1 Şubat 2010 Pazartesi

günaydınnn:)



günaydın sevgili okurlarım bugün mutlu bir hiçuyumayan oldum
hiç uyumadım, sınavım var, saçıma kendimce dağınık topuzumsu bir şekil verdim,
sonra dersin başına geçtim,
sanırım, ben böyle sabahın en erken saatlerini seviyorum aklıma hep erken saatte okulla beraber gidilen piknikler geliyor, çok ilginç,
şuan herkese karşı içimde sevgi var, çok ilginç şuan kimseyi sevememezlik çekememezlik yok içimde.
hımm birde bu erken saatlerde çınaraltına gittiğimiz günler geldi aklıma,
eskiden kalabalık kalabalık gittiğimde oldu şimdi yalnız gidiyorum ama üzülmüyorum,
topladım kendimi bazı şeyleri zaman yoluna koyacak şimdi böyle bir inancım var.

çok ilginç iki kez çok ilginç demişim bunlarla beraber 4 oldu:)
biz küçükken camın önüne güvercin konardı, annem yaklaşmayın ürker falan derdi yavaş yavaş yaklaşırdık sonra bizi farkeder uçardı, hep içimden derdim ki bir daha ki sefere kıpırdamayacağım,
ama yine kıpırdarsın ya işte öyle birşey hayat,
sabah sabah okul servislerindeki aşırı enerjik insanlara da kıl olurum, birde ağır parfüm kokulu kızlara,hani herkesi seviyordun geri al yazdıkalarını

herkes uyurken masum uyumak ne peki, gözleri kapatmak konuşmamak,
masum görünmek isteyenler sokakta böyle gezsin, saçmaladım galiba
ama mutluyum, birde geçen ne oldu bunu sözlüğe mi yazsam kimseye anlatmasam mı, yoksa içime mi atsam bilemdim, eda evlendi ya kınası var işte bende saçımı falan yaptırmak için kuaföre gittim, orada saçımı kapartı kadın falan, bende böyle ay 60lar ay 80ler diye ilginç figürler sergiliyorum, gülüşüp eğleniyoruz, sonra kurutma makinesini tutan kız dediki, ben 60larda yaşamak isterdim, bi anda hepimiz az önceki bayağı halimizden çıktık ve felsefik felsefik konuşmaya başladık, sonra ben osmanlı zamanında yaşamk isterdim dedim, asıl saçımı yapan kız dediki, yaşasaydında seni bu güzellikle cariye yapsalardı, ilk başta çirkin demek istedi sandım, sonra güzel demek istemiş, ardından cariyeler hakkında konuşmaya başladım, bence sadece kadınların olduğu kuaförler çok eğlenceli yerler yani erkek olsaydım çok şeyler kaçırmış olurudm, neyse belki ganyan bayiilerine gidemediğim için de çok şeyler kaçırmışımdır da haberim yoktur bilinmez, hah işte cariyeler hakkında konuşurken saçımı yapan kız olaya son noktayı koymak için "işte cariye demek bugünün bilmemnesi" dedi
ben dumur iki dakika önce seni cariye yaparlar dedi iki dakika sonra bilmemne dedi,
ben böyle kalakalınca kız nasıl toparlayacağını bilemedi ben şaşkınım ama sonra hep beraber güldük salak mıyım esasında biraz gğlmeyip trip atıp saçımı bedava yaptırabilirdim aklıma şimdi geldi,
neyse bunu neden anlattım içimdee gelmiş yukarıya baktım da gördüm, ufaktan uykum geliyor uyumak istemiyorum sevgili bloğum,
ay birde şey var beni çok mutlu eden ben mesela yemek yerken üstüme birşey mi döktüm yada uyumsuz birşeyler giyip anneme mi sordum,
annem hemen derki--aynı babası
ay annem böyle dediği zaman çok mutlu oluyorum,
ayrıca bende çorabımın yerini bilmiyorum, yaşasın bende babamım:)
hoşçakalın bu kadar saçmalık yeter size mutlu günler bana mutlu sınavlar,
ayrıca kısmetyusuf beni ders çalıştırmıyor bugün başka birlerine rica etmem gerenk, bu da dipnottu işte
eti hoşbeşin çikolatalısı çok leziz tavsiye ederim...






27 Ocak 2010 Çarşamba

bozma kalbini

tamı tamına cumartesinden beri sokağa çıkmadım,
yarın sınava gidemeyeceğim diye korkuyorum, kaptanmağaraadamınınkarısı gibi oldum evde,
o bişi değil odadan da çıkmadım,
yatağıma yapışmış bi şekilde ölü bulunmam inşallah,
çarşafı silkelersin adamım düşerim yere,


ama evimde köşemden size şarkı göndermeyi ihmal etmiyorum,
hoşçakalın mutlukalın..



miniciknot: şarkı yüksek sesle dinlenince daha bi güzel oluyor

25 Ocak 2010 Pazartesi

"aklı olan bu havada sokağa çıkmaz" aytek

havalar kar kıyamet ya hele de bizim buralarda dizi aşan karlar var camdan bakmaya bile korkuyorum,
bir kar topu yapmışlığım yok ileride pişman olurum deyu şimdi çıkıp bir iki sıkıp geleceğim,
evde herkes üretime geçti, ayş etamin ile meşgul, hacer ve annem atkı örüyor, bense bu olayların teftişinden sorumluyum,
- kız seccaden nerde?,
-anne el değişikliği olmuş,
-ya burayı çok geniş almışsınız.
şeklinde bayan mudahaleyim, bu arada bir ben heveslenmedim, gerçi kimin işini elime aldıysam bırak bırak diye çıldırmasa benimde çorbada bir tutam tuzum olacağdı, ama olmadı..
asıl aklımı kurcalayan mesele bu değildi de lafı uzattım yine, yusuf pırasanın içindekileri uzun uzun çıkartmış sonra da abla bak ne yaptım diye gösterdi,
Allah selamet versin demem kalmadan, iki şiş biraz iple yamacımda belirdi o da lif örecekmiş,
lif ne ya taraftar atkısı beresi olsa yine gam yemeyeceğim de lif ne, ay bu yusuf çok duygusal diye diye annem çocuğu ne hale getirdi örsün örsün bi marifeti olsunda lif örmese bari,
laf nalaka ?

23 Ocak 2010 Cumartesi

eski resimler hep bir acı kokar


ben yurda gittim orada kaldım, evimi özledim,
benim yatağımın sol tarafında komidin var, telefonumu oraya koyuyorum onu özledim,
sabah mesela erken saatte biri arıyor ya ben normalde hep duvara dönük yatarım, böylr kafamı bile çevirmeden el yordamıyla telefonu bulup bazen ekrana bakıp bazen bakmayıp efendim diyorum,

bazen annem yan odadan beni uyandırmak için böyle taktikler uyguluyor bir kere benim param yok hastayım paraya ihtiyacım var hemen kalk bana para getir gibisinden bişi demişti yataktan frladığım gibi banyoya koşarken holde bana sırıtırken bulmuştum kendilerini, beni uyandırmış olmanın mutluluğu vardı gözlerinde,

ner neyse yurta iken özlediklerimdi konu,

bir kerem yangın merdiveninde binbir korku ile sigara içmenin tadı başka da olsa camımı özledim,
ahmetin kokusunu çok özledim, beni döndür demesini özledim, döndür döndür nereye kadar diyip kucağımdan yere bıraktığım zaman danayı bacaklarıma sarılıp yaaa son kez demesini özledim,
yusufun bimilyon var mı yaa markete gideceğiz biz diyerek odaya dalmasını, ona burası kız odası lan çık dışarı kapıyı vur tekrar gir bakıyım demenin hemen akabinde yanaktan makas alayım bakıyım demeyi özledim,
gitmeden önce son bi kez mailime bakmıştım, hep o dramatik anı düşündüm ahh keşke bilgisayarım olsaydı dediğim her saniyede,
sabahları songülün ben nezahatteyim demesini bile özledim,
anın her gün alfemo defteriyle, düğünüme şunları çağırmıcam ya ne gereği var falan gibisinden muhabbetlerini bile özledim,
nazire ablanın ay bu evin en sakini fir dedikten sonra annemin ay o ne yamandır sen onu bilmezsin diyip çocukluğuma inmesini bile özledim,
babamın iskambilleritoplayıp çöpe atır, amcam böyle kumara başladı benim diye içlenmesini her seferinde baba ama o yeni desteydi demeyi bile özledim,

özlemek çok garip bir duygu, böyle aklına geliyor düşünüyorsun, yokluğunu hissedip, içindebirşeyler oluyor bazen gözlerin doluyor sonra adı bunun özlemek oluyor,
ah bir görsem diyorsun, görüyorsun, gülüyorsun, arkanı dönüyorsun bi bakıyorsun özlüyorsun,
yada o kadar uzak geliyor ki özlüyorsun,

telefonu eline alıyorsun mesajı yazıyorsun, sonra siliyorsun biliyorsun özlüyorsun,
bazen asla geri gelmeyecek anları özlüyorsun, sonra özlemler içinde küçülüyor küçülüyor ya boşlukta kayboluyor ya kara delik olup seni zamanın bir yerinde içine çekiyor,
bazen keşke tarçının telefonu olsaydı arasaydım falan gibi ütopik şeyler düşünüyorum,
bana böyle salak şeyler düşündüren mal mal hayaller kurduran şeyin adı da özlemek,
kar yağsn yaa ne kadar uzun zamandır yağmıyor dedikten sonra üşüyüp eve sığındıran şeyde özlemek,
yani hadi ben salağımda özlemekte zaman zaman salak birşey,
havala soğuyunca insanlar soğumaz değil mi, insanlar üşür,
keşke insanlar hiç soğumasa sadece üşüse,
soğumuşsun sen demese kimse üşümüşsün dese, bi kahve içip ısınsa hemen insanlar,
soğuk algınlığı değil, üşütmek dese herkes,
hem neden alındınız ki hemen, üşüseniz daha iyi olur, ısınırsınız geçer,
uyursunuz geçer,
herkes umarım sınıfını geçer,




















19 Ocak 2010 Salı

hayatımdan çıkıp giden herkes benden birer parça aldı giderken,
birisi güvenimi, birisi sadakatimi, birisi gemilerimi,
birisi sukunetimi,
sen ise benden cümlelerimi aldın,
okuyorum duyuyorum görüyorum,
ama kelimelerimi aldın
yazamıyorum susuyorum...

16 Ocak 2010 Cumartesi

'olur ya belki görüşemeyiz.iyi günler,iyi akşamlar,iyi geceler! '


finallerim başlıyor,

yine ben burda olacağım..

hoşçakal

7 Ocak 2010 Perşembe

6 Ocak 2010 Çarşamba

teselli armağanı


okuldan erkenden geldim, çünkü çok hastayım böyle nefes alırken sanki ciğerlerimin içi çakıl taşlarıyla doluyor,
ateşim var çok üşüyorum,
kulaklarım çok kaşnıyor,
midem bulanırken karnım çok ama çok ağrıyor, hiç ilaç almadım,
sıcak ılık birşey içmedim, mutfak masasının üzerinde bi parça kek vardı onu yedim,
sonra geldim bilgisayarı açtım müzik dinlemek için,
bir iki mesaj attım merak ettim,
babam hala gelmedi, çok özledim tarçını bir de babamı,
bir gün bir rüya görsem , ısmarlma rüya, tarçın birde ben,
gezsek konuşsak, ben anlatsam o gülse, o güldükçe ben daha çok neşelensem,
anlatsam ona, sonra sana bir sır veriyim mi desem,
biliyor musun böyle oldu diye herşeyi anlatsam, bana sormadıklarını anlatsam,
sonra eğer ben ağlarsam o minik patileri ile beni teselli etse,
ben ne zaman ağlasam yanıma gelirdi bana bakardı, biliyor musun o çok iyi halden anlardı,
ısmarla neşeli rüyama bile efkar soktum ama, işte sonunda o ben biri daha üçümüz kırlarda bayırlarda koşsak, koşup koşup yorulup kendimizi çimenlerin üzerine sırt üstü atsak,
gökkuşağı olsa ama yağmur yağmamış olsa,
sonra gündüz olsa ama yıldız kaysa dilek tutsak,
gökten eti puflar bonibonlar yağsa,
sonra kanatlarımız olsa uçsak, uçsak, uçsak...

arıyorum açmıyorlar, neden bilmiyorum,
kimse neden bilmiyor, kimse neden diyecek kadar cesur değil,
neden taşın altına elini sokan hep ben oluyorum?
yılanın soktuğu da ben?





4 Ocak 2010 Pazartesi

şimdi anladım

önce sen yaptın hiç mi hiç anlamadım,
neden kızdın neden öfkeliydin neden taştın hiç anlamadım,
ben kızınca anladım,
içimde kocaman bi sinir topu olduğu zaman, boğazımda bi yumru bakakaldığım zaman anladım,
sana kötü birşey olsun istemedim derken benim ne kadar bencil olduğumu düşündüğünü bile anladım,
erdemlilik yoktu lakin inan, dünyanın en komik kızı falan olmadım ben,hem de hiç
ama ben hep senden sonra senden geç anladım,
sana kızmam yersiz gereksiz biliyorum ama kızdığımda sana neden bana kızdığını anladım,
bir gereği olmalıydı, hayatta gereksiz birşey yoktu,
öldürmeyen acıydı büyüten bizi,
büyümek istemezken hemde,
insanın silemediği ve okunan bir geçmişi varsa, işte ona çok yazık demek gelmiyor belki şanslı olduğumuzun resmidir,
melaba ben pollyanna(salya)

3 Ocak 2010 Pazar

eşim dostum yastayım sanıyor, hastayım hiç kimse bilmiyor

burnum akıyor, sağ gözüm kımıl kımıl bademciğimde ve kulaklarımın içinde kaşımalar var,
domuz gribi olduysam cümlenin devamını getiremedim,
işte olduysam ölerim,
facebook denen oluşumdannefret ediyorum bu nefretim katmerleniyor,
ama ayrıca facebookun bir yanı var ki beni, kendine çekiyor
her neyse bugün hava soğuk ve anlamsızdı türkiyenin istanbul kentinde
burnum akarken kulağım kaşınırken hayata konsantre olamıyorum,
ayrıca babamı çok çok çok özledim,
onu düşündüm,
bu esnada kulağım kaşınmaya devam ediyordu ne yazık ki,
hastayım ve buna rağmen facebook senden nefret ediyorum umarım birgün senden daha iğrenç bir oluşum senin yerini alır, ve ben o oluşuma hiç mi hiç üye olmam,

25 Aralık 2009 Cuma

öhööm öhöm

bazen bloğumu çok ciddiye alıyorum hal böyleyken birşey yazarken de oldukça kararsız olabiliyorum, oysa burası hayatımın reklam arası gibi bir yer,

çoğu blog sahibi gibi bazen durup hayatıma dışardan bakıp,kendimce çıkarımlar falan yapıyorum, hiç bloglardan tanışıp arkadaş olduğum kimse yok olsun da ister miydim bilmiyorum, bazen hayatımızda birşeyler sanal kalmalı diye düşünüyorum, he hoş kimse de bana mail falan atmadı yorum yazan sevgili okurlarım oldu ama :)

işte şimdi de bloğumu çok ciddiye alır gibi oldum, her ne ise,

bugün bol bol direksiyon eğitimi aldım pek sevgili hocamdan, bir ara bana epey sinirlendi falan;
"fir nereye gidiyorsun"
"hah işte sağı çizersin şimdi"
"kaldırıma çık istersen" gibi sözlerler beni yer yer gıcık etse de kontrol bende olduğu- ve canını:) çook sevdiği için anlayışlı oldu kerata:)
ben de onu bir güzel gezdirdim,
sonra tavla oynamaya gittik, ya şimdi o beni hep yeniyor ya, yani zarları eline alınca herşey değişiyor bir bakıyorum kırmış kapı almış, yoksa kendimi geliştiridm o eski halimden eser yok, yine 2-0 lık (mars yok:) bir skorla zafere edim adımlarla koşarken bi anda oturduğumuz yerin elektrikleri kesildi, aman Allahhım işte aradığım fırsat bu diye gözlerinin içi parlayan ben elime sığdırabildiğim kadar pulu gözden kaybolur hale getirdim,
ancak karşımda oturan sansar bey neler oliiyiii orada diye olayı kavramakta geçikmedi,
sonuç malum yenildim 3-1:((
yani msnde yenilip teşhir edilmenin acısını çıkartıyor, bense her seferinde üff leyip yüzümü düşürüyorum, esasında yenilince bile mutlu olabiliyorum,

sonra ben eve geldim yusuf okuldan feyze adlı bir kıza aşıkmış ve kızın ahmetin tabiri ile "elllaa" gözleri varmış, yusuf bu konularda prensip sahibi ünlüler gibi davranıyor ser verip sır vermiyor, ve yaaa var mı bişi dendiğinde kameralara saldırıyor gibi şeyler yapıyor, olayın ortalık karıştırıcı paparazisi ben ispikçisi ahmet oluyor böyle bir durumda,
napalım böyle yuvarlanıp gidiyoruz

lastrose sanırsam evinde çıldırmış beni çağırdı bizim ev apartmanın en tropikal evi olduğuçün ve lastrosun evi kutup iklimi ile benzerlikler gösterdiğçün sıkı sıkı giyinip meyve çayı içmeye gidiyorum,

"gözlerinden gülümse eksik olmasın, bugün gözünü korkuttum bilerekten şaşkın şaşkın bakışını keşke gözlerime hapsetseydim sonra başa sarar başa sarar izler dururdum"

22 Aralık 2009 Salı

sarı kaş

**kaşlarımı boyattım
**hatta yetmedi, saçlarımı kestirdim
**ikitane üst üste greyfurt yedim, yerkenki sabrıma sukunetime hayran kaldım,
**sonra sonra işte o kadar:)






asıl blog yazma amacım:bu aralar seni öyle çok bunaltım ki, biliyorum farkındayım, üzdüm sıktım oofff be dedirtim ama sen sen öyle bambaşkasın ki,
anlatsam kınamazsın, anlarsı, kızsan da hep haklısın, sonra bana kızıp elimi tutar gözüme bakarsın,
şimdi niye pişmanım biliyor musuni keşke keşke işte sen dediğin gün hadi hemen şimdi deseydim tutup kolundan senin sinemaya gitseydik,
sana hep en güzel şarkılar gelsin ama bu ben yokken hep kulaklarında çınlasın...

21 Aralık 2009 Pazartesi

nospace


bençokayrılıklaryaşadımyaşıyorumbağlaçolandeyibileayrıyazmamnoktalamaişaretikullanmam

19 Aralık 2009 Cumartesi

29 kasım 2008 cumartesi

anlatılmak için yaşanmayan herşey adına;
yaşanmışlık sanki tekerrüden ibaret,
başlangıçları takip eden bitişler,
yeminler tövbeler,
bir kahve fincanının içinde aranan gerçekler,
göz yumulanlar,
bende bazen kendimi güçlü bulmuyorum,
bir yerde minik ufacık bir şeye saatlerce ağlayabilecek kadar kırılgan olabiliyorum,
sonra şöyle bir yutkunuyorum,
üzülüyorum ben ama neden,
sana tüm samimiyetimle anlatsam bloğum,
anlatamıyorum ki,
yaa uff o anlatsın diye topu atasım var birilerine,
ama neden ama niçin diye sorma,
minik soğuk üşümüş bir el dokunabilir sanırım en zayıf yerime,
ya da en zamansız kahkaha yıkabilir topyekun beni,
acı aramıyorum izlediğim filmlerde,
okuduğum kitaplarda,
konuştuğum suratlarda,
istersem her yerde bulurum bir ağaç kabuğunda bile
bir tırnak yarasında bile,
ama aramıyorum,
şöyle bir bakıyorum, bazen durup,
hayatı durdurup,
sonra bir çift göz ile gözgöze gelmek oluyor en büyük korkum,
durdurulanlar durmuyor,
kendime herkesten ziyade yabancıyım bende,
bazen benden bile özür dileyesim var,
affedersin sen,
afedersin biliyorum
biraz da mecburiyetten

18 Aralık 2009 Cuma

istanbulda kar var

ama sabahtan beri birisine hani burnunda bi kıymık olurya... demek istiyorum ı ııh demedim,

herkesin kalbi yumruğu kadarmış,

17 Aralık 2009 Perşembe

vakitsiz uykulardan uyandır beni

koyverme beni vakitsizdir mutlaka
uyandır çürüyenlerimi bir bir tazele
en sert sesini edin en zorlu tavrını al
kayayı çıkartmıştık tepeye kadar
ufacık ufacık bir şey
itecek kadar.

turgut uyar

16 Aralık 2009 Çarşamba

yalnızın durumları


her şeyi süpürebilirsin;
sonbaharı süpüremezsin.
sen her şeyi süpürebilirsin;
sonbaharı süpüremezsin.
yalnızsa sürekli bir sonbaharı süpürür hep.
düşünemezsin.


özdemir asaf

15 Aralık 2009 Salı

.

...

10 Aralık 2009 Perşembe

ağlamak


kelimelerin açtığı boşluğu tuzlu su ile doldurmak,
omuzlarına binen yükü gözlerden yeryüzüne boşaltmak,
yerçekimine yenik düşmüş dudak uçlarını biraz titretip yüze atraksiyon katabilmek,
biraz zavallı biraz aciz biraz huzurlu biraz da gururlu olabilmek,
gözyaşlarını saklamak demek..

9 Aralık 2009 Çarşamba

yarım açık gözlü uykulu ikonum





sevgi; bir insanı mutluluğundan daha çok sevebilmek,
sevgi aşktan daha kutsal daha gerçek daha sadakat kokuyor,
yoksa bana mı öyle geliyor bilmiyorum,

hani zaman herşeye ilaçmış yalanmış..

3y yorgan yastık yatak beni bekler,

dönüp durmadan hemen hemencecik iyi uykular bana bize hepimize..