13 Ocak 2026 Salı

Keşke

 Günlüğümün başlıklarından akrostiş yapsaydım tüh be ne yazardım acaba 

20:24

 Yazmamaya başladığım dakika. 

Beynime bir istatistik saldırısı düzenliyorum sevgili günlük. Dün çok fena şeyler oldu zaten sarı cisim bozulmaması yüzünden yaşadığım gerginlik had safhada beni hiç bi Melisa çayı sakinleştiremedi. Oldu yani bişiler unut unut moment. Bugün de ufak tefek cinayetler tadında küçük bi intikam aldım. İlk defa intikam aldım galiba. Böyle alınan falan bişeymiş. Arabayı Ensar sürerken sabote ettim klimaları kökledim. Sonra bu da, araba da benim arabam, kaza yapmış. İntikam da bana girdi. Neyse bugünlük bu kadar yeter sevgilerlerle ben. 

Saat de 20:28

12 Ocak 2026 Pazartesi

Kalbimin Eleği


 Regl öncesi gözün perdesinin, dilin filtresinin kalkması, kalbin eleğinin incelmesi durumunu bilir misin.? Feyza’ya hamileyken biyolojim nasıl benzer bir değişime uğradıysa ilk üç ay herkesin tabiri ile “canavar” uyanmıştı içimdeki. Aslında o canavar benim esas yanımdan başka bişi değildi. Hani annesi ayıya dönüşüyordu ya Merida’nın aynı öyle oluyor annesi Feyza’nın. O örtmek, gülücüklerin ardına gömmek, gözlerimden fışkırmasın diye zaptettiğim canavarımı seviyorum. Önümüze gelene ikimizin bin tekme :) 

Neden bunları yazdım geleceğime not: sen kimseyi memnun etmek için donatılmış bir araç değilsin. İstersen yap, sevabına inanıp yap ama pasif agresif zavallılar gibi içinden pöyküreceksen yapma. 

Bir sonraki yazım psikanalize neden ihtiyaç duyarız şeklinde olacak sizi kanalıma abone olmaya beklemiyorum çünkü olmayacak tabiii 

Gxtğnğn kıllara ağaran Cim y gibi belli yerden sonra da komiklik bitiyor aaaa dün gece aklıma ne geldi fazla bilmenin getirdiği işlev bozukluğu ve sonuca varamama hayattan tat alamama üzerine bi çalışma yapmak istedim ben bu salaklığı Ömer’e hamileyken sürekli nasıl doğuracağım diye kafayı yakıp bizzati yaşadım. Bilip bilip sürekli beyinde nöron düzeyinde takılıp kaldım sempatik sinir sistemim aktive olmadı. Şimdi bu terapiler zartlar zurtlar hayatı yaşama ve başetme  becerisine akışta akma haline öyle bir balta vuruyor ki son son çare hiç yaşayamıyorsun mesela git ama otantikliğini bozuyor insanın. 


Öğrenme motivasyonu da şöyle işliyor bence benim fikrime göre 

Birşeyi bilmediğini görme 

Öğrenmene ihtiyaç duyma 

Öğrendiğini sanma 

Derinleştikle başa dönüp aslında bilmiyormuşum fikrine kapılma 

Bu bilgileri hiç bi kaynakta bulamaz kimse haaa :)) şuan bildiğini sandığım o güzel ve cascahil evredeyim bilişsel çok zevkli hıdırım ilyasım sağolsun. 


29 Aralık 2025 Pazartesi

Koltukaltından fışkıran neşe


 Varsa yoksa gam keder olmasın yaa, sokakta üşüyen kedilerin hatırına bi için ısınsın, gül be kadın bi içten, bi samimi ol, bi erinmeden neşe bul, koltuğunun falan altından çıkar da yeşersin bi otlar; bi ilham ver. 

26 Aralık 2025 Cuma

The banshees of inisherin


 Colm’un tarafında değil de Padraic’in tarafında mı olduğumu yanayım, dostluktan çok dostu sevdiğime mi yanayım bilemedim. Colm’u anladığım bir yerdeyim ama yine de kibar olabilir insan. Beste biraz daha bekleyebilir. Sonuçta İrlanda’nın köyünden hayata katılmıyoruz. Sioblan yatakta arkasını dönmüş ağlarken sanki ben de o yataktaydım. Bir keresinde aynı böyle ağlarken aynı odada uyuduğum ablam “sus be uyuyamıyorum” diye bana bağırmıştı. Çok mu ağlardım bilmiyorum ama öyle de denmezdi. Sonra çekip gitmesi elinde bir bavul. O da Colm gibi yaptı bıçak gibi kesti ama bir sarılmayı ve gönül almayı ihmal etmedi. Vedalar benim için önemli demiştim. Ama o zaman vedaların bana çok ama çok ağır geldiğini farkında değildim. Vedalar çok zordu. Ama şimdi sanki o denli zor gelmeyecek. Ebedi olmasın yaşam sürsün o minvalde demedim can sağlığı olsun, aman bi de gitmiş olsun. Kim varsa yoksa gidenlerden parmakları tam olsun. İçimdeki şair hep bir kafiye peşinde. Neyse sonra da anneme kızdım neden tüm düğümler anneye çıkıyor bilmiyorum babama kızacak kadar yakın değilim belki…

Anneme hep kendim için kızardım şimdi bir anne gibi kardeşlerim için kızdım. Ağlayana sus be demek de üstelik kendinden küçüğüne biraz da sevilmemişlik kızılmışlık gibi değil mi? Annelere kızmak kolay. Anlatmadım hiç bişi en çok bilen de bilmedi aslında o terapi odalarında o burun buruna sohbetlerde hep bi aralık bıraktım kapıları. Çok da kötü olmasın içimde dışımda hiç kimse siz yokken sizi savundum sanarsınız onlar da beni savunacak umdum ama ummadım. Kendi hayali geçmişimi muhafaza ettim. Kimseye de yük olmadım kendimce. Olmadım da kendim de uğraşmadım değil. Bazen elimde olmadan taşırdım ama düşmanımı bildim. Motivasyonumla ikisi aynıydı onu fark ettim. Yaşım geç oldu belki idrakım geç diye diye ama bekledim. Burayı da herkes unutsun diye bekledim. İyi ettim. İnsanları izledim. İnsanlar Padraic gibi görünüyorlar bir çoğu ama hepsinin hikayesi var. Hepsinin bir minyatür eşşeği var aslında gözlerini sevgi bürüyen şeyler var. O kadar da kesip atamam. Bir bakarım içine içine bu da beni ben yapar. Sus be diyemem. Korkuyorsa oğlum git be diyemem yattığım yerden tamam gelirim derim. Kendimle bir yol yolda yol. Ben kimseyi kolay kolay sevmemezlik yapamam. Belki daha kötüsünü yapmışımdır Allah affetsin ama tövbe yapmadım diğerini. Ne kadar Padraic oldum sona doğru işte bilemem dedim neye yanayım bak kendimi doğruladım.

24 Aralık 2025 Çarşamba

Yarın ne yemek?

 Yapacağım bilmiyorum erken kalkıp çocukları göndereceğim. Yemek önerisiz kaldım. Düşüneyim de bulayım bir ara 

23 Aralık 2025 Salı

Sevgili Günlük

 Bugün derste çok güzel şeyler öğrendim hemen çocuklarımın üzerinde deney yaptım. Ömer sevgileri yarınlara bıraktınız çekingen tutuk saygılı diye geziyordu Feyza çok süper bi habermiş gibi öğretmeninin hamilelik haberini bizimle paylaştı aman ne güzel. Ensar bi gamlı gibi geldi sonra altından saçma bişi çıktı. Forest uygulamamda iki ağaçlık ders çalıştım. Namazlarımın hepsini zamanında kerahate falan girmeden kıldım. Çocuklarıma kuru fasülye pilav cacık kocama yeşil mercimek çorbası yaptım. Yarın da sabah bi işimi(bana kitlenen) halledip dersime gidicem. Seviyorum seni ey hayat.

21 Aralık 2025 Pazar

Ömer

 Namaza başladı sabah uyandırmalıyım. Bir seremonisi var takkesini takıyor bileğine kokusunu sürüyor düğmeli seccadesinde tesbihini yayıp namazını kılıyor. Büyüyor küçük oğlan. Hızlıca acelesi var sanki. Küçük kız da beraya yanık (gülmeyen çocuğa) gelinlikli resmini çizmiş. Te Allahım büyük yaşıyorsun Feyza. Anana çekmemişsin hiç. Babanın kızısın. Hayal kurduk beraber kitap okur gibi. Kokusu vardı ya hayalimizin.  

Güncelleme Feyza yeni birini bulmuş adı ömer komiklikler yapıyormuş. Biz diğerini sevmedik diye buna geçmiş. Bakalım bu ön üst iki dişi olmayandan ne zaman vazgeçer?

Ben ve İnsanlığım

 Öncelikle ilkel bir yapının üzerine gelişmiş bir prototipin yerleştirilmesi ile azıcık kasan bir makineyim. Belki az gelişmiş bir prototipte tıkır tıkır işler giderdim. Akıllı telefonum olmasaydı mesela birikmiş mesajlara nasıl döneceğim kaygısıyla dolu dolu olmasam gamsızlığıma leke sürülmezdi. Daha az insanın yaşadığı bir toplumda azıcık seçeneğimle uzak mesafelerin olmadığı bol yığılmalı az kafa yoran, çünkü insan kapasitem az ve ben o kapasiteyi çok hoyrat kullandım otobüste tanıştığıma numaramı verdim falan, bişiler yaşardım. Neyse bu makinenin bu kadar kasması son derece normalmiş.

Jouska

 Yapboz gibi bir türlü 

Biraz Kalp Biraz da Duygu

 İstersen ağlarsın bir çocuk kitabının en basit iki kelimeli cümlesine 

Gözlerin dolar coco nun babaaa babaaa deyişine 

Ve Miquel senin koca gözlerin aynı Ömer gibi

Herkesin yarası kendine sızlar 

Tüm yararlara yetecek kadar yarabandı da var 

Ama bırakmak için zamanın da zamana 

Komiklikler kadar hüzünler de var 

Gün gelir burnunun direği de sızlar 

Aynı direkten  gülerken içtiğin kola da sızar

Üsküdar’a bakıp gülmek de var 

Sarılmak da var balık kokusuna 

Kedilere selam veren kişi 

Kargalardan korkar 

Sığınmak ister bir kola bir sıcak kucağa 

İtse de onu tutunmak ister bir serçe parmağa 

Gökyüzüne döner yüzünü 

Boynunu geriye katlar 

Herşeyin değil artık herkesin bedeli var 

Bedeninden bir ruh 

Ruhundan bir Rüya 

Rüyasından bir dünya yapar 



28 Ocak 2023 Cumartesi

Annem

 Beni artık yargılamıyor en azından mükemmel bir şekilde belli etmiyor. Eleştirmiyor bazen tavsiyeler veriyor yerine. Küsmüyor uzun mesajlar atmıyor kalbimi bıçaklayan. Vakti zamanımında hiç beğenmemesine küsmesine pişman mı yoksa tüm haklarını hunlarca kullandığına mı bilmiyorum. Sevdiğini belli edememiş nasıl yapacağını bilememiş bir kadına kızmak da gelmiyor içimden sadece bazen içimde susmayan sürekli beni suçlayan o eski annemden eser sese kulak verince yine kızdım mı diye unutup, kendimi suçluyorum. Ansızın yersizce suçlanmış o küçük insanlar büyüse de ve affetse de izi kalıyor. Belki o iz de bizi onlara yaklaştırıyor istemsizce ortaya çıkınca istemedi o da diyoruz. Annem değişti ama o geriye gidip değiştirmek istiyor varlığının değişmesinden tatmin değil yüzünü gençleştirip eski kilosunu dönünce belki bizi yeniden küçük bulacak bi öpüp koklayacak sanıyor. Annem üzülüyor ve annesinin üzülmesine üzülen bir kızı var anlıyor. Annem küsmüyor belki içinden kırılıyor haklarını kullanmamış olmayı bir kez daha diliyor  belli etmiyor. Anne olan tüm zerrelerim de biliyor.

25 Temmuz 2022 Pazartesi

Dolaptan Bir Çıtırtı Geliyor

 Merhaba ben, dolaptan bir çıtırtı geliyor sonra sola doğru kayıyor tuvalet masasından geliyor. Ya bu Temmuz akşamında sıcaktan senkronize bir şekilde genleşiyorlar ya da kedi girdi ya da çatıda fare var ben dolaptan çekmeceden sanıyorum bilmiyorum ama lanet olasıca ses beni çok deli etti içime öyle bir kurt düşürdü ki ednan ziyagil gibi. Bakın bugün neler hissettim anlatayım mı etraflıca demek istiyorum ama detaylara girmesem tavşan gibi olucam dağa küsen, girsem saniye hala gibi öğlen olan banyoda düşen annesinin hikayesini sabah uyandığında yoldan geçen patatesçinin narasını anlatarak başlayan. Neyse işte senaryo yazamam ben çünkü bende bıraktığı duygu İçin olayların kabuklarını soyup soyup işte böyle bok hissettim demeye üşeniyorum. Üç gün arkadaşları ile tatile giden adama arefe günü ailesini çata çağırmasını reddettim diye türlü bokluklar ile hayatına saçma bir gerilim sokması oradan da benim hayatıma sıçratması meselesi, vedalaşmadan gitmesi sıfır iletişim ardından da eve varamaması ne bokuma bir hayır uğruna yarab ne içten samimi olduk biz galiba hülyaları batıyor haberi yok işte tavşan yine ben, ayrıca çıtırtı yine geldi. Şimdi terapistime anlattığım gibi anlatsam bana sorsanız bu seni nasıl hissettirdi bok gibi değersiz kıymetsiz desem öfkeni bastırmak İçin ne yaptın dese çok önemsiz değil mi böyle olaylar bir telefon açamadım kimseye anlatamadım bok gibiyim ya çocuklar uyudu arabada birisini sen alır mısın dedim dışarıdayım ben alamam dedi çocuklar uyandı etrafa saçıldı balkonda bir kahve içip değersizliğime dem vuracaktım yapamadım diyemedim. Zaten valla anlatacak hevesim yok çünkü biliyorum unutmuş gibi yapacağım geçecek belki de harbiden unutacağım. Yazdım ya biraz hatırlayacağım. Terapistim dedim ya çok mu itici oldu anlatamadığım İçin kimseye bu yalnızlıklar içinde kendime onu buldum. İtici ama hayat itti. Ne diyelim. Ne pedagojik hatalar yaptım bir sabır abidesiyken huzurla ağlayan terör bebemin ana gelebilmesini beklerken bir anda tuvalete koyup sakinleşince çık diye bağıran bir ebeveyne evrildim ikisinin arasında 6 saat var yok. Bir derinden sandığım darbe var. Hafif bi durumu kabulleniş sonra köprüden önce son çıkış ben ben ben de varıııımmmm böyle yapamazsın bok değiliz biz aramadın sormadın bir hayır uğruna yok saydın varıızzzz biz tuvalette hıçkırarak ağlayan bir çocuğa dönüştü. Bok oldu bir çocuğun koşulsuz gğven duygusu belki tekrarlamaZsa travma olmaz diye her boktan bir tane yapıyorum tuvalette çocuk ağlatma hakkım bitti. Beynimde ne kadar çok şey var bu kadarını nasıl yapıyor beynimiz maşallahhhh annem gibi ansızın tevekkülüm geldi. Bi kere Boşnak Zeliha teyze cinsel bi hikaye anlatıyor annem şok diyor ki gözleri açık maşallahhh subhanallah hahaha. Bi kere de Ayten hanım kocalarımız ölünce rahat edeceğiz minvalli bişi der diyor ki anlamadan hep inşalalhhh gülümseyerek sonra dedim ki anne ne dedi anladın mı ayyyy estağfurullah diyor bence yerlerini karıştırıyor şimdi farkettim. Bugün aşırı bok bok bok bişi öğrendim tüm bu duygu karmaşasını düşünerek ondan kaçıyorum bakın terapi şeyleri böyle ilerliyor siz konuştukça kapılar kapılar açılıyor arkanızdan kapıları kapatmadığınız için terapistiniz de giriyor sonra odada bir dolap kalıyor sizi dolabı da açmaya yüreklendiriyor ve sonra dolap açılıyor siz yalnız başınızda o odada bir süre kalıp bir pencere bulmaya çalışıyorsunuz, şanslıysanız bulup dışarı bakıp evet hayat var devam ediyor buradan çıkacağım diyip mücadeleye devam ediyorsunuz. İlk kapı kocam oldu bu seansımızda dolaptakini ölene kadar konuşmak istemiyorum bu posta bir pencere. Ben baktım hayat var mücadele devam. Ve dolaptan bir çıtırtı daha geldi. İlk kapı çıtırtı aslında yoksa ara bir kapı mı o holden sonra yanlış açılmış hemen kapatılmış gıcırtılı bir kapı mı dolaptan gelen çıtırtı bilemedim bak onu düşüneyim biraz daha..

7 Haziran 2022 Salı

Araları Açtık Sarmaşık

 7 yılın üzerine bir post girmişim nasıl canım çekti devamı devamı dedim koşarak geldim sana sevgili bloğum. En babamsı özelliklerimden biri olan taze not defterlerine cümleler yazıp yazıp bırakmışım şimdi birini aldım şarküteriden kavurma al yazdım içine. Böyle sıçılır fayda vermeyen geçmişe azizim. Faydalı olan nedir? Faydalı olan sizi A noktasından B noktasına götüren şeydir. Ve A noktam kavurma almak için B noktasına gitmemi emrediyor. İçi mutlu çocuklar yetiştirmek diye bişiler q yazdığım sayfanın tam da sol boş sayfasına yapıştırıverdim. Ve babama benzemek olan en büyük korkumla babamın bu saçma sapan alışkanlığını( yeni defterlere bizim anlamadığımız bir alfabe ile bişiler yazması) yerle bir ettim. Çünkü bence o böyle daldan dala zıplamazdı. Babamın yazdıklarını bize çevirebilecek( öldüğünden sonra) kişi bulmam lazım. Neler yazdı acaba. Babam olmayacağım bu da nokta. Babam gibi kopuk kendi dünyasında büyük meseleleri varmış gibi çocuklarını görmeyen birisi olmayacağım nokta var bokta. 

6 Haziran 2022 Pazartesi

Uyu Bebeğim uyu

Yine bir ayakta sallamalı Feyza uyutma zamanından merhabalar.

Dün yatarken çok egzantrik cümlelerle kendi kendime basamak basamak derinleşirken düşüncelerim yarın yazacağım dedim. Sonra yürüyüş yaparken oradan buradan ses kaydı yapayım dedim biraz delinin teki olmak kaygısından biraz da kendi sesimi dinlemeyi sevmediğimden ve tabi hayatımın baş kahrahmanlarından biri olan üşengeçliğimden vazgeçtim. Pişman değilim. Aşırı anne denmesi zehirlenmesi yaşadığım haftasonundanevden çocukları çok çok uzaklara göndermek istediğim bir pazartesi yaşadım. Şükrüler olsun babaanne ve dedesinden özlesinler  diye biraz da bilerek mahrum bıraktığım çocuklarımı sizi çok özlemişler diye gönderdim. Kendime kalan o kısacak zamanlar (her ne kadar bir türlü kök salamasam da eşyalarımın olduğu)evlde yalnız kalmak beni ne çok mutlu ediyor anlatamam. Koltukta sızmalı balkonda kaygısız oturmalar çişini benden başkalarının yaptırdığı güvende olduğunu bildiğim çocuklar. Basit gibi görünen çok kaliteli üst sınıf lüks yaşadğımı farkında olarak hıp hızlı geçen dakikalar. Enerjimin kimse ile kesişmediği kıymetli anlar. Kalabalıktan yılmış bünyeme ilaç ilaç. Dün neler düşündüm de yazayım diye kımıl kımıl oldum hatırlamıyorum hani tuvalette gelen mucitçe fikirler gibi içinde küfür ve biraz bel altı şeyler olduğunu anımsıyorum. Ama komik ve biraz da trajikti. Sonra dostlarımı saydığımı falan onlara onların bana taktığını düşündüğüm kulplara karşı bi takım kulplar takarak kendimi savunduğumu falan iç hesaplaşmalar sonra bunları neden düşündüğümü tespit ettim. Yalnız başıma yattım genellikle yatakta kocam ve min bir eşlikçi çocukla

Tedirgin uykular uyurum öncesinde de kendimi rahatlatacak kadar düşünemem. Temas bağımlısı çocuklarımın küçük ayakları karnımda başımda hem tekmelemek hem de bi ekşi kokusunu koklamak isteyerek beni kudurtur. Bazen uykum kaçar ama orada yatıp sabah geç kalkarsam gece uyumadın lafı dinlemek istemediğim için kendimi zoraki uykuların dikenli  kucağına atarım hahahha bok çok abartım içimden acıların kraliçesi çıktı adeta geceleri yüzüme kezzap mı Ağzıma mı işemeli sıçmalı fanteziler mi yapılacak daha daha neler:) neyse etrafımdaki irili ufaklı tüm canlılardan sıyrılmak bazen çok iyi geliyor ve alakasız stalklar yapmak forekzampıl Muazzez akkayamın kısa kızıl kumral saçlı hazine memurumsu bişi olması hiç bi bokuma yaramasa da ünlü boyları çilem doğanın kayınvalidesinin beyanları ve anlam veremediğim şekilsizlikte kaşları, amber heardın çocuğunun babası Googlelın dili olsa sayfaya cevabı sanane aq diye vereceği bissürü saçma sapan soru araya da serpiştirmiş bi takım sağlık problemleri, kulak arkasında egzama göbek deliğinde kaşıntı lenf bezlerinin şişmesi gibi sonu  alakasız bi şekilde kansere bağlanan basit semptomlar:) ben buyum işte derinleşme diye götünü yırtan ama yüzeyde kalmak İçin de aynı göte umut bağlayan. İçinde yeni bir küfür öğrenmiş çocuk gibi sürekli yazının başından beri göt göt göt göt yazmalıyım diye bi sesi çok da bastıramayan. Haftada bir terapiye giden hayatının bir özeti olmayan iki tane biraz alaycı ve bağlanma problemli dostu olduğu İçin onlara kendini izah edemediğinden birisinin desteğine ihtiyaç duyan yine kendimi ne güzel acite ettim elim neden klavyede aciteye gidiyor ne çeşit bi malım:)

Geçen Deniz bolsoya bi soru gelmiş “zayıf kalmak isituorum insanlar bana acısın diye” sevilmenin acınmakla karıştırılması kıyamam, acırken sevesim gelmedi ama seni sorunun sahibi.  O yüzden yaralarınızı çuvallamalarınızı sizi sevsin diye değil sevdiğinden emin olduğununuz kişilere bir takım komikliklerle süsleyip öyle anlatın. Komiklikler çünkü kimse acıları parasız travmaları ise ilaçsız dinlemeyi sevmez. Hissettiğiniz duygulara inmesi için travma diye anlattıklarınıza inanması İçin yanı başınızda yaşaması lazım komiklikler çünkü size gülerken şaka yapmıştım deme fırsatı verir size ansızın bi u nuz olur acımadan sevmek daha esaslı hem.

Bunu öğrenmeye çalışıyorum çocuklarımı gariban diye sevdim arkadaşlarımın, kardeşlerimin acısına onlardan çok sahip çıktım. Aldatılanlara onlardan çok öfke duydum. Çünkü acımadan sevmeyi bilmiyorum. Kurtarıcı pozisyonumu paylaşıcı olarak değiştirip herkese emanet aldığım ama onların haberinin olmadığı acılarını geri veriyorum. Valla haberleri yok

Onlara biçtiğim (aşırı özümsediğim acılarına dayanarak) rolleri de oynamıyorlar. Sen kim köpek bi de rol biçtin kendimi acımadan sevmeyi öğrenmeden geçiyor diye ufak bi aydınlanma yaşıyorum. Konuya giremedim o ömrümün küçük anlarını kapsayan dost buluşmalarında anlatamadığım her şey beynimde işte böyle fır dönüyor kimse de beyni böyle düşüncelerle sikilsin istemiyor belki, bi kere bi siktim neslinin beynini kız 4 yıldır falan evime adım atmadı hahahha yalnız zamanında o da beni az bikmemişti. Kimseyi özlemediğim müthiş bir preyaz akşamından camım açık ayağımda bir 3 yaş kız bebesi ile bunları yazdım. Mutluyum çünkü uykusu derinleşti. Uyu bebeğim uyu. 

28 Ekim 2015 Çarşamba

Üç spesialli karışık

Ne yazacağımı bilemedim, ortaya karışık olsun istedim. Eskiden yazdığım salak postları okudum hakikaten bi bok yokmuş üzüldüm. Salak salak şeyler yazmışım. Bi de okuyup üzülmemek için direndim onca Zaman. Keşke msn günlüklerim de olsaydı da onlarda da bi bok olmadığını görüp bi kendime kızsaydım. Yok onla küs ona sar, bunla darıl buna giydir. Tam Kezbanca hareketler. Resmen yaşlanmışım çoluğuma çocuğuma okuyamayacağım salaklıklarla dolu bi günlüğüm olmuş. 
Gelelim ömerikoma oy allahım çok tatlı bişi, totosunu yerim. Dişsiz kendisi gülüşünü yerim şuan kendisi beni yiyor. Şimdi bu doğunca ben bi şok. Hem seviyorum hem bana yapıştı ben bunu ne yapıcam diyorum. Zaten lohusalık dünyanın rn boktan şeyi. Biyolojik olarak diil psikolojik olarak. Kafalar bi dünya uykusuzluk fena akrabalar evde her odadan pijamalı insanlar çıkıyor. Gülmek istemesen de zorluyorsun. Herkes senden daha lohusa. Koca kişisi Şokta. Bi daha doğururum taşırım ama lohusalık olmasın o şartla. Neyse oğlum büyüdü 3 aylık oldu falan ben o ilk herşey bitti diyen kızdan bu olmazsa ne olur kafasına girdim. Tek kişilik rüya bile göremiyorum yapıştırdım kendime. Herkes bana Sayko mama diyor. Şimdi tırtılım 5 aylık bugün ki aşı oldu. Kaç gündür ona telaşlanıyordum. Gamsız bi anne olurum derken tam bir pimpirikli oldum. Şimdi ben buna odaklandığım için Ensarı çok pis sallamamaya başladım o iş ne olacak bilmiyorum. Azıcık burnu aksın Canım sen oturma odasına oldu bi anda. Onun da işine mi geldi me biz yatağa o sokağa oldu. Ona bi el atmak lazım ama ne Zaman bilmiyorum.

13 Temmuz 2015 Pazartesi

Gördün mü evlat ne demek?

Kalbimin içinde kocaman bir sevgi var böyle güzel yanakları elleri kimin var 
Koynumda salyası omzumda kusmuğu var 
Benim artık bana anne diyecek bir kuzum var 

31 Aralık 2014 Çarşamba

Çok haksızlık yapıyorsunuz çok. Çok üzüyorsunuz çok kızdırıyorsunuz sonra susup kenara çekiliyorsunuz. Sonra da bizim boynumuz bükülüyor. Sonra suskunları yaprak dökümünü merhameti izleyip ağlıyoruz the big C yi izleyip içleniyoruz. Sigara da içemiyoruz dertli dertli tuvalete gidip gizli gizli hüzünleniyoruz. Kocamız soruyor hasta oluyorum Gözlerim yaşarıyor diyoruz. Kar yağıyor sevinemiyoruz. Neden boşveremiyorum acaba? Ya da boşveremem çok uzun Sürüyor neden? İçimde ki minik Ayakları ile karın duvarımı kımıl kımıl yapan Ufacık kalpli daha görmeden bile sevdiğim bebeğime yazık değil mi? Onun şakakları ve ensesi terlediğinde gıdığı siyah siyah çizgi olmuş haldeyken kirpiklerinden öpmek istiyorum. Yaaa yapma anne ya dese bile bi daha bi daha öpmek istiyorum. Sabahları Altını doldurmuş bir halde beni uyandırdığında yine de ona pis şebek oğlum benim demek Gülmek istiyorum. Mememi emerken o hayran hayran ona bakmak istiyorum. Ona onu sevdiğimi söylerken ben de bile demese alınmayacağımı ve onu işte o kadar çok seveceğimi düşünüyorum. Içimde o çok üzdüğünüz yer varya hepsini hep boşvereceğim. Yüreğim sizden boşalacak . Yüreğim sizi unutacak. Size artık neden diye sormayacağım. Çünkü Dişi çıkarken çenemi ısırmaya çalışan bi salyalı oğlum olacak. Ellerinin içindeki pamukları toplamaya kıyamayacağım. Işte o sizin farkında olmadan katlettiğiniz kalbimi hiç farkında olmadan temizleyip al Annecim diyor sizin haberiniz yok. Onun masumiyeti içimde iken çok haksızlık yapamazsınız bana Allah bana bir hediye verdi çok güzel bir hediye tüm hayallerimi gerçekleştirebilirim inş oğlum seninle sen benim şimdiden içim oldun, rahmimin içinden önce Allah sevgini kalbimin inş koymuş ne mutlu annene. 

12 Aralık 2014 Cuma

amalar yasak

bu gerizekalı ve hiçbi halta yaramayan blogu canlandırmaya karar verdim. tabii hepiniz adresimi unuttuysanız.çok güzel günler yaşadım. msn de saatlerimi verdim. çok sevdiğim insanlar oldu. winaypi hiç sevmedim. sezen aksuyu ve nazan önceli çok sevdim. ama insan biriktiremedim. bu konuda bir takım sıçışlar yaşadım. geriye dönüp baktığımda şimdi bile kendime söylemek istemediğim pişmanlıklarım var. u dönüşü yapmadığımın için üzgünüm. ve hesap sormayı hiç beceremediğim için. belki bunu becersem neden dşye sorup bir cevap bulup hayatıma yine aynı insanlarla devam edebilirdim ama sormadım salak gibi. anılarımı konuşabileceğim çok az insan var. hatta iki üç diyebilirim. bugün bir cenaze evine gittim o yüzden hayata karşı çok açık ve kompleksiz yaklaşabiliyorum.hatta bugün bir zamnalar sevdiğim beraber gülmeyi özlediğim ama kızgın olduğum birisini görseydim sarılıp boşver diyebilirdim. bi kere böyle birine selam verdim. somra pişman oldum ama sıkıntı değil.  hayatımı özet geçmek istemiyorum. sadece gecenin bi yarısı kocam hala sokaklarda sürterken ben başım ağrıyarak 30 km yoldan gelirken kimseye sitem bile edemediğimi fark ettim. kendi kendime konuşmak da artık tat vermiyor. bazen galiba herkes kendini çok yalnız ve hayatını bombok hissedebiliyor. şuanda da konsantre olup neler düşünüp neler yazmak istediğimi unuttum. galiba sadece yazmak istiyorum. insanın birlikte oturup güldüğü, konuştuğu ve kavga yaptığı insanlar yeteneklerini ve zeka seviyelerini etkiliyor. o zıkkım olası sanatçılar neden bohem hayat sürüyor sandınız akılllılarım.aylardır adam gibi bişi okumadım, izlemedim ve yazmadım. dertlerim sorunlarım yalnızca beni bağlayan şımarık ama çok derin mevzular değil. yüzeysel ve geçici yarın ne olduğunu unutacağım, ev hanımı sorunları. ev hanımlığı kutsiyetli ve fedakar hissettiren bişi mi yoksa zaman öldürücü işe yaramaz hissettiren bişey mi bilmiyorum bu soru çok saçma. bu aralar sevdiğim bi şarkı ile bu gerizekalı yazıya son veriyorum. sanırım uykum geldi. hello merro..

3 Mayıs 2012 Perşembe

hersey baska

baska iste, esyalarimi topluyorum yavas yavas
camdan maritlerken hersey bi degisik geliyor artik gozume
belki hic camdan bakamam evim 16. katta
oh ismail amca bi daha bana yeegnim demeyecek mi?
ve dolaplarin uzerinde ki ceyizlerim uzerime uzerime gelmeyecek mi
duygusallasmadan temizinden su isleri bi halletsem
gelinligime bi buket secebilsem