sessiz sessiz akan bir ırmak var içimde
bana, bana kimseyi hatırlatmayacak bir şarkı bul
bana, beni kimsenin ama kimsenin düşünmediği dakikalar bul
bana, içinde hiçbir tanıdığımın olmadığı rüyalar bul
bana, geri dönüşü olmayacak kararlar bul
bana, beni üzmeyecek bir insan bul onların arasından
bana, beni bilen ama söylemeyen bul
bana, gerçekten gülmeyi öğret
bana, lüle lüle saçlı kızı bul
kimseyi ama kimseyi hatırlatmayan sokaklarda, caddelerde
kimseyi hatırlatmayan şarkıları söyleyelim beraber
kimse ama kimse olmasın içimde
ya deniz her yerde hep güzel olan deniz bakmayalım tamam mı o tarafa bana
birşeyler hatırlatıyor
tıpkı ahmak ıslatan gibi
gökyüzü bana birşeyler fısıldıyor, dinlemeyelim olur mu
herşey bana inat
herşey saadetime mani
herşey bitsin ben başlayayım
ya da herşey devam etsin ben biteyim,,,
7 Şubat 2008 Perşembe
6 Şubat 2008 Çarşamba
2 Şubat 2008 Cumartesi

Bataklıkta yaşayan kocaman çok sesli curcunalı bir kurbağa ailesi varmış
Kurbağalar hiçbir konuda mutabakata varamazlarmış
tek ortak kararları ise kararsızlıklarıymış
yeşil kurbağalar arsında kırmızı benekli bir kurbağa varmış ki
konuşmaz dinlermiş, bu curcunanın nesini dinliyor acaba diye sorabilirsin
ama o..
curcunadan teker teker kelime seçer istediği cümleleri dinlermiş başka başka ağızdan
kimse kimseyi dinlemediği ve hep bir ağızdan konuştukları için bazen aynı anda iki üç cümleyi duyarmış
biri lafının ortasında korkmuyorum, başka bir diğeri ateşli vaatlerinin ortasında ruhumdaki derken o bazen istediği şarkıları bile dinlermiş
ama bu çarkın içinde çarka karşı kurbağayı diğerleri sevmezlermiş
sadece susması ile değil gittikçe büyüyen kırmızı benekleriyle çok fazla gözlerine batıyormuş
esasında pek konuşmayan bu kurbağa belli belirsiz gülermiş
kırmızı beneklerinin suya yansımasından zevk alıyormuş almasına ama yanlarına yaklaştıkça
susuyormuş diğer kurbağalar ee onlar susunca kırmızı kurbağa da istediği cümleleri kuramaz
en sevdiği şarkıları dinleyemez olmuş
bakmış ki tüm kurbağalar susuyor yanında, eskisi gibi konuşmaya üşenmemiş istediği cümleleri kurmuş sevdiği şarkıları söylemiş
susan kurbağalar ilk defa birisini can kulağıyla dinlemiş dinlediklerini sevmişler
dinlemenin zevkini kavramışlar esasında…
sessiz kalmasını istememişler hayran hayran dinlemişler
bataklıktaki bir nilüferin üzerine zıplamış kurbağa;
-ben size buradan yol göstereceğim, madem hepiniz konuşmak istiyor hepiniz konuşun ama aralarda başkalarını dinleyerek,
bataklığın ortasındaki kımızı kurbağa;
yeşil kurbağalara, yeşil bataklığa
ışık olmuş, deniz feneri olmuş…
Kurbağalar hiçbir konuda mutabakata varamazlarmış
tek ortak kararları ise kararsızlıklarıymış
yeşil kurbağalar arsında kırmızı benekli bir kurbağa varmış ki
konuşmaz dinlermiş, bu curcunanın nesini dinliyor acaba diye sorabilirsin
ama o..
curcunadan teker teker kelime seçer istediği cümleleri dinlermiş başka başka ağızdan
kimse kimseyi dinlemediği ve hep bir ağızdan konuştukları için bazen aynı anda iki üç cümleyi duyarmış
biri lafının ortasında korkmuyorum, başka bir diğeri ateşli vaatlerinin ortasında ruhumdaki derken o bazen istediği şarkıları bile dinlermiş
ama bu çarkın içinde çarka karşı kurbağayı diğerleri sevmezlermiş
sadece susması ile değil gittikçe büyüyen kırmızı benekleriyle çok fazla gözlerine batıyormuş
esasında pek konuşmayan bu kurbağa belli belirsiz gülermiş
kırmızı beneklerinin suya yansımasından zevk alıyormuş almasına ama yanlarına yaklaştıkça
susuyormuş diğer kurbağalar ee onlar susunca kırmızı kurbağa da istediği cümleleri kuramaz
en sevdiği şarkıları dinleyemez olmuş
bakmış ki tüm kurbağalar susuyor yanında, eskisi gibi konuşmaya üşenmemiş istediği cümleleri kurmuş sevdiği şarkıları söylemiş
susan kurbağalar ilk defa birisini can kulağıyla dinlemiş dinlediklerini sevmişler
dinlemenin zevkini kavramışlar esasında…
sessiz kalmasını istememişler hayran hayran dinlemişler
bataklıktaki bir nilüferin üzerine zıplamış kurbağa;
-ben size buradan yol göstereceğim, madem hepiniz konuşmak istiyor hepiniz konuşun ama aralarda başkalarını dinleyerek,
bataklığın ortasındaki kımızı kurbağa;
yeşil kurbağalara, yeşil bataklığa
ışık olmuş, deniz feneri olmuş…
31 Ocak 2008 Perşembe
yanakıma bi öpücük isterim(:
27 Ocak 2008 Pazar
iki yaka arasında kaldı kristallerim
kırmızı sarı pembe yeşil sonra güzel bir mavi
hayat çok renkli siyahlara beyazlara dalmaya grilerle idare etmeye hiç ama hiç gerek yok değil mi?
sonra bazen kıskançlığımdan kızsamda iki yaka arasındaki deniz her zaman güzel
ufukta bir ada görmesek de
yapayalnız bir adada ufukta gemi beklemediğimizi biliyoruz
ufukta göreceğimiz ufacık adaya ancak dinlenmek için demir atarız biz
..
boşu boşuna akıtma güzelim kristallerini,
bazen ben de üşüyorum yanaklarım ısınsın istiyorum ama,
utanıyorum sonra bir de kızıyorum neden hep güzel iki yaka arasında ki deniz?
ben ağlarken ben gülerken ben severken ben unuturken ben beklerken de böyleydi hep güzel,
elerimi ısıtırken başını omzuma koyacak birisi bu çayın yanna iyi gider
bir de fonda ah yandım izel çalabilir.
hayat çok renkli siyahlara beyazlara dalmaya grilerle idare etmeye hiç ama hiç gerek yok değil mi?
sonra bazen kıskançlığımdan kızsamda iki yaka arasındaki deniz her zaman güzel
ufukta bir ada görmesek de
yapayalnız bir adada ufukta gemi beklemediğimizi biliyoruz
ufukta göreceğimiz ufacık adaya ancak dinlenmek için demir atarız biz
..
boşu boşuna akıtma güzelim kristallerini,
bazen ben de üşüyorum yanaklarım ısınsın istiyorum ama,
utanıyorum sonra bir de kızıyorum neden hep güzel iki yaka arasında ki deniz?
ben ağlarken ben gülerken ben severken ben unuturken ben beklerken de böyleydi hep güzel,
elerimi ısıtırken başını omzuma koyacak birisi bu çayın yanna iyi gider
bir de fonda ah yandım izel çalabilir.
24 Ocak 2008 Perşembe
bu son olsun tamam mı?
hastayım, yalnızım, seni yanımda
sanıp da bahtiyar ölmek isterim
mahmûr-ı hülyâyım, câm-ı lebinden
kanıp da bahtiyar ölmek isterim
bir olmaz emelin düşdüm peşine
vuruldum hüsnünün şen güneşine
güzel gözlerinin aşk ateşine
yanıp da bahtiyar ölmek isterim
taliin kahrı var her hevesimde
boğulmuş figanlar titrer sesimde
o güzel ismini son nefesimde
anıp da bahtiyar ölmek isterim
20 Ocak 2008 Pazar
misafirlerimiz var:)

tatata taammm!!!
ailemize yeni eklenen sevimli bireye içten bir şekilde merhaba diyoruz yaşasın diyoruz
tebrik ediyoruz
oğlak burcu oldu Allah anasına babasına sabır versin demeyi içimizden ekliyoruz
ikinci süper hatta hiper haber isveçten
teyzoşum geldi ankarada şuanda
yaklaşık iki sene olcak neredeyse nasıl özledim lulumu, teyzoşumu, çırtlak cadımı
biliyor musunuz ben teyzemiçok severim en çok nermin teyzemi severim
nuray teyzam çok anaçtır onu da severim negül teyzem çok şekerdir çok misafir perverdir onu da severim
ama en çok ben nermin teyzeme benzerim
anneannemde bazen bana nermine bakar gibi bakar
annem alll işte nermin der:)
ikimiz de inantçıyız
o yengeç ben akrep
ne biliyim işte seviyorum
ben küçüktüm ufacıktım;
o zamanlarda bayılırdım oralara buralara gitmeyi nermin teyzem bekar daha ankaradan gelmiş bizde kaldı bir iki hafta gitme zamanı geldi
-abla ya firdevside götürsem dedi.
annem bilir ben ağlamam 4 yaşındayım ama alışkınım yada çabuk alışırım
yasin abilerin evine iki haftada bir gidip iki üç gün kalırdım mesala onların çocukları olmuyordu ama oldu şimdi neyse,
-olur canım da bunaltmasın sizi
-yok yok abla biz ona çok iyi bakarız gözün arkada kalmasın,,
kalır mı hiç ben güle oynaya gidiyorum büşde nurda orada burada kalamazlar bi kere büş bi arkadaşına gitmişti de ağlamıştı 10 yaşındaydı gidip almıştık
bak sen benim veletliğime nasıl da mutlu:)
yola çıktık ama benim şu çiş tutma huyum teyzeme az çektirmedi
yolun ortasında tarlalar iki kenar ben çiş diye tutturdum ama ne çiş
teyzem 17 yaşında teyze diyorum ama kızcağız utanıyor tamam falan diyor ama
ben en sonunda sıkılmışım demek ki teyzemin utancak tavırlarından gittim şöferr amcanın yanına;
-benim çişim var çek arabayı kenara.
millet gülüyor falan teyzem beni çağırıyor benim umrumda mı altıma yapsam iyiymiş ama
zar zor ikna ediyorum kendi işimi hallediyorum
neyse gittik ankaraya dayım karşıladı bizi o da bekar kucuşunda ki halim gözümün önünde
araba almış serçe miydi neydi
iki gün sonra bayram benim bayramlığım yok teyzem bana lacivert renkten bir jile dikmişti
bak şimdi durup ağlıcam ne severdim ölçtü biçti
baktı bana beyaz gömlek lacivert jile sevimliydim de şeker bişi olmuştum
ee sonra gezdik tüm bayram kurban bayramı
bide annemim süt kardeşi var süt teyzem sevil teyzem onlarda da kaldım savaş vardı oğlu onunla iyi oynadık
hayatımda ilk defa kelle gördüm ne ilginçti
hah sen tek başına ankaraya falan git sonra bide milletin evine orda da kal
akşamları dedemin sallanan sandalyesine otururdu dayım hoopp havaya atar sonra tutardı beni
düğme açmayı öğrendiğim dönem gömleğinin tüm düğmelerini baştan sona açardım
hah bide şimdi yengem ama o zamanlar dayımın sevgilisi olan ferda abla vardı
-dayına alıcam ben götürcem onu derdi
kıskanırdım denir mi parmak kadar çocuğa öyle şeyler
şimdi evin diğer iki ferdi anneannnem ve o zamanlar 13 yaşlarında olan negül teyzeme dair hiç bir anı yok beynimde,
lacivert jilemin siyah kopçaları bile hatırımda ama onlar yok ne biliyim benim kabahatim
teyzem işte o zamandan fethetmiş kalbimi bir de dans dans dans yapardı ne güzeldi..
işte şimdi o teyzemin dört tane yavrusu var aynılarından amcamında:)
negül teyzeminse ilki oldu oğlak burcu:)
18 Ocak 2008 Cuma
sana dair,

hayatın anlamına dair
senin varlığının bu hayatta bana kattığı güce dair
sonra yoksunluğundaki anlamsızlığıma dair
konuşasım yok biliyorsun ya sen
herşeyi o sebepten
sana dair diyorum
sadece sana dair
içerisinde sana dair olanlar; kalbimin,
elimin, sonra ruhumun ve beynimin
bilirsin ben birşeyi çok seversem onu ruhumla beynimle kalbimle severim,
ve içerisinde sana bakarken gözlerimin.
en kötü anımda belki gücümün başlagıcının yegane sebebi sesin
devrilip herşey üzerime kalkmamda ki tek desteğim ellerin
sonra bir gülücük bir gülücük daha sebebi sensin
herşeyin
gözlerin,
sen kim misin?
sen SÜMEYYE'sin
16 Ocak 2008 Çarşamba
from ırmak's home;

tipsiz daha ziyade tipini birilerine benzettiğim için yemediğim kurabiyeler eşliğinde ders çalışamadığımızı kavramamız çok güç olmadı ne yazık ki..
ama ben burada oturup saçma saçma şeylere gülmeyi seviyorum,
ben bu tekdüze sıradışı yaşamı seviyorum
ben bu halsiz halimi seviyorum
bırttırma bloğuna diyor başımda ırmak saçma bi yalan attım diye bayan
üstünü giymek zorunda kaldı bize geçicezde
resmen külotlu çorap giycemiş inanamıyormuş
tipik süm tepkisi oldu
şaşkın surat ifadesi ile;
Allah Alllahhhh tepki veremiyorumm
en sevimli tepkiyi verdiğinden bi haber aynı zamanda
herkes dersine abanmış deliler gibi ders çalışırken final zamanı
ben her iki satır çalıştıktan sonra
-yaa içime sanki bi bu dersten geçicekmişiz gibi geliyor..
-biraz ara verelim
-bak sayfa 50 ye gelince nete geçelim biraz diyor diyor diyorum..
bide bu ırmak kızmıyor sözlüğe yumulmama hehehee diye beraber gülünce
hazin sınav sonuçları..
pek de hazin değil ama ne yapiyim buraya bişiler yazarken Türkiyedeki bloglardaki depresyon havasına bürünüyorum
iyi iyi ya sonuçlarımız fena değil.
hah nerde kalmıştık tam diyordum ki
neyse yaa demicem bişi
ağzımdaki şıpsevdinin içinden çıkan kağıtta ne mi yazıyor
aşk...
love is..
...tekrar çocuklar gibi hissetmektir.
...feeling like kids,again.
aşk ne hissetirir ne hissettirmez bilmem ama ne zaman bu sakızı çiğnesem
fatih mini marketin önünde sakızının içinden çıkan tanışık olmadığı bir duygu hakkında daha fazla bilgi sahibi olmuş, kandırılmış ama kandırıldığından haberi olmayan zavalllı bir kızcağız gibi hissediyorum, again..
bi çocukları bi de sakız kağıdını doğrulamak istemem ama aşıkları kandırmak çok kolaydır
bu sebepten çok para kazanır falcılar;
- bu sana döncek
-bu çocuk manyak seni seviyor, ne dedin sen buna üzülmüş bu
derler herşeyi bilerler:)
bir de bu saflarım, aşıklarım falım çiğnemedikleri gün arkadaşlarının çiğnedikleri sakızların fallarını alıp neyse halim çıksın falım derler bi güzel içli içli okurlar zamanın ötesinde bir fal çıkmassa(2006 da evlilik var sana) gibi genelde inanırlar.
daha hazini de vardır ki o da inanmayanlardır
oysa inansalar o ona geri dönecek
o onu manyak seviyor
tüm fallar gerçek
falımlar gerçek
nasıl mutlu olurlar neden mi inanmazlar neden mi?
çünkü;
böyle bir kara sevda
kara toprakla biter..
by zeki müren derim sadece
12 Ocak 2008 Cumartesi
bunu sadece aMa sadece sana yazdım.
tam kudurmuş odamı topluyor yatağımın altındaki ıvır zıvırları çıkartıyorken
kendimi birdenbire ansızın bilgisayara başında üstelik de salonda buldum..
artık sende herkes gibisin demek için az biraz minnacık zamana ihtiyacım var
bu zaman zarfında da kimselere ben unuttum tamam mı falan demicem
dersem mors oluyorum kabulüm
ağzıma tıkılan sözler o kadar fazla ki ne yapiyim uzun zamanımı alıyor unuttmak
bi de kimse beni özelden aramasın merak ediyorum umutlanıyorum üzülüyorum sinirleniyorum kızıyorum kendime..
bir de nadiren ama çok nadiren aklıma gelince özlüyorum mailimi açıp
tüm mailleri baştan sona okurken
keşke diyorum keşke
hayatta iyiki de demem gereken birkaç şeyim olsaydı keşke
içi vesvese ile dolu pazara giden anne gibi
acaba diyorum yemeğin altını kapatmadım mı
eve gidince orada yemek bulamamaktansa yanık bir tencere bulmak istiyorum
sanki birşeyler yarım kaldı
hayatta yaşadıkça arkamda koca bir çöplük bıraktığımın bir kez daha farkına varmak
insanlar bu denli üzdüklerini farkındalar mı acaba
inanmıyorum ben buna çivi çiviyi sökmez
seni merak etmiyorum incik cincik herşeyini öğrenmek istemiyorum
sadece aklıma gelince çok nadir özlüyorum
özlenecek neyi var hiçbir şey diyemem
ama özlerken özleniyor
neyi özlediğin umrunda bile olmuyor
bir bakıyorum elim gitmiş beynim gitmiş
çarem yok şansım yok..
zaman sadece birazcıkk zaman
geçici...
kendimi birdenbire ansızın bilgisayara başında üstelik de salonda buldum..
artık sende herkes gibisin demek için az biraz minnacık zamana ihtiyacım var
bu zaman zarfında da kimselere ben unuttum tamam mı falan demicem
dersem mors oluyorum kabulüm
ağzıma tıkılan sözler o kadar fazla ki ne yapiyim uzun zamanımı alıyor unuttmak
bi de kimse beni özelden aramasın merak ediyorum umutlanıyorum üzülüyorum sinirleniyorum kızıyorum kendime..
bir de nadiren ama çok nadiren aklıma gelince özlüyorum mailimi açıp
tüm mailleri baştan sona okurken
keşke diyorum keşke
hayatta iyiki de demem gereken birkaç şeyim olsaydı keşke
içi vesvese ile dolu pazara giden anne gibi
acaba diyorum yemeğin altını kapatmadım mı
eve gidince orada yemek bulamamaktansa yanık bir tencere bulmak istiyorum
sanki birşeyler yarım kaldı
hayatta yaşadıkça arkamda koca bir çöplük bıraktığımın bir kez daha farkına varmak
insanlar bu denli üzdüklerini farkındalar mı acaba
inanmıyorum ben buna çivi çiviyi sökmez
seni merak etmiyorum incik cincik herşeyini öğrenmek istemiyorum
sadece aklıma gelince çok nadir özlüyorum
özlenecek neyi var hiçbir şey diyemem
ama özlerken özleniyor
neyi özlediğin umrunda bile olmuyor
bir bakıyorum elim gitmiş beynim gitmiş
çarem yok şansım yok..
zaman sadece birazcıkk zaman
geçici...
10 Ocak 2008 Perşembe
bugün hava güzeldi
portttttfoliiiioo diye başımızın etini yedikleri şey yüzünden sabahın erken saatlerinde kalkıp ne var ne yok ayıklayıp birde üstelik ırmaq'a fotokopi çekip bir cafede buluşup sonra assayleri temize çekip okulun yolunu tutsamda tonton teyze tarafından beğenilmeyen porrrrtfooliiolarımızla evin yolunu tutmadan önce bir güzel karnımızı doyurduk üstüne kahvemizi içtik eve geldik fizik çalışır gibi yaptık..
bizim akvaryumdaki balıklar çıldırmışmış öle dedi ırmaq hakkatten de ağızları ile taşıdıkları taşları birbirlerine, akvaryumun münasip yerlerine atıyorlar.
artık huzurevini andıran o camiiye gitmeyeceğiz bi gideriz kadının teki hesaba çeker sen neden annenin yanında değilsin der, bir gideriz kaloriferler yek vücut olmuş bünyeler bizi süzer,
sonra inleyenler, anlam veremediğimiz camii müdavimleri.
bugünde 60 yaş üstü konseyi vardı severim yaşlıları ama kendinlerini taşımayan şu halleri ile neden hepsinin elinde onlarca poşet var anlamıyorum sonra teyze neden oraları gırgılıyorsun.
neyse mihrimaha gidicez ama ırmaq'ın bir ricası var dönen kapı yapmaları lazımmış haklı da zorlanıyoruz.
bana hayranlıkla karışık bir hayretle baktığını görer gibiyim
bazen çok çaresiz kalıyoruz kabinde karar vermekte zorlanıyoruz nereye gitsek diye,
artık tüm cafeler bize içeriye sinek girmiş gibi önemsemeyen Kanaat'in beyaz gömlekli gözlüklü emekli öğretmen kılıklı garsonları gibi davranıyor, desemde siz bana aldırmayın bugün bize elma bile ikram ettiler elmaları çatalla yedi çakal 2..
Merak ettiğim birşey var müsadenizle kredi kartı geçmeyen Kanaatte neden ankösörlü telefon var millet evi arıyıpta nakit lazım bana desin diye mi?sadece bir istanbul masalında ki çiçeğin kocasına benzeyen sevimli garsonu seviyoruz onlarda bizi sevmiyor zaten.
demek ki dostluğa dairi okuyordum demek ben aradım tam o anda:)yeterince şımardım hakkını verdim pasta cidden lezizdi ırmaq'a da nasip oldu
odanda sen olmayınca o kadar da gelmedi bana ondan canım bile çekmedi.sınavlarımız bitsin bi bitsin.
A may gat ben neler yapıyorum..
bizim akvaryumdaki balıklar çıldırmışmış öle dedi ırmaq hakkatten de ağızları ile taşıdıkları taşları birbirlerine, akvaryumun münasip yerlerine atıyorlar.
artık huzurevini andıran o camiiye gitmeyeceğiz bi gideriz kadının teki hesaba çeker sen neden annenin yanında değilsin der, bir gideriz kaloriferler yek vücut olmuş bünyeler bizi süzer,
sonra inleyenler, anlam veremediğimiz camii müdavimleri.
bugünde 60 yaş üstü konseyi vardı severim yaşlıları ama kendinlerini taşımayan şu halleri ile neden hepsinin elinde onlarca poşet var anlamıyorum sonra teyze neden oraları gırgılıyorsun.
neyse mihrimaha gidicez ama ırmaq'ın bir ricası var dönen kapı yapmaları lazımmış haklı da zorlanıyoruz.
bana hayranlıkla karışık bir hayretle baktığını görer gibiyim
bazen çok çaresiz kalıyoruz kabinde karar vermekte zorlanıyoruz nereye gitsek diye,
artık tüm cafeler bize içeriye sinek girmiş gibi önemsemeyen Kanaat'in beyaz gömlekli gözlüklü emekli öğretmen kılıklı garsonları gibi davranıyor, desemde siz bana aldırmayın bugün bize elma bile ikram ettiler elmaları çatalla yedi çakal 2..
Merak ettiğim birşey var müsadenizle kredi kartı geçmeyen Kanaatte neden ankösörlü telefon var millet evi arıyıpta nakit lazım bana desin diye mi?sadece bir istanbul masalında ki çiçeğin kocasına benzeyen sevimli garsonu seviyoruz onlarda bizi sevmiyor zaten.
demek ki dostluğa dairi okuyordum demek ben aradım tam o anda:)yeterince şımardım hakkını verdim pasta cidden lezizdi ırmaq'a da nasip oldu
odanda sen olmayınca o kadar da gelmedi bana ondan canım bile çekmedi.sınavlarımız bitsin bi bitsin.
A may gat ben neler yapıyorum..
8 Ocak 2008 Salı
5 Ocak 2008 Cumartesi
mantar sote

eğer ki kardan korkmayıp burnumu çıkartabilse idim dışarı kamyon çarpacaktı bana buna eminim:)
anlayan anladı
etrafınızda ki her insanı maksimum önemsemeyin benden demesi
neden mi?
siz onların hiç umurlarında olmayınca üzülmezsiniz ben üzüldüm
ve futursuzca çok sevmek gibi bir hata yaptı iseniz bunu dillendirmek gibi daha büyük bir hata yapmayın
karşı cins ile ilgili olan sevgiden değil dosthane sevgiden bahsediyorum..
diğer türlü her türlü manyaklık yapabilirsiniz bunlar sadece ama sadece sizi çakal kılar..
çakallıktan insanların en yiğidi olmak için cabalayan çok insan gördüm mesala..
yok yok kimseyi rencide etmeyeceğim
ve birazcık çocukluk kaldı ise içinizde
bu kış karın tadına bakmanızı tavsiye ederim
öztavsiye idi
umursama sen beni

kırmızı başlıklı kızın alık yüz ifadesi ile soruyorum sizlere;
kalbiniz neden bu kadar küçük?
sen hiç bir zaman göremeyesin diye
gururunuz neden bu kadar büyük?
sen kendini hep benim kalbim kadar küçük gör diye,
peki madem beni yiyeceksiniz neden sorularıma cevap veriyorsunuz?
küçükken bizi bu masallarla uyutanlar gibi beni demi uzun bir süre uyutmak istiyorsunuz?
sen merak et de sor diye.
sormayacağım biran önce yerseniz beni kurtuluşa ermem hızlanacak?
sen ızdırap çek diye.
yediğiniz duygularımla gururumu, ümitlerimle sözcüklerimi bir de beraberinde beni kurtaracak birinin varlığıyla teselli buluyorum ızdırap ne kelime
ayrıca bu masalın sonu belli başı belli başka masalda hükmet bana şekerim yemezler..
3 Ocak 2008 Perşembe
umutlara sıkıca sarılmak..

sen sağırlaştıkça ben dilsizleşirim diye korktum..
ve uzun zamandır hep aynı duygu ile gezdiğimi farkettim
bir geleceği beklerken, olmadık bir anda arabanı üsküdarda görürken
gece yarısı özel numara uykularımı rüyalarımı bölerken,
derslere göstermelik girip aynı haftanın içinde farklı hastalıklardan rapor alırken,
dinlerken dinler gibi görünürken, susarken ama içten içe haykırırken,
zamanımı hep boş şeyler ile eksiltirken,
daima sat başında geçen zaman sayesinde her saatin dakikasına eşlik ederken gördüğümden
22:22 ye bile sevinmezken,
sonra vazgeçme çabası içinde gün gelirde üzülmediğime üzülür müyüm diye tereddütkar tavırlar ile,
hiçbir zaman anlamanı umut etmediğim bir duyguyu uzun uzun sana anlatmak için cabalarken de
işte bu duygu beni hiç yalnız bırakmadı yeri geldi klavyemi elimden aldı
zamanımı çaldı
ben senim dedi, senin içindeyim demedi de ben senim dedi
inandım mı
evet ne yazık ki her falıma bakana bile inandığımdandır belki.
sen sağırlaştıkça ben dilsizleşirim diye korktum
bloğumu açtıp sana yazdım..
bloğumu açtıp sana yazdım..
19 Aralık 2007 Çarşamba
İstanbul..

İstanbul'a değer misin sen??
Sokak aralarında top koşturan çocuklarına,
yağmurun ardından mis gibi kaldırım ve toprak kokan yollarına,
geceleri köprü altlarına büzüşmüş berduşlarına,
apartman boşluklarında dünyaya gelen kedi yavrularına,
meydanlarda kavanoz kapakları ile yemlenmeyi bekleyen güvercinlerine
değer misin bu şehrin?
soğuktan ellerini ovuşturan gırtlakları patlamış sokak satıcılarına,
adı gibi ürkütücü olan tombul lağım farelerine
İstopta bulması en kolay olan gümüş rengi otomobillerine
kuaför salonlarını dolduran umutsuz ev kadınlarına,
elleri kınalı, saçları örgülü evcilik oynayan kız çocuklarına,
pazar arabalarını şehrin yokuşlarından yukarı çekmekten yorulmuş emektar annelerine,
huzurdan yoksun huzurevi köşelerinde kaderine terk edilmiş ihtiyarlarına
otobüste yer verilen hamile, yaşlı ve gazilerine,
balkonlarına asılan renk cümbüşü çamaşırlarına değer misin bu şehrin?
Kahvelerin önünden geçerken burnunun direklerini sızlatan o kokuya,
açık alanlarda leblebi kavuran, soslu fıstık satan kuruyemişçilerine
kışın şehrin üstüne katman katman inen sise,
babaların elindeki kese kağıtları içindeki sıcacık ramazan pidesine,
her gün binlerce şarampolüne yuvarlanan yüzlerce arabasına bu şehrin;
caddede ki tikiye varoşta ki garibanına
aralık ayında vapurun dışında seyahat eden kesik eldivenlisine
gül satan fal bakan çiçekçisine İstanbul’un değer misin?
tenhada güvercin sıkıştırıp yiyen martıya,sonrada alenen martı döner satan sahtekarına
balkondan düşersin inşallah diye beddua eden delisine,
sahil şeridi boyunca gözleri dolan, içi sızlayan her dertlisine,
köprü kuyruğuna, ido kuyruğuna, halk ekmek kuyruğuna değer misin sen?
veresiye vermeyen bakkalın siyah kaplı defterine,
ilkbaharın gözdesi hanımeli kokusuna,
gelin arabalarından yolma çiçeklerine,
cami avlusunda hacı yağı ve tesbih satan tonton dedesine bu şehrin...
Ey İstanbul;
Değer misin ki sen dar geliyor yürüdüğüm yollar
sokaklarında burnum koku almıyor, gözlerim görmüyor
ruhumun binlerce kez yuvarlandığı şarampollerinde sesim duyulmuyor
her kendini boğazın serin sularına bırakanla beraber ayaklarım ıslanıyor
her yanan ahşap konakla beraber ellerim is kokuyor
evet sen İstanbulsun
İstanbul da sen
belki biraz da bundan
İstanbul'u bu kadar sevmem...
Sokak aralarında top koşturan çocuklarına,
yağmurun ardından mis gibi kaldırım ve toprak kokan yollarına,
geceleri köprü altlarına büzüşmüş berduşlarına,
apartman boşluklarında dünyaya gelen kedi yavrularına,
meydanlarda kavanoz kapakları ile yemlenmeyi bekleyen güvercinlerine
değer misin bu şehrin?
soğuktan ellerini ovuşturan gırtlakları patlamış sokak satıcılarına,
adı gibi ürkütücü olan tombul lağım farelerine
İstopta bulması en kolay olan gümüş rengi otomobillerine
kuaför salonlarını dolduran umutsuz ev kadınlarına,
elleri kınalı, saçları örgülü evcilik oynayan kız çocuklarına,
pazar arabalarını şehrin yokuşlarından yukarı çekmekten yorulmuş emektar annelerine,
huzurdan yoksun huzurevi köşelerinde kaderine terk edilmiş ihtiyarlarına
otobüste yer verilen hamile, yaşlı ve gazilerine,
balkonlarına asılan renk cümbüşü çamaşırlarına değer misin bu şehrin?
Kahvelerin önünden geçerken burnunun direklerini sızlatan o kokuya,
açık alanlarda leblebi kavuran, soslu fıstık satan kuruyemişçilerine
kışın şehrin üstüne katman katman inen sise,
babaların elindeki kese kağıtları içindeki sıcacık ramazan pidesine,
her gün binlerce şarampolüne yuvarlanan yüzlerce arabasına bu şehrin;
caddede ki tikiye varoşta ki garibanına
aralık ayında vapurun dışında seyahat eden kesik eldivenlisine
gül satan fal bakan çiçekçisine İstanbul’un değer misin?
tenhada güvercin sıkıştırıp yiyen martıya,sonrada alenen martı döner satan sahtekarına
balkondan düşersin inşallah diye beddua eden delisine,
sahil şeridi boyunca gözleri dolan, içi sızlayan her dertlisine,
köprü kuyruğuna, ido kuyruğuna, halk ekmek kuyruğuna değer misin sen?
veresiye vermeyen bakkalın siyah kaplı defterine,
ilkbaharın gözdesi hanımeli kokusuna,
gelin arabalarından yolma çiçeklerine,
cami avlusunda hacı yağı ve tesbih satan tonton dedesine bu şehrin...
Ey İstanbul;
Değer misin ki sen dar geliyor yürüdüğüm yollar
sokaklarında burnum koku almıyor, gözlerim görmüyor
ruhumun binlerce kez yuvarlandığı şarampollerinde sesim duyulmuyor
her kendini boğazın serin sularına bırakanla beraber ayaklarım ıslanıyor
her yanan ahşap konakla beraber ellerim is kokuyor
evet sen İstanbulsun
İstanbul da sen
belki biraz da bundan
İstanbul'u bu kadar sevmem...
24 Kasım 2007 Cumartesi
kendine kendine kendine gell:)

neşeli yazı yazılmamış mı bu bloga
kas kendini yazz yaa uff değişmiyor bu blog
acılı yazılarını başkalarına sakla
hemende arabesk olma..
sana annen hamile iken orhan gencebay müslüm baba ferdi amca mı dinlemiş
keşke zekanı pekiştirici mozart besteleri
yada klasik bir iki senfoni dinleseydi
şimdilerde pekbir moda
sen neden böyle oldunn
anladım anladım kederli bir günde doğdun on kasımda neden neşeli olasın ki..
ama şu türk filmi psikolojini taşırma sanal alemlere..
sen hülya koçyiğit hele hele de zavallı türkan şoray değilsin hiç..
sezerciği karıştırmıyorum bile
emrah da nerden çıktı yok ferdi
elalemin derdi neden seni bu denli gerdi?
ohhh mutluyum hafifim
yeniden doğdum
kalbim hafif..
18 Kasım 2007 Pazar
ayrı kavanozlar...
Bir cümbüştür kopsa da gece yakamozlarda
Münzevi balıklarız ayrı kavanozlarda..
sözlerime Limonlu seni çok seviyorum demekle başlıyorum:)
herşeye rağmen yanımda olmana
beni dinlememenin bile ne kadar geçerli sebeplerinin varlığından beni haberdar etmene müteşekkirim
ayrı kavanozlarda olduğumuz aşikardı da sen neden en baştan bana sonda vereceğin cevabı vermedin
bana yazacak çok şeyin olduğunu farkettikten sonra
yazdıklarımı okumanın zevkine varmışken neden
yani ben sana iki satır yazmasa idim sonsuza değin susucak mıydım?
yada biraz daha nazik olamaz mıydın?
yazacak hiçbirşey olmasa da senden bana
benim yazacak onlarca satırımın katlinden sorumlusunuz..
hani insan ağlamak ister hemde çok..
sonra ıslak bir bank bulur haylaz yağmurlar yağar..
birisini arar teselli bekler o da ona derki ben ablamlara gidiyorum sende
gelir misin?
telefon kapatılır..
en çok yanımda ol dediğim zaman benden kaçana
arayıp noldun demeye dahi gücü olmayana
sonra bana inanmayana her lafımdan sonra yemin ettirene
çok kırgınım ben hemde çok..
ayrıca farketmedim sanma limonlu o yaptığın mandalina süsler saçma sapan espriler hepsi beni güldürmek içindi..
mızıka sesini kulağımdan uzaklaştırmak da dahil bunlara
sözlerime limonlu seni çok seviyorum diyerek son veriyorum:)
Münzevi balıklarız ayrı kavanozlarda..
sözlerime Limonlu seni çok seviyorum demekle başlıyorum:)
herşeye rağmen yanımda olmana
beni dinlememenin bile ne kadar geçerli sebeplerinin varlığından beni haberdar etmene müteşekkirim
ayrı kavanozlarda olduğumuz aşikardı da sen neden en baştan bana sonda vereceğin cevabı vermedin
bana yazacak çok şeyin olduğunu farkettikten sonra
yazdıklarımı okumanın zevkine varmışken neden
yani ben sana iki satır yazmasa idim sonsuza değin susucak mıydım?
yada biraz daha nazik olamaz mıydın?
yazacak hiçbirşey olmasa da senden bana
benim yazacak onlarca satırımın katlinden sorumlusunuz..
hani insan ağlamak ister hemde çok..
sonra ıslak bir bank bulur haylaz yağmurlar yağar..
birisini arar teselli bekler o da ona derki ben ablamlara gidiyorum sende
gelir misin?
telefon kapatılır..
en çok yanımda ol dediğim zaman benden kaçana
arayıp noldun demeye dahi gücü olmayana
sonra bana inanmayana her lafımdan sonra yemin ettirene
çok kırgınım ben hemde çok..
ayrıca farketmedim sanma limonlu o yaptığın mandalina süsler saçma sapan espriler hepsi beni güldürmek içindi..
mızıka sesini kulağımdan uzaklaştırmak da dahil bunlara
sözlerime limonlu seni çok seviyorum diyerek son veriyorum:)
16 Kasım 2007 Cuma

KAÇSAM...
Kaçsam bırakıp senden uzak yollara gitsem
Kalbim yanıyor ismini her kimden işitsem
Derdinle ufuklarda sönen gün gibi bitsem
Kalbim yanıyor ismini her kimden işitsem
Gönlüm o kadar aşkınla yanmış iki ezelden
Bir lahza unutmak seni bak gelmiyor elden
N'olurdu ölüm zehrini içseydim ecelden
Kalbim yanıyor ismini her kimden işitsem..
30 Ekim 2007 Salı
kendi çocukluğumu kucağıma alıp sevmek istiyorum
dedin ya geçen gün sen bana anladım işte o an özledin sen
hemde çok özledin...
sonra baktım sana o üst geçitten hızla geçerken kollarını açıp koşmak gelmedi içinden
durakta ki sevimli çocuğa gülmek de ne, bakmadın bile
üzgündün sen
anlatamıyordun
ağırdı,
ağrıyordu
parmak uçlarının morluğu bile umrunda olmayan
sana ne diyebilirim ki?
hep aynı şarkıyı dinleme
dilediğin plakayı bulmak için tüm plakaları okursan
unutkanlık yapar
sonra onun telaşesi var
belki üzgün belki kırgın zamana bırak
gözlerinin içinde kendini gördüklerinden
uzaklaşma
ama yaşamadan
anlaşılmazdı..
yaşıyordum
yaşıyorum...
seni öyle iyi anlıyorum ki
bu sözcükleri duyabileceğin en
inandırıcı ses...
dedin ya geçen gün sen bana anladım işte o an özledin sen
hemde çok özledin...
sonra baktım sana o üst geçitten hızla geçerken kollarını açıp koşmak gelmedi içinden
durakta ki sevimli çocuğa gülmek de ne, bakmadın bile
üzgündün sen
anlatamıyordun
ağırdı,
ağrıyordu
parmak uçlarının morluğu bile umrunda olmayan
sana ne diyebilirim ki?
hep aynı şarkıyı dinleme
dilediğin plakayı bulmak için tüm plakaları okursan
unutkanlık yapar
sonra onun telaşesi var
belki üzgün belki kırgın zamana bırak
gözlerinin içinde kendini gördüklerinden
uzaklaşma
ama yaşamadan
anlaşılmazdı..
yaşıyordum
yaşıyorum...
seni öyle iyi anlıyorum ki
bu sözcükleri duyabileceğin en
inandırıcı ses...
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)


