hayatta ki en imkansız dostluklar, küslükler, aşklar hep bizimkiler sanıyoruz
hep dönülmez yollardayız ya sanki biz,
herkesinkinden tuzlu gözyaşlarımız, en çok yanan bizim canımız..
sonra kanıyor ya geceleri daha çok yaralamız,
hep mi uzak olur ellerimiz kimse tutamasın diye mi
görünmez miyiz de kimse göremiyor, neden yumuk gözleri deriz..
çok pişmanım Allahım çok pişmanım, hiç güçlü değilim biliyorum,
imkansız da değildi bir adımdan atamadığım bir adımdan ilerisi hep benim korkaklığım hep benim ihanetimdi,
hep benim yalnızlığım hep benim pişmalığım hep benim özlediğim oldu,
özledim çok özledim
hiç kimseye de söyleyemem
ben sensiz öleceğim bunu bilmek ne kadar acı..
yaşamak mı ölmek mi hangisi daha acı..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder