6 Haziran 2022 Pazartesi

Uyu Bebeğim uyu

Yine bir ayakta sallamalı Feyza uyutma zamanından merhabalar.

Dün yatarken çok egzantrik cümlelerle kendi kendime basamak basamak derinleşirken düşüncelerim yarın yazacağım dedim. Sonra yürüyüş yaparken oradan buradan ses kaydı yapayım dedim biraz delinin teki olmak kaygısından biraz da kendi sesimi dinlemeyi sevmediğimden ve tabi hayatımın baş kahrahmanlarından biri olan üşengeçliğimden vazgeçtim. Pişman değilim. Aşırı anne denmesi zehirlenmesi yaşadığım haftasonundanevden çocukları çok çok uzaklara göndermek istediğim bir pazartesi yaşadım. Şükrüler olsun babaanne ve dedesinden özlesinler  diye biraz da bilerek mahrum bıraktığım çocuklarımı sizi çok özlemişler diye gönderdim. Kendime kalan o kısacak zamanlar (her ne kadar bir türlü kök salamasam da eşyalarımın olduğu)evlde yalnız kalmak beni ne çok mutlu ediyor anlatamam. Koltukta sızmalı balkonda kaygısız oturmalar çişini benden başkalarının yaptırdığı güvende olduğunu bildiğim çocuklar. Basit gibi görünen çok kaliteli üst sınıf lüks yaşadğımı farkında olarak hıp hızlı geçen dakikalar. Enerjimin kimse ile kesişmediği kıymetli anlar. Kalabalıktan yılmış bünyeme ilaç ilaç. Dün neler düşündüm de yazayım diye kımıl kımıl oldum hatırlamıyorum hani tuvalette gelen mucitçe fikirler gibi içinde küfür ve biraz bel altı şeyler olduğunu anımsıyorum. Ama komik ve biraz da trajikti. Sonra dostlarımı saydığımı falan onlara onların bana taktığını düşündüğüm kulplara karşı bi takım kulplar takarak kendimi savunduğumu falan iç hesaplaşmalar sonra bunları neden düşündüğümü tespit ettim. Yalnız başıma yattım genellikle yatakta kocam ve min bir eşlikçi çocukla

Tedirgin uykular uyurum öncesinde de kendimi rahatlatacak kadar düşünemem. Temas bağımlısı çocuklarımın küçük ayakları karnımda başımda hem tekmelemek hem de bi ekşi kokusunu koklamak isteyerek beni kudurtur. Bazen uykum kaçar ama orada yatıp sabah geç kalkarsam gece uyumadın lafı dinlemek istemediğim için kendimi zoraki uykuların dikenli  kucağına atarım hahahha bok çok abartım içimden acıların kraliçesi çıktı adeta geceleri yüzüme kezzap mı Ağzıma mı işemeli sıçmalı fanteziler mi yapılacak daha daha neler:) neyse etrafımdaki irili ufaklı tüm canlılardan sıyrılmak bazen çok iyi geliyor ve alakasız stalklar yapmak forekzampıl Muazzez akkayamın kısa kızıl kumral saçlı hazine memurumsu bişi olması hiç bi bokuma yaramasa da ünlü boyları çilem doğanın kayınvalidesinin beyanları ve anlam veremediğim şekilsizlikte kaşları, amber heardın çocuğunun babası Googlelın dili olsa sayfaya cevabı sanane aq diye vereceği bissürü saçma sapan soru araya da serpiştirmiş bi takım sağlık problemleri, kulak arkasında egzama göbek deliğinde kaşıntı lenf bezlerinin şişmesi gibi sonu  alakasız bi şekilde kansere bağlanan basit semptomlar:) ben buyum işte derinleşme diye götünü yırtan ama yüzeyde kalmak İçin de aynı göte umut bağlayan. İçinde yeni bir küfür öğrenmiş çocuk gibi sürekli yazının başından beri göt göt göt göt yazmalıyım diye bi sesi çok da bastıramayan. Haftada bir terapiye giden hayatının bir özeti olmayan iki tane biraz alaycı ve bağlanma problemli dostu olduğu İçin onlara kendini izah edemediğinden birisinin desteğine ihtiyaç duyan yine kendimi ne güzel acite ettim elim neden klavyede aciteye gidiyor ne çeşit bi malım:)

Geçen Deniz bolsoya bi soru gelmiş “zayıf kalmak isituorum insanlar bana acısın diye” sevilmenin acınmakla karıştırılması kıyamam, acırken sevesim gelmedi ama seni sorunun sahibi.  O yüzden yaralarınızı çuvallamalarınızı sizi sevsin diye değil sevdiğinden emin olduğununuz kişilere bir takım komikliklerle süsleyip öyle anlatın. Komiklikler çünkü kimse acıları parasız travmaları ise ilaçsız dinlemeyi sevmez. Hissettiğiniz duygulara inmesi için travma diye anlattıklarınıza inanması İçin yanı başınızda yaşaması lazım komiklikler çünkü size gülerken şaka yapmıştım deme fırsatı verir size ansızın bi u nuz olur acımadan sevmek daha esaslı hem.

Bunu öğrenmeye çalışıyorum çocuklarımı gariban diye sevdim arkadaşlarımın, kardeşlerimin acısına onlardan çok sahip çıktım. Aldatılanlara onlardan çok öfke duydum. Çünkü acımadan sevmeyi bilmiyorum. Kurtarıcı pozisyonumu paylaşıcı olarak değiştirip herkese emanet aldığım ama onların haberinin olmadığı acılarını geri veriyorum. Valla haberleri yok

Onlara biçtiğim (aşırı özümsediğim acılarına dayanarak) rolleri de oynamıyorlar. Sen kim köpek bi de rol biçtin kendimi acımadan sevmeyi öğrenmeden geçiyor diye ufak bi aydınlanma yaşıyorum. Konuya giremedim o ömrümün küçük anlarını kapsayan dost buluşmalarında anlatamadığım her şey beynimde işte böyle fır dönüyor kimse de beyni böyle düşüncelerle sikilsin istemiyor belki, bi kere bi siktim neslinin beynini kız 4 yıldır falan evime adım atmadı hahahha yalnız zamanında o da beni az bikmemişti. Kimseyi özlemediğim müthiş bir preyaz akşamından camım açık ayağımda bir 3 yaş kız bebesi ile bunları yazdım. Mutluyum çünkü uykusu derinleşti. Uyu bebeğim uyu. 

28 Ekim 2015 Çarşamba

Üç spesialli karışık

Ne yazacağımı bilemedim, ortaya karışık olsun istedim. Eskiden yazdığım salak postları okudum hakikaten bi bok yokmuş üzüldüm. Salak salak şeyler yazmışım. Bi de okuyup üzülmemek için direndim onca Zaman. Keşke msn günlüklerim de olsaydı da onlarda da bi bok olmadığını görüp bi kendime kızsaydım. Yok onla küs ona sar, bunla darıl buna giydir. Tam Kezbanca hareketler. Resmen yaşlanmışım çoluğuma çocuğuma okuyamayacağım salaklıklarla dolu bi günlüğüm olmuş. 
Gelelim ömerikoma oy allahım çok tatlı bişi, totosunu yerim. Dişsiz kendisi gülüşünü yerim şuan kendisi beni yiyor. Şimdi bu doğunca ben bi şok. Hem seviyorum hem bana yapıştı ben bunu ne yapıcam diyorum. Zaten lohusalık dünyanın rn boktan şeyi. Biyolojik olarak diil psikolojik olarak. Kafalar bi dünya uykusuzluk fena akrabalar evde her odadan pijamalı insanlar çıkıyor. Gülmek istemesen de zorluyorsun. Herkes senden daha lohusa. Koca kişisi Şokta. Bi daha doğururum taşırım ama lohusalık olmasın o şartla. Neyse oğlum büyüdü 3 aylık oldu falan ben o ilk herşey bitti diyen kızdan bu olmazsa ne olur kafasına girdim. Tek kişilik rüya bile göremiyorum yapıştırdım kendime. Herkes bana Sayko mama diyor. Şimdi tırtılım 5 aylık bugün ki aşı oldu. Kaç gündür ona telaşlanıyordum. Gamsız bi anne olurum derken tam bir pimpirikli oldum. Şimdi ben buna odaklandığım için Ensarı çok pis sallamamaya başladım o iş ne olacak bilmiyorum. Azıcık burnu aksın Canım sen oturma odasına oldu bi anda. Onun da işine mi geldi me biz yatağa o sokağa oldu. Ona bi el atmak lazım ama ne Zaman bilmiyorum.

13 Temmuz 2015 Pazartesi

Gördün mü evlat ne demek?

Kalbimin içinde kocaman bir sevgi var böyle güzel yanakları elleri kimin var 
Koynumda salyası omzumda kusmuğu var 
Benim artık bana anne diyecek bir kuzum var 

31 Aralık 2014 Çarşamba

Çok haksızlık yapıyorsunuz çok. Çok üzüyorsunuz çok kızdırıyorsunuz sonra susup kenara çekiliyorsunuz. Sonra da bizim boynumuz bükülüyor. Sonra suskunları yaprak dökümünü merhameti izleyip ağlıyoruz the big C yi izleyip içleniyoruz. Sigara da içemiyoruz dertli dertli tuvalete gidip gizli gizli hüzünleniyoruz. Kocamız soruyor hasta oluyorum Gözlerim yaşarıyor diyoruz. Kar yağıyor sevinemiyoruz. Neden boşveremiyorum acaba? Ya da boşveremem çok uzun Sürüyor neden? İçimde ki minik Ayakları ile karın duvarımı kımıl kımıl yapan Ufacık kalpli daha görmeden bile sevdiğim bebeğime yazık değil mi? Onun şakakları ve ensesi terlediğinde gıdığı siyah siyah çizgi olmuş haldeyken kirpiklerinden öpmek istiyorum. Yaaa yapma anne ya dese bile bi daha bi daha öpmek istiyorum. Sabahları Altını doldurmuş bir halde beni uyandırdığında yine de ona pis şebek oğlum benim demek Gülmek istiyorum. Mememi emerken o hayran hayran ona bakmak istiyorum. Ona onu sevdiğimi söylerken ben de bile demese alınmayacağımı ve onu işte o kadar çok seveceğimi düşünüyorum. Içimde o çok üzdüğünüz yer varya hepsini hep boşvereceğim. Yüreğim sizden boşalacak . Yüreğim sizi unutacak. Size artık neden diye sormayacağım. Çünkü Dişi çıkarken çenemi ısırmaya çalışan bi salyalı oğlum olacak. Ellerinin içindeki pamukları toplamaya kıyamayacağım. Işte o sizin farkında olmadan katlettiğiniz kalbimi hiç farkında olmadan temizleyip al Annecim diyor sizin haberiniz yok. Onun masumiyeti içimde iken çok haksızlık yapamazsınız bana Allah bana bir hediye verdi çok güzel bir hediye tüm hayallerimi gerçekleştirebilirim inş oğlum seninle sen benim şimdiden içim oldun, rahmimin içinden önce Allah sevgini kalbimin inş koymuş ne mutlu annene. 

12 Aralık 2014 Cuma

amalar yasak

bu gerizekalı ve hiçbi halta yaramayan blogu canlandırmaya karar verdim. tabii hepiniz adresimi unuttuysanız.çok güzel günler yaşadım. msn de saatlerimi verdim. çok sevdiğim insanlar oldu. winaypi hiç sevmedim. sezen aksuyu ve nazan önceli çok sevdim. ama insan biriktiremedim. bu konuda bir takım sıçışlar yaşadım. geriye dönüp baktığımda şimdi bile kendime söylemek istemediğim pişmanlıklarım var. u dönüşü yapmadığımın için üzgünüm. ve hesap sormayı hiç beceremediğim için. belki bunu becersem neden dşye sorup bir cevap bulup hayatıma yine aynı insanlarla devam edebilirdim ama sormadım salak gibi. anılarımı konuşabileceğim çok az insan var. hatta iki üç diyebilirim. bugün bir cenaze evine gittim o yüzden hayata karşı çok açık ve kompleksiz yaklaşabiliyorum.hatta bugün bir zamnalar sevdiğim beraber gülmeyi özlediğim ama kızgın olduğum birisini görseydim sarılıp boşver diyebilirdim. bi kere böyle birine selam verdim. somra pişman oldum ama sıkıntı değil.  hayatımı özet geçmek istemiyorum. sadece gecenin bi yarısı kocam hala sokaklarda sürterken ben başım ağrıyarak 30 km yoldan gelirken kimseye sitem bile edemediğimi fark ettim. kendi kendime konuşmak da artık tat vermiyor. bazen galiba herkes kendini çok yalnız ve hayatını bombok hissedebiliyor. şuanda da konsantre olup neler düşünüp neler yazmak istediğimi unuttum. galiba sadece yazmak istiyorum. insanın birlikte oturup güldüğü, konuştuğu ve kavga yaptığı insanlar yeteneklerini ve zeka seviyelerini etkiliyor. o zıkkım olası sanatçılar neden bohem hayat sürüyor sandınız akılllılarım.aylardır adam gibi bişi okumadım, izlemedim ve yazmadım. dertlerim sorunlarım yalnızca beni bağlayan şımarık ama çok derin mevzular değil. yüzeysel ve geçici yarın ne olduğunu unutacağım, ev hanımı sorunları. ev hanımlığı kutsiyetli ve fedakar hissettiren bişi mi yoksa zaman öldürücü işe yaramaz hissettiren bişey mi bilmiyorum bu soru çok saçma. bu aralar sevdiğim bi şarkı ile bu gerizekalı yazıya son veriyorum. sanırım uykum geldi. hello merro..

3 Mayıs 2012 Perşembe

hersey baska

baska iste, esyalarimi topluyorum yavas yavas
camdan maritlerken hersey bi degisik geliyor artik gozume
belki hic camdan bakamam evim 16. katta
oh ismail amca bi daha bana yeegnim demeyecek mi?
ve dolaplarin uzerinde ki ceyizlerim uzerime uzerime gelmeyecek mi
duygusallasmadan temizinden su isleri bi halletsem
gelinligime bi buket secebilsem

24 Ekim 2011 Pazartesi

sorarim kendi kendime?


bisi olmasi gerekiyor sanki, yazmak icin diye beklemekten kalem yamuldu kagit kiristi,
guzel karisik degisik seyler hep olmuyor mu sanki?
sag parmagima herkesin gorebilecegi bi yerde haci dede kirmizi kurdelali bi halka takti,
ardindan birileri fotgrafimi cekti ben guldum eve gelip ayakkabilarimi cikarip her zaman ki gibi yatagima oturdum. camdan sigara ictim.
sonra bisi olmuyor yani hayat goes on
bazi insanlar bana gidici yasli hastaymisim gibi bakiyor. bazilari da kalici yanik izi gibi.
sigaranin tadi hala cok guzel camdan icince pek bisi anlasilmiyor ama,
nar iyidir iyidir, greyfurtun da guzeli ciksin size soyleyecegim. yersiniz.
yufa saat olmus bir gece vakti



14 Ağustos 2011 Pazar

olduramadim (2011- 14 agustos taslağı)

uzun suren sessizligimi bozmamin vakti geldi sanirim
olduramiyorum
ya insanlari oldgu gibi sevemiyorum ya da bi adim minnacik bisi katamiyorum,
ki siz birisini cok sevseniz bi guzellik yapmaz misiniz?
kimse kimseye zamanla alisirim demesin,
alisamazsiniz,
gun gelir birisinin hayallerini ogrenirsiniz hayalleriniz kirilir
gun gelir birisi bir laf eder durduk yere yikilirsiniz
ayni dili konussanizda ayni telden olmadiginiz bir insanla saatlerce iki farkli konudan kimse kimseyi anlamadan kavga yaparsiniz
herkes kendi uzuldu kendi kazandi kendi kaybetti sanar
kimseden bi cacik olmaz
hicbir kavga bi yere varmaz
gun gelir birisi ben hicbirseyden mutlu oluyorum der birisi ben herseyden mutsuz oluyorum anlar
gun gelir neler olur be gozum
kimse onceden bilemez
gun gelir insan cinsiyetini bile unutur
bi anda sadece insan olur
gun gelir son cumleler artik anlamsiz olur

18 Aralık 2010 Cumartesi

uyuşan parmağını kesersen bak bunlar olur;


içsesim bana blog yaz dedi o yüzden geldim,

sevgili insanlar;
bazen o kadar üzücü şeylere üzülüyorum ki üzülmek ne kelime ağlıyorum. zavallı biri gibi görünmemek kaygım yok, bazen zavallı bazen de zalim olabiliriz. yakınlarımın öldüklerini düşünüp, üzülüp ağlamamın yanı sıra kendi ölümümü düşünüp ağladığım da oluyor. bazen yeni mail yok diye de üzülüyorum, bazen yeni ve güzel filmler yok diye bazen o yok diye. bazen biri önemseme dedi diye durdurup kendisini " Allah aşkına bu kadar kolay mı sanıyorsun?" diyemediğim için üzülüyorum. bazen bana kimse çiçek almıyor diye bazen kimse duymuyor diye bazen anime bi film izlediğimde odaya büşra gelip buna mı ağlıyorsun dediği zaman insanların üzülememsine üzülüyorum. üsküdarda yaşlı bi teyze var çeşmede oturup etrafa bakıyor yeşil başörtülü ve rengi griye çalan bej rengi şişme montlu evsiz teyze o aklıma geliyor üzülüyorum. kürtaj mağduru kadınlar ve bebekler aklıma geliyor üzülüyorum. doğdugu zaman kimsenin sevinmediği bebekler var ya hani kazaydı denilen onlara üzülüyorum. geçen tüp bebek merkezinin önünde ağlayan bir kadın gördüm ona üzülüyorum. teklif ettiği bissürü kızdan ret cevabı almış kendini çirkin hisseden aşk mahrumlarına da üzülüyorum. lisedeyken bi arka sıramda oturup aramızda dağlar olan çikolatayı belki kendisi kadar çok seven kıza üzülüyorum. sevgilime üzülüyorum bazen ona dediğim çoğu şeyi anlamıyor anlasaydı belki daha mutlu olurdu diye. hatalarını bilmeyen istikrarlı insanlara üzülüyorum. birilerinin onları sevmesi mutluluk veren insanlara da üzülüyorum. ahmete üzülüyorum kafasının yara olan yerinden saç çıkmayacak, askere gittiğinde üzülecek diye, yusuf hiç bir zaman duygularını iyi ifade edemeyecek diye ona üzülüyorum, annem ve babama üzülüyorum, ikisinin de babası yok, babamın olmadığı bir dünyayı düşünüp dünyaya üzülüyorum. bigün öldüğüm zaman insanların tüm yaptığım kötü şeyleri, tüm söylediğim yanlış kelimeleri unutup üzüldüklerini düşünüp üzülüyorum. hayatı en çok ölüm etkiliyor hayata üzülüyorum. tek başına yaşayan kimsesiz yalnız insanlar sırtlarında kulunç çıkarsa kim onları ovar diye düşünüp üzülmem sizi şaşırtmaz bundan sonra.
ya bigün çoçuğum asla cevabını veremeyeceğim bir soru sorarsa ona ne derim diye dertleniyor olmam sizi üzmez biliyorum. insanları kırdığım için, sonra nasıl kırdığımı bile unuttuğum veya bilmediğim için de üzülsem hiçbirşey değişmeyecek biliyorum.gözlerimi kapattıığımda, bi an için ölmek isteten, pişmanlıklarıma mütemadiyen aynı şiddette üzülüyorum.
bunları okuduktan sonra bile beni tanıdığı halde, beş dakika sonra tuvalete gidebilecek birisinin olma ihtimaline üzülüyorum. sevdiğim bi işim olmayacak diye de üzülüyorum.

bence insanlar üzüntü duydukları şeylerden daha çok, üzülmelerine üzülüyorlar.

not:okuduğun için teşekkür ederim, yarıda bıraksaydın üzülürdüm.

29 Kasım 2010 Pazartesi

hey

galiba yine kendimi yanlış anladım. oluyor bazen böyle şeyler, kafana takma diyor bana.

14 Kasım 2010 Pazar

söz verip de almadın, sarı ayva kızıl nar


havalar gel gitli, rüzgar bazen dışarıdan bazen içeriden esiyor , dolmuşa zam geldi bir lira 50 kuruş oldu, artık büyüdüm içime atlet giyiyorum doğrusu giyebiliyorum olmalıydı.

yine her kış olduğu gibi kimse elime mandalina soyup vermiyor, kimse bunu jestten saymıyor çünkü, mandalina kolay soyuluyor ve hemen bitiyor, kış meyvelerinden nar ve kestane hariç diğerleri çabuk yeniliyor, kış günleri kısa çok vaktimizi çalmasınlar diye sanki.

22 yılı doldurdu ruhum aynı bedende,
çok şey değişti, başta ben çok değiştim. bazı hayatlar ben de acı oldular, ben de bazı hayatlarda acı oldum. bilmediğim tanımadığım hayatlarda acı olmamak beni mutlu eder. çünkü içimde hiç beni tanımayan ruhların acıları var, acı platoniğim ben biliyor muydunuz?

22. yaşım çok uzun, yer yer çok güzeldi çok eğlendik çok konuştuk kendisiyle, beraber yeşil kapaklı bonibon yedik, şarkılar dinledik; başlarında (sonlarında dinleyemesek de)
smileyler paylaştık 22. yaşım beni ağlarken güldürdü gülerken ağlattı.
Beni gıdıkladı güldürdü, itip düşürdü ağlattı kerata.
22. yaşım vurgun vurgun üstüne.
22. yaşım annesinden dayak yiyip anne diye ağlayan çocuk gibiydi, dövdüm dövdüm ağlaya ağlaya sarıldı bana pişman olup içer ki oda da" ah ellerim taş olaydı da vurmayaydım" dedim, o görmesin diye hala kızgınmışım gibi bakışlar attım ona kapının eşiğinden gözleri dolu dolu bakarken bana...
22. yaşım konuşçak konu bulamayınca düğüm düğüm olunca martıların kanatlarına ağır bir yük yüklemek gibiydi,
22. yaşım gözümün yaşı gibiydi ağzımdan gülerken akan salya gibi olmadı. O zaman sevmezdi. 22. yaşım bana kocaman kız oldun sen gerçeğini öğretti, tanımadığım tavanlara bakıp uyumaya çalışırken aklıma güzel şeyler getirmem gerektiğini öğretti, umumi tuvaletlerde dostluk kurulmaz çişini yap çık gibi gereksiz şeyler de öğretti ama ben de ona birşeyler öğrettim düşünürsen işin içinden çıkamazsın düşünme gibi opsiyonel birşey öğrettim, böyle her takıldığı boşluğa koyar koyar sonra işine yarar diye öğretmedim. Akıllı kerata kendi kapmış:)
22. yaşım itiraf ediyorum senden ayrılırken ne kadar üzüleceğimi merhaba derken sen bana düşünmeliydim, sonra böyle üzülüyorum dedikçe üzülüyorum.
22. yaşım tanımlanamayan objeydi kılıktan kılığa girdi, içimde ki kalp şeklindeki istemsiz kaslarımın şeklini bile aldı o yüzden seni çok güzel tanımlayamıyorum 22. yaşım burnu sümüklü 7. yaşım olsaydın daha kolay olurdu:)

22. yaşım sen benden gittin başka hayatların 22. yaşı olmaya.
Bir kış ayının bahar akşamında beni burada koydun gittin. Olması gereken buydu değil mi, birbirimizin hayatlarında acı tatlı birşeyler olup da gittik.
22. yaşım sen hep birilerin 22. yaşı olacaksın ve hep birileri seni gülerek karşılayacak, gözlerine duman kaça kaça ardından damla damla su döke döke yolculayacaklar. Kimse sen gelince hissettiği yaşta olamayacak ama sen gittikten sonrasını ben sana yazacağım sen de öğreneceksin.
Sana son bir şarkı göndereyim,






13 Kasım 2010 Cumartesi

27 Ekim 2010 Çarşamba

ne mi hissediyorum?


birkaç gündür yatak döşek yatıyorum, salya sümük durumları hakim,
bir iki kitap okudum,
üç dört rulo tuvalet kağıdı bitirmenin burnuma verdiği zararla yüzümü buruşturup durdum,
c vitaminin fazlasını zırt pırt tuvalete giderek atacağımı bilsem de vitamin vitamindir düşüncesiyle depolamaya bile çalıştım,
oysaki suda eriyordu b ve c vitaminleri, ağzımıza attığımız anda eriyordu,
canım vitaminlerimiz, mide nedir birçoğu bilmiyordu,
ben ne yaptım onları depolamaya çalıştım,
yine anlamsızca uzun bir ömür biçtim onlara,
ne mi hissediyorum, bıkkınlık,
merhametsiz, sevgisiz insanlardan bıkkınlık,
kalıplara girmekten zevk alanlardan sıkkınlık,
ve biraz kendime dargınlık,

çok hastayım buçuk olsun ilacımı içip yatacağım,
boğazım düğüm düğüm,
böyle ağlamak istemiyorum, ahmete bakıp gülüyorum, sonra kendime kolye aldım onu takıyorum mutluymuşum gibi oluyorum, mandalinaları parmaklarıma takıyorum, kestane ısıtıyorum, camdan bakıp pisi pisi yapıyorum kedilere,
ne hissediyorum biliyor musun?
içimde bi boşluk, asla ısıtılmaz bir duvar, bir soğukluk, ve ne zaman biteceğini bilmediğim bir çölde susuzluk, yorgunluk..

-ne hissediyorum biliyor musun?
hayır bilmiyorsun



15 Ekim 2010 Cuma

çok özledim

inan ki özledim,
kafiyeli yazılar yazıp bunları sana ona buna ithaf etmeyi
gözlerde yeni yeni heyecanlar görmeyi
uzun yolculuklarda verilen molalarda ki yalnızlığı ve bir o kadar kuvveti
midemle göğüs kafesim arasında bi garip duyguları özledim,

yalvarıyorum kışın yazı, yazın kışı özlemek gibi olmasın diye
sonra pişman oluyorum,
çünkü hayat boyu özlemlerle yaşanmaz diye
sahi hayat boyu ne ile yaşanır?
cevabını bile bilmiyorum,
ben sanki hiç büyümüyor hiç uslanmıyorum.






15 Eylül 2010 Çarşamba

çekirdek çitlesek mi?

başlıkla konunun hiç bi alakası yok

hayatımda şuan kayda değer anlatayım bak diye çıldırdığım veya normal olsa da buraya yazmaya tahammül edebileceğim birşey olsaydı, yazardım ama yok,

27 Ağustos 2010 Cuma

hapı yuttum



kate winslet kadar güzel ağlayan bir hatun görmedim eheh ben hariç dermişim, yok yahu ben ağlayınca salya sümük ağlıyorum bir de kendimi durduramıyorum, mesela sivilcemi sıkarken gözümden yaş mı geldi başlarım hemen devamını getirmeye yokk yahu abarttım o kadar da değil:)
neyse ramazanda film dopingi yaptık sahurdan önce ve sonra birer doz alıyoruz,
esasında yazmak istediğim başka şeyler var ve istemsiz olarak onlara dokunduracağım diye tedirginim bu yüzden bu yazıyı kısa tutmak için elimden geleni yapıyorum,


hayatta hoşlanmadım onlarca şeyden bir tanesi de kinaye aman Allahım kendimi kinayeli konuşurken bulmak istemiyorum,
bissürü holywood yapımı izledim onlar gibi konuşuyorum, kendime engel olamıyorum
üsteki cümleyi bana bir başkası deseydi, iki saat kavga ederdim kendime karşı daha tahammüllüyüm,

bir tane çook tahammülsüz bi arkadaşım vardı, çok neşeli olursanız çok açsanız çok kederliyseniz, ilginç bi sigara içişiniz artık ona çok ve ilginç ve sıkıcı gelen ne varsa tahammül edemezdi hiç, ve işin kötü tarafı bana ait herşey ona çok ilginç ve aşırı geliyordu,

ne düşünüyorum şimdi biliyor musunuz kendisine nasıl tahammül ediyormuş,
ayrıca eklemek isterim ben ona birlikte olduğumuz tüm zamanlar boyunca tahammül etmiştim, bazen off sıkıldım demek yerine susmuşumdur, sanırım bu tahammül ,iyiyim ya demek ise ikiyüzlülük oluyor,

aaa başka bi arkadaşım daha vardı yediğimiz içtiğimiz ayrı gitmezdi , cafeden kalkar eve gelir ev telefonu ile konuşurduk sonrasında saat çok geç olunca cep telefonu ile konuşmaya başlardık, o bana imkansız aşkını anlatır ben de o bana bunları anlatırken ben neden aşık olamıyorum, mal mıyım gibi şeyler düşünürdüm, bir keresinde imkansız aşkına ağlarken o ben de olsun böyle birşey yaşıyorsun ne kadar güzel diye ağlamıştım, Alllahım ne kadar da salakmışım:))
neye konumuz bu değildi, sonra dışarıdan gözlemlediğimde şöyle birşey fark ettim bu arkadaşım da dünyanın en zavallı insanı olduğuna kendini öyle inandırmışki, bazı şeyleri noktaladığında eminim en çok kendi haline ağlıyordur biten şeylerin ardından üzüldüğünü düşünmüyorum,

ne mi oldu o arkadaşıma, ya bilmiyorum cidden ama eminimm kendinin en zavallaı çaresiz olduğunu anları düşünüp ağlıyordur, ne diyim içi açılır..

daha başka çok arkadaşım vardı onlara dair bunlar aklımda kalanlar, sanırım bazen normal halimden daha duygusal olabiliyorum ve anlamsız şeyler söylüyorum keşke daha öncede daha açıksözlü olup başkalarına,
-bazen çok sıkcı oluyorsun, ve çok tahammülsüz
-dünyanın en zavallı garip gurabası sen değilsin
diyebilseydim, belkii onlara birşey katmış olurdum, en azından bi işe yarardım:)
esasında sorumluluk almayı çok sevmem izleyici de olurum, ama bu benim hayatımda en azından bu oyunda ben bi işe yaramalıyım ve başrolde ben olmayım, en azından bunda


hoşçakalın ii cumalar, cumayı herkes sever bunu da herkes bilir,

22 Ağustos 2010 Pazar

şu şu şu şugır tavn

yeni bi karar karar karar aldım demeyeli ne çok zaman oldu işte geldi geçti,
ve yeni bi karar aldım ramazanı uyuyarak geçirmeyeceğim, mesela şuanda hala uyumadım ve bugün uyumayacağım,

dün çok erken saatlerde evlerinden çıkıp işe giden insanların duraklarda oluşturduğu kalabalığı gördüm evet ben de onlar gibi olmak herkes, yani benim şu halim gibi olan herkes uyurken birşeyler yapmak istiyorum, akbilime para koyup erkenden otobüse binmek istiyorum,

hem havanın bu yeni yeni serinlediği, yaprakların kıpraşma sesini yağmur zannedip heyecanlandığım anlarda sokakta birkaç kedi ile gözgöze gelmek hiç fena olmazdı. hem ayak parmaklarım eylemsizlikten donmazdı, odadaki anlamsız dağınıklık karamsarlık olup güneş yerine içime doğmazdı.

böyle dışarıdan bakınca gecenin karanlık sonra gündüzün aydınlık olması bunlara tanık olmak falan bana garip gelmiştir, ve bu eylemi sınavdan bir gün önce yapmaya çalışsam gözlerim zeytin çekirdeği gibi olmuştur hep yenik düşmüşümdür, yapamamışımdır, becerememişimdir, hüsrana uğramışımdır, yenilmişimdir, mağlup olmuşumdur, mis gibi uyumuşumdur.
üst satırlarda odanın dağınıklığının bünyemdeki etkilerini okudunuz.

sabahından skip yapıp sonunu görebilsek günlerin, mutlu gün mü mutsuz gün mü anlasak ona göre uyusak uyansak, yine de herşey yaşanmaya değer diyenlerdenseniz eğer siz uyanık kalıp ortalıkta biraz kalabalık oluşturun da uzaylılar dünyamıza dışarıdan bakıp teknolojimizin ne kadar ileride olduğunu anlamasınlar ve onları gafil avlaya bilelim.

bir keresinde roman yazmaya karar vermiştim, defterime üstelik, ardından elleri üşüyen ezik bi roman karakteri oluşturup genç werther in acılarını biraz da türk arabeskliği ile birleştirip okuyup okuyup ağlamayı neyi planladım bilmiyorum ama dün değil önceki gün okudum, ı ıh olmaz benden dedim hemen kestirip attım bu kadar kolaydı neyin olup olmayacağına karar vermek. çok üzerinde durmaya, düşünüp, taşınmaya gerek görmedim. bitti anlıyor musun bitti.
hayatımın repliğiydi bu ama kullanmak nasip olmadı bigün şizofren taklidi yapıp, sokaktan geçen birisine söyleyeceğim,
bu arda bir sır bir itirafa ne dersiniz,
aramızda kalsın bugün güzel birgün bu şarkıyı dinleyince daha da güzel olacak.
itiraf ediyorum bu bloğu yazarken heyecanla karışık duygular hissettim, dudaklarımı ısırıtp gülümseyerek tavana baktım alnımı kırıştırdım, evet bloğumla aramda duygusal bir bağ var.


31 Temmuz 2010 Cumartesi

sensiz hayat

internetsiz hayatın tadı yok, benim olmayan modemin şifresi yok
o kadar zor zar anlar geçiridm ki şimdi komşunun ağına kaçak girdim şifreyi illegal yollardan ele geçirdim, böyle pijamalı internet keyfi yapamadım diye içten içe kahraluyordum ama hep aynı uyduruk laflarla acımı hafifletiyorum ben internetsiz de yapıyorum ay yokluğunu aramıyorum diyordum ben herşeyin yokluğunu zamanlı zamansız arayan bir insanım evde nutella yok diye, ayakkabım nerede diye, ütüyü bulamıyorum diye ağlayan bir insanım arıyorum ya aramaz olur muyum?

çok sıcak bir yazı biraz biraz geride bıraktık soğuk duvarlara sırtımı dayaya dayaya geçirdim halıları kaldırıp fayanslara serildim, hastalıktan ölürken denize girdim, ama hala sıcak hala sıcak ölümcül bir şekilde sıcak,

oradan oraya atlayarak yazıma devam ediyorum bağlantı kopacak diye müthiş bir endişem var, hıh işte ramazan geliyor bu beni mutlandırıyor boş boş gülümseme sebebim oluyor iftar heyecanı sahur telaşı bunlar benim minik mutluluk fetişlerim,

hoop konuyu dağıt yeni konu bakımsızılıktan ölüyorum bu yıl kuaförlerin nüfusa olan katkılarından dolayı kuaförsüz kalan genç kızların evde kalma yılları olduğu için bende bu kitleye girdiğim için tipimde meymenet yok

ay başka konu başka heyecan hım aklıma bişi gelmiyor
burası benim evimmiş meğersem burası benim tampon bölgemmiş ben burasını çok seviyormuşum
ay ben çok özlemişim
çok özledim,

3 Temmuz 2010 Cumartesi

herşey

yarın günlerden cumartesi, mutlu oluyorum cumartesi günleri,
evimizde yaprak dökümü var olsa bile, hani izlersin ya yaprak dökümünü için şişer sonra ansızın ağlarsın, ayşenur gitti ya işte ben öyle oldum evine gittim üzüldüm, evimize geldi üzüldüm, yatağına baktım ağladım, ahmet sordu nerede dedi gözlerim doldu, dolabına eşyalarımı koydum içim titredi, aradı beni yutkundum, onun evi var kocası var dolabında asılı gelinliği var, kurutulmuş gelin çiçeği var, gelin ayakkabısı var, buzdolabında sırf onların sevdiği şeyler var, banyosunda değişik değişik şirin şirin havluları var, ama dediki evimdeki en kötü günümü bile özledim ben fir sonra içim şişti benim dedim , alışırsın kızım mal mısın dedim, saçını başını yoliyim mi bakalım özlemiş misin dedim, git çay koy kızım o zaman bakalım özlemiş misin dedim, ayaktayken hazır bi su getir dedim ama zormuş içimden anladım,ama evlenen kadınların yüzde sekseninde ilk zamanlarda evi aşırı özlem oluyormuş bir de bizim hatun taa uzaklara gidecek türkiyedeki son günleri onunda tasası var alışır alışır biz kâle almıyor gibi davranıyoruz daha ii oluyor düşüncesindeyiz :p

hep mutlu olsun, hep eşi kibar olsun, birbirlerini kırmasınlar, hataları örtsünler, mutluluklarını doya doya yaşasınlar isterim öyle olsun Allahım amin..

bunlar bir yandan annem git sen sülük tedavisi ol kana kana boğazı sabaha kadar, kansız kal, başından ayrılamadım, uyuduğum zamanlarda da aklım hep ondaydı, hiç bişi anlamadım,ben evladım hadi böyleyim anne olmak daha başka herhalde anneannem benim çok sevgi dolu şefkatli falan değildir ama dayanamadı hemen geldi ağladı annemi görünce annem de ağladı nazire abla çok duygulandı, derken annem biraz daha toparladı iyi oldu iyi oldu şifa olsun dodiğime,

aa ben bir de bu arada düğünden hemen saatler sonra bosnaya gittim,beş gün kaldım geldim, düğünde çok yorulduk ilk gittiğimiz gün annemle ayakta uyuduk ama son günler iyiydi böyle mutluydum ama istanbulu özlüyorum hemencecik, böyle ışıklarını görünce bile sevindirik oluyorum canım benim yaa,

büyük teyzemler hala bizdeler, düğün geçeli 14 gün oldu bizim misafirlerimiz düğünden 1 ay öncesinden gelmeye başlamıştı bi evimizde başbaşa kalmadık dışardan gelince 30 kişiye açıklama yapıyorum, annem de yoruldu bizde şu tempo bi bitseydi nişan falan yapmam ben diye düşünüyorum çünkü ev ev üstünde çok zor oluyor odada bavulllar, yıkanma sırası bekleyen çamaşırlarım, televizyon izleyememek gönlünce banyoda oyalanamamak, bi rahatına düşkün olamamak, ay birde ufaklıklara habire kapı açmak, şikayetlenir gibi değil de şikayelendim bariz, kimseye zaman ayıramadım onlar yüzünden seniye abla geldi gitti arayamadım, ayşeyle ilgilenemedim, merveye ihtimam gösteremedim diye üzülüyorum, neyse az kaldı dodiklerben size yetişiyorum,

son lucky strike paketimi de açıp bir iki fırt çekip dişimi fırçalayıp uyumayı düşünüyorum, istanbul çok sıcak, süt mısırı kalmadı, mısırlar altın mısırı sarı sarı ve sert ben bunu da severim, sonra kalabalığı gitti biraz istanbulun kalanlarda stresli kalabalık heran heryerde kavga çıkabilir aman dikkat edin,
son bi çabamla yarın odayı adam edeceğim,
güzel kahvaltılarınız olsun sabah şerifleriniz hayrolsun
hoşçakalın

18 Haziran 2010 Cuma

el oğlu kıyma

çok zormuş lan siz nereden bileceksiniz, yaşadınız mı?

17 Haziran 2010 Perşembe

daldan dala atlama zamanı;

ayşenur evleniyor ya bu cumartesi hediye mediye şeyetmem lazımdı, kapalı çarşıya gittik pırlantaları elmasları yakutları görünce gözlerim fal taşı gibi açıldı, kendimi kırk haramilerin mağarasına girmiş ali babanın abisi gibi hissettim aman Yarebbim neydi onlar derken, ayşenura bi tane büyüklüğü küçük parmağımın tırnağı kadar olan özgür kelebenk kolyesi aldık, bu kelebeğin bir de güzel mi güzel yüzükü vardı, meryem ablada da var böbreğimi satsam ancak alırım:) diğerini de satsam elmaslı bi kolye vardı onu alırdım sonra mutlu mesud ölürdüm:))


elleri kolları kınayı böcek oldum, ışıl çook tatlı maymun böyle tatlı böcek olmaz ya bıdı bıdı konuşuyor uykudan uyandırıyor, kız çocuklarını sevmem diyorum ama içten içe seviyorum ama, bal peteğim benim,

bu yaz nasıl geçecek bilmiyorum havalar çok sıcak anacım, damla damla ter süzülüyor sırtımızdan sokağa çıktığımız saniyesinde uzun,

yaz okulu kayıtları bitiyor mallar sınavları açıklamadılar, böyle mallık yok yani ama yine bi yaz okulu beni bekliyor gibi,

halam geldi, yarın büyük teyzem de gelecek negül teyzoşum zaten burada dodik, nermingille dayımgil erken geldiler, bıdı bıdı bıdı:))

ve bu da böyle bir anımdı, vapurlara paralel uçan martılar var sizin haberiniz var mı ey istanbullular,
gelelim meyve durumuna; pazarlarda kütür kütür kirazlar var, erikler gözden düştü, çilekler iyice sıcaktan mayıştı, karpuzlar artık her yerde tatlı ve kırmızı, kavun daha tatlanmadı, şeftali daha tam anlamıyla arzı endam edemedi, kayısılar ilk çıktığı gibi renkli ve tatsız değil, daha yumuşak belki ama daha şekerli,

işte o kadarcık..

kına düğün

ayşenurun kınası geldi geçti ayaklarım kopana kadar oynadım,
kına yakılırken mala bağladım ağladım,
ağlama olayını kuaförde saçlarımı görünce başlatmıştım ama
bilmem üzülüyor ya insan,
yada ben çok hassasın çok etkileniyorum,
sol avucumun içine kına yaktım
çok duygusalım istiyorum ki herkes beni altan alsın,
herşeye alınmama kimse fırsat vermesin,
.. iyi geceler blog

12 Haziran 2010 Cumartesi

tadilat

nedeniyle kapalıydık, siftahı yaptınız:)

7 Haziran 2010 Pazartesi

birisi demişki

önceden güzel şarkılar falan paylaşıyordu imdi neden paylaşmıyor
neden olmasınn..
hoşçakalasın

ah o gemide ben de olaydım

yarın rusyadan bi uzay gemisi kalkacakmış, 6 tane gönüllü 500 gün süreyle marsta kapalı alanda kalacak ve bir deneye tâbi tutulacaklarmış, ne kadar güzel keşke ben de gidebilenlerden olsaydım,
size oradan hasret kokan arabesk şarkılar gönderirdim keşkemmm

haberin linki

6 Haziran 2010 Pazar

pazar ve yağmur

kimseye verecek bir ayarım yok,
hayatını tüm karmaşalardan ayıklamaya kendi kendine söz vermiş bir insan gibiyim,
ama öyle ilginç ki
onlardan ben gitmiyorum, bi bakıyorum gitmişler,
değişik,
eylemsizlik de bir eylem neticede.

1 Haziran 2010 Salı

hüzünlere bölündü saatler

ders çalışacağım ya uyandım 3 buçuk gibi
ayşe nur kitaplarını toplamış,
oda da bir yarım kalmışlık..
ahmet üstünü açmış,
yusuf da uyurken bile bir haylazlık,
havada nem asılı kalmış
sigaramın dumanında yalnızlık..

28 Mayıs 2010 Cuma

kulağıma küpe

sevmemek özlememek diyince irite olurdum, nasıl olur ya derdim içinden geliyormuş insanın,
denizin dibinden hızla dışarıya çıkıp nefes almasıymış aynı zamanda,

ismin kalmayınca başına gelen sıfatlar da anlamsız oldu, herkes gibi oldun daha güzeli olamazdı.

27 Mayıs 2010 Perşembe

hovardalık zamanları

hiç bi bloğu yazmaya gülümseyerek başlamamıştım, yada başladığımı hatırlamıyorum ahanda bugün şimdi bu oldu,
bilindiği üzre merveciğimin doğum günüydü, süprüz yapan yok sanıp kederlere gark olunca süpriz anında ki sevinci üçe beşe katlandı,
nan benim de öyle makinem olsa :p
sonrasında çığırtkan bir yolculuk ardından kopuk bir lunapark eğlencesi,
öyle mal bir zerzevata bindik ki mal mal hiç bi aktivesi olmaksızın dönüyor, ve biz bağırıyoruz,
merve gazı verdi, çocuk kendini ispata girişti yanaklarım bıngıl bıngıl sallanana kadar bu manyak bizi hızla döndürdü, bir de uğultu var dönerken baştan iki saat şarkı ayarladık bi zıkkım duyamadık, ama hiç ağzımı doldurarak küfretmemiştim küfür bir rahatlama şeysi olmamıştı, can havliyle ettim merve de etti :p zaten de sesimiz duyulmuyordu bizden başka binen de yoktu,
şimdi bu güldüklerimiz çok güzeldi iyidi hoştu da geriye ne kaldı diye düşünmem gerekirse
merve ya o kaldı,
merve ismi manyak gibi yaygın olmasına rağmen benim tek merve diye arkadaşım var şimdi çaktım ben bunu,
ayrıca balkonda marit keyfi on numara abicim, dalından kiraz yemek neden daha önce aklımıza gelmedi de marketten kiraz aldık,
seni varya biraz yüksekten atsam, havada uzun süre kaldığını sandığın o yükseklikten bile atsam içim acır atma,
hıh bir de alıcam sana niveanın yenisinden kapağı seni içi benim:p
bana da slayt şeysi yap arka planda serdar ortaç çalsın:)

22 Mayıs 2010 Cumartesi

her telden

eskiden çekilmiş magnum yerken ki fotoğrafıma baktım ya ben küçükmüşüm ya magnum daha büyükmüş anlamadım,

merveyi severim bilirsiniz işte o der ki;
bir insanın hayatımda ki değeri umurumda olduğu kadar, yaptıklarıyla sadece umurumda olmayabilir, o zaman da elden ne gelir?

keşke kızsak sadece keşke üzülsek falan filan ama değil umurumdan düşüyor ilkinde kızıyorum üzülüyorum trip atıyorum bakıyorum üçüncüsünde çok da fifi

geçtiğimiz gün ahmetin doğum günüydü, aylalrdır takvimin kıvrık sayfasına ulaşmak için çabaldı, birkaç kez burası olmasın çok uzak diye ağladı ama bugün neden o kadar çoşkulu değildi bizim yüzümüzden çünkü unuttuk , çok üzgünüm ahmet artık 7 yaşına ayak bastın tt sesine i eklersek ti olur diyebiliyorsun, dışarıda güneş yok şapka neden takıyorsun dediğimizde "artistikliğine" cevabını verebiliyorsun seni seviyoruz, seni çok seviyorum, karnını gıdıkladığımda ben gülerken çok tatlı oluyorsun, beni mahkemeye vermekle tehdit ettiğinde kızmıştım sana ama arkadaşlarıma anlattım seni güldük, evimize geldiğin günden beri eskisinden daha da mutluyuz, iyi ki doğdun ahmet iyi ki doğurdun annem,
yarın senin için süper bi kutluma yapacağız sen habersiz mışıl mışıl uyu, sen de baba olunca senin de sakalın çıkacak bugün sormuştun ya sıpa:)

18 Mayıs 2010 Salı

..

hayatta ki en imkansız dostluklar, küslükler, aşklar hep bizimkiler sanıyoruz
hep dönülmez yollardayız ya sanki biz,
herkesinkinden tuzlu gözyaşlarımız, en çok yanan bizim canımız..
sonra kanıyor ya geceleri daha çok yaralamız,
hep mi uzak olur ellerimiz kimse tutamasın diye mi
görünmez miyiz de kimse göremiyor, neden yumuk gözleri deriz..
çok pişmanım Allahım çok pişmanım, hiç güçlü değilim biliyorum,
imkansız da değildi bir adımdan atamadığım bir adımdan ilerisi hep benim korkaklığım hep benim ihanetimdi,
hep benim yalnızlığım hep benim pişmalığım hep benim özlediğim oldu,
özledim çok özledim
hiç kimseye de söyleyemem
ben sensiz öleceğim bunu bilmek ne kadar acı..
yaşamak mı ölmek mi hangisi daha acı..

16 Mayıs 2010 Pazar

off puff yine mi

evet yine pazar yine ben yine nefret,
hakikaten sevmiyorum işte sevmiyorum, pazar da beni sevmiyor anacım,
kendimi odama hapsetmiş, kırmızı oje denemeleri yaparken ahmet geldi ı ıhh olmamış dedi, o kadar kıl yani pazar günleri bana, ahmet oğlumuz dün mezun oldu, anaokulunda kep töreni oldu kepler atıld, tayfa kostümüyle dans etti, avaremu eşliğinde dans etti, oğlumuz büyüdü resmen, nereye büyüdün de kendini öptürmüyorsun sıpa dediğimden "git başımdan yaa" diyecek kadar büyüdü,
ama insan hüzüleniyor büyüdü diye öyle başka bir duygu ki millet şak şak ritim tutarken bir ara gözlerim doldu, durdurun dünyayı ahmet ben annemgil ineceğiz, diyesim geldi

bu nalet pazar günüme renk katmak amacıyla dondurma yemeye gidiyorum songül ile,hoşçakalın daha çoook dert yanasım vardı yoksam...

15 Mayıs 2010 Cumartesi

günaydın dünyalı

bilgisayarı açık unutmuş olmanın verdiği bir huzursuzlukla uyuyup mis gibi uyandım,
şimdi vildoşu üfürtmeye gidiyoruz,
bir tane hoca mı ne varmış,
ben girmem ha yalnızca gelirim dedim o şartla gidiyorum, geçen odanın içinde uçan nesneler gördüm, ayakkabılarıma büyü müyü yapıldı zaten hişşim olmaz,
sizlere sadri alışık selamı çakarım, öpüyorumm çikolar**

14 Mayıs 2010 Cuma

pembe dizi

türk işi pembe dizi müptelası oldum, izlemezsem kendime gelemiyorum eskiden eve gelir gelmez vahşi güzeli izlediğimiz o zamanlara dönüyorum,
hatta şuan bile bu blğu yazarken arka plandan son bölümünü dizliyorum,
biri beni bu dertten kurtarsın,

1 Mayıs 2010 Cumartesi

bugün göz kırpışlarım var;)


cumartesileri çok seviyorum, pazarları sevmediğim kadar çok!!!!

sabah edaya gittim tee başakşehire, 140 da ve 20 dakikadan az bir sürede, maşallah iyice uzun yolların hızlı şoförü oldum, birkaç kendini bilmez selektör yaktı arkamdan sol şeride bayan yakıştıramıyorlar, oy oy tosunlar daha da hızlı gittim aynada küçücük kaldılar, ben de şımar şımar şımardım, sonra normal halime geri döndüm,

bir de çengele gidersem daha tatlı olur cumartesim dedim ve veee ttalı ballı kaymaklı oldu,

eve gelip içimdeki enerjiyi ortaya çıkartım, babamın annemin hediye aldığı saatini, ev anahtarını, annemin bir tane broşunu, mrvnin bana hediye ettiği topall aynayı, ayşenurun tek taş beş taş alyans üçlüsünü, üstü oynayan kımıl kımıl kalemini bir güzel paketleyip süsleyip tekrar onlara hediye ettim, babam kendinden geçti gül gül yerim ben onun kırmızı tonbiş yanaklarını, alsaydın bu kadar mutlu olmazdım falan dedi, ben de günün anlam ve önemine binaen bazen elimizdekilerin kıymetini bilmiyoruz, belki sevdiklerimizin kıymetini bilmiyoruz birisinin bize paketleyip sunmasına gerek yok gibi şeyler söyledim sarıldık gülüştük, sonra annem bizlere portakal sıktı, iiçtik ayı yusufum iki bardak içti,

ve günün kötü haberi ahmet kabakulak olmuş tipi kaymış erkenden yatmış tosunum, ben de olmuştum bana geçmez rahatım ama koca surat olmasına gözümüz daha alışmadı :0


bu arada gözüme makyaj yapıp yapıp sabah resimlerimi çektim, böyle herkes bloğuna resimlerini koyuyor ya ben de bal rengi gözlerimi şeyidiyim:p


kendinize iyi bakın ha, ekolojik dengenin size ihtiyacı var ansızın ölüp gidip besin zincirini falan bozmayın, hoşçakalın..

29 Nisan 2010 Perşembe

ama olmuyor olamıyor

şuramda birşey yanıyor, hiç anlamıyor

22 Nisan 2010 Perşembe

msn günlüğü

bu teknolojik iletişim zimbirtilarinin anlık ve kısıtlı imkanlarından uzak tertemiz bi o kadar da ilkel bi dünya kuracagim kendime ve o dünyada x harfi bile olmayacak...

21 Nisan 2010 Çarşamba

bahar temizliğisi:)

ve nihayet bitti ey ahali, geberik birşeydi, şimdi misler gibi bir dolabım var ve gömleklerim teker teker asılı, bunun benim için ne anlama geldiğini bilmeniz olanaksız ne yazık ki;)
bahar temizliği var ve ne yazık ki bahar yorgunluğu diye bişi de var ondan mı mütevellit bilmiyorum,
sanırsam bir bahar şarkısına da ihtiyacımız var benim var iki saattit bi şarkı olsun eğlenceli olsun neşelli olsun diye düşünüyorum sonra tam olarak tek şarkı yetmeyeceği için sizleri iki tane gül gibi sezenciğimle bırakıyorum..
yeniden doğar gibi ve yakala saçından öp



ayrıca resimde gördüğünüz yatak üstü kalabalık önceki hali, sonraki hali de işte fotoshoplu hali gibi düşünün, hepinizi döverim içimden geldi..
öptüm kib bay.)

6 Nisan 2010 Salı

aferin iyi düşünmüşsün

uzun zamandır yazacağım yazacağım bir mallık hasıl oldu yazamıyorum, depresyon desen değil sınav desen değil böyle yeni yetme ergenler gibiyim utanıyorum kihikhi oluyorum yazamıyorum,

yazı böyle uykulu gözlerle yazıldığı için kopuk olabilir,
hayatta en çok özlemini çektiğim şey yatarken ışığı kapatmamı sağlayacak düzenekti, hatta bir ip bağlasam çeksem birşeyler yapsam da şu ışığı yerimden kalkmadan o tatlı uykudan sıyrılmadan kapatabilsem diye düşünür dururdum babam odaya kumandalı avizetaktırmış iki göndür, boncuk bulmuş gibi oynayıp duruyorum, pek bi sevindirik oldum canlar:)

nisan yağmurları başladı müjdeler olsun, bu berekeli güzel yağmurlarda ıslanmak hem ruhen hem bedenen çok çok şifalıdır, saçlara iyi gelir cildi güzelleştirir, hazırlıksız yakalanmadıysanız ufaktan inceden bir çocuk neşesi de verir,

küçükken kışın dondurma yememizi bırak yalamamız bile yasak olduğu için yazın gelmesi biraz da dondurma demekti, şimdi o dondurma hasreti olmayan bünyelere de yaz çok anlı şanlı gelmiyor,ama hele bir erik çıksın bu yıl hakkını vereceğim hiç affettmem;) hormonlu çilekler de market, pazar tezgahlarında yerlerini aldılar kokusunda davet var ama tadında nalet var, pudra şekersiz hormonsuz dağ çileği yemek içimiz de dinmeyen hasret,

hastalardan öğrendiklerim diye bir blog varya utanmasam sahibinden, kuaförlerden öğrendiklerim diye blog açacağım, hayatımda ki en abidik gubudik, gotik, gottirik şeyleri bu zat-ı şahanelerden öğrendim, her seferinde "yook canım, daha neler" desem de "inan ki ya hatta...." diye başlayan cümlelerle doldu kulaklarım, mutsuz muyum hayır ama ne gereği vardı şimdi?

ahmet ile yusufu çok seviyorum, yusuf gitgide evde yürüdükçe minik sarsıntılar meydana getirecek kıvama gelse de seviyorum eşşeği kucağıma alamaz oldum, ahmet de iyiden iyiye bi büyük edalarında, pijamasını giydirmiyor, "başkalarının yanında olmaz" diyor, başkası ben oluyorum, geçen de ödevi varmış bilgisayarda gelmiş yanıma, anaokuluna gidiyor, okumayı bilmiyor, ne ödevi ya öğretmenini arayalım dedim yok ya yok yanlış hatırladım diye kıvırıyor, çok seviyorum sıpagettiyi,
bu arada yavrusunu kaybedeb eşşek ne diye bağırmış " sıpagetti, sıpagetti!!" diye tamam ya iğrençti bizde biliyoruz,



aşkta kazanmak dedikleri
kaybetmektir birçok şeyi
oysa sevgili, bir tek sevgili
nasıl değiştirir
dünyanın gerçeğini...

28 Mart 2010 Pazar

pazar günlerini hiç sevmem


evet hatta nefret ederim nefretim o kadar boyutlu ki anlatamam,

annem ahmetle yusufu evde bana bıraktıysa bir de eve yusufun haşarı arkadaşları ps oynamaya geldiyse, bunlar arada bi laaan diye bağırırsa daha bi nefret ederim,

az önce ahmet akıllısı benden makarna istedi bende annemlerle gitseydin dedim, yapmayacağım dedim, salak beni mahkemeye verecekmiş** yapmadım diye, yusufta mahkemeden para iste dedi pis paragöz, 400 milyarda karar kıldırlar, ama ahmet hapse girmemi istiyormuş naaan ben sana ne yaptım ki altı üstü bi makarna yapmadım şapşala bak sen:)


sevgili dünürgillerimiz yine bir pazar akşamı bizi yalnız bırakmadılar, en son geldiklerinde kuzu getirmişlerdi bu sefer bir oğlakla gelmelerini bekliyoruz, ya da pastırma ağacı getirsinler evin ortasına diksinler,


mart ayı tüm hışmıyla devam etmekte yurdun o kesminde bu kesminde, güneşli günler gecenin ayazıyla birleşiyor adamı gece gece üşüttürüyor,
nisan gelsin bereketli şifalı nisan yağmurları dilimden düşmesin istiyorum, bugün tartıda bir kilo daha aşağısını görmenin garip sevinci var iştahım kesildi öyle bir sevinç ki anlatamam, vilidan ve nazo yüzün küçülüyor çöküyorsun haberin yok falan deselerde inatla devam diyorum, kutuya kilitlenmiş var mısın yok musun yarışmacısı gibi, kilo alması kolay nasılsa:p
songül beni yabanın sevgilisine benzetmekte ısrarcı şaaşkıınn diye mesaj atmışlar bana yapmayın dedikçe üzerime geliyorlar, başkası mı yok benzetecek olmasın sonumuz böyle,

bu arada ananem geldi gece gece tam maritlemişken odaya dalıveriyor, gece kuşu muşu diyor beni gıcık ediyor, devlet buna bişi yapması lazım,
sınavlara az kaldı gereksiz bir stres beni benden aldı, neden böyle oldu bilmiyorum ama harıl harıl ders çalışmaya başlamam lazım, yine pc ile arama bi soğukluk girsin inş, nefret edeyim
hatta varım buna da,
suat suna nın aşkın adı adlı şarkısını beğendim linki buraya kopyalamaya bile üşendim,
ama güzelmiş, yeni şarkı keşfi yapan kimsecikler yok etrafımda
yapın da yollayın söyleyin aa çok güzelmiş diyeyim olmaz mı olur hadi bi deneyin
bu üşengeç yazım da burada neticeleniyor taslaklarla beraber 301. kayıtmış bu, bi garip oldu
oldu mu o kadar ne yazdım ben ki bu kadar dedim,

kim haklıydı kim yanıldı bilmeyeceğiz..

23 Mart 2010 Salı

giden dörtlerim oldu:)

evet sayın sevgili can okurlar, 4 kilo vermişim bu sevincimi sizlerle paylaştığım için de çok mutluyum,
yaz gelecek malum düğünümüz de var verelim dedik iyi de oldu sanki ama daha hedefime var birazcık daha,
diyetisyenimin bana verdiği bu 15 günlük dönemde meyveli nesfit var, sabah ve öğlen,
ama okulda yiyemiyorum, o yüzden öğlen yemeği ile akşam yemeğinin yerini değiştirdim, fena da olmadı sanki,
düzenli olarak her akşam yarım saat spor yapıyorum, kilo verip yumoş yumoş olmamak için tüm gayretim:)
birde karışımlı yağlardan aldım sürüp streç filme sardık kendimizi, yağlarımız yanıyor inceliyoruz bakışları atıyoruz ayşenurla birbirimize karşılıklı,
yemekteyiz gibi programlardan uzak duruyoruz, çünkü diyetteyiz:p o yemek için can attığımız güzelim yemekleri tatlıları beğenmeyince paragözler çıldırıyoruz,
diet bittince antepe gitme kararı aldık günü birlik, ben burma ince olandan kadayıf yiyeceğim, bol fıstıklı tereyağlı olsun,
nutella kaşıklamayalı 1 koca ay oldu, nasıl özledim anlatamam, ama ideal kiloma ulaşınca hepsinden tadımlık yerim, kilo da kolay verilmiyor ki hemen saldırayım.)
sonracığıma sürekli yeni yeni kilo verme kilo koruma teknikleri öğreniyorum, sabahları iki bardak limonlu ılık su çok tesirliymiş mesela bilginize,
ve vücut bir makina gibi düşünülürse ne kadar erken çalıştırlırsa o kadar çok enerji yakıyor, buradan da anlaşıldığı gibi altın öğün olan kahvaltının önemi bir kez daha gözümüze sokuluyor,
günde 2,5 litre su içince de wc yegidip gelmekten bile zayıflayabiliniyor:)
diyet yapanlara kolay gelsin yapmaya düşünenlere şevk gelsin,
hoşçakalın, esen kalın.

18 Mart 2010 Perşembe

duygu manyağı

evet sayın okurlar bildiğiniz yada bilmediğiniz duygu manyağı oldum,
dipteyim sondayım da denebilir,
mal mıyım malak mıyım diye sordum kendime ayna karşısına geçip geçip,
ama kelli felli bir cevap bulamadım,
kelli felli de mal gibi bir tabir ayrıca kelli felli bir adam dersen sanki karşı taraf o adam için saygı duyacakmış gibi bir izlenim veriyor keli de feli de sevmem,
kelli fesli daha güzel olurdu,
çok kötü başım ağrıyor, biri bunu durdursun, birşeyler yapsın, kafamı kopartasım var, sonra şimdi bir de kulaklarım ağrımaya başladı, gereksiz hareketler yaptım ondan bundan görüp bacaklarım belim de ağrıyor,

10 Mart 2010 Çarşamba

mary and max


mary and max i izledim hoş bir film, karakterlerin koku hassasiyetleri,ki film insan kimyasının en ince ayrıntılarını sunuyor, her ne kadar siyah beyaz bir animasyon olsa da gayet hoş bir görsel şören sunması,ekmek arası çikolata yemeleri mest etti .)

kalabalılar içindeki yalnızlardan dem vuruyor, bunlar tabii ki filmi izletmeyecek önemli bilgiler değil, eğlenerek izlenebilecek bir film kategorisine de duygulanarak düşündürecek film kategorisine de giriyor, sıcak kanlı kendine çarçabuk sevdiriyor..


sonra bir de earl grey demesi cidden zevkli, bir de ben frambuaz demesini, kestane derken böyle halim selim gülümsemesini severim,hoşçakalın esen kalın,




5 Mart 2010 Cuma

bir vapura atlayıp..

hayat güzelmiş miş..
çiçek açarmış mış
dünya dönermiş miş
kuşlar uçarmış mış
falan filan..
hayat güzelmiş miş..
güneş doğarmış
gemiler geçermiş
yağmur yağarmış
utanmadan..
kulağımdaki tatlı şarkının uzatılan hecesinin en güzel nağmesi ,
güneş gözlüğünün ardından görünen göz boşluğunun başka boşlukları kamaştıran parlaklığı,
esnerken alt cenemden duyulan kırt kırt sesi,iki damla dolan göz mahmurluğu,
ayak uyuşuğunun bedende oluşturduğu geçici rahatsızlık,
ve kısacası hayat..

25 Şubat 2010 Perşembe

ani oldu

ödev yapıyordum du bi blog yazıyım diye koşa koşa geldim,
bi tabak pırasa yiyerek yanakları al al olan biri varsa işte o benim,
hergün eve giderken co markete uğramayıp direk eve gelmem bile omuzlarıma binen çok ağır bir yük benim,
böyle başım eğik geliyorum eve, ayakkabılarımın birini bir yere birini bir yere atasım geliyor, çılgın yaşlılar gibi ona buna karışasım herkese laf yetiştiresim geliyor, camdan aşağıya tüküresim geliyor, hatta tükürmek de yetmez kusasım geliyor,
markete gidip çikolata dünyasını takip edememekten mütevellit, içimde ki çocuk yaptığım msn galeri testinde 12-18 yaş arası ergen çıktı, lan benim içimdeki çocuk yaşladı, sonra tahmin ettiğininz gibi başka testlere tabi tuttum kendimi, en mallarını seçtim,meşe palamut oldum testlerin sonlarında, stresli miyim öğrendim, en nihayetinde malım falan onu da kendim çözdüm,
halen yanaklarım al al ve yanaktan ateş atan ilk kız ejdarha ben olacağım diye hafiften heyecan var içimde,
ayrıca bugün ayakkabımın topuğunu yitirdim, ardıma bakmadım nerede diye, ömrü dolmuştu farkındaydım da işte ayakkabımla vedalaşamadım bir türlüsü,
sonra dolmuştu bi çocuk vardı ayakta pembe gömlekli, telefonu çalıyor çalıyor açmıyordu, lan sesini kıs bari, neyse zaten böyle ona buna çatasım var durumları olduğu için ters ters bakmakla yetindim, sonra açtı bu saf telefonu dediki az sonra yazacaklarımı tırnak işareti içersine alacağım ki önemli olduğu okuyucu tarafından da farkedilsin;
"kızım açmıyorsam telefonu, musait değilim dimi?(ağzından tükürükler saçarak konuşuyordu, bir yandan da pembe göleğini düşük bel pantolonun içersine yerleştirmeye çalışıyordu, ve tüm dolmuş pür dikkat zatı şahanelerini dinliyordu, sonra kız bişiler dedi, kız biraz gurusuz falandı galiba çözemedim) ebruuuu şansını zorluyorsun" dedi ve kapattı, yol boyunca az önceki mobil çakasından geçilmedi, minibüsten aşağı inerken sırtından bi tekme atasım, bir daha da da da da anlamadım ben bu hikayede çocuğun neresine kılım neyse işte, anlayın bu çocuk bile beni iki saat seri katil gibi düşündürdü, dövülür ki bu dedirtti belki çok masumdu. Benim gözümde ise suçluydu çok suçluydu, tüm nutelları yiyip dünyadakileri nutellasız bırakmış biri kadar, uçurumdan atlayan ilk koyun kadar suçluydu.
neyse sonra eve geldim, hacerin pantolonunu giymiştim sonra hızlıca odama geçip bir anda ev haline büründüm, esasında benim dışarıdan eve gelip eve ısınmam uzun sürüyor, sonra bir bardak süt içip spor yaptım tam bir saat, sonra baygınlık aşamasında pırasa yedim ve hala yanağına alllık yerine ruj sürmüş salak küçük kızlar gibiyim.

birde benim bir sıkıntım var enesin ödevini neden ben yapıyorum bir anlam veremesemde elime tutuşturuyor, böyle bir anda al bitti derken buluyorum kendimi, birde tepegöz beğenmiyor ödevi, yazın çirkin diye çemkiriyor, böyle gerilip gerilip ağzının ortasına vuracaksın da bakmayın ben çocukları seviyorum.

işte böyle, ayrıca ağaçlar çiçek açmış resmen bahar gelmiş,geçen sene bu zamanlar geldi aklıma, ah o eski baharlar dedim de annem bana güldü, gülme anne gülme ben çok güzel baharlar yaşadım diyince de duygulandı, bu anneler de ilgin mahluklar, gargamel kadar sinirliyken heidi gibi ağlayabilirler, gargamel dedim ayıp ettim pırasa yapmış bana yok bu bana yakışmadı:)

20 Şubat 2010 Cumartesi

bitti.

birden fazla nokta koyuyoruz ya anlamlı olmak adına yok böyle bişi, böyle hareketlerin bir anlamı yok inanın yok...
mesela az önce koydum ne oldu cümlede bi değişiklik oldu mu?
yoo olmadı, işte o yüzden virgülü seviyorum, tek başına daha çok şeyi sırtlanıyor ay biri gelsin de bana bişi katsın demiyor ,)
hayata yeni bir başlangıç yaptım, bu sefer noktayı kullandım.

18 Şubat 2010 Perşembe

dünyadakilerden öğrendiklerim

ohoooo bissürü şey ama birkaç tanesini yazasım var,
tanıdığım insanların burçları hakkında yorum yapmayı öğrendim,
hep de birilerini tenzih etmeyi öğrendim;
ikizler burcu herşeye karışmayı sever, negatif enerji dağıtır, pozitif düşünemez, aptal aşık olur...

ama birilerini tenzih ederim demeyi öğrendim;)
sonra hayat çok acımasız dediler, hissettirdiler, acımasız olmayı öğrendim,
eskilerin arkasından konuştular kulaklarımı tırmaladılar, konuşmamak gerektiğini öğrendim,
heyecan zamanla geçer dediler, gün saymamasını kimseyi beklememesini öğrendim,
bir şarkı dinlersin bazen bir çocuğa gülümsersin geçer dediler, bir şarkı dinlerken şirin bir çocukla gözgöze gelip gülümsediğimde geçmesini öğrendim..
bazen kendi hatalarının bedelini çekmelisin ki vicdanın rahat olsun dediler, kendi başıma kararlar alıp bedelini çekmeğe başladığımda vicdanmın hâlâ rahat olmadığını öğrendim,
bazen bir bakışla başlar eskiden kaldığı yerden dostluklar dediler, gözgöze geldiğim de heyecanlamadığımda yanından sessizce geçip arkama bakmadığımda yanlış olduğunu öğrendim,
dünyadakiler çok konuştu çok yazdı, bazen doğru söylediklerini, bazen hatalı olduklarını öğrendim,
hayatta insanın iki şansı yokmuş hep, daha fazlası da varmış,
koşarken düşmek yürürken düşmekten daha çok can yakarmış,
ama koşmadan hiç uçulmazmış,
konuşmak değil bazen anlamlı olmak susmakmış,

polat alemdardan da bişi öğrendim;
yarınını düşünen kahraman olmazmış


not:fotodaki kara ve tombik 36 numero ayaklar bana ait, uzun bir aradan sonra mrv ile aysti şeftali bulup ıslak çimenlerin üzerinde pringles eşliğinde, tatlı sohbetimizin anısına konmuştur**

ah o diyar diyar esip geçen rüzgar

çantamda son bir tane sigara buldum,
gençliğine yeniden kavuşmuş yaşlı teyzeler gibi sevindirik oldum..

12 Şubat 2010 Cuma

ilk defa bloğuma şarkı yüklüyorum:)


Candan Ercetin - Hangi Ask Adil Ki
Yükleyen sayit. - Öne çıkan müzik videolarını izleyin.


klip çok şirin şarkı ziyadesiyle güzel, en başta candanın tempo tuttuğu sahneye bayılıyorum,
bir de balonlar geldiği zaman candanın gülümsemesi çok şirin, şapkalı adamın candanı nasıl koruduğu da takdire şayan bir davranış,

9 Şubat 2010 Salı

ev hali

gecenin bir yarısı atıştırma ihtiyacı ile mutfakta soluğu aldım, irmik helvası yapmıştı kadın anam, soğukken sevmiyorum sıcakken de dolmalık fıstık katılmamış halini severim,
yine az biraz kar atıştırmış hava, erken kalkıp bi planlar yaptım, yerli yersiz uyuduk ya bugün, mal gibiyim,
iki yastık bir battaniye bir yorgan bir pike bir laptop bir ben sanırsam tek kişilik bir yatağa fazla geliyoruz,
bugün makarna yaptım, çok leziz oldu misafirime yaptım, domates rendeledim içine reyhan attım birtutam kekik, biber salçası ile tatlandırdım, makarna yapıp abartma işini de yaptım, babama baba birazdan bi makarna yiyeceksin ve hep tadı damağında kalacak diye şımardım bile,
benim de formspring sayfam var ama daha kimsecikler bişi sormadı, asl? bile dese biri cevap vereceğim, o kadar dardayım yani,her neyse, sabahları telefonum hiç çalmadığı için, geceden şarjı bitsede takmıyorum şarja ama şimdi takacağım ne olur ne olmaz, belki biri arar naber falan der diye(yazar burda yalnızlığına sesleniyor:)
songülü görmedim iki gündür, bi yarın kapısını tıktıklarım, komşuluk falan güzel şeyler,

sevincim ol bıkmışım dertten,
hayatım ol ölmüşüm derken..

6 Şubat 2010 Cumartesi

sen nerden bileceksin ki


ankara macerası bitti, ayşegülün maceraları gibiyim ne yazık ki,
sarhoş gibi uyudum, nasıl uyuduğumu bile hatırlamıyorum, elimde telefon vardı,
sesi kısıktı, titrerse uyanayım diye, kendimce bir tesisat kurmuştum, sonra,
işte sonra uyudum, rüyamda babam beni öldürmeye çalışıyordu, kimse beni duymuyordu, ayşenurda yardım ediyordu beni kurtarın diye yalvarıyordum, sonra ışıl abbaaa diye geldi beni uyandırdı, çok sigara içmişiz yatmadan önce boğazımda bir yumruyla uyandım, rüya da ondan mütevellit, hayatta bazı manyakça şeyler yaptım, bunları farkındayım, ben çok boyutlu bir insan değilim, oturup şahıslar üzerinde düşünmem, belki istediğimi yaparım önceden bir keresinde bi insanın her davranışına anlam vermeye çalışmıştım sonra anlamlandıramadım olmadı, bana göre değildi bıraktım işte, neticede düşünmem, ama sanırım insanlar öyle sanıyorlar,
salaklık yapıyorum teselli sanıyorlar,
anlamıyor gibi yapıyorum, salak sanıyorlar,
hatırlamış gibi yapıyorum, unuttum sanıyorlar,
uzağız diyorum, gittim sanıyorlar,
insanlar ne biliyor benim hakkım hiç,
insanlara korkaksın dersen mazeretler sayarlar, lanet olsun sen hiç olmamışsın diyemezsiniz,
insanlara izahi hal yaparsın seni suçlarlar, ama böyle dersin anlamazlar,
bunlar acı mı yooo değil,
acı olan ne biliyor musun, acı olan sensin, ve ben bunu biliyorum ama yine de geldim,
bir saniye bir sahise dedim

4 Şubat 2010 Perşembe

seni severdim, hem uyanık hem uykuda..

**camda sigara içicem şimdi, üst katlardan kafama buz düşer diye korkuyorum, arkamdan millet belasını buldu falan diyecek.
**başım manyak ağrıyor, sol lobu özellikle, yani ilaç almayı bile düşünemiyorum,
**bugün annemle üst baş almaya gittik, bana zorla ev ayakkabısı aldı, misafir gelince vakvaklı patik giyme artık 22 yaşına girdin gibisinden şeyler söyledi gururum incindi,
**behiye çok tatlı, kızım olursa onun gibi tatlı olsun lütfen Allahım,
**songülünkocası hala gelmedi sürekli aşk mesajları atıyor, beğenmediği cevap gelince trip atıyor, böyle sürekli aşk böcüğü gibi beni sıktı bunaltı, kızlardan bıkan erkekleri çok iyi anlayabiliyorum,
**geceleri uyuyamıyorum, sabahları saate bakamıyorum, artık 2 buçuk 3 de kalkınca annem hiç bişi demiyor, kahvaltı yap falan diyor, sonra çay koyuyor, acaba kanser miyim ölecek miyim?
**yarın babamla ankaraya gitmeyi planladık, saati hiçbişiysi belli değil
**esasında yazacak çok şeyim vardı takıldım kaldım,
**sınavlarım iğrençti,
**esasında beklnen bişiydi
**ama insan üzülüyor be hacı,
**erkekler birbirlerine hacım bacom hocam hafız falan diyorlar ya çok iğreti duruyor en samimisi bence abi,
**kızların ağzına hiç abi lafı yakışmıyor, yok abi ya olmuyor.
**ya yaprak dökümündeki şevketi gebertesim geldi, ferhundeyi hapisten çıkarttı gerizekalı, manyak, çok pis sinirliyim, nejlada kocasının 40 çıkmadan gidip herifin tekiyle evlenecek diye sinir oluyorum evlenir o mal, ceyda salağıda makyaj malzemesi alacağı parayla gidip evine iki koltuk alsın, mal mal koltuk örtüleri örtceğine, ayrıca bu kadının dizideki rolü şu çocuğunu bebek sandalyesine oturt, sonra ağzına bişiler tık bi yandan telefonda ya oğuza acıtasyon yap, ya ferhundeye yalvar acımasız planlar yap, neyse bu dizide yalnızca leyla karakterini seviyorum böyle bir keresinde kapılardan kovulmaktan bıktım falan diye ağlamıştı o zamandan beri kendisini çok seviyorum,
**ay sigara içicem sıkıldım bay
iyi geceler..

1 Şubat 2010 Pazartesi

günaydınnn:)



günaydın sevgili okurlarım bugün mutlu bir hiçuyumayan oldum
hiç uyumadım, sınavım var, saçıma kendimce dağınık topuzumsu bir şekil verdim,
sonra dersin başına geçtim,
sanırım, ben böyle sabahın en erken saatlerini seviyorum aklıma hep erken saatte okulla beraber gidilen piknikler geliyor, çok ilginç,
şuan herkese karşı içimde sevgi var, çok ilginç şuan kimseyi sevememezlik çekememezlik yok içimde.
hımm birde bu erken saatlerde çınaraltına gittiğimiz günler geldi aklıma,
eskiden kalabalık kalabalık gittiğimde oldu şimdi yalnız gidiyorum ama üzülmüyorum,
topladım kendimi bazı şeyleri zaman yoluna koyacak şimdi böyle bir inancım var.

çok ilginç iki kez çok ilginç demişim bunlarla beraber 4 oldu:)
biz küçükken camın önüne güvercin konardı, annem yaklaşmayın ürker falan derdi yavaş yavaş yaklaşırdık sonra bizi farkeder uçardı, hep içimden derdim ki bir daha ki sefere kıpırdamayacağım,
ama yine kıpırdarsın ya işte öyle birşey hayat,
sabah sabah okul servislerindeki aşırı enerjik insanlara da kıl olurum, birde ağır parfüm kokulu kızlara,hani herkesi seviyordun geri al yazdıkalarını

herkes uyurken masum uyumak ne peki, gözleri kapatmak konuşmamak,
masum görünmek isteyenler sokakta böyle gezsin, saçmaladım galiba
ama mutluyum, birde geçen ne oldu bunu sözlüğe mi yazsam kimseye anlatmasam mı, yoksa içime mi atsam bilemdim, eda evlendi ya kınası var işte bende saçımı falan yaptırmak için kuaföre gittim, orada saçımı kapartı kadın falan, bende böyle ay 60lar ay 80ler diye ilginç figürler sergiliyorum, gülüşüp eğleniyoruz, sonra kurutma makinesini tutan kız dediki, ben 60larda yaşamak isterdim, bi anda hepimiz az önceki bayağı halimizden çıktık ve felsefik felsefik konuşmaya başladık, sonra ben osmanlı zamanında yaşamk isterdim dedim, asıl saçımı yapan kız dediki, yaşasaydında seni bu güzellikle cariye yapsalardı, ilk başta çirkin demek istedi sandım, sonra güzel demek istemiş, ardından cariyeler hakkında konuşmaya başladım, bence sadece kadınların olduğu kuaförler çok eğlenceli yerler yani erkek olsaydım çok şeyler kaçırmış olurudm, neyse belki ganyan bayiilerine gidemediğim için de çok şeyler kaçırmışımdır da haberim yoktur bilinmez, hah işte cariyeler hakkında konuşurken saçımı yapan kız olaya son noktayı koymak için "işte cariye demek bugünün bilmemnesi" dedi
ben dumur iki dakika önce seni cariye yaparlar dedi iki dakika sonra bilmemne dedi,
ben böyle kalakalınca kız nasıl toparlayacağını bilemedi ben şaşkınım ama sonra hep beraber güldük salak mıyım esasında biraz gğlmeyip trip atıp saçımı bedava yaptırabilirdim aklıma şimdi geldi,
neyse bunu neden anlattım içimdee gelmiş yukarıya baktım da gördüm, ufaktan uykum geliyor uyumak istemiyorum sevgili bloğum,
ay birde şey var beni çok mutlu eden ben mesela yemek yerken üstüme birşey mi döktüm yada uyumsuz birşeyler giyip anneme mi sordum,
annem hemen derki--aynı babası
ay annem böyle dediği zaman çok mutlu oluyorum,
ayrıca bende çorabımın yerini bilmiyorum, yaşasın bende babamım:)
hoşçakalın bu kadar saçmalık yeter size mutlu günler bana mutlu sınavlar,
ayrıca kısmetyusuf beni ders çalıştırmıyor bugün başka birlerine rica etmem gerenk, bu da dipnottu işte
eti hoşbeşin çikolatalısı çok leziz tavsiye ederim...






27 Ocak 2010 Çarşamba

bozma kalbini

tamı tamına cumartesinden beri sokağa çıkmadım,
yarın sınava gidemeyeceğim diye korkuyorum, kaptanmağaraadamınınkarısı gibi oldum evde,
o bişi değil odadan da çıkmadım,
yatağıma yapışmış bi şekilde ölü bulunmam inşallah,
çarşafı silkelersin adamım düşerim yere,


ama evimde köşemden size şarkı göndermeyi ihmal etmiyorum,
hoşçakalın mutlukalın..



miniciknot: şarkı yüksek sesle dinlenince daha bi güzel oluyor

25 Ocak 2010 Pazartesi

"aklı olan bu havada sokağa çıkmaz" aytek

havalar kar kıyamet ya hele de bizim buralarda dizi aşan karlar var camdan bakmaya bile korkuyorum,
bir kar topu yapmışlığım yok ileride pişman olurum deyu şimdi çıkıp bir iki sıkıp geleceğim,
evde herkes üretime geçti, ayş etamin ile meşgul, hacer ve annem atkı örüyor, bense bu olayların teftişinden sorumluyum,
- kız seccaden nerde?,
-anne el değişikliği olmuş,
-ya burayı çok geniş almışsınız.
şeklinde bayan mudahaleyim, bu arada bir ben heveslenmedim, gerçi kimin işini elime aldıysam bırak bırak diye çıldırmasa benimde çorbada bir tutam tuzum olacağdı, ama olmadı..
asıl aklımı kurcalayan mesele bu değildi de lafı uzattım yine, yusuf pırasanın içindekileri uzun uzun çıkartmış sonra da abla bak ne yaptım diye gösterdi,
Allah selamet versin demem kalmadan, iki şiş biraz iple yamacımda belirdi o da lif örecekmiş,
lif ne ya taraftar atkısı beresi olsa yine gam yemeyeceğim de lif ne, ay bu yusuf çok duygusal diye diye annem çocuğu ne hale getirdi örsün örsün bi marifeti olsunda lif örmese bari,
laf nalaka ?

23 Ocak 2010 Cumartesi

eski resimler hep bir acı kokar


ben yurda gittim orada kaldım, evimi özledim,
benim yatağımın sol tarafında komidin var, telefonumu oraya koyuyorum onu özledim,
sabah mesela erken saatte biri arıyor ya ben normalde hep duvara dönük yatarım, böylr kafamı bile çevirmeden el yordamıyla telefonu bulup bazen ekrana bakıp bazen bakmayıp efendim diyorum,

bazen annem yan odadan beni uyandırmak için böyle taktikler uyguluyor bir kere benim param yok hastayım paraya ihtiyacım var hemen kalk bana para getir gibisinden bişi demişti yataktan frladığım gibi banyoya koşarken holde bana sırıtırken bulmuştum kendilerini, beni uyandırmış olmanın mutluluğu vardı gözlerinde,

ner neyse yurta iken özlediklerimdi konu,

bir kerem yangın merdiveninde binbir korku ile sigara içmenin tadı başka da olsa camımı özledim,
ahmetin kokusunu çok özledim, beni döndür demesini özledim, döndür döndür nereye kadar diyip kucağımdan yere bıraktığım zaman danayı bacaklarıma sarılıp yaaa son kez demesini özledim,
yusufun bimilyon var mı yaa markete gideceğiz biz diyerek odaya dalmasını, ona burası kız odası lan çık dışarı kapıyı vur tekrar gir bakıyım demenin hemen akabinde yanaktan makas alayım bakıyım demeyi özledim,
gitmeden önce son bi kez mailime bakmıştım, hep o dramatik anı düşündüm ahh keşke bilgisayarım olsaydı dediğim her saniyede,
sabahları songülün ben nezahatteyim demesini bile özledim,
anın her gün alfemo defteriyle, düğünüme şunları çağırmıcam ya ne gereği var falan gibisinden muhabbetlerini bile özledim,
nazire ablanın ay bu evin en sakini fir dedikten sonra annemin ay o ne yamandır sen onu bilmezsin diyip çocukluğuma inmesini bile özledim,
babamın iskambilleritoplayıp çöpe atır, amcam böyle kumara başladı benim diye içlenmesini her seferinde baba ama o yeni desteydi demeyi bile özledim,

özlemek çok garip bir duygu, böyle aklına geliyor düşünüyorsun, yokluğunu hissedip, içindebirşeyler oluyor bazen gözlerin doluyor sonra adı bunun özlemek oluyor,
ah bir görsem diyorsun, görüyorsun, gülüyorsun, arkanı dönüyorsun bi bakıyorsun özlüyorsun,
yada o kadar uzak geliyor ki özlüyorsun,

telefonu eline alıyorsun mesajı yazıyorsun, sonra siliyorsun biliyorsun özlüyorsun,
bazen asla geri gelmeyecek anları özlüyorsun, sonra özlemler içinde küçülüyor küçülüyor ya boşlukta kayboluyor ya kara delik olup seni zamanın bir yerinde içine çekiyor,
bazen keşke tarçının telefonu olsaydı arasaydım falan gibi ütopik şeyler düşünüyorum,
bana böyle salak şeyler düşündüren mal mal hayaller kurduran şeyin adı da özlemek,
kar yağsn yaa ne kadar uzun zamandır yağmıyor dedikten sonra üşüyüp eve sığındıran şeyde özlemek,
yani hadi ben salağımda özlemekte zaman zaman salak birşey,
havala soğuyunca insanlar soğumaz değil mi, insanlar üşür,
keşke insanlar hiç soğumasa sadece üşüse,
soğumuşsun sen demese kimse üşümüşsün dese, bi kahve içip ısınsa hemen insanlar,
soğuk algınlığı değil, üşütmek dese herkes,
hem neden alındınız ki hemen, üşüseniz daha iyi olur, ısınırsınız geçer,
uyursunuz geçer,
herkes umarım sınıfını geçer,




















19 Ocak 2010 Salı

hayatımdan çıkıp giden herkes benden birer parça aldı giderken,
birisi güvenimi, birisi sadakatimi, birisi gemilerimi,
birisi sukunetimi,
sen ise benden cümlelerimi aldın,
okuyorum duyuyorum görüyorum,
ama kelimelerimi aldın
yazamıyorum susuyorum...

16 Ocak 2010 Cumartesi

'olur ya belki görüşemeyiz.iyi günler,iyi akşamlar,iyi geceler! '


finallerim başlıyor,

yine ben burda olacağım..

hoşçakal

7 Ocak 2010 Perşembe

6 Ocak 2010 Çarşamba

teselli armağanı


okuldan erkenden geldim, çünkü çok hastayım böyle nefes alırken sanki ciğerlerimin içi çakıl taşlarıyla doluyor,
ateşim var çok üşüyorum,
kulaklarım çok kaşnıyor,
midem bulanırken karnım çok ama çok ağrıyor, hiç ilaç almadım,
sıcak ılık birşey içmedim, mutfak masasının üzerinde bi parça kek vardı onu yedim,
sonra geldim bilgisayarı açtım müzik dinlemek için,
bir iki mesaj attım merak ettim,
babam hala gelmedi, çok özledim tarçını bir de babamı,
bir gün bir rüya görsem , ısmarlma rüya, tarçın birde ben,
gezsek konuşsak, ben anlatsam o gülse, o güldükçe ben daha çok neşelensem,
anlatsam ona, sonra sana bir sır veriyim mi desem,
biliyor musun böyle oldu diye herşeyi anlatsam, bana sormadıklarını anlatsam,
sonra eğer ben ağlarsam o minik patileri ile beni teselli etse,
ben ne zaman ağlasam yanıma gelirdi bana bakardı, biliyor musun o çok iyi halden anlardı,
ısmarla neşeli rüyama bile efkar soktum ama, işte sonunda o ben biri daha üçümüz kırlarda bayırlarda koşsak, koşup koşup yorulup kendimizi çimenlerin üzerine sırt üstü atsak,
gökkuşağı olsa ama yağmur yağmamış olsa,
sonra gündüz olsa ama yıldız kaysa dilek tutsak,
gökten eti puflar bonibonlar yağsa,
sonra kanatlarımız olsa uçsak, uçsak, uçsak...

arıyorum açmıyorlar, neden bilmiyorum,
kimse neden bilmiyor, kimse neden diyecek kadar cesur değil,
neden taşın altına elini sokan hep ben oluyorum?
yılanın soktuğu da ben?





4 Ocak 2010 Pazartesi

şimdi anladım

önce sen yaptın hiç mi hiç anlamadım,
neden kızdın neden öfkeliydin neden taştın hiç anlamadım,
ben kızınca anladım,
içimde kocaman bi sinir topu olduğu zaman, boğazımda bi yumru bakakaldığım zaman anladım,
sana kötü birşey olsun istemedim derken benim ne kadar bencil olduğumu düşündüğünü bile anladım,
erdemlilik yoktu lakin inan, dünyanın en komik kızı falan olmadım ben,hem de hiç
ama ben hep senden sonra senden geç anladım,
sana kızmam yersiz gereksiz biliyorum ama kızdığımda sana neden bana kızdığını anladım,
bir gereği olmalıydı, hayatta gereksiz birşey yoktu,
öldürmeyen acıydı büyüten bizi,
büyümek istemezken hemde,
insanın silemediği ve okunan bir geçmişi varsa, işte ona çok yazık demek gelmiyor belki şanslı olduğumuzun resmidir,
melaba ben pollyanna(salya)

3 Ocak 2010 Pazar

eşim dostum yastayım sanıyor, hastayım hiç kimse bilmiyor

burnum akıyor, sağ gözüm kımıl kımıl bademciğimde ve kulaklarımın içinde kaşımalar var,
domuz gribi olduysam cümlenin devamını getiremedim,
işte olduysam ölerim,
facebook denen oluşumdannefret ediyorum bu nefretim katmerleniyor,
ama ayrıca facebookun bir yanı var ki beni, kendine çekiyor
her neyse bugün hava soğuk ve anlamsızdı türkiyenin istanbul kentinde
burnum akarken kulağım kaşınırken hayata konsantre olamıyorum,
ayrıca babamı çok çok çok özledim,
onu düşündüm,
bu esnada kulağım kaşınmaya devam ediyordu ne yazık ki,
hastayım ve buna rağmen facebook senden nefret ediyorum umarım birgün senden daha iğrenç bir oluşum senin yerini alır, ve ben o oluşuma hiç mi hiç üye olmam,