Beni artık yargılamıyor en azından mükemmel bir şekilde belli etmiyor. Eleştirmiyor bazen tavsiyeler veriyor yerine. Küsmüyor uzun mesajlar atmıyor kalbimi bıçaklayan. Vakti zamanımında hiç beğenmemesine küsmesine pişman mı yoksa tüm haklarını hunlarca kullandığına mı bilmiyorum. Sevdiğini belli edememiş nasıl yapacağını bilememiş bir kadına kızmak da gelmiyor içimden sadece bazen içimde susmayan sürekli beni suçlayan o eski annemden eser sese kulak verince yine kızdım mı diye unutup, kendimi suçluyorum. Ansızın yersizce suçlanmış o küçük insanlar büyüse de ve affetse de izi kalıyor. Belki o iz de bizi onlara yaklaştırıyor istemsizce ortaya çıkınca istemedi o da diyoruz. Annem değişti ama o geriye gidip değiştirmek istiyor varlığının değişmesinden tatmin değil yüzünü gençleştirip eski kilosunu dönünce belki bizi yeniden küçük bulacak bi öpüp koklayacak sanıyor. Annem üzülüyor ve annesinin üzülmesine üzülen bir kızı var anlıyor. Annem küsmüyor belki içinden kırılıyor haklarını kullanmamış olmayı bir kez daha diliyor belli etmiyor. Anne olan tüm zerrelerim de biliyor.
28 Ocak 2023 Cumartesi
25 Temmuz 2022 Pazartesi
Dolaptan Bir Çıtırtı Geliyor
Merhaba ben, dolaptan bir çıtırtı geliyor sonra sola doğru kayıyor tuvalet masasından geliyor. Ya bu Temmuz akşamında sıcaktan senkronize bir şekilde genleşiyorlar ya da kedi girdi ya da çatıda fare var ben dolaptan çekmeceden sanıyorum bilmiyorum ama lanet olasıca ses beni çok deli etti içime öyle bir kurt düşürdü ki ednan ziyagil gibi. Bakın bugün neler hissettim anlatayım mı etraflıca demek istiyorum ama detaylara girmesem tavşan gibi olucam dağa küsen, girsem saniye hala gibi öğlen olan banyoda düşen annesinin hikayesini sabah uyandığında yoldan geçen patatesçinin narasını anlatarak başlayan. Neyse işte senaryo yazamam ben çünkü bende bıraktığı duygu İçin olayların kabuklarını soyup soyup işte böyle bok hissettim demeye üşeniyorum. Üç gün arkadaşları ile tatile giden adama arefe günü ailesini çata çağırmasını reddettim diye türlü bokluklar ile hayatına saçma bir gerilim sokması oradan da benim hayatıma sıçratması meselesi, vedalaşmadan gitmesi sıfır iletişim ardından da eve varamaması ne bokuma bir hayır uğruna yarab ne içten samimi olduk biz galiba hülyaları batıyor haberi yok işte tavşan yine ben, ayrıca çıtırtı yine geldi. Şimdi terapistime anlattığım gibi anlatsam bana sorsanız bu seni nasıl hissettirdi bok gibi değersiz kıymetsiz desem öfkeni bastırmak İçin ne yaptın dese çok önemsiz değil mi böyle olaylar bir telefon açamadım kimseye anlatamadım bok gibiyim ya çocuklar uyudu arabada birisini sen alır mısın dedim dışarıdayım ben alamam dedi çocuklar uyandı etrafa saçıldı balkonda bir kahve içip değersizliğime dem vuracaktım yapamadım diyemedim. Zaten valla anlatacak hevesim yok çünkü biliyorum unutmuş gibi yapacağım geçecek belki de harbiden unutacağım. Yazdım ya biraz hatırlayacağım. Terapistim dedim ya çok mu itici oldu anlatamadığım İçin kimseye bu yalnızlıklar içinde kendime onu buldum. İtici ama hayat itti. Ne diyelim. Ne pedagojik hatalar yaptım bir sabır abidesiyken huzurla ağlayan terör bebemin ana gelebilmesini beklerken bir anda tuvalete koyup sakinleşince çık diye bağıran bir ebeveyne evrildim ikisinin arasında 6 saat var yok. Bir derinden sandığım darbe var. Hafif bi durumu kabulleniş sonra köprüden önce son çıkış ben ben ben de varıııımmmm böyle yapamazsın bok değiliz biz aramadın sormadın bir hayır uğruna yok saydın varıızzzz biz tuvalette hıçkırarak ağlayan bir çocuğa dönüştü. Bok oldu bir çocuğun koşulsuz gğven duygusu belki tekrarlamaZsa travma olmaz diye her boktan bir tane yapıyorum tuvalette çocuk ağlatma hakkım bitti. Beynimde ne kadar çok şey var bu kadarını nasıl yapıyor beynimiz maşallahhhh annem gibi ansızın tevekkülüm geldi. Bi kere Boşnak Zeliha teyze cinsel bi hikaye anlatıyor annem şok diyor ki gözleri açık maşallahhh subhanallah hahaha. Bi kere de Ayten hanım kocalarımız ölünce rahat edeceğiz minvalli bişi der diyor ki anlamadan hep inşalalhhh gülümseyerek sonra dedim ki anne ne dedi anladın mı ayyyy estağfurullah diyor bence yerlerini karıştırıyor şimdi farkettim. Bugün aşırı bok bok bok bişi öğrendim tüm bu duygu karmaşasını düşünerek ondan kaçıyorum bakın terapi şeyleri böyle ilerliyor siz konuştukça kapılar kapılar açılıyor arkanızdan kapıları kapatmadığınız için terapistiniz de giriyor sonra odada bir dolap kalıyor sizi dolabı da açmaya yüreklendiriyor ve sonra dolap açılıyor siz yalnız başınızda o odada bir süre kalıp bir pencere bulmaya çalışıyorsunuz, şanslıysanız bulup dışarı bakıp evet hayat var devam ediyor buradan çıkacağım diyip mücadeleye devam ediyorsunuz. İlk kapı kocam oldu bu seansımızda dolaptakini ölene kadar konuşmak istemiyorum bu posta bir pencere. Ben baktım hayat var mücadele devam. Ve dolaptan bir çıtırtı daha geldi. İlk kapı çıtırtı aslında yoksa ara bir kapı mı o holden sonra yanlış açılmış hemen kapatılmış gıcırtılı bir kapı mı dolaptan gelen çıtırtı bilemedim bak onu düşüneyim biraz daha..
7 Haziran 2022 Salı
Araları Açtık Sarmaşık
7 yılın üzerine bir post girmişim nasıl canım çekti devamı devamı dedim koşarak geldim sana sevgili bloğum. En babamsı özelliklerimden biri olan taze not defterlerine cümleler yazıp yazıp bırakmışım şimdi birini aldım şarküteriden kavurma al yazdım içine. Böyle sıçılır fayda vermeyen geçmişe azizim. Faydalı olan nedir? Faydalı olan sizi A noktasından B noktasına götüren şeydir. Ve A noktam kavurma almak için B noktasına gitmemi emrediyor. İçi mutlu çocuklar yetiştirmek diye bişiler q yazdığım sayfanın tam da sol boş sayfasına yapıştırıverdim. Ve babama benzemek olan en büyük korkumla babamın bu saçma sapan alışkanlığını( yeni defterlere bizim anlamadığımız bir alfabe ile bişiler yazması) yerle bir ettim. Çünkü bence o böyle daldan dala zıplamazdı. Babamın yazdıklarını bize çevirebilecek( öldüğünden sonra) kişi bulmam lazım. Neler yazdı acaba. Babam olmayacağım bu da nokta. Babam gibi kopuk kendi dünyasında büyük meseleleri varmış gibi çocuklarını görmeyen birisi olmayacağım nokta var bokta.
6 Haziran 2022 Pazartesi
Uyu Bebeğim uyu
Yine bir ayakta sallamalı Feyza uyutma zamanından merhabalar.
Dün yatarken çok egzantrik cümlelerle kendi kendime basamak basamak derinleşirken düşüncelerim yarın yazacağım dedim. Sonra yürüyüş yaparken oradan buradan ses kaydı yapayım dedim biraz delinin teki olmak kaygısından biraz da kendi sesimi dinlemeyi sevmediğimden ve tabi hayatımın baş kahrahmanlarından biri olan üşengeçliğimden vazgeçtim. Pişman değilim. Aşırı anne denmesi zehirlenmesi yaşadığım haftasonundanevden çocukları çok çok uzaklara göndermek istediğim bir pazartesi yaşadım. Şükrüler olsun babaanne ve dedesinden özlesinler diye biraz da bilerek mahrum bıraktığım çocuklarımı sizi çok özlemişler diye gönderdim. Kendime kalan o kısacak zamanlar (her ne kadar bir türlü kök salamasam da eşyalarımın olduğu)evlde yalnız kalmak beni ne çok mutlu ediyor anlatamam. Koltukta sızmalı balkonda kaygısız oturmalar çişini benden başkalarının yaptırdığı güvende olduğunu bildiğim çocuklar. Basit gibi görünen çok kaliteli üst sınıf lüks yaşadğımı farkında olarak hıp hızlı geçen dakikalar. Enerjimin kimse ile kesişmediği kıymetli anlar. Kalabalıktan yılmış bünyeme ilaç ilaç. Dün neler düşündüm de yazayım diye kımıl kımıl oldum hatırlamıyorum hani tuvalette gelen mucitçe fikirler gibi içinde küfür ve biraz bel altı şeyler olduğunu anımsıyorum. Ama komik ve biraz da trajikti. Sonra dostlarımı saydığımı falan onlara onların bana taktığını düşündüğüm kulplara karşı bi takım kulplar takarak kendimi savunduğumu falan iç hesaplaşmalar sonra bunları neden düşündüğümü tespit ettim. Yalnız başıma yattım genellikle yatakta kocam ve min bir eşlikçi çocukla
Tedirgin uykular uyurum öncesinde de kendimi rahatlatacak kadar düşünemem. Temas bağımlısı çocuklarımın küçük ayakları karnımda başımda hem tekmelemek hem de bi ekşi kokusunu koklamak isteyerek beni kudurtur. Bazen uykum kaçar ama orada yatıp sabah geç kalkarsam gece uyumadın lafı dinlemek istemediğim için kendimi zoraki uykuların dikenli kucağına atarım hahahha bok çok abartım içimden acıların kraliçesi çıktı adeta geceleri yüzüme kezzap mı Ağzıma mı işemeli sıçmalı fanteziler mi yapılacak daha daha neler:) neyse etrafımdaki irili ufaklı tüm canlılardan sıyrılmak bazen çok iyi geliyor ve alakasız stalklar yapmak forekzampıl Muazzez akkayamın kısa kızıl kumral saçlı hazine memurumsu bişi olması hiç bi bokuma yaramasa da ünlü boyları çilem doğanın kayınvalidesinin beyanları ve anlam veremediğim şekilsizlikte kaşları, amber heardın çocuğunun babası Googlelın dili olsa sayfaya cevabı sanane aq diye vereceği bissürü saçma sapan soru araya da serpiştirmiş bi takım sağlık problemleri, kulak arkasında egzama göbek deliğinde kaşıntı lenf bezlerinin şişmesi gibi sonu alakasız bi şekilde kansere bağlanan basit semptomlar:) ben buyum işte derinleşme diye götünü yırtan ama yüzeyde kalmak İçin de aynı göte umut bağlayan. İçinde yeni bir küfür öğrenmiş çocuk gibi sürekli yazının başından beri göt göt göt göt yazmalıyım diye bi sesi çok da bastıramayan. Haftada bir terapiye giden hayatının bir özeti olmayan iki tane biraz alaycı ve bağlanma problemli dostu olduğu İçin onlara kendini izah edemediğinden birisinin desteğine ihtiyaç duyan yine kendimi ne güzel acite ettim elim neden klavyede aciteye gidiyor ne çeşit bi malım:)
Geçen Deniz bolsoya bi soru gelmiş “zayıf kalmak isituorum insanlar bana acısın diye” sevilmenin acınmakla karıştırılması kıyamam, acırken sevesim gelmedi ama seni sorunun sahibi. O yüzden yaralarınızı çuvallamalarınızı sizi sevsin diye değil sevdiğinden emin olduğununuz kişilere bir takım komikliklerle süsleyip öyle anlatın. Komiklikler çünkü kimse acıları parasız travmaları ise ilaçsız dinlemeyi sevmez. Hissettiğiniz duygulara inmesi için travma diye anlattıklarınıza inanması İçin yanı başınızda yaşaması lazım komiklikler çünkü size gülerken şaka yapmıştım deme fırsatı verir size ansızın bi u nuz olur acımadan sevmek daha esaslı hem.
Bunu öğrenmeye çalışıyorum çocuklarımı gariban diye sevdim arkadaşlarımın, kardeşlerimin acısına onlardan çok sahip çıktım. Aldatılanlara onlardan çok öfke duydum. Çünkü acımadan sevmeyi bilmiyorum. Kurtarıcı pozisyonumu paylaşıcı olarak değiştirip herkese emanet aldığım ama onların haberinin olmadığı acılarını geri veriyorum. Valla haberleri yok
Onlara biçtiğim (aşırı özümsediğim acılarına dayanarak) rolleri de oynamıyorlar. Sen kim köpek bi de rol biçtin kendimi acımadan sevmeyi öğrenmeden geçiyor diye ufak bi aydınlanma yaşıyorum. Konuya giremedim o ömrümün küçük anlarını kapsayan dost buluşmalarında anlatamadığım her şey beynimde işte böyle fır dönüyor kimse de beyni böyle düşüncelerle sikilsin istemiyor belki, bi kere bi siktim neslinin beynini kız 4 yıldır falan evime adım atmadı hahahha yalnız zamanında o da beni az bikmemişti. Kimseyi özlemediğim müthiş bir preyaz akşamından camım açık ayağımda bir 3 yaş kız bebesi ile bunları yazdım. Mutluyum çünkü uykusu derinleşti. Uyu bebeğim uyu.
28 Ekim 2015 Çarşamba
Üç spesialli karışık
13 Temmuz 2015 Pazartesi
Gördün mü evlat ne demek?
31 Aralık 2014 Çarşamba
12 Aralık 2014 Cuma
amalar yasak
3 Mayıs 2012 Perşembe
hersey baska
camdan maritlerken hersey bi degisik geliyor artik gozume
belki hic camdan bakamam evim 16. katta
oh ismail amca bi daha bana yeegnim demeyecek mi?
ve dolaplarin uzerinde ki ceyizlerim uzerime uzerime gelmeyecek mi
duygusallasmadan temizinden su isleri bi halletsem
gelinligime bi buket secebilsem
24 Ekim 2011 Pazartesi
sorarim kendi kendime?

bisi olmasi gerekiyor sanki, yazmak icin diye beklemekten kalem yamuldu kagit kiristi,
14 Ağustos 2011 Pazar
olduramadim (2011- 14 agustos taslağı)
18 Aralık 2010 Cumartesi
uyuşan parmağını kesersen bak bunlar olur;

içsesim bana blog yaz dedi o yüzden geldim,
29 Kasım 2010 Pazartesi
14 Kasım 2010 Pazar
söz verip de almadın, sarı ayva kızıl nar

havalar gel gitli, rüzgar bazen dışarıdan bazen içeriden esiyor , dolmuşa zam geldi bir lira 50 kuruş oldu, artık büyüdüm içime atlet giyiyorum doğrusu giyebiliyorum olmalıydı.
13 Kasım 2010 Cumartesi
27 Ekim 2010 Çarşamba
ne mi hissediyorum?

birkaç gündür yatak döşek yatıyorum, salya sümük durumları hakim,
15 Ekim 2010 Cuma
çok özledim
15 Eylül 2010 Çarşamba
çekirdek çitlesek mi?
27 Ağustos 2010 Cuma
hapı yuttum
.jpg)
kate winslet kadar güzel ağlayan bir hatun görmedim eheh ben hariç dermişim, yok yahu ben ağlayınca salya sümük ağlıyorum bir de kendimi durduramıyorum, mesela sivilcemi sıkarken gözümden yaş mı geldi başlarım hemen devamını getirmeye yokk yahu abarttım o kadar da değil:)
neyse ramazanda film dopingi yaptık sahurdan önce ve sonra birer doz alıyoruz,
esasında yazmak istediğim başka şeyler var ve istemsiz olarak onlara dokunduracağım diye tedirginim bu yüzden bu yazıyı kısa tutmak için elimden geleni yapıyorum,
hayatta hoşlanmadım onlarca şeyden bir tanesi de kinaye aman Allahım kendimi kinayeli konuşurken bulmak istemiyorum,
bissürü holywood yapımı izledim onlar gibi konuşuyorum, kendime engel olamıyorum
üsteki cümleyi bana bir başkası deseydi, iki saat kavga ederdim kendime karşı daha tahammüllüyüm,
bir tane çook tahammülsüz bi arkadaşım vardı, çok neşeli olursanız çok açsanız çok kederliyseniz, ilginç bi sigara içişiniz artık ona çok ve ilginç ve sıkıcı gelen ne varsa tahammül edemezdi hiç, ve işin kötü tarafı bana ait herşey ona çok ilginç ve aşırı geliyordu,
ne düşünüyorum şimdi biliyor musunuz kendisine nasıl tahammül ediyormuş,
ayrıca eklemek isterim ben ona birlikte olduğumuz tüm zamanlar boyunca tahammül etmiştim, bazen off sıkıldım demek yerine susmuşumdur, sanırım bu tahammül ,iyiyim ya demek ise ikiyüzlülük oluyor,
aaa başka bi arkadaşım daha vardı yediğimiz içtiğimiz ayrı gitmezdi , cafeden kalkar eve gelir ev telefonu ile konuşurduk sonrasında saat çok geç olunca cep telefonu ile konuşmaya başlardık, o bana imkansız aşkını anlatır ben de o bana bunları anlatırken ben neden aşık olamıyorum, mal mıyım gibi şeyler düşünürdüm, bir keresinde imkansız aşkına ağlarken o ben de olsun böyle birşey yaşıyorsun ne kadar güzel diye ağlamıştım, Alllahım ne kadar da salakmışım:))
neye konumuz bu değildi, sonra dışarıdan gözlemlediğimde şöyle birşey fark ettim bu arkadaşım da dünyanın en zavallı insanı olduğuna kendini öyle inandırmışki, bazı şeyleri noktaladığında eminim en çok kendi haline ağlıyordur biten şeylerin ardından üzüldüğünü düşünmüyorum,
ne mi oldu o arkadaşıma, ya bilmiyorum cidden ama eminimm kendinin en zavallaı çaresiz olduğunu anları düşünüp ağlıyordur, ne diyim içi açılır..
daha başka çok arkadaşım vardı onlara dair bunlar aklımda kalanlar, sanırım bazen normal halimden daha duygusal olabiliyorum ve anlamsız şeyler söylüyorum keşke daha öncede daha açıksözlü olup başkalarına,
-bazen çok sıkcı oluyorsun, ve çok tahammülsüz
-dünyanın en zavallı garip gurabası sen değilsin
diyebilseydim, belkii onlara birşey katmış olurdum, en azından bi işe yarardım:)
esasında sorumluluk almayı çok sevmem izleyici de olurum, ama bu benim hayatımda en azından bu oyunda ben bi işe yaramalıyım ve başrolde ben olmayım, en azından bunda
hoşçakalın ii cumalar, cumayı herkes sever bunu da herkes bilir,
22 Ağustos 2010 Pazar
şu şu şu şugır tavn
ve yeni bi karar aldım ramazanı uyuyarak geçirmeyeceğim, mesela şuanda hala uyumadım ve bugün uyumayacağım,
dün çok erken saatlerde evlerinden çıkıp işe giden insanların duraklarda oluşturduğu kalabalığı gördüm evet ben de onlar gibi olmak herkes, yani benim şu halim gibi olan herkes uyurken birşeyler yapmak istiyorum, akbilime para koyup erkenden otobüse binmek istiyorum,
hem havanın bu yeni yeni serinlediği, yaprakların kıpraşma sesini yağmur zannedip heyecanlandığım anlarda sokakta birkaç kedi ile gözgöze gelmek hiç fena olmazdı. hem ayak parmaklarım eylemsizlikten donmazdı, odadaki anlamsız dağınıklık karamsarlık olup güneş yerine içime doğmazdı.
böyle dışarıdan bakınca gecenin karanlık sonra gündüzün aydınlık olması bunlara tanık olmak falan bana garip gelmiştir, ve bu eylemi sınavdan bir gün önce yapmaya çalışsam gözlerim zeytin çekirdeği gibi olmuştur hep yenik düşmüşümdür, yapamamışımdır, becerememişimdir, hüsrana uğramışımdır, yenilmişimdir, mağlup olmuşumdur, mis gibi uyumuşumdur.
üst satırlarda odanın dağınıklığının bünyemdeki etkilerini okudunuz.
sabahından skip yapıp sonunu görebilsek günlerin, mutlu gün mü mutsuz gün mü anlasak ona göre uyusak uyansak, yine de herşey yaşanmaya değer diyenlerdenseniz eğer siz uyanık kalıp ortalıkta biraz kalabalık oluşturun da uzaylılar dünyamıza dışarıdan bakıp teknolojimizin ne kadar ileride olduğunu anlamasınlar ve onları gafil avlaya bilelim.
bir keresinde roman yazmaya karar vermiştim, defterime üstelik, ardından elleri üşüyen ezik bi roman karakteri oluşturup genç werther in acılarını biraz da türk arabeskliği ile birleştirip okuyup okuyup ağlamayı neyi planladım bilmiyorum ama dün değil önceki gün okudum, ı ıh olmaz benden dedim hemen kestirip attım bu kadar kolaydı neyin olup olmayacağına karar vermek. çok üzerinde durmaya, düşünüp, taşınmaya gerek görmedim. bitti anlıyor musun bitti.
hayatımın repliğiydi bu ama kullanmak nasip olmadı bigün şizofren taklidi yapıp, sokaktan geçen birisine söyleyeceğim,
bu arda bir sır bir itirafa ne dersiniz,
aramızda kalsın bugün güzel birgün bu şarkıyı dinleyince daha da güzel olacak.
itiraf ediyorum bu bloğu yazarken heyecanla karışık duygular hissettim, dudaklarımı ısırıtp gülümseyerek tavana baktım alnımı kırıştırdım, evet bloğumla aramda duygusal bir bağ var.