26 Mart 2008 Çarşamba

komşular, konuşulanlar

yazıma tavsiye vererek başlamak isterim bre dostlar;
fosforlu olsun klavyedeki harfler, gece gece post yazanlar için


songül ablanın eşi 15 gün yok, toplamış apartmanın çatlaklarını alem yapıyorlar,
maritler dumanlar, bide kızma birader(brother dan geliyor galiba:) yok mu nasılda sinirleniyorlar, büşün koca kadınlarla takılmasına anlam vermesken bide baktım aralarına biri daha katılmış,
Allahtan anahtarı aldım ve pijamalarımla kimselere yakalanmadan eve gelebildim..
ne garip hayat herşey



esasında birisinden bahsedecektim
ondan bahsederken o kadar cesur olmalıyım ki hayatıma aldığımı bloğuma yazacak kadar cürretkar olmalıyım ama çekiniyorum,
sana seni anlatmak zordur ama burda tanımadıklarına seni anlatmak çok futursuzca yapılabilecek bir aktivite

kendilerinin gözlerinde bazı bazı bir ateş belirir korkarsınız, bazen o kadar gözbebeğinizin(belkide yalnız benim(yada öyle olmasını umut ediyorum)gözbebeğime) içine içinin içine bakar ki beynimi görüyor musun ordan diyesiniz gelir.
sonra küçüktür elleri, ama kulakları oldukça keskin
kelimeleri eskitmekten korkar konuşmaz fazla fazla
farklısın der
yanyana iken uzak uzakta iken içinizde belirir
mesafe kavramının soyut olduğuna sizi öyle inandırır ki, bazen kendinizden bile uzak olmaktan korkarsınız
ufak ufak çocuksu numaralrı vardır, tavlada insanları yenmek hobisidir dalga geçer yendikleriyle ama siz ona kıyamazsınız
asla ona içinizdekileri söyleyemeyecek gibi bir hislebazen sürünür bazen de hükmünü sürersiniz
belirsizlikleri sever, anlatmaz ama anlattırır kendinizi
bi bakarsınız o dinliyor siz anlatıyorsunuz
gereksizlik diye bi kavramla tanışırsınız, çünkü gereksiz yere birşeyler yapmaktır en büyük korkunuz
bazen gölgesinin bile gölgesi olabilecek kadar toprak
bazense taş odun olursunuz karşısında,,
ama o iyidir onu ona anlatmayın
onu yaşayın, paylaşın


futursuzca yapamadım, senin tezatlıklarını anlatırken kendime yan çizdim sen bana farklı dedin ama..
şimdi seni bloğuma, hayatıma aldım,
gidersen silmem bu yazıyı, ama anılarım olur yedi tepede gökyüzünün kapladığı her yerde sana senin tezatlıklarına dair...
ve onları silmeme yardımcı olacak dostlarım,
hepsine selam ederim,

23 Mart 2008 Pazar

nişan al!!! ve atışşş


biricik kuzenim esranın nişanı için hazırlanmadım uykusuz halime iki kalem çekip gözüme evden çıktım,

etrafımdakiler eminim yanlış anlamışlardır

ne biliyim sıkıldım galiba neyse, gittik oturduk yine ortam bücürlüğü yapmak bana düştü hiç de ders almıyorum dünden bilenem:)

neyse ortamı şenlerdirip geldiğimde birde ne göreyim arka masadaki fatih abinin kayınpederi (dünürler) bayılmaz mı ama ağır çekimde arkamı döndüğümde amcanın gözlerinin yavaş yavaş kapanmasına şahit oldum kızları -baaabaaa babaaaa

diye bağırdılar ben tuttuğum gibi ahmetin kolundan yallah dışarı etkilenemesin bebeğim,

yinede babamın kucağından kalkmadı

ardından baaabaaa diye bağıranlardan biri bayıldı

ortam şebekliklerim hız kazandı resimler çekildi eve gelindi



esasında ben daha eğlenceli bişilerden konuşmak için geldim taaa buralara kadar ama sizin enerjiniz bana bulaştı

ne oluyor canım bu ilkbahar havasında bu miskinlik

doğrusunu söylemek gerekirse bende kasvetliyim bu aralar gülmem an meselesi ama ağlamaya da elverişli bu topraklar

kalbimizi tartabilen bi yürekli varsa rica etsem kalbimi tartsa bu kadar sevgi şuna şunu özlemişsin sevmişsin nefret ediyosun kıskanıyorsun falan dese kendimi şu koca düğümlerin arsından bulup çözmek zorunda kalmasam

yok mu aranızda böle biri?


16 Mart 2008 Pazar

leblerimle,,

acıyı derdi kederi seven bir halimiz var
ve her daim şu hayyata kaybedecek onlarca şeyimiz
ben genelde kaybedeceklerimi düşündüğüm için kaybederim bunu bildiğim halde cimriyim
sevgimi belli ederken, edemezken

bahar gelmiş, hava güzelmiş
gülün efendiler
gülelim
toplaşıp hep beraber gülelim





martı martı kadar seviyorumm

12 Mart 2008 Çarşamba

yalnız japon balığının tek dostu yavru kediymiş

senin ucurtman oldu mu hiç göklerde özgürce ucan,
kuyrugunda hayallerin olan,
çıtalarını sevimli marangoz amcanın gülerek sana verdiği,
babanın yaptığı,
ipini ayarlamakta zorlandığın
kimsenin eline bile vermeye kıyamadığın
uçurtmanı tek başına bıraktın mı gökyüzünde,
sonra uçuşuna hayran hayran baktın mı?


senin hiç uçurtman oldu mu
kuyruğu uçarken kopan,
jelatinleri bir kuşun gagası tarafından parçalanan,
çitaları yere çaklırken ayrılan
senin uçurtman oldu mu
tekrar kuyruğunda hayallerin olan,
ve her seferinde ona benim uçurtmam güzel uçar dedin mi?


kırmızı rugan ayakabısı olmayan birisine
elma şekerinin tadını anlatmak için
gözlerini kocaman yapıp dilini dışarı çıkarttın mı
senin uçan balonun seni terkedip patlamayı göze aldı mı
ardından beni patlamayı göze alacak kadar mı
sevmiyordu diye düşünceler seni aldı mı
patlamış mısırların herbiri
seninle konuşan arkadaşların oldu mu ki onları yemeye kıyamayasın
sonra ansızın hayatının bir anında
birden burnuna eski kokular gelip
seni ağlattı mı
eski yastığını özledin mi
eski yatağını eski hayatını anımsarken gülümsedin mi
boynunu kırtlatamadığın kadar küçükken
her boynunu kırtlatana hevesli hevesli baktın mı
sen hiç yalın ayak çimlere bastın mı
gökyüzündeki yıldızları yüze kadar saydın mı?
hayat elini sıkıca tutup seni karşıdan karşıya geçirdi mi
yarınlar seni sevip, okşadı mı?
hayaler sana gülümseyip göz kırptı mı
umutlar saklambaçta sana hemencecik sobelendi mi?
uçurtman güzel uçtu mu bu sefer

kırmızı rugan ayakkabıların da seni çok mu özledi?

5 Mart 2008 Çarşamba

ben tanrı misafiriyim!!


pazarcıların pazar sonrası giriştikleri toplama telaşı gibi günün yorgunluğuna rağmen eli mahkum
yookk yokk işte öyle değilim,
bi sevinç bi mutluluk ki sormayın içim içime sığmıyor
bahardan mı? olabilir:)
kinayeli miyim?
o da olabilir:)
kırmızı rugan ayakkabılarımla mutluyum ben:)
üstelik yirmi yirmiyi gördüm yirmi yaşımda:)
sizde yaşınızın saatine bakınız canım kıskanmayın bakın nasıl mutluluk aşılıyor ancak ve ancak bu zevk 23 yaşına kadar:)büyüdüyseniz bişi yapamam ama hissetiğin yaştasın diye bir aforizma var destekle derim
dağa yazacaklarım var bitmedi;
kim benimlen piknike geliyor erik çıktığı vakıt
işte o vakıt(çetin tekindor edasıynan deyiverdim)
evimin çatı katını ondan etkilenip ona bir oda ver dediğinden ötürü ona verdim,
bodrumu da verdim gitti kavuşamasınlar deyü
aralarda bizim olsun tatlı yuvamız olsun:)
arada otuz iki kat yok yani yanlış anlamayın
iki katcık


keyfimiz keyif miydi evet ayakkabılarımızı çıkartık uçurumdan aşağı salladık
karga ırmağın kekini çalınca -şarkı söylesene bize dedik söylemedi hayın, gözüm kalmıştı ama:)
süt marit simit ohohhh biz kimleri yemedik ki bugün afiyet bal şeker olsun iki tubanın arasında taksiye bilenem bindim ben
ve bunu şimdi farkettim neyseki bu ikili sık sık biraraya gelecek
bu mu beni mutlu eden evet, hiç bir baskı altında kalmadan evet

velhasılı kelam ben mutlu muydum evet beni dinlediler, sevdiler mi evet

sarı laciverte, denize sonra bir de etrafımı sarıp sarmalayan havaya havamıza selam olsun

layylayylayy



(:ilk defa bu bloga birinci çoğul şahız olaran post gönderdim laf aramızda:)

27 Şubat 2008 Çarşamba

güzel günler

işte bu dünya var ya bu dünya
seninle yaşarken güzel
sen varsın ya sen
ancak benimleysen güzel


senden ayrıldığımın ilk saniyesi bile bir önceki saniyeyi özlemekle geçiyor,
orangutan yağı bul bana, eğil sıkı sıkı sarıl bana

kışı yolculadım, penceremde hüzün var

dalgaların susuturduğu insanlardan olmamıştım hiç
-sustun
sen de sustun..
esasın da sözcüklerle aram pek yok ama yazınca daha bir dost görünüyorlar,
ben de yazmalı dedim,zamanında yazılırsa ne ala yoksa sustuklarım yazmadıklarım küstüklerim geldi aklıma ve ardından yazacak hiç birşeyimin olmayışı onlara..
zaman ile yitirdiklerimiz, belki yazınca meydanda bulurlar kendilerini taş atmasak da onlara oracıkta bırakamayız evimize alırız değiştik evet deriz..
zaman her şeye ilaç her şeye düşman her şeye dost başka bişey var mı benden başka derken inatla hızla geçiyor..
zaman ile yazmadıklarımız, konuşmadıklarımız da anlamını yitiriyor, bazı kelimeler insanın içinde patlıyor denmiyor ama
sustun
senden sustun
çok kallavi bir bahane değil..
oturup herşeyi ama herşeyi, çocuk masumiyetimizle düşünmeye kalksak ben dayanamam ağlamaya başlarım, yediğim kazıklar, çektiğim nazlar, duyduğum acılar, incindiğim anlar
oysa ki ben büyürken kalbimin bir tarafının nasırlaşmasını istememiştim, üzülmediğime onca şeye o kadar üzülüyorum anı kurtarmak gibi geliyor heran her yerde yaptıklarımız,
ve an iki dudak arasında hızla her nefeste tükenen sigara gibi nasıl hızlı tükeniyor yalnızca kokusu kalıyor..
ve şu hayatta anı kurtararak hiçbiryere varamadığımı öğrenmek hiçbir anımı kurtarmadı.

ve ansızın hayatımıza girenler diye düşünüyorum,
sen ben diyorum sonra sen susuyorsun ben de susuyorum
sen;-sustun diyorsun
ben de -sen de susutun diyorum ve düşünüyorum
dalgaların susturduklarından değilim, dalgaların düşündürdüklerindenim galiba...

22 Şubat 2008 Cuma

büyük sevinçler küçük acılar

bazen birşey okursun, bir daha döner bir daha okursun okudukların en büyük acıların olur,
yorum yapamadığın zaman beyninden bile susarsın
tıpkı dediği gibi bazı şeyler ne tükürülür ne yutulur..
ne tükürebildim ne yutabildim, oramda tam boğazıma düğüm düğüm oldun bir an..
susabilmek isterdim, zamasız öfkelerimi yutabilmek
yutabilmek çünkü tükürdüm ben bugün herşeyi, oramda"boğazımda" bırakmak mı?
ya ben, ya ben ne olacağım peki..
yutmak daha iyi biliyor musun, yuttukların mideni yaksada, milyonlarca hıçkırık olup gözlerimden aksada,
büyük sevinçlerim olsun mini minnacık acılarım dedim ama hak verdim sana büyük acılarım var benim, avunduğum ufacık sevinçlerim
ama sevinçlerime sevinmeyenlerim de var eşantiyon verdiler, belki de kimse bana onları vermedi onlar benimdi onlar benim içimdi
onlarca şeyden sonra bile içim kof mu benim diye düşünmedim..
küçük sevinçlerim avuç dolusu mutlulukla gelir belki kucak dolusu saadet getirirler bana neden olmasın?
ben açtım sinemi,
sende gel toşa toşa gel yer var sana da yer senin yer sensin

18 Şubat 2008 Pazartesi

çok aşığın var diyorlar


kimseye güvenememek burcumun özelliği olmakla beraber bazen beni üzüyor esasen güvenmek isterdim sütlaç hanıma tüm dertlerimi başından beri birisine anlatınca belki içinde olduğum durumu daha iyi anlar , kendimi çözebilecek kuddrete sahip hissederdim kendimi ama olmuyor biliyor musun?


sessiz sedasız ruhumda kopan fırtınadan korkuyorum esasen ben,

hayatımıza dahil olup içimizde merak uyandıranlar diyorum bazen ne kadar önemli olduklarını farkındalar mı?

uçurtmanın altında mücotunun yazıyordu ansızın zifirînin oldu anlam veremedim ama neyse ben ona soracağım soruyu sordum ve dürüstse eğer onu hiç tanımıyorum düşmeye devam edecek anlaşılan


ağlaya ağlaya öldüm bazen, sonra öyle içime hapsettim ki hıçkırıklarımı ağlayamıyorum diye gecelerce döndüm ağlamak istiyorum deme dedirtme..
..

14 Şubat 2008 Perşembe

curcuna


tatilyada curcuna diye bişi vardı

az önce mutfaktan oturma odasına geçerken acaba dedim acaba curcunada mıyım?

semire ablanın iki kızı bir oğlu,

emel ablanın iki oğlu bir kızı,

mehtap ablanın iki kızı bir oğlu,

saadet ablanın iki oğlu,

eski istanbul hanımı emel ablanın annesi,

mehtap ablanın ıraklı annesi,

ne alaka demeyin çocukların bazısı arapça bazısı ingilizce bazısı da türkçe konuşuyordu

annemim saçma hareketleri

-aaaa onları da çağırmalı,

diye diye,,

sonra iki lafından biri

-artık kızları da azaltmayı planlıyoruz heheh,

ne de komikk

anne coştun farkında mısın?

neyse ben çayları tazeliyim

erkekler yusufun odasına gitmişler, kızlara siz buraya gelemessiniz diyorlar

kapıda da en küçükleri(safları(mal mı malak mı ne)) ahmet görevli içeri almıyor görevini vergi memuru ciddiyetinde, bizim üniversitede ki güvenlik görevlileri asabiyetinde yapıyor ki sormayın


yoruldum,,


sıkıldım,

bugün daha fazla pırlanta göreceğiz sanırım sağ yüzük parmaklarında

aşkları için gözlerinden bir damla pırlanta akmayanların parmaklarında pırlanta

yoook öyle yağma,

hiç tektaşım olmadı ama,

utangaç boynumun fazlasıyla kolyesi oldu

üzgün müyüm hayır..



düşündüm,,

nefret de bir sevgi ama negatif dedim

belki de en şiddetli sevgi odur dedim

nefret etmemeyi öğrenmeye karar verdim.



süzüldüm,,

yatağımdan içeri,

uçurtmamın güzel uçtuğu rüyalara...










7 Şubat 2008 Perşembe

en hasından gri

sessiz sessiz akan bir ırmak var içimde
bana, bana kimseyi hatırlatmayacak bir şarkı bul
bana, beni kimsenin ama kimsenin düşünmediği dakikalar bul
bana, içinde hiçbir tanıdığımın olmadığı rüyalar bul
bana, geri dönüşü olmayacak kararlar bul
bana, beni üzmeyecek bir insan bul onların arasından
bana, beni bilen ama söylemeyen bul
bana, gerçekten gülmeyi öğret
bana, lüle lüle saçlı kızı bul
kimseyi ama kimseyi hatırlatmayan sokaklarda, caddelerde
kimseyi hatırlatmayan şarkıları söyleyelim beraber
kimse ama kimse olmasın içimde

ya deniz her yerde hep güzel olan deniz bakmayalım tamam mı o tarafa bana
birşeyler hatırlatıyor
tıpkı ahmak ıslatan gibi
gökyüzü bana birşeyler fısıldıyor, dinlemeyelim olur mu
herşey bana inat
herşey saadetime mani
herşey bitsin ben başlayayım
ya da herşey devam etsin ben biteyim,,,

6 Şubat 2008 Çarşamba

sağa sola bakıyorum da








anne sen saçlarımı tararken,

babam bana nar açsın,

tatilim ballansın..


2 Şubat 2008 Cumartesi


Bataklıkta yaşayan kocaman çok sesli curcunalı bir kurbağa ailesi varmış
Kurbağalar hiçbir konuda mutabakata varamazlarmış
tek ortak kararları ise kararsızlıklarıymış
yeşil kurbağalar arsında kırmızı benekli bir kurbağa varmış ki
konuşmaz dinlermiş, bu curcunanın nesini dinliyor acaba diye sorabilirsin
ama o..
curcunadan teker teker kelime seçer istediği cümleleri dinlermiş başka başka ağızdan
kimse kimseyi dinlemediği ve hep bir ağızdan konuştukları için bazen aynı anda iki üç cümleyi duyarmış
biri lafının ortasında korkmuyorum, başka bir diğeri ateşli vaatlerinin ortasında ruhumdaki derken o bazen istediği şarkıları bile dinlermiş
ama bu çarkın içinde çarka karşı kurbağayı diğerleri sevmezlermiş
sadece susması ile değil gittikçe büyüyen kırmızı benekleriyle çok fazla gözlerine batıyormuş
esasında pek konuşmayan bu kurbağa belli belirsiz gülermiş
kırmızı beneklerinin suya yansımasından zevk alıyormuş almasına ama yanlarına yaklaştıkça
susuyormuş diğer kurbağalar ee onlar susunca kırmızı kurbağa da istediği cümleleri kuramaz
en sevdiği şarkıları dinleyemez olmuş
bakmış ki tüm kurbağalar susuyor yanında, eskisi gibi konuşmaya üşenmemiş istediği cümleleri kurmuş sevdiği şarkıları söylemiş
susan kurbağalar ilk defa birisini can kulağıyla dinlemiş dinlediklerini sevmişler
dinlemenin zevkini kavramışlar esasında…

sessiz kalmasını istememişler hayran hayran dinlemişler
bataklıktaki bir nilüferin üzerine zıplamış kurbağa;
-ben size buradan yol göstereceğim, madem hepiniz konuşmak istiyor hepiniz konuşun ama aralarda başkalarını dinleyerek,
bataklığın ortasındaki kımızı kurbağa;
yeşil kurbağalara, yeşil bataklığa
ışık olmuş, deniz feneri olmuş…

31 Ocak 2008 Perşembe

yanakıma bi öpücük isterim(:




kırmızı rugan ayakkabıları olan bi kız gelmiş
kulağına eğilmiş bişiler fısıldamış
sen de onu önemsemişsin
cebinden çıkartmış sakız vermişsin
o da seni sevmiş
bi öpücük vermiş
bide gülümsemiş..

27 Ocak 2008 Pazar

iki yaka arasında kaldı kristallerim

kırmızı sarı pembe yeşil sonra güzel bir mavi
hayat çok renkli siyahlara beyazlara dalmaya grilerle idare etmeye hiç ama hiç gerek yok değil mi?

sonra bazen kıskançlığımdan kızsamda iki yaka arasındaki deniz her zaman güzel
ufukta bir ada görmesek de
yapayalnız bir adada ufukta gemi beklemediğimizi biliyoruz
ufukta göreceğimiz ufacık adaya ancak dinlenmek için demir atarız biz
..

boşu boşuna akıtma güzelim kristallerini,
bazen ben de üşüyorum yanaklarım ısınsın istiyorum ama,
utanıyorum sonra bir de kızıyorum neden hep güzel iki yaka arasında ki deniz?
ben ağlarken ben gülerken ben severken ben unuturken ben beklerken de böyleydi hep güzel,

elerimi ısıtırken başını omzuma koyacak birisi bu çayın yanna iyi gider
bir de fonda ah yandım izel çalabilir.

24 Ocak 2008 Perşembe

bu son olsun tamam mı?


hastayım, yalnızım, seni yanımda

sanıp da bahtiyar ölmek isterim

mahmûr-ı hülyâyım, câm-ı lebinden

kanıp da bahtiyar ölmek isterim




bir olmaz emelin düşdüm peşine

vuruldum hüsnünün şen güneşine

güzel gözlerinin aşk ateşine

yanıp da bahtiyar ölmek isterim




taliin kahrı var her hevesimde

boğulmuş figanlar titrer sesimde

o güzel ismini son nefesimde

anıp da bahtiyar ölmek isterim

20 Ocak 2008 Pazar

misafirlerimiz var:)


tatata taammm!!!




ailemize yeni eklenen sevimli bireye içten bir şekilde merhaba diyoruz yaşasın diyoruz


tebrik ediyoruz


oğlak burcu oldu Allah anasına babasına sabır versin demeyi içimizden ekliyoruz




ikinci süper hatta hiper haber isveçten


teyzoşum geldi ankarada şuanda


yaklaşık iki sene olcak neredeyse nasıl özledim lulumu, teyzoşumu, çırtlak cadımı


biliyor musunuz ben teyzemiçok severim en çok nermin teyzemi severim


nuray teyzam çok anaçtır onu da severim negül teyzem çok şekerdir çok misafir perverdir onu da severim


ama en çok ben nermin teyzeme benzerim


anneannemde bazen bana nermine bakar gibi bakar


annem alll işte nermin der:)


ikimiz de inantçıyız


o yengeç ben akrep


ne biliyim işte seviyorum






ben küçüktüm ufacıktım;


o zamanlarda bayılırdım oralara buralara gitmeyi nermin teyzem bekar daha ankaradan gelmiş bizde kaldı bir iki hafta gitme zamanı geldi


-abla ya firdevside götürsem dedi.


annem bilir ben ağlamam 4 yaşındayım ama alışkınım yada çabuk alışırım


yasin abilerin evine iki haftada bir gidip iki üç gün kalırdım mesala onların çocukları olmuyordu ama oldu şimdi neyse,


-olur canım da bunaltmasın sizi


-yok yok abla biz ona çok iyi bakarız gözün arkada kalmasın,,


kalır mı hiç ben güle oynaya gidiyorum büşde nurda orada burada kalamazlar bi kere büş bi arkadaşına gitmişti de ağlamıştı 10 yaşındaydı gidip almıştık


bak sen benim veletliğime nasıl da mutlu:)


yola çıktık ama benim şu çiş tutma huyum teyzeme az çektirmedi


yolun ortasında tarlalar iki kenar ben çiş diye tutturdum ama ne çiş


teyzem 17 yaşında teyze diyorum ama kızcağız utanıyor tamam falan diyor ama


ben en sonunda sıkılmışım demek ki teyzemin utancak tavırlarından gittim şöferr amcanın yanına;


-benim çişim var çek arabayı kenara.


millet gülüyor falan teyzem beni çağırıyor benim umrumda mı altıma yapsam iyiymiş ama


zar zor ikna ediyorum kendi işimi hallediyorum


neyse gittik ankaraya dayım karşıladı bizi o da bekar kucuşunda ki halim gözümün önünde


araba almış serçe miydi neydi


iki gün sonra bayram benim bayramlığım yok teyzem bana lacivert renkten bir jile dikmişti


bak şimdi durup ağlıcam ne severdim ölçtü biçti


baktı bana beyaz gömlek lacivert jile sevimliydim de şeker bişi olmuştum


ee sonra gezdik tüm bayram kurban bayramı


bide annemim süt kardeşi var süt teyzem sevil teyzem onlarda da kaldım savaş vardı oğlu onunla iyi oynadık


hayatımda ilk defa kelle gördüm ne ilginçti


hah sen tek başına ankaraya falan git sonra bide milletin evine orda da kal


akşamları dedemin sallanan sandalyesine otururdu dayım hoopp havaya atar sonra tutardı beni


düğme açmayı öğrendiğim dönem gömleğinin tüm düğmelerini baştan sona açardım


hah bide şimdi yengem ama o zamanlar dayımın sevgilisi olan ferda abla vardı


-dayına alıcam ben götürcem onu derdi


kıskanırdım denir mi parmak kadar çocuğa öyle şeyler


şimdi evin diğer iki ferdi anneannnem ve o zamanlar 13 yaşlarında olan negül teyzeme dair hiç bir anı yok beynimde,


lacivert jilemin siyah kopçaları bile hatırımda ama onlar yok ne biliyim benim kabahatim


teyzem işte o zamandan fethetmiş kalbimi bir de dans dans dans yapardı ne güzeldi..


işte şimdi o teyzemin dört tane yavrusu var aynılarından amcamında:)


negül teyzeminse ilki oldu oğlak burcu:)












18 Ocak 2008 Cuma

sana dair,


hayatın anlamına dair

senin varlığının bu hayatta bana kattığı güce dair

sonra yoksunluğundaki anlamsızlığıma dair

konuşasım yok biliyorsun ya sen

herşeyi o sebepten



sana dair diyorum

sadece sana dair

içerisinde sana dair olanlar; kalbimin,

elimin, sonra ruhumun ve beynimin

bilirsin ben birşeyi çok seversem onu ruhumla beynimle kalbimle severim,

ve içerisinde sana bakarken gözlerimin.



en kötü anımda belki gücümün başlagıcının yegane sebebi sesin

devrilip herşey üzerime kalkmamda ki tek desteğim ellerin

sonra bir gülücük bir gülücük daha sebebi sensin

herşeyin

gözlerin,



sen kim misin?

sen SÜMEYYE'sin




16 Ocak 2008 Çarşamba

from ırmak's home;


tipsiz daha ziyade tipini birilerine benzettiğim için yemediğim kurabiyeler eşliğinde ders çalışamadığımızı kavramamız çok güç olmadı ne yazık ki..

ama ben burada oturup saçma saçma şeylere gülmeyi seviyorum,


ben bu tekdüze sıradışı yaşamı seviyorum

ben bu halsiz halimi seviyorum


bırttırma bloğuna diyor başımda ırmak saçma bi yalan attım diye bayan

üstünü giymek zorunda kaldı bize geçicezde

resmen külotlu çorap giycemiş inanamıyormuş

tipik süm tepkisi oldu

şaşkın surat ifadesi ile;

Allah Alllahhhh tepki veremiyorumm

en sevimli tepkiyi verdiğinden bi haber aynı zamanda



herkes dersine abanmış deliler gibi ders çalışırken final zamanı

ben her iki satır çalıştıktan sonra

-yaa içime sanki bi bu dersten geçicekmişiz gibi geliyor..

-biraz ara verelim

-bak sayfa 50 ye gelince nete geçelim biraz diyor diyor diyorum..

bide bu ırmak kızmıyor sözlüğe yumulmama hehehee diye beraber gülünce

hazin sınav sonuçları..

pek de hazin değil ama ne yapiyim buraya bişiler yazarken Türkiyedeki bloglardaki depresyon havasına bürünüyorum

iyi iyi ya sonuçlarımız fena değil.


hah nerde kalmıştık tam diyordum ki

neyse yaa demicem bişi

ağzımdaki şıpsevdinin içinden çıkan kağıtta ne mi yazıyor


aşk...

love is..


...tekrar çocuklar gibi hissetmektir.

...feeling like kids,again.


aşk ne hissetirir ne hissettirmez bilmem ama ne zaman bu sakızı çiğnesem

fatih mini marketin önünde sakızının içinden çıkan tanışık olmadığı bir duygu hakkında daha fazla bilgi sahibi olmuş, kandırılmış ama kandırıldığından haberi olmayan zavalllı bir kızcağız gibi hissediyorum, again..


bi çocukları bi de sakız kağıdını doğrulamak istemem ama aşıkları kandırmak çok kolaydır

bu sebepten çok para kazanır falcılar;

- bu sana döncek

-bu çocuk manyak seni seviyor, ne dedin sen buna üzülmüş bu


derler herşeyi bilerler:)


bir de bu saflarım, aşıklarım falım çiğnemedikleri gün arkadaşlarının çiğnedikleri sakızların fallarını alıp neyse halim çıksın falım derler bi güzel içli içli okurlar zamanın ötesinde bir fal çıkmassa(2006 da evlilik var sana) gibi genelde inanırlar.



daha hazini de vardır ki o da inanmayanlardır

oysa inansalar o ona geri dönecek

o onu manyak seviyor

tüm fallar gerçek

falımlar gerçek

nasıl mutlu olurlar neden mi inanmazlar neden mi?

çünkü;

böyle bir kara sevda

kara toprakla biter..


by zeki müren derim sadece



12 Ocak 2008 Cumartesi

bunu sadece aMa sadece sana yazdım.

tam kudurmuş odamı topluyor yatağımın altındaki ıvır zıvırları çıkartıyorken
kendimi birdenbire ansızın bilgisayara başında üstelik de salonda buldum..
artık sende herkes gibisin demek için az biraz minnacık zamana ihtiyacım var
bu zaman zarfında da kimselere ben unuttum tamam mı falan demicem
dersem mors oluyorum kabulüm
ağzıma tıkılan sözler o kadar fazla ki ne yapiyim uzun zamanımı alıyor unuttmak
bi de kimse beni özelden aramasın merak ediyorum umutlanıyorum üzülüyorum sinirleniyorum kızıyorum kendime..

bir de nadiren ama çok nadiren aklıma gelince özlüyorum mailimi açıp
tüm mailleri baştan sona okurken
keşke diyorum keşke
hayatta iyiki de demem gereken birkaç şeyim olsaydı keşke
içi vesvese ile dolu pazara giden anne gibi
acaba diyorum yemeğin altını kapatmadım mı
eve gidince orada yemek bulamamaktansa yanık bir tencere bulmak istiyorum
sanki birşeyler yarım kaldı
hayatta yaşadıkça arkamda koca bir çöplük bıraktığımın bir kez daha farkına varmak



insanlar bu denli üzdüklerini farkındalar mı acaba
inanmıyorum ben buna çivi çiviyi sökmez
seni merak etmiyorum incik cincik herşeyini öğrenmek istemiyorum
sadece aklıma gelince çok nadir özlüyorum
özlenecek neyi var hiçbir şey diyemem
ama özlerken özleniyor
neyi özlediğin umrunda bile olmuyor
bir bakıyorum elim gitmiş beynim gitmiş



çarem yok şansım yok..
zaman sadece birazcıkk zaman
geçici...