden bir damla pırlanta akmayanların parmaklarında pırlanta

yoook öyle yağma,

hiç tektaşım olmadı ama,

utangaç boynumun fazlasıyla kolyesi oldu

üzgün müyüm hayır..



düşündüm,,

nefret de bir sevgi ama negatif dedim

belki de en şiddetli sevgi odur dedim

nefret etmemeyi öğrenmeye karar verdim.



süzüldüm,,

yatağımdan içeri,

uçurtmamın güzel uçtuğu rüyalara...










7 Şubat 2008 Perşembe

en hasından gri

sessiz sessiz akan bir ırmak var içimde
bana, bana kimseyi hatırlatmayacak bir şarkı bul
bana, beni kimsenin ama kimsenin düşünmediği dakikalar bul
bana, içinde hiçbir tanıdığımın olmadığı rüyalar bul
bana, geri dönüşü olmayacak kararlar bul
bana, beni üzmeyecek bir insan bul onların arasından
bana, beni bilen ama söylemeyen bul
bana, gerçekten gülmeyi öğret
bana, lüle lüle saçlı kızı bul
kimseyi ama kimseyi hatırlatmayan sokaklarda, caddelerde
kimseyi hatırlatmayan şarkıları söyleyelim beraber
kimse ama kimse olmasın içimde

ya deniz her yerde hep güzel olan deniz bakmayalım tamam mı o tarafa bana
birşeyler hatırlatıyor
tıpkı ahmak ıslatan gibi
gökyüzü bana birşeyler fısıldıyor, dinlemeyelim olur mu
herşey bana inat
herşey saadetime mani
herşey bitsin ben başlayayım
ya da herşey devam etsin ben biteyim,,,

6 Şubat 2008 Çarşamba

sağa sola bakıyorum da








anne sen saçlarımı tararken,

babam bana nar açsın,

tatilim ballansın..


2 Şubat 2008 Cumartesi


Bataklıkta yaşayan kocaman çok sesli curcunalı bir kurbağa ailesi varmış
Kurbağalar hiçbir konuda mutabakata varamazlarmış
tek ortak kararları ise kararsızlıklarıymış
yeşil kurbağalar arsında kırmızı benekli bir kurbağa varmış ki
konuşmaz dinlermiş, bu curcunanın nesini dinliyor acaba diye sorabilirsin
ama o..
curcunadan teker teker kelime seçer istediği cümleleri dinlermiş başka başka ağızdan
kimse kimseyi dinlemediği ve hep bir ağızdan konuştukları için bazen aynı anda iki üç cümleyi duyarmış
biri lafının ortasında korkmuyorum, başka bir diğeri ateşli vaatlerinin ortasında ruhumdaki derken o bazen istediği şarkıları bile dinlermiş
ama bu çarkın içinde çarka karşı kurbağayı diğerleri sevmezlermiş
sadece susması ile değil gittikçe büyüyen kırmızı benekleriyle çok fazla gözlerine batıyormuş
esasında pek konuşmayan bu kurbağa belli belirsiz gülermiş
kırmızı beneklerinin suya yansımasından zevk alıyormuş almasına ama yanlarına yaklaştıkça
susuyormuş diğer kurbağalar ee onlar susunca kırmızı kurbağa da istediği cümleleri kuramaz
en sevdiği şarkıları dinleyemez olmuş
bakmış ki tüm kurbağalar susuyor yanında, eskisi gibi konuşmaya üşenmemiş istediği cümleleri kurmuş sevdiği şarkıları söylemiş
susan kurbağalar ilk defa birisini can kulağıyla dinlemiş dinlediklerini sevmişler
dinlemenin zevkini kavramışlar esasında…

sessiz kalmasını istememişler hayran hayran dinlemişler
bataklıktaki bir nilüferin üzerine zıplamış kurbağa;
-ben size buradan yol göstereceğim, madem hepiniz konuşmak istiyor hepiniz konuşun ama aralarda başkalarını dinleyerek,
bataklığın ortasındaki kımızı kurbağa;
yeşil kurbağalara, yeşil bataklığa
ışık olmuş, deniz feneri olmuş…

31 Ocak 2008 Perşembe

yanakıma bi öpücük isterim(:




kırmızı rugan ayakkabıları olan bi kız gelmiş
kulağına eğilmiş bişiler fısıldamış
sen de onu önemsemişsin
cebinden çıkartmış sakız vermişsin
o da seni sevmiş
bi öpücük vermiş
bide gülümsemiş..

27 Ocak 2008 Pazar

iki yaka arasında kaldı kristallerim

kırmızı sarı pembe yeşil sonra güzel bir mavi
hayat çok renkli siyahlara beyazlara dalmaya grilerle idare etmeye hiç ama hiç gerek yok değil mi?

sonra bazen kıskançlığımdan kızsamda iki yaka arasındaki deniz her zaman güzel
ufukta bir ada görmesek de
yapayalnız bir adada ufukta gemi beklemediğimizi biliyoruz
ufukta göreceğimiz ufacık adaya ancak dinlenmek için demir atarız biz
..

boşu boşuna akıtma güzelim kristallerini,
bazen ben de üşüyorum yanaklarım ısınsın istiyorum ama,
utanıyorum sonra bir de kızıyorum neden hep güzel iki yaka arasında ki deniz?
ben ağlarken ben gülerken ben severken ben unuturken ben beklerken de böyleydi hep güzel,

elerimi ısıtırken başını omzuma koyacak birisi bu çayın yanna iyi gider
bir de fonda ah yandım izel çalabilir.

24 Ocak 2008 Perşembe

bu son olsun tamam mı?


hastayım, yalnızım, seni yanımda

sanıp da bahtiyar ölmek isterim

mahmûr-ı hülyâyım, câm-ı lebinden

kanıp da bahtiyar ölmek isterim




bir olmaz emelin düşdüm peşine

vuruldum hüsnünün şen güneşine

güzel gözlerinin aşk ateşine

yanıp da bahtiyar ölmek isterim




taliin kahrı var her hevesimde

boğulmuş figanlar titrer sesimde

o güzel ismini son nefesimde

anıp da bahtiyar ölmek isterim

20 Ocak 2008 Pazar

misafirlerimiz var:)


tatata taammm!!!




ailemize yeni eklenen sevimli bireye içten bir şekilde merhaba diyoruz yaşasın diyoruz


tebrik ediyoruz


oğlak burcu oldu Allah anasına babasına sabır versin demeyi içimizden ekliyoruz




ikinci süper hatta hiper haber isveçten


teyzoşum geldi ankarada şuanda


yaklaşık iki sene olcak neredeyse nasıl özledim lulumu, teyzoşumu, çırtlak cadımı


biliyor musunuz ben teyzemiçok severim en çok nermin teyzemi severim


nuray teyzam çok anaçtır onu da severim negül teyzem çok şekerdir çok misafir perverdir onu da severim


ama en çok ben nermin teyzeme benzerim


anneannemde bazen bana nermine bakar gibi bakar


annem alll işte nermin der:)


ikimiz de inantçıyız


o yengeç ben akrep


ne biliyim işte seviyorum






ben küçüktüm ufacıktım;


o zamanlarda bayılırdım oralara buralara gitmeyi nermin teyzem bekar daha ankaradan gelmiş bizde kaldı bir iki hafta gitme zamanı geldi


-abla ya firdevside götürsem dedi.


annem bilir ben ağlamam 4 yaşındayım ama alışkınım yada çabuk alışırım


yasin abilerin evine iki haftada bir gidip iki üç gün kalırdım mesala onların çocukları olmuyordu ama oldu şimdi neyse,


-olur canım da bunaltmasın sizi


-yok yok abla biz ona çok iyi bakarız gözün arkada kalmasın,,


kalır mı hiç ben güle oynaya gidiyorum büşde nurda orada burada kalamazlar bi kere büş bi arkadaşına gitmişti de ağlamıştı 10 yaşındaydı gidip almıştık


bak sen benim veletliğime nasıl da mutlu:)


yola çıktık ama benim şu çiş tutma huyum teyzeme az çektirmedi


yolun ortasında tarlalar iki kenar ben çiş diye tutturdum ama ne çiş


teyzem 17 yaşında teyze diyorum ama kızcağız utanıyor tamam falan diyor ama


ben en sonunda sıkılmışım demek ki teyzemin utancak tavırlarından gittim şöferr amcanın yanına;


-benim çişim var çek arabayı kenara.


millet gülüyor falan teyzem beni çağırıyor benim umrumda mı altıma yapsam iyiymiş ama


zar zor ikna ediyorum kendi işimi hallediyorum


neyse gittik ankaraya dayım karşıladı bizi o da bekar kucuşunda ki halim gözümün önünde


araba almış serçe miydi neydi


iki gün sonra bayram benim bayramlığım yok teyzem bana lacivert renkten bir jile dikmişti


bak şimdi durup ağlıcam ne severdim ölçtü biçti


baktı bana beyaz gömlek lacivert jile sevimliydim de şeker bişi olmuştum


ee sonra gezdik tüm bayram kurban bayramı


bide annemim süt kardeşi var süt teyzem sevil teyzem onlarda da kaldım savaş vardı oğlu onunla iyi oynadık


hayatımda ilk defa kelle gördüm ne ilginçti


hah sen tek başına ankaraya falan git sonra bide milletin evine orda da kal


akşamları dedemin sallanan sandalyesine otururdu dayım hoopp havaya atar sonra tutardı beni


düğme açmayı öğrendiğim dönem gömleğinin tüm düğmelerini baştan sona açardım


hah bide şimdi yengem ama o zamanlar dayımın sevgilisi olan ferda abla vardı


-dayına alıcam ben götürcem onu derdi


kıskanırdım denir mi parmak kadar çocuğa öyle şeyler


şimdi evin diğer iki ferdi anneannnem ve o zamanlar 13 yaşlarında olan negül teyzeme dair hiç bir anı yok beynimde,


lacivert jilemin siyah kopçaları bile hatırımda ama onlar yok ne biliyim benim kabahatim


teyzem işte o zamandan fethetmiş kalbimi bir de dans dans dans yapardı ne güzeldi..


işte şimdi o teyzemin dört tane yavrusu var aynılarından amcamında:)


negül teyzeminse ilki oldu oğlak burcu:)












18 Ocak 2008 Cuma

sana dair,


hayatın anlamına dair

senin varlığının bu hayatta bana kattığı güce dair

sonra yoksunluğundaki anlamsızlığıma dair

konuşasım yok biliyorsun ya sen

herşeyi o sebepten



sana dair diyorum

sadece sana dair

içerisinde sana dair olanlar; kalbimin,

elimin, sonra ruhumun ve beynimin

bilirsin ben birşeyi çok seversem onu ruhumla beynimle kalbimle severim,

ve içerisinde sana bakarken gözlerimin.



en kötü anımda belki gücümün başlagıcının yegane sebebi sesin

devrilip herşey üzerime kalkmamda ki tek desteğim ellerin

sonra bir gülücük bir gülücük daha sebebi sensin

herşeyin

gözlerin,



sen kim misin?

sen SÜMEYYE'sin




16 Ocak 2008 Çarşamba

from ırmak's home;


tipsiz daha ziyade tipini birilerine benzettiğim için yemediğim kurabiyeler eşliğinde ders çalışamadığımızı kavramamız çok güç olmadı ne yazık ki..

ama ben burada oturup saçma saçma şeylere gülmeyi seviyorum,


ben bu tekdüze sıradışı yaşamı seviyorum

ben bu halsiz halimi seviyorum


bırttırma bloğuna diyor başımda ırmak saçma bi yalan attım diye bayan

üstünü giymek zorunda kaldı bize geçicezde

resmen külotlu çorap giycemiş inanamıyormuş

tipik süm tepkisi oldu

şaşkın surat ifadesi ile;

Allah Alllahhhh tepki veremiyorumm

en sevimli tepkiyi verdiğinden bi haber aynı zamanda



herkes dersine abanmış deliler gibi ders çalışırken final zamanı

ben her iki satır çalıştıktan sonra

-yaa içime sanki bi bu dersten geçicekmişiz gibi geliyor..

-biraz ara verelim

-bak sayfa 50 ye gelince nete geçelim biraz diyor diyor diyorum..

bide bu ırmak kızmıyor sözlüğe yumulmama hehehee diye beraber gülünce

hazin sınav sonuçları..

pek de hazin değil ama ne yapiyim buraya bişiler yazarken Türkiyedeki bloglardaki depresyon havasına bürünüyorum

iyi iyi ya sonuçlarımız fena değil.


hah nerde kalmıştık tam diyordum ki

neyse yaa demicem bişi

ağzımdaki şıpsevdinin içinden çıkan kağıtta ne mi yazıyor


aşk...

love is..


...tekrar çocuklar gibi hissetmektir.

...feeling like kids,again.


aşk ne hissetirir ne hissettirmez bilmem ama ne zaman bu sakızı çiğnesem

fatih mini marketin önünde sakızının içinden çıkan tanışık olmadığı bir duygu hakkında daha fazla bilgi sahibi olmuş, kandırılmış ama kandırıldığından haberi olmayan zavalllı bir kızcağız gibi hissediyorum, again..


bi çocukları bi de sakız kağıdını doğrulamak istemem ama aşıkları kandırmak çok kolaydır

bu sebepten çok para kazanır falcılar;

- bu sana döncek

-bu çocuk manyak seni seviyor, ne dedin sen buna üzülmüş bu


derler herşeyi bilerler:)


bir de bu saflarım, aşıklarım falım çiğnemedikleri gün arkadaşlarının çiğnedikleri sakızların fallarını alıp neyse halim çıksın falım derler bi güzel içli içli okurlar zamanın ötesinde bir fal çıkmassa(2006 da evlilik var sana) gibi genelde inanırlar.



daha hazini de vardır ki o da inanmayanlardır

oysa inansalar o ona geri dönecek

o onu manyak seviyor

tüm fallar gerçek

falımlar gerçek

nasıl mutlu olurlar neden mi inanmazlar neden mi?

çünkü;

böyle bir kara sevda

kara toprakla biter..


by zeki müren derim sadece



12 Ocak 2008 Cumartesi

bunu sadece aMa sadece sana yazdım.

tam kudurmuş odamı topluyor yatağımın altındaki ıvır zıvırları çıkartıyorken
kendimi birdenbire ansızın bilgisayara başında üstelik de salonda buldum..
artık sende herkes gibisin demek için az biraz minnacık zamana ihtiyacım var
bu zaman zarfında da kimselere ben unuttum tamam mı falan demicem
dersem mors oluyorum kabulüm
ağzıma tıkılan sözler o kadar fazla ki ne yapiyim uzun zamanımı alıyor unuttmak
bi de kimse beni özelden aramasın merak ediyorum umutlanıyorum üzülüyorum sinirleniyorum kızıyorum kendime..

bir de nadiren ama çok nadiren aklıma gelince özlüyorum mailimi açıp
tüm mailleri baştan sona okurken
keşke diyorum keşke
hayatta iyiki de demem gereken birkaç şeyim olsaydı keşke
içi vesvese ile dolu pazara giden anne gibi
acaba diyorum yemeğin altını kapatmadım mı
eve gidince orada yemek bulamamaktansa yanık bir tencere bulmak istiyorum
sanki birşeyler yarım kaldı
hayatta yaşadıkça arkamda koca bir çöplük bıraktığımın bir kez daha farkına varmak



insanlar bu denli üzdüklerini farkındalar mı acaba
inanmıyorum ben buna çivi çiviyi sökmez
seni merak etmiyorum incik cincik herşeyini öğrenmek istemiyorum
sadece aklıma gelince çok nadir özlüyorum
özlenecek neyi var hiçbir şey diyemem
ama özlerken özleniyor
neyi özlediğin umrunda bile olmuyor
bir bakıyorum elim gitmiş beynim gitmiş



çarem yok şansım yok..
zaman sadece birazcıkk zaman
geçici...

10 Ocak 2008 Perşembe

bugün hava güzeldi

portttttfoliiiioo diye başımızın etini yedikleri şey yüzünden sabahın erken saatlerinde kalkıp ne var ne yok ayıklayıp birde üstelik ırmaq'a fotokopi çekip bir cafede buluşup sonra assayleri temize çekip okulun yolunu tutsamda tonton teyze tarafından beğenilmeyen porrrrtfooliiolarımızla evin yolunu tutmadan önce bir güzel karnımızı doyurduk üstüne kahvemizi içtik eve geldik fizik çalışır gibi yaptık..
bizim akvaryumdaki balıklar çıldırmışmış öle dedi ırmaq hakkatten de ağızları ile taşıdıkları taşları birbirlerine, akvaryumun münasip yerlerine atıyorlar.


artık huzurevini andıran o camiiye gitmeyeceğiz bi gideriz kadının teki hesaba çeker sen neden annenin yanında değilsin der, bir gideriz kaloriferler yek vücut olmuş bünyeler bizi süzer,
sonra inleyenler, anlam veremediğimiz camii müdavimleri.
bugünde 60 yaş üstü konseyi vardı severim yaşlıları ama kendinlerini taşımayan şu halleri ile neden hepsinin elinde onlarca poşet var anlamıyorum sonra teyze neden oraları gırgılıyorsun.
neyse mihrimaha gidicez ama ırmaq'ın bir ricası var dönen kapı yapmaları lazımmış haklı da zorlanıyoruz.
bana hayranlıkla karışık bir hayretle baktığını görer gibiyim

bazen çok çaresiz kalıyoruz kabinde karar vermekte zorlanıyoruz nereye gitsek diye,
artık tüm cafeler bize içeriye sinek girmiş gibi önemsemeyen Kanaat'in beyaz gömlekli gözlüklü emekli öğretmen kılıklı garsonları gibi davranıyor, desemde siz bana aldırmayın bugün bize elma bile ikram ettiler elmaları çatalla yedi çakal 2..

Merak ettiğim birşey var müsadenizle kredi kartı geçmeyen Kanaatte neden ankösörlü telefon var millet evi arıyıpta nakit lazım bana desin diye mi?sadece bir istanbul masalında ki çiçeğin kocasına benzeyen sevimli garsonu seviyoruz onlarda bizi sevmiyor zaten.

demek ki dostluğa dairi okuyordum demek ben aradım tam o anda:)yeterince şımardım hakkını verdim pasta cidden lezizdi ırmaq'a da nasip oldu

odanda sen olmayınca o kadar da gelmedi bana ondan canım bile çekmedi.sınavlarımız bitsin bi bitsin.

A may gat ben neler
yapıyorum..

8 Ocak 2008 Salı

Aşk intikam kokan çiçek

Sessizce simsiyah solar gider

Kalbimde hançeri

Acıtır rüyamda

Veda çeker kürekleri ağır ağır uzaklara

Söner nefes verir gibi aşk

Yürür hasret dolu vagonları

Yanar orman olmuş kalplerde

Söner nefes verir gibi aşk

Yürür hasret dolu vagonları

Yanar orman olmuş yalnız kalpler

Unutulurmuş unutulurmuş

5 Ocak 2008 Cumartesi

mantar sote


eğer ki kardan korkmayıp burnumu çıkartabilse idim dışarı kamyon çarpacaktı bana buna eminim:)

anlayan anladı

etrafınızda ki her insanı maksimum önemsemeyin benden demesi

neden mi?

siz onların hiç umurlarında olmayınca üzülmezsiniz ben üzüldüm

ve futursuzca çok sevmek gibi bir hata yaptı iseniz bunu dillendirmek gibi daha büyük bir hata yapmayın

karşı cins ile ilgili olan sevgiden değil dosthane sevgiden bahsediyorum..

diğer türlü her türlü manyaklık yapabilirsiniz bunlar sadece ama sadece sizi çakal kılar..

çakallıktan insanların en yiğidi olmak için cabalayan çok insan gördüm mesala..

yok yok kimseyi rencide etmeyeceğim

ve birazcık çocukluk kaldı ise içinizde

bu kış karın tadına bakmanızı tavsiye ederim

öztavsiye idi

umursama sen beni




kırmızı başlıklı kızın alık yüz ifadesi ile soruyorum sizlere;

kalbiniz neden bu kadar küçük?

sen hiç bir zaman göremeyesin diye

gururunuz neden bu kadar büyük?

sen kendini hep benim kalbim kadar küçük gör diye,

peki madem beni yiyeceksiniz neden sorularıma cevap veriyorsunuz?

küçükken bizi bu masallarla uyutanlar gibi beni demi uzun bir süre uyutmak istiyorsunuz?

sen merak et de sor diye.

sormayacağım biran önce yerseniz beni kurtuluşa ermem hızlanacak?

sen ızdırap çek diye.

yediğiniz duygularımla gururumu, ümitlerimle sözcüklerimi bir de beraberinde beni kurtaracak birinin varlığıyla teselli buluyorum ızdırap ne kelime

ayrıca bu masalın sonu belli başı belli başka masalda hükmet bana şekerim yemezler..

3 Ocak 2008 Perşembe

umutlara sıkıca sarılmak..



sen sağırlaştıkça ben dilsizleşirim diye korktum..

ve uzun zamandır hep aynı duygu ile gezdiğimi farkettim
bir geleceği beklerken, olmadık bir anda arabanı üsküdarda görürken
gece yarısı özel numara uykularımı rüyalarımı bölerken,
derslere göstermelik girip aynı haftanın içinde farklı hastalıklardan rapor alırken,
dinlerken dinler gibi görünürken, susarken ama içten içe haykırırken,
zamanımı hep boş şeyler ile eksiltirken,
daima sat başında geçen zaman sayesinde her saatin dakikasına eşlik ederken gördüğümden
22:22 ye bile sevinmezken,
sonra vazgeçme çabası içinde gün gelirde üzülmediğime üzülür müyüm diye tereddütkar tavırlar ile,
hiçbir zaman anlamanı umut etmediğim bir duyguyu uzun uzun sana anlatmak için cabalarken de
işte bu duygu beni hiç yalnız bırakmadı yeri geldi klavyemi elimden aldı
zamanımı çaldı
ben senim dedi, senin içindeyim demedi de ben senim dedi
inandım mı
evet ne yazık ki her falıma bakana bile inandığımdandır belki.
sen sağırlaştıkça ben dilsizleşirim diye korktum
bloğumu açtıp sana yazdım..

19 Aralık 2007 Çarşamba

İstanbul..


İstanbul'a değer misin sen??
Sokak aralarında top koşturan çocuklarına,
yağmurun ardından mis gibi kaldırım ve toprak kokan yollarına,
geceleri köprü altlarına büzüşmüş berduşlarına,
apartman boşluklarında dünyaya gelen kedi yavrularına,
meydanlarda kavanoz kapakları ile yemlenmeyi bekleyen güvercinlerine
değer misin bu şehrin?
soğuktan ellerini ovuşturan gırtlakları patlamış sokak satıcılarına,
adı gibi ürkütücü olan tombul lağım farelerine
İstopta bulması en kolay olan gümüş rengi otomobillerine
kuaför salonlarını dolduran umutsuz ev kadınlarına,
elleri kınalı, saçları örgülü evcilik oynayan kız çocuklarına,
pazar arabalarını şehrin yokuşlarından yukarı çekmekten yorulmuş emektar annelerine,
huzurdan yoksun huzurevi köşelerinde kaderine terk edilmiş ihtiyarlarına
otobüste yer verilen hamile, yaşlı ve gazilerine,
balkonlarına asılan renk cümbüşü çamaşırlarına değer misin bu şehrin?
Kahvelerin önünden geçerken burnunun direklerini sızlatan o kokuya,
açık alanlarda leblebi kavuran, soslu fıstık satan kuruyemişçilerine
kışın şehrin üstüne katman katman inen sise,
babaların elindeki kese kağıtları içindeki sıcacık ramazan pidesine,
her gün binlerce şarampolüne yuvarlanan yüzlerce arabasına bu şehrin;
caddede ki tikiye varoşta ki garibanına
aralık ayında vapurun dışında seyahat eden kesik eldivenlisine
gül satan fal bakan çiçekçisine İstanbul’un değer misin?
tenhada güvercin sıkıştırıp yiyen martıya,sonrada alenen martı döner satan sahtekarına
balkondan düşersin inşallah diye beddua eden delisine,
sahil şeridi boyunca gözleri dolan, içi sızlayan her dertlisine,
köprü kuyruğuna, ido kuyruğuna, halk ekmek kuyruğuna değer misin sen?
veresiye vermeyen bakkalın siyah kaplı defterine,
ilkbaharın gözdesi hanımeli kokusuna,
gelin arabalarından yolma çiçeklerine,
cami avlusunda hacı yağı ve tesbih satan tonton dedesine bu şehrin...

Ey İstanbul;

Değer misin ki sen dar geliyor yürüdüğüm yollar
sokaklarında burnum koku almıyor, gözlerim görmüyor
ruhumun binlerce kez yuvarlandığı şarampollerinde sesim duyulmuyor
her kendini boğazın serin sularına bırakanla beraber ayaklarım ıslanıyor
her yanan ahşap konakla beraber ellerim is kokuyor

evet sen İstanbulsun
İstanbul da sen
belki biraz da bundan
İstanbul'u bu kadar sevmem...

24 Kasım 2007 Cumartesi

kendine kendine kendine gell:)


neşeli yazı yazılmamış mı bu bloga
kas kendini yazz yaa uff değişmiyor bu blog
acılı yazılarını başkalarına sakla
hemende arabesk olma..
sana annen hamile iken orhan gencebay müslüm baba ferdi amca mı dinlemiş
keşke zekanı pekiştirici mozart besteleri
yada klasik bir iki senfoni dinleseydi
şimdilerde pekbir moda
sen neden böyle oldunn
anladım anladım kederli bir günde doğdun on kasımda neden neşeli olasın ki..
ama şu türk filmi psikolojini taşırma sanal alemlere..
sen hülya koçyiğit hele hele de zavallı türkan şoray değilsin hiç..
sezerciği karıştırmıyorum bile
emrah da nerden çıktı yok ferdi
elalemin derdi neden seni bu denli gerdi?

ohhh mutluyum hafifim
yeniden doğdum
kalbim hafif..

18 Kasım 2007 Pazar

ayrı kavanozlar...

Bir cümbüştür kopsa da gece yakamozlarda
Münzevi balıklarız ayrı kavanozlarda..

sözlerime Limonlu seni çok seviyorum demekle başlıyorum:)
herşeye rağmen yanımda olmana
beni dinlememenin bile ne kadar geçerli sebeplerinin varlığından beni haberdar etmene müteşekkirim

ayrı kavanozlarda olduğumuz aşikardı da sen neden en baştan bana sonda vereceğin cevabı vermedin
bana yazacak çok şeyin olduğunu farkettikten sonra
yazdıklarımı okumanın zevkine varmışken neden
yani ben sana iki satır yazmasa idim sonsuza değin susucak mıydım?
yada biraz daha nazik olamaz mıydın?
yazacak hiçbirşey olmasa da senden bana
benim yazacak onlarca satırımın katlinden sorumlusunuz..

hani insan ağlamak ister hemde çok..
sonra ıslak bir bank bulur haylaz yağmurlar yağar..
birisini arar teselli bekler o da ona derki ben ablamlara gidiyorum sende
gelir misin?
telefon kapatılır..

en çok yanımda ol dediğim zaman benden kaçana
arayıp noldun demeye dahi gücü olmayana
sonra bana inanmayana her lafımdan sonra yemin ettirene
çok kırgınım ben hemde çok..


ayrıca farketmedim sanma limonlu o yaptığın mandalina süsler saçma sapan espriler hepsi beni güldürmek içindi..
mızıka sesini kulağımdan uzaklaştırmak da dahil bunlara
sözlerime limonlu seni çok seviyorum diyerek son veriyorum:)

16 Kasım 2007 Cuma


KAÇSAM...


Kaçsam bırakıp senden uzak yollara gitsem

Kalbim yanıyor ismini her kimden işitsem

Derdinle ufuklarda sönen gün gibi bitsem

Kalbim yanıyor ismini her kimden işitsem



Gönlüm o kadar aşkınla yanmış iki ezelden

Bir lahza unutmak seni bak gelmiyor elden

N'olurdu ölüm zehrini içseydim ecelden

Kalbim yanıyor ismini her kimden işitsem..

30 Ekim 2007 Salı

kendi çocukluğumu kucağıma alıp sevmek istiyorum
dedin ya geçen gün sen bana anladım işte o an özledin sen
hemde çok özledin...
sonra baktım sana o üst geçitten hızla geçerken kollarını açıp koşmak gelmedi içinden
durakta ki sevimli çocuğa gülmek de ne, bakmadın bile
üzgündün sen
anlatamıyordun
ağırdı,
ağrıyordu
parmak uçlarının morluğu bile umrunda olmayan
sana ne diyebilirim ki?
hep aynı şarkıyı dinleme
dilediğin plakayı bulmak için tüm plakaları okursan
unutkanlık yapar
sonra onun telaşesi var
belki üzgün belki kırgın zamana bırak
gözlerinin içinde kendini gördüklerinden
uzaklaşma


ama yaşamadan
anlaşılmazdı..
yaşıyordum
yaşıyorum...
seni öyle iyi anlıyorum ki
bu sözcükleri duyabileceğin en
inandırıcı ses...

27 Ekim 2007 Cumartesi

eringeç


sanada olur mu bilmiyorum ama,
ne zaman bomboş sürülmüş bir tarla veya düzlük görsem koşmak çeker canım
ama ne koşmak buluzum yaka kısmı yuvarlak veya "v" şeklinde ıslanana kadar
artık istanbulda uzun soluklu düzlükler görmek pek mümkün olmadığından helede apartmanınızın önü bile düz olmayan bir sokakta oturuyorsanız şehirler arası yollarda daha bi içiniz çeke çeke bakarsınız korkulukları olomayan tarlalara...
bayrama mı koştuk yoksa evdeki bayram trafiğinden mi kaçtık belli değil kendimizi ücretsiz diye sevindirik olduktan sonra,
tüm gişelerden sonra Ankara da bulduk pek özlemiş sayılmam memneket falan değilde annemin çocukluğu geçmiş ya ee büyükler de orada gittik..
insanın büydüğünü anladığı anlar;
küçüktüm ufacıktım demetevler yedinci caddenin sonundan bakar başını imkanı yok hayal edemezdim saatlerce yürümeye eşdeğerdi,
Osman bakkalın(Allah rahmet eylesin)önündeki kaldırımdan çıkımaz taa fırının oraya kadar giderim,
aparman boşluğundaki çimento yığını adeta bir uçurumdu benim için inersem asla çıkamazdım inenlere hayran hayran bakardım,
ama gel gör ki arabayı park etmek için yer ararken daha çok var baba ilerle dedim ama sokak bitmişti,
ben büyüdükçe bunlar mı küçüldü yoksa hep mi küçüktüler bilemem ama yaşadığımız zaman kadar değerli zaman bizim için
anlamı şu ki ne kadar az yaşarsan zamanını alan her şey yaşadıklarına bölünce tamsayılı bir ifade elde etme olasılığını artırıyor(pehh bakın bee matematikçi olduğumu belli ettim:)
anneannemin evinde tvsiz ve bilgisayarsız kalacağımı düşünmemek gibi bir dalgınlığım olsada üç günlükcük teknoloji sensizde yaşarım mesajı verdim bir yandan da bulaşık yıkayarak..
Bayrama merhaba dedik yol yorğunluğu ilk misafirleri sofrada pijamalarla karşıladık neyseki anne yarısı gülmekle yetindi..
ailenin yeni ferdine isin arayışları devam ediyor aramızda zeynep diyoruz ama bu oğlak burcu bayanı ne kadar açar bilinmez..
annemin teyzelerine gittik yeni akrabalar edindik anneannem bak bu dayın süt bu deden süt
bu teyzelerin onlarda sütt ay anne amma süt içmişsin anneninki neyine yetmediyse?
el öpme merasimi ardından ikramlar ikinci ziyarette yusufun tespiti burdada aynı şeyler oldu haklı olarak:)
aynı şeylerin farklı türlerinin tadına bakıldı
en güzelide süt değilde kan akrabaları ile berabar tatlı tatlı sohbet etmesi insanın
yeni yetmelerin bıyıkları ile dalga geçmek
sen sus ya sesin çok kulağımı tırmalıyor demek sonrada gülmek hehe sana traş makinesi aldım taha philips hemde
istediğini söyleyen istemediğini işitir..
kulağımı tıkadım..demez umuduyla birşey..
her kahkanın ardından keşke Alide burda olsaydı diyen bir anneanneniz varsa bilinki bu
acizhane isteğe cevap veren belkide bir dedenizde vardır her mutlu anınızda
ilginç hakaretlerle çocuklarına hakaret eden teyzoşun birinin yeni gözdesi
çakıldak anlamlandırayım;
büyükbaş hayvanların popolorunda gezen sinek türü
hakarete gülüyoruz alınmamaız gerekiken:)
ve tencerenin içindeki onca sarmadan ayırt edebilmek tahanınkileri:)
ölesine inceler ki..
hakaret demişken unutmayalım okuldan atılmanın eşiğine gelen beyfendinin müdür yardımcısı
demişki;senin gözbebeğine girerim orada tepinirim.
tepişik herif ben döverim onu fir abla ufacık birşey diyor
anneannemim evi kendi çapında bir müze eski duvar kumaşları adını cidden hatırlamıyorum
ithal eşarp desenleri genelde bir çoğu başımıza taktık fotokopisinden isterim dedim.
ee müzede herhangi bir alarm sistemi olmadığından ne yazıkki hanfendi yuvarlak uçlu bir çay kaşığı ile siyah beyaz evladiyelik resimlerinden birini yaramaz torununa kaptırdı..

(kopyala yapıştır yapmak bile üşendirdiğinde insanı hiç gözüne gözükmüyor yazdıkları)

25 Ekim 2007 Perşembe

yaşıyorum merak etmeyin..


yaşamak
yüreğini dolduran bir sevgi ile,
yaşamak cevaplara göre değilde duygulara göre şekillenerek,
beklediğinden çok neyi beklediğini önemseyerek,
bazen erkenden kalbinin neden bu kadar çabuk yorulduğunu merak ederek yaşamak,
yansımasından ziyade duygularının,anlaşılmayı umut ederek yaşamak,
buğday kadar masum ve evrensel bir duygu ile yaşarmadan yaşabilmek
evet ben yaşamak istiyorum;
belki sen yaşayabilemesende
ben yaşayabiliyorsam şimdi
tüm hevesimle
yüreğimin tamamı ile,sonuna kadar duygularımla
gücüm yetene kadar sabrımla,
yaradılmış tüm ümitlere güvenerek
ve nihayetine kadar masum ve evrensel olan seni..
yaşamak istiyorum..

19 Ekim 2007 Cuma

uçurtma


ne kimseyi dinleyebilirim

ne de anlatabilir

ne konuşabilirim

ne de susabilir

ne kalabilirim

ne de gidebilir

ne bekleyebilirim

ne de artık birşey yazabilir

ne gülebilirim

ne de ağlayabilir

ne öylesine sevebilirim

ne de unutabilir

ne yaşayabilrim

ne de ölelebilir



neden böylee

kim bilebilir

ki içini senden başka


10 Ekim 2007 Çarşamba

mutluluk..



mutluluk!!!
hemde çok mutluluk
uçan kuşa saklanan suça
sararmış yaprağa dışarıda
ısınmış suya mutluluk
yırtık uçurtmayayarım solucana
tekeri patlak arabaya mutluluk
vara yoğa herşeye mutluluk
cebinde gülen surat taşımak
kopyala yapıştır yapmak
mutluluk;
falımdan çıkan dörtlüğe bile
bonibon kapağından çıkan harfe umut
herşeye mutluluk
seçimlere
gidenlere
bitenlere
beklemelere mutluluk
unutmalara vedalara mutluluk
artık sonlarada mutluluk
paylaşımlara
paylaşmayışlara,
yanıtsızlara
mutluluk hayallere mutluluk
mechullere yolculuk
onsuz yokluk
ama ginede mutluluk
anayasaya, musluktan akan suya
gözleri açılan âmâya mutluluk
açlıktan tokluğa hızlı geçişe
halleri dolduran taze balıklara mutluluk
açılan ama sevilmeyen okula
okulun içini dolduran şahıslara mutluluk
kuruntulara oysalara yeni keşfedilen şarkılara
vizyondakilere mutluluk
tazecik kışımıza, güle güle yazımıza ginede mutluluk
yaprak dökümü ve menekşe ile halile inat
her bölümde mutluluk
koskoca mutluluk
hayatımızdaki acıları
sıkıntıları
bekleyişleri buhranları
kısa bir süre için durdurduk
şuan mı?
tabiiki de mutluluk...

29 Eylül 2007 Cumartesi

grubun rengi...

alaturka başlasın
sezen beni ağlatsın
yaşlarım balığın yatağına aksın
göl olsun tuz gölü kirpiklerime rimeller yapışsın
neyse ne ise
banane
sanane

28 Eylül 2007 Cuma

biricik biri masal cini.

ansızın biri gelse cevapsız maillerime cevap yazsa benim
ansızın biri yolda el sallasa gözlerini ayırsa bana
ansızın otobüste biri kitabını düşürdün uyurken fir dese
ansızın biri markette aldıklarımı poşetlese
ansızın biri uyurken ben üstümü örtse
ansızın biri 1 cevapsız arama yapsa
ansızın biri yoruldum bende gel oturalım dese
ansızın biri bana bu senin kedin adıda porsuk dese
ansızın biri ilk soldan sonrada sağdan gireceksin
ansızın biri ceeee dese yolumu kesse
ansızın biri terliklerimi uzatsa ayakkabılarımı kaldırsa
ansızın biri ütümü yapsa dolabima assa
ansızın biri bana küsmüş çiçeklerimi sulasa
ansızın biri saçma sapan hayallerimin olmayacak olacağına beni inandırsa
ansızın biri akabinde yanında ben varım dese koluma girse..
ansızın biri beni güldürse mutlu etse.

26 Eylül 2007 Çarşamba

özür


çok hemde çok haddinden fazla özür

niçin mi sizden sakladığım onca şey ve sustuğum uzun zamanlar için

belki biraz geç belki haddinden fazla erken

aşırı cesaret başa neler getirir bekleyelim ve görelim..

pişmanlığım nefret olmaz,öfke olmaz beraber tescilleyelim


umut bağlamak lazım mı dakikalarla uyumlu saatlere

cidden doğru mu senin dediğin gibi onuda bekleyelim

üsküdar iskelesinde duygular nasıl dalgalı mı yoksa

fırtına sonrası mı pıtır pıtır koşmanın bedeli ağır mı

yoksa ödülü mü var bekleyelim


bakalım nesıl bir tepki veya tepkisizlik keşkeler ardı ardınca

dizilirken zihnime elimi kim tutucak gözünü kim yumacak bekleyelim

ve görelim

21 Eylül 2007 Cuma

HOW WAS it?



geç kalkmama rağmen fazlasıyla istisna sığdırıdım günüme
akreplerden biri evime geldi giydirdim kuşandırdım yolladım hayırlı haberlerini bekliyoruz
bakalım kızaran yanaklarına mani olabilmiş mi karnını doyurabilmiş mi
karşılayabilmiş mi?
evi temizleyen yemek(salata tatlı ve patlıcanlı yemek)yapan ben artık misafirlere
çıkmak istemiyorum dedim işin içinne sanırım birazda trip girdi ama
trip yaptığım -keyfimce- aramızda değldi asıl sebepte bu idi
babam ahmet ve ben mutfakta orucumuza son verirken
ahmet öyle bir coştu ki bırtlarına bile sahip olamadı olacak yaşta da değil
ama babamda kendisinden beklenmeyen bir hızla sofradan kalkıp aspiratörü açtıki
görülmeye değerdi
sofrada-iftar sofrası oluyor-
klozetin üstünede taktırsak mı otomatik olanlardan biri oturunca anlayanlardan espriler ard arda
babam-iyi oldu iyi bak sana koku gelmedi bile firdevs derken öyle baba öyle çocuktu ki:)
bu aralar fazla sevimli sabahta kaskonun bizim için ayarladığı ve mecburen gönderilen çekiciye verdiğimiz oto tamircinin
numaraına ulaştıktan sonra beni uzun bir fırçaladıktan sonra oluyor(-neden oraya götürdünüz mutluhan varya ayışığı varya orası dandiktir
ucuzdur sigorta sizi kandırmış bla bla bla)adamcağıza, şahsen hayatımda gördüğüm en pozitif adamlardan biri "gülen surat" lakabını taktık kendisine,
orası nasıl bir yer kaç kişi çalıştırıyorsunuz diye absürd sorular sormaya başladı açken ne asabisin babiş yaa
birde öyle bir havası varki sanırsın vergi memuru..
sonra türkmenelinde ilahi söyleyen daha doğrusu playback yapan amcalara güldük babam neden sonra işin playback olduğunu
anlayıp sanki adam söylemiyor diyip beni güldürdü iftara yaklaştıkça gülüyor babam benim
sonra neden size arapça öğretmedim ki diyip efkarlandı bande boşveeerr baba kısmet değilmiş..
servis sırasında 5 kaşıklık pilav istendi dikkat ediyor, babam metroseksüel benim bunundaki siyah noktaları bile cilt bakımı ile temizletir
nerde kalmıştık hımmm 5 kaşık pilav yanına bilmem ne azcık aradada çay kızım çay bak sinirli oluyorum içmessem içmemeiş oluyorum
neyse çayınıda içti ohhh bee dedim hizmet etmesi güzel...
doyurduk vel hasılı kelam..
kalan yemeklere sonrada anneme sitemli sitemli bakmasa..
açlığın etkileri işte şimdide tüm aile fertleri teravihe gidiyorlar ufaklık bile zannedersem teravihe ilk gidenlerde ilk çıkanlarda belli
ben evde tek başına
22:00 bekleyen malum zatlarda teşrif etselerdi bizde gidebilirdik bir yerlere ama kişsel tercih meselesi..
beni alakadar etmez ettirmem canım...

16 Eylül 2007 Pazar



siyahtan ziyade kahverengine vurgunumdur
daha asil gelir onlarca iddiaya inat
bu sefer değişiklik yaptım ve siyahta karar kıldım bu sezon
altında yatan sebeplere inipte psikolojimi deşifre etmek isterseniz hiç yorulmayın derim
cidden açık olabilirim fazla fazlasıyla epeyce iyi değilim ramazan olmasa akşama kadar pek bir hedefim olamayacağı konusunda
gayet kat'iyim
yaşarken değilde durulduğu zaman insan sanırım ne kadar yorulduğunu hissediyor bende sanırım tam anlamıyla o haldeyim yorulduğumu şimdi hissettim tüm sakinliğimle otururken bilgisayarın karşısında yorulmuşum biri şakaklarıma soğuk elleriyle masaj yapmalı günlerimizi gecelerimizi yemeklerimizi maritlerimizi paylaştık esasında biz benliğimizin içimde sakladığımız fısıltılar halinde dahi konuşurken duymalarından korktuklarımızı da paylaştık gerçekten üzgündük kıkır kıkır gülerken iki adet zaavallıcık olmuştuk di-di ye bile farklı gözlerle bakabilecek kadar, pideleri çalarkenki kadar soğukkanlı olamadık belki konuşma bağlantılarımız açıldığında ama ginede gururlu davranmayı biliriz karşımızdakine.


gözlerinizle takip ediniz yazılanları mırıl mırıl dualara bağlı 1 yılım unutmayınız son bir ricam


5 Eylül 2007 Çarşamba

başım gözüm..

evde olmayınca anneler emanet ettikleri zaman küçükleri
anlaşılmakta sanırım otoritenin değeri
ufaklık önce bana sordu oturma odasında televizyon izleyerek yersem
aaa olur ye ablam ama tabağı unutma
yaklaşık on saniye sonra sen neden mutfakta değilsin içeri
ama abl...
aaa ne dedim ben can oğlan bana emenet olmak her zaman daha karlıdır senin geç yatmana izin
veririm hem az önce sordun ya 7+ları izleyebilir miyim diye düşünmeye devam ediyorum
sende uyumaya
insan paylaşmayı sevmez sevdiklerini
yalnızca bir meta olsun demek istemedim okuduklarımın okurken ki duygularımın bile aynı olmasını istemezken
herkes duduktan kalbe diyecek herkes kınalı yapıncak ağlarken ağlayacak
oysaki ben sen ağlamazkende ağlamıştım okurken açık bırakıp sayfamı
nasıl yazmış reşat nuri acaba o da başkaları okurken içinden birşeyleri aldıklarını hissetmiş mi
sanırım bu sebepten sadece beynimde olan bir düzine kadar hikayem var
iki kişi okumasın diye..
demekki engelmişsin demek ki yazmalarına engelmişsin sen demekki
fidye isteyenle parayı veren gibi elindekini görmeden vermezlermiş sana
sen kalp kırmışsın sen milyonlarca soru işareti ile dolaşmaya mahkum edilmişsin
bakarsın gülen suratlarının kulakları oluverirler bakarsın onlarada gülebilirler:)
uzamakta iken hala ufukta günler güneş terletirken çıtır çıtır olmamışken yapraklar
beklerlim yalnız ben gitmeden gel...


3 Eylül 2007 Pazartesi

en sevdiğim mevsim


ilk eylül yazım olması hasebiyle sonbahara merhaba;

en sevdiğim mevsim en sevdiğim ayla başlarken başka bir en sevdiğim aya misafirlik yapacak;

ramazan en çok da seni seviyorum;

daha nolsun nasıl mutlusundur şimdi diyenlere inat

cıcık olmuşluğun verdiği garip haz ile uzanmaktayım;

sanırım insanın bir otomobille tecrübe edinmesinin önündeki en büyük engel

ne yazık ki annesiymiş

aferinnn bilmemne

!!!

korktum bak cidden korktum bir anda yokuştan aşağıya doğru ellerimi kollarımı açarak bağırarak koşmak geldi çimden

ama güldüm tüm sokak sana bakarken farklı bir hareket seçmelisin emriyle beynimin

bedenim yüzünden;

içi gitti süm'ün biriciğinin arabasına birşey olcak kırmızı donlu adam ona birşey yapıcak diye;

nasılda kokmuş denilince esas kopma anı o olmalıydı ama sanırım çerçeveye olan ihtiyacımızı

sorgulayan malum photographer'a saklandılar uyduruk kisvelerle sanırım deşarj olundu

iyi de olundu;

ee park ettin süm korkma çıkartırsın ben sana fazlasıyla güveniyorum..

nasıl ki sana utanmadan salak salak pozlar veriyorsam öyle

4 paketle beni evime saldın

namaz kılmalıyım..

1 Eylül 2007 Cumartesi

gün günü günüm

herkes motordan inerken ben merdivene doğru yönelenlerden olmam
sanki kaç dakikadır bindiğin vapur tam kıyıya yanaşmışken batıcakmş (batsada be adam
iki kulaç atsan kıyıdasın) gibi davranları saçma gelir o sebepten otururum ve herkesin yavaş yavaş terketmesini izlerim
motorun ucunda birikenler farkında olmadan(olanlar da olabilir) ağırlık merkezinin kaymasına sebep olurlar
ve tam bu esnada motorun kıçı yavaş yavaş havaya kalkar hep titanic teki o muhteşem sahne gelir
hangi demirden tutunsam acaba diye demitlerden paslı olmayanı kaymaya en elverişsiz olanını gözüme kestirrim
bir de kimin elinden tutsam şu geride kalmış kitap kurdu fala kurt vs.
kabataştan binen o vakur kadınlar adamlar bizden biri oldular tamı tamına on dakika sonra
üsküdarıma gelince bir neşe sardı vapuru sevmeyenler bile o coşku ile coş oldular
elinde bir kaç demek renklerinden de taze olduğu belli olan maydonoz satan amcaya
bakıp merdivenleri inmeye çalışırken iki basamaktan aynı saniyede geçen bir ayakkabım oldu
seri bir topuk sesi eşliğinde hemen bakan var mı diye yoklandı etraf biri sırıtıyordu
ardından iki saniye beklendi ışıkta sonra 14 saniye varken kırmızıda karşıya koşuldu yörenin önene dökülmüş salatalıklara bakıldı
tekrar ışıklar önce aşure koktu sonra kavrulmaya çalışan leblebi ardındanda 125 milyonluk başka bir çicekçinin deyişi ile asla kaçırılmamsı gerekn 40 yıllık borzai
tekrar hayran hayran bakıldı ve bakakalındı hala indirimde olmakta ısrar eden birkaç mağaza ayakkabıdan çıkan çivi sesi eşliğinde vitrinlerine aşağılarcasına bakış atıldıktan sonra-pehh denilip uzaklaşıldı sarılara bir kaç adım daha atıldıktan sonra ortalama bir dakika otuz iki saniye beklendi..
ilk sıranın cam kenarına sokulundu bir buçuk yetele cüzdandandan çıkarıldı on saniye de doldurduğu arabasıyla mutlu şöföre uzatılırken hafiften gülümsendi
adamın teki bağlarbaşı dedi fıstıkağacında indi acaba ikisinin ücretleri aynı mı diye düşünüldü
bağlarabaşından ta çamlıcaya kadar üzüm bağları varmış bir zamanlar eski istanbul hanımefendisi bir teyze demişti bağların başladığı yer
fıstıklı iki lokma mideye bögygyygyg dedirtirdikten sonra namzgah denildi minibüslerde arkanın sağdan ikinci koltuğu severim ama her zaman yanıma oturan iki adamdan birinin kadın olmamasına hayıflanarak şöförün en arkasını tercih ederim her nasılsa bu gün iki yanımda da hemcinsim vardı sağdaki hanımın
şeker oğluda ayakta durmak isteyince zaten hep ayakta olacaksın annenin kucağının tadını çıkar tavsiyesi verildi ben kimsem:)
eve gelindiğinde en okkalı lafı ben benim olan küçük aslana kendi yemeğini nasıl yapabileceği anlatıldı ateşi ve bıçağı nasıl kullanacağı gösterildi dometesler
sosiler kesilirken banyodan ketçap getir diyen ablaya hahah denildi fırsat bilinipte küçük bunun gibi başka birşey yok dünyada dedi çünkü ben yaptım
günün anlamlı sözü oluverdi evet bunlar gibi bir an bile dahi taki yok olamıyacak gözlerimiz görmeyecek kulaklarımız işitmeyecek...
bir daha bir ben olmayacak yaptıklarımı konuştuklarımı geç...
yokluğun varlığı gine insanı ürpertemedi
geriye dönüş olmasada var olan yeniye gidiş için bilet alınmak üzere ayağa kalkıldı
Allah kabul etsin
amin