3 Nisan 2026 Cuma

Tuğba

 Tuğba hayatıma girdiğinde sanırım 15 yaşındaydım, sene sonu doğduğum için yaptığım yaş hesaplamaları hep karışık 14-15 diyelim. Değişik bi havası vardı güzel tombik bir yüzü, huzursuz bir ruh hali, derin anlamlı sözleri, büyük bir hayal dünyası o zamanlar hiç anlamadığım hırsları muhtemelen bazı geceler hırsından ağlıyordu. Ben ise o zamanlar komik eğlenceli ve popülerdim. Böyle burnu havada popüler değil herkesi seven ama insan seçen bir cins. İnsanın kendine popüler demesi de garip bişi şimdi öyle olmadığım için bunu söylüyorum. Ortak bir arkadaşımız vardı sapık şeyma acilen sevişmesi lazımdı taaa 13 yaşından beri dürtülerine suçlulukla karışık imanla sahip çıkıyordu. Şeyma onun kankasıydı araya ben girmiştim sonra şeyma ile aramıza hatice girince ben Tuğba ile samimi olmuştum. Tuğbanın sanatsal yönü nasıl kuvvetli ise akademik yönü o kadar sisliydi. Bazı şeyler beynine yatmıyordu sonraları bunun oğlumdan bildiğim disleksiden kaynaklı olduğu kanısına vardım. Tuğba aşka aşıktı ve sevdiklerini paylaşmak istemezdi. Herkesin gözdesi olup kesişmeyen arkadaşlıklar kümesi kurmak isterdi. Bunun arkadaında  temel güvene karşı güvensizlik duygusu geliştirdiği kanısına vardım 35 yaşında başladığım psikoloji eğitiminin ilk senesinde aldığım psikolojiye giriş dersi sayesinde. Neyse Tuğba güzeldi havalıydı derin ve anlamlıydı bir yanı melankolik bi yanı da neşeliydi, melankoli her zaman  ağır basardı. Annesi meral teyze geleneksel bir kadındı  kızını sever ama orıspu olmasından korkardı ki bizim zamanımızda orospu olmak kolay bişi değildi akıllı telefon internet TikTok yok ama korkardı çünkü diğer çocuklarına göre ahir zamanda çocuk büyütüyordu babası veli amca ise duygularını kendi bile bilmeyen klasik Türk babasıydı sever ama sevgi dili Tuğbanın sevgi dili ile uzaktan yakında alakasızdı. Tuğba’nın beğendiği ama aynı zamanda çok kro bulduğu bir ablası havalı ve yakışıklı bulduğu  bir abisi vardı.  Ben de Tuğbanın ablalık tasladığı küçük çocuktum kardeşi gibi ama dertleşebildiği onu tehdit etmeyecek anlattığı aşk hikayelerini anlamasa da heyecanla dinleyecek. O zamanlar aşk meşk olaylarım tek taraflıydı beni beğeneni ben beğenmeme benim beğendiğim beni beğenmez zurna misali. Neyse Tuğba cesurdu benim ödümün bokuna karıştuğı yerlerde beni korurdu sahiplenen bir tarafı vardı ama duygularını ifade etmede zorlandığı için seviyor mu sövüyor mu anlamazdınız. Ki benim gibi bir avel o zamanlar öyleydim hiç anlamazdı.  Tuğba beni hep azarlayan ablama benzerdi ama motivasyonları farklıydı ablam beni kıskanırdı rakip olarak Tuğba beni sadece başkaları ile samimi olursam kıskanırdı genelde kollardı. Korkak yanımı ürkek yanımı ilk görenlerdendi. Benden daha cesur olduğunu anladığım için ona hiç numara yapmadım. Evet bu önemli Tuğba’ya hiç numara yapmadım onun yanında bir persona geliştirmedim açsam yedim onunla zaman zaman dalga geçtim akıl verdiğim de oldu ama Tuğbayı eleştirip kızmadım ve küsmedim taaa ki beni sevgilim olduğu için kızkardeşime ispikleyene kadar. O zaman küstüm. Sonra bi aşık gibi barıştık bazen beni sevgilimdeb daha çok sevdiğini ve kıskandığını düşündüm bunu bü tek ben düşünmüş olamam ki bi ara birbirimizden ayrı kalamayıp barıştık diye lezbiyen olabildiğimizden şüphelenildi. Dört kitabın önünde yemin ederimmm ki Tuğba’ya karşı hiç cinsel bir güdü hissetmedim hahahah bunun üzerine neden bu kadar bastırdım çünkü okuyucu yani ileride ki ben bu iddia karşısında şaşkınlıkla gülsün diye.  

Bi küstük bi barıştık çoğunun sebebi benim onun sevgisini anlayamam ve onun bana asla şimdi bile söyleyemediğim kadar vahşi davranmasıydı. Bi kere bana çok içten güldüğüm bi an sarı dişli bile demişti. Bu 5 yaş çocuk acımasızlığı bana çok ağır gelirdi içimde bi öfke olurdu sonra bi bahane ile küser ayrılır sonra mektuplar mesajlar üç noktalı anlamlı cümleler eşliğinde barışırdık. Beni bazen emniyet sibobu gibi kullanır dikkatleri dağıtmam için sosyal ortamına sağlardı genelde bu kimselerin yanında kendini güvende hissetmezdi. Bunlar Ankara’dan twit da tanıştığı o zamanlar 30 yaşında plan tek dişi eksik adam, ne yapacağı belli olmayan çılgın damla heran Tuğbayı ezikleyebilir aybike ve ona kızmış ceza vermiş merak teyze olabilirdi. Tuğba anlaşılmamış ve çok da görülmemiş bir çocuktu onun bu hırçınlığı ondandı. Görülmek sarılıp sarmalanmak istiyordu. Bir yandan da maddi gücü fazla olan ama aşırı tutumlı ailesinden bıktığı için zengin harcamalar yapmak bu sayede birkez daha görülmek istiyordu. Beğendiği adamlar genelde onu görmeyecek ya da küçük görecek tiplerdi. Onların gözüne gözüne girmek böyle omuz silkip onlara pışşşşııkkkk yapmak istiyordu .  Tam tuğbalık bi hareket bi de ayağını böyle yere sürtüp çalım da atabilirdi. 

En önemli şeylerden birini unuttum Tuğba balık burcu öyle bilimsel bişi beklediysen böyle mors olursun. Ve kızım da balık burcu bu imtihanı aşmam için Allahın bir hediyesi. Aynı acımasız laflarda böyle beni iki yanağı açılmış göt gibi hissettiriyor zaman zaman. Neyse idmanlı olduğumdan çok da fifi diyorum çoğunlukla. Kızıma girmeyelim o konu başka posta. 

Sonra Tuğba ile çok korkunç bişi yaşadık benim düğün arefemde hala konuşamayız o konuyu bana çok kızgın ama benim de hakkım var. Ve yine ne oldu küstük. Bu sefer işin içine Tuğba’nın üzüntüsü artı kızgınlığı benim de kırgınlığım girdi. Bok gibi zamanlarımdı ve yine çok yalnızdım. Bu benim 2010 yılındaki yaşadığım o derin yalnızlık gibiydi. Ted Mosby yalnızlığı gibi değil böyle aşırı aşırı o zamanlar da beni kurtaran bir sebep sayesinde ki hayatımın sonraki 10 yılında içsel hesaplaşmaya  dönen, yaşamıma dışarıdan belli olmayan bir yarayla devam ettim. 

Neyse konumuz Tuğba sanki Ayten şiiri gibi oldu ama işte o Tuğba. Sonra Tuğba evlendi anne olduk başka şehirlerde başka hayatlar Tuğba değişti ben  değiştim uzun sohbetlerimizde çeşitli çözülmeler yaşadık en ilkel yanlarını birbirinin bilen ama oradan hiç vurmayan dostlar gibi. Hem dostum hem yedi kat elimdi. Elimdi çünkü bazen düğmesine basılmış ve açılmış buzdolabına dönerdi şömine ısısından. Onu anlamak tanımlamak yıllarımı aldı. Vahşi olduğu zamanlar hariç, yaptığı “ve o diğer mesele de tabii hariç” çoğu beni rahatsız eden şeylerini söyledim. O da bana benden benim ansızın korkunç şeyler söyleme kapasitemden çok korktuğunu söyledi. 364 gün pamuksun bir gün canavar dedi. Haklı bulmuyorum çünkü aslında daha çok gün canavarım pasif bir agresifliğğm var. Bu da korkaka yanımın bana hediyesi. İnsanları kaybetmekten incitmekten ve yalnız kalmaktan korkan yanım. Ne güzel ifade ettim ya başlangıçta kendimi över gibi sonra ama çok realist bir yerden.

 Bu yazıya sonra devam edeceğim sebebi şu ama Bugün de Tuğba bana bir tuğbalık yaptı onun kişiliğinü analiz ettiğin adeta bir psikanalizci gibi telefon konuşmalarında ifade edemediğim bir şeydi işte bu buuuu diyecektim ansızın çok soğuk olman tanımıyor gibi davranamam belki bir derdi vardır da üzerine ben de varmayayım dedim. Ve yazmak istedim kitabın ortasından girmemek için önce bir girizgah ihtiyacı hissettim ve böyle başladım. 



Şimdi ders çalışmaya gidiyorum kronik hastalıklar ve sağlık psikolojisi. 


Bi kuple çalıştıktan sonra imla hatalarını siktir ederek yazdıklarımı okudum Tuğbayı anlatacak çok şey var onu sevdiğimi onu önemsediğimi söylememişim, o benim geçmişim mazim yarım kalmış aşk hikayelerim bazı hüzünlerim hayallerim şişkoluğum sigara içişlerim pasaklılığım epilasyonsux bacaklarım çoğu halim böyleyken onu sevmemek nankörlük olurdu. Ve ben bissürü kötü özelliğime rağmen asla nankör değilim. İsterim hep değer vereyim hep seveyim her daim olmaz ama isterim. Neden bi anda Yugoslav teyze aksanına kaydım  beya? Neyse işte Tuğba anlaması çok zor birisi böyle  katman katman açar kendini ben şunu mu kıskanıyorun kız ya falan der en çıplak halleriyle kendini sorgular ama bi anda da nasılsın derken ki ses tonundan işkiller esiriklenir. Ve Tuğba’nın en sevdiğim yanı kendini suçlaması hiç kendine bakmayan üstüne bok değil Bırt bile sürmeyen onca insanoğlunun arasında kendini kendi bokuna batırırır sonra da hamam gider yıkanır. Kimse anlamadı onun agresif yanlarını ve çiğ olduğunu düşünüp beni yargıladı bana davranışları bazen rahatsız ediciydi ama sahiciydi işte. Sevdiğini itiraf eden bana neler ettin diye hesap soran oydu, dedim ya cesurdu diye. Dışarıdan belli olan bir cesaret. Bazen beni kızından daha çok benimsediğini düşündüğüm düştüğüm yerde kalk çabuk seni döverimm diye bağıran bir insan. Ona çok açık olmadığım ve onun yokluğunu hiç sevmediğim için uzun zaman onunla yüzleşmedim hala da bazı şeyleri söylemem mesela buralara gelip manyamış cihangir tayfasının kucağına koşup bana gelmemesi. Çünkü diyeceği şeyi biliyorum seni orada kurufasülye pişirirken görmeye dayanamıyorum. FaceTime aradığında yatağıma oturur yüzlerimizi inceleriz. Çünkü çok zaman oldu ezberlemeyeli. O yüzden işte ona kaybetmemek için ona demediğim şeyleri ensardan sakınsam da bazen başkalarına dedim. Onu da affeder onu tanımayan kişilere. O da beni gömmüşttür canısağolsun. Her arkadaşlık değil ama Tuğba böyle anlatılmayı bilinmeyi hak eder. Bir de onunla ilgili çok doyurucu bir anım var şimdi onu anlatmak için sahneye çıkıyorum alkışla 

Bi kere bi Cafe’ye tüm tanıdığımız etrafımızdaki kişilerin be bizim olası partnerlerini küçük bi deftere çok komik ve gerçekçi bi şekilde minik anektotlarla şifreli isimlerle yazdık. Şöyle detaylar vardı bacakları bitişik olduğu için bacak araları sık sık pişik olmaktadır. Tanımadığı kızlara kahve ısmarlamaktan dişine implant yaptıracak parası kalmamıştır. Ahahaha çok güzel bi andı. Kimse bilmez. 

Sevgiler görüşmek üzere. 

Kaçış rampası sınavlarım var

 Bir yer yatağından uyanmıştı, beli ağrımazdı o zamanlar. Oysa şimdi bu dönemde akrep burçlarında bel ağrıları görülebilir diyen astroloğu, kendine biyolojik bir hastalık kondurmak istemeyecek kadar ilgiyle dinlerken o günler aklına geldi. O zamanlar, kendisi oradayken olan o zamanlar yer yatağından,  uykusunu almış diş sıkmanın ne melem ne başa bela bir sabah bunaltısı olduğunu bilmeden güne neşeyle, sonradan farkettiği bir maske ile uyandığını bilmeden kalkardı. Kendini bilmemezliğin verdiği bir garip mutluluk. Kendini bilmek ne çok övülür oysa bazen bilmememek ne güzelmiş bilmezdi. Camel sigarasını fosur fosur içer havaya yaprağa ağaca falan bakmaz hatta önüne bile bakmaz sürekli düşerdi. Gece düşlerinde ne görürdü ne görmezdi kimse bilmez. Onu dışarıdan görenler ne düşünürdü kendi bilmez böyle bakardı saf saf. Sonra ne güzel diyeceği günleri hatırlarken aslında şimdi  o an orada olsa tekme tokat gireşeceği o hallerine hiç merhamet etmeyeceğini de bilmezdi. Ben yalnızlar yalnızı o o o ooooo diye mırıldanırken ne hissettiğini bile bilmezdi. Havada asılı bir bulutta, herkese ve herşeye dışarıdan bakan bir kopuklukta yaşadığını anlamlandırması bile ne kadar zaman aldı. Onun bedeli de tüm bu kendiliğindenliğinin bozulması pahasına ayaklarım yere bassın yeter diye gittiği kahverengi koltuklu odada kendini lime lime açmak oldu. Bilmedikleri ile yüzleşmek. O aslında bana hep kızardı o beni suçlardı diye kendini savunamayacak herkesi ilk defa gömdü. Sonra derin bir suçlulukla oradan ayrıldı. Biraz biraz ağaçları havayı farketti. Çocuklarım dedi onlara bakıyorum ama göremiyorum sanki. Buydu onun derdi. Onları görmek uğruna çıktığı yolda görmemesi gereken çok şeyler gördü. Belki herşey çok düz çok kolay çok basitti. Reçetesi biraz yer yatağında uyu sabahları corn flakes ye falandı belki kim bilir (astroloğa inanan mal geldi) 

 N95 maske takanlara soruyorum nasıl gidiyor hayat ?

29 Mart 2026 Pazar

Hello mello

Bir sınav öncesi dönemimle yine karşındayım sevgili bloğum canım günlükümmm 

4 Nisan start vereceğiz şükür bu sefer çocukların tatili ile çakışmıyor not toparlama haftamdayım ve stikokine abanma zamanım bu adhd olayları çok popi olduğu için utancımdan gidip psikiyatriste muayene bile olamıyorum. Götüm gelmiş duymuş bir yerden diyecek diye ama moxo testim çok fenası çıkmıştı belli etmeden yaşıyorum kendi kendime tedavimi oluyorum stikolin dharin gaba maba ne varsa tüm omegalar kanımda. 

Varoluşsal sancılarımı biriktirip biriktirip psikoloğuma gidecektim onun da bi işi çıkmış seansımı ertelemek istiyorlar bu sabah buna bozuklarak uyandım. Psişik güçlerim sürekli maziden birisini bana rüyalarımda gösteriyor o tarafa bakmıyorum odaya giriyor okulda dolanıyor bakmıyorum ama hep orada. Bunu soracaktım ve çok da anlamlı sorularım vardı ama beni öteliyorlar hallederiz dert değil. 

Bu sene de çok yağmur yağdı sürekli 12 ay 25 derece olan bi yerde yaşasam duası ettim ekvatora tayinim çıkabilir önümüzdeki yıllarda, kafayı kırıp istifa edeceğim beyaz yakalı bi işim de yok ama bakalım hayırlısı. Çıplak ayaklı gezen çocuklarım hafif nemli hava yıldızlı geceler kuş sesleri arada bi yağan ılık yağmurlar, toprak kokusu tropik meyveler sineksiz bir yaşam şelalede yüzme keyfisi neden olmasın olur inşallah. Bi bağ kopartmış insan özgüveni ile herşeye veda edebilirim duygum uyandı 35 yaşında daha önce uyansaydı Allah affetsin böylesi daha iyi 

Ay bi de storytell öğrenci abonesi olacağım diye 249 tl kaptırmış olarak geri geldim çok uzun sürdü bu bloğu yazmak şuan email trafiğindeyim Ensar bu uyumalara para verme şeysine çok takık al oku diyor bi de bunu deneyeyim dedim ağzıma yüzüme bulaştırdım şuan interkoma yazacağım delirdim her tuşa bastım son olarak da gittim hesabı sildim ve geri dönülmez yollara girdim panik halinde sapıtma şeysi 

18 Şubat 2026 Çarşamba

Gündem

 Bugün sabah şunu düşündüm;

Gündem değiştirmek için insan ne yapar yaratıcı ne yapmıştır 

Ani gelişen şeyler mesela aniden hamile kalırsan gündem değişir hayatının tam ortasına önceden var olmamış olan bir insan girer 

Ani olmayan ama rutinden farklı şeyler mesela ramazan gelir aniden değildir ama rutinin bambaşka olur 

Mesela doğal afet ani ve rutini tamamıyla değiltirir

Sürekli doğuranlar gündemlerini sürekli görmek istemedikleri şeyden kaçıranlar olabilir. 

Ramazan hoşgeldin canım seni birkaç gün rötarlı ama esaslı karşılamaya niyet ettim 

14 Şubat 2026 Cumartesi

Google yorumlar

 Yeni pasif agresifliğim:) saçımı bok gibi kesen ve boyayan m. İsimli şahısı google yorumlarda gömdüm de geldim zaten bi 5 sene daha kuaföre gitmeyecek olmamamın özgüveni ile. Ve hasta olmanın bir adım uzağındayım kulaklarım kımıl kımıl boğazım çoktan yola çıktı. Yarına şifa bulmuş olarak uyanayım Allahım amin. Tam hasta olduğum anı biliyor olmak bana da ayrı bi özgüven veriyor. İşte tam o sırtıma sırtıma soğuk hava yerken 3-4 gün sonrasını bildim aslında ama müdahale edemedim. Öptüm kib bye 

4 Şubat 2026 Çarşamba

Bitti şükür

 Sınavlarım bitti şükür, o gısgıcık kadında güzel not verirse bu dönem de yırttım geriye kaldı 5 🥹 

Bugün feyzoli henüz kendisi 7 olmadı 6,9 yaşında ilk orucunu tuttu maşallah ona

Bi darladı beni eski mahalleden birisi anı sildirme şeysi yapıp kaset yollayasın geldi. Bazı insanlardan ayrılmak istedim ayrılmak ne güzel şey ihtiyaç bazen de 

Bu saatte kimin alarmı çalıyor ola ki 

37 yaşında kapı kapalı uyumaktan hoşlandığımı farkettim. Ve evlendiğimizden beri kapı açık uyuyoruz.

Ve kaba bir hesapla 11 seneye yakın süredir her akşam birisini uyutuyorum. Uyumak kişisel bişi değil miydi ya bu çocuklarım ne zaman iyi geceler diyip gidip uyuyacak. 

Ve kocam doktora götürmelik horluyor normal bir şekil değil. Bazen gık diye gidecek gibi sesler çıkarıyor. 

Tüm konular uykunun etrafında perçinlendi uyuyup sabah dinç uyanmaya niyet iyi geceler günlüümm

Resime not: Feyza’nın iftar sonrası getir siparişleri yine çoklu paketten yanlışlıkla 100 tane almış ay olmadı hayal edelim bissürü eti puf 

30 Ocak 2026 Cuma

Kendine ait bir minder

 İçimde durduramadığım bir yazma arzusu uyandı. Tıpkı eskisi gibi. Eski ben gibi. 

İçimden sürekli konuştuğum için o 7 yaşımda iç konuşmaya dönen özel konuşmam( dersten öğrendim çocuklarda böyle oluyormuş tılsımını kaybetmiş gibi değil mi?) hiç susmadığı için yazmak bana çok kolay. Sadece o kadar hızlı ki noktalama işaretlerine hiç dikkat etmeden, öylesine gelişi güzel yazıyorum. Geri döner de okursam atarım bazı kısımları ve eskitirim onu diye çok kez hiç okumadan entera basıyorum. Böyle okuduğum zaman çok çok sonra çok daha güzel geliyor içime. 

İçimde aynı zamanda uzaklara gitme arzusu uyandı. Trenle. Kimse ile konuşmadan sadece camdan dışarıya bakarak. 

Ve tüm bunlar çocuklarım benden üç gün uzağa gittiklerinde babaları ile oldu. Bağlantıyı kurdum. Kendimi dinlemediğim onca zaman kendimle tekrar karşılaştım. O sevmediğimi ve beni unuttuğunu artık bana küstüğünü sandığım kendimle. Kendine ait bir odası hiç olmamış kendimle. Şimdi kendime ait olan minderimde oturup yazıyorum bunları resmini çekeceğim. Kendi ellerimle ördüğüm yastığım arkamda. Kendi ellerimle  ben kendimi kederlere saldım. 

Kendime hep kızdığım için hep dünyanın görünmeyen ama hissedilen suçlarını onun sırt çantasının iç gözüne koyduğum için o çantayı bana verip kaçmıştı. Hiç birşeyden emin olmadan yaşadım yıllarca. Çocuklarımı sevdiğime emindim. Beni de onların sevdiğine. Emin olduğum en güzel şey buydu. Ve kocam onu sevmeseydim gıdığında huzur bulmazdım. Gıdığında huzur bulduğum. 

Kendimi yine bir kalabalığın içinde, sis bulutuna karıştırıp kaybetmek istemiyorum. Allahım söz bu sefer onu çantasından azad edip ağırlayacağım. Misafirlik değil temelli kalsın. Baktım Bugün az önce ona alnı kırışmış sıra sıra. Sonra bana baktım göz kenarlarım kırışmış neşem ve düşüncelerim sizi kesiştiriyorum. 

Barışın sarılın artık ikinizin de ellerinden tutuyorum. Anlayış düzeylerinden üçüncüsü dışarından perspektif alıyorum ikinizi de anlıyorum. Sevgilerle..


Bunu da eklemeden edemeyeceğim o kadar güzel o kadar insan o kadar kalpten birisini seviyorum ki hıdır hocam. Bu dünya için ne kadar kıymetli olduğunu biliyor mu acaba? Sonra ona methiyeler düşeceğim “ben unutmam önce sen söyle” demesi gibi. 

Ben unutmam önce sen söyle Firdevs..


26 Ocak 2026 Pazartesi

Kaldı üç


 Toplam 7 finalimin dördü gitti üçüsü kaldı hadi bakalım rabbim selametle atlatmayı nasip etsin amin. Saat 2 ye 2 var Feyzayı uyutmaya çalışıyorum. Anamın derdi çok faydası yok, kayınvalidemin kuyruğu çok umru yok onlara diplomamı alırken sahneden teşekkür etmeyeceğim 😝 

Mis gibi Feyza’nın masasına yerleşmiştim, kitaplarım notlarım ve postitlerim; masasına kahve bardağımı bıraktım diye beni kovdu Ömerin bunaltıcı masasına ve dikkat dağıtıcı objelerine katlanarak çalıştım. Ve sandalyesi okuldaki sıralardan rahatsız. Bu da böyle bir anımdı. 

Resime not: Feyza’nın masanın altında ayşe(Feyza’nın kızı)ve iki bacısının yattığı karyola, Ayşe’nin çalışma masası ve dolabı vardı. Alakalarımı o küçük aralığa sokup çalıştım. Bana bunu çok gördün Feyza. 

24 Ocak 2026 Cumartesi

Eski şeysileri


 Eski şeysileri okuyorum ya nasıl mutlu oluyorum, en çok da uzun uzun detay vererek yazıklarımı. Bi anda beni oralara götürüyor o duygum canlanıyor. Artık öyle yazacağım sana. Şi di bugün sabah kalktım sınav saat 11 de ben uyumamışım gece ikide çalışmış çalışmışım hep bu dönemler ne bok yemeye ne fuşki yemeye yazıldın diyor kafam bi de ilk okulumun ne acısı varda senkronize canlanıyor mesela bu dönem benim sıçış dönemimdi ensar falan hayatıma girmişti sonra diyorum o hengamede evlenip kurtulayım bu sınav şeylerinden o zamanlarda ki gibi belki, bi bakıyorum o kartı oynamışım heheheh. Neyse devam diyorum çalışmaya. Bi de şöyle bi özelliğimi farkettim istatistik ve biyolojiye ayşe ile çalışıyorum. Araştırma da burcu ile kankayım sosyal de Sibel bilişsel de Zehra adam seçe seçe ilerliyorum anlamadım hepsinden başka insan bulmam onlarla not paylaşmam benim bir şıpsevdi olduğumuzu adam seçtiğimi mi çok yönlü bir parlak zeka olduğumu mu neyi belli ediyor çözemedim sonuncusu olmadığım çözememden belli, onu kendimi övesim geldi diye yazdım. Char gbt ye beni tanımlar mısın yazdım beni bi övdü ne perfökto analığım ne akademik bilgiye faydalı olmaya önemvermeliğim ne mistik çözümcül tarafım kaldı. Öyle mük biriyim ki anlatamam. Dönmediğim telefonları ghostladığım sülalemi bilmiyor tabi zavallım. Rüya soruyorum çocuklarıma ne yapsam iyi bana 5 şıklı zor çeldirici soru hazırla elli tane bi elli tane daha bu kadar tanıyor beni. Bi de tanı koyduğum aile fertlerimi psikoloji dersim için diye sorduğumdan beni ilim aşığı sanıyor. Kendimi belli etmemeliyim 🫣 neyse kendimi övdürdüm o kadar biraz da eleştir dedim bana dedi ki “tek kötü özelliğim herkesi kendim gibi sanıyorum” diyen malıskiler gibi; kendine çok yükleniyorsun biraz kendine zaman ver kendini de önemse falan. Ben burada yatakta yatarken kendimi önemseyip bunları kendim için yaptığımı bilmiyor tabii. 

Aaa bugün de ne oldu Feyzayı böyle tahtta gezdirir gibi minderde gezdirdik Ömer ben de ben de dedi. Oradan bi bakışı var 1,5 yaşında içindeki bebek uyandı aaa minderle imkansız ellerimizi birleştirdik böyle gezdi öptük iki yanağından bizim bi “biz bir aileyiz biz bir bir bir aileyiz” şarkımız var nasıl mutlu oldu. Çocuk işte. Bi de bunun kolunu mınvıkladım face time esnasında mal mal hareketler yapıyor spastik gibi diye; oradan bi vicdan şeysim vardı unuttu onu diye sevindim. 

İşte bu kadar Numan’ın iki dişi skooterdan düşün öndeki kökünden çıkmış çok üzüldüm. Bu da böyle bi anımdı 

Amanin

 Boşnak teyzeler gibi çenemin altında beyaz sakalım çıkmış sevgili günlük. Görünmüyor da elime geliyor beyaz sakallı kocamdan bulaştı galiba. Bu yakını görmeme de belli bir yaştan sonra insan üzülmesin diye bir adaptasyon galiba. 

23 Ocak 2026 Cuma

Refakatçi


 İşte ben. Feyzoli çok hasta üstelik sınavlarım var ev tam bir curcuna, sarı kusmuk kovası başucumda geçecek inşallah. Bin şükür olan güzelliklere olmayan kötülüklere. 

22 Ocak 2026 Perşembe

Hac

 Üç tane arkadaşıma daha hac çıktı maşallah gelsin Arafat’tan dualar aminler 🌷

Boynum fena halde tutuldu yolda izde berde bir kayro sosyal medyasına içerik üretmek için beni durdurup bi kıtlatsa diye yürüdüm bugün yürüdüğüm tüm yolları, boynum tutuk eve geldim duam kabul olmadı. 

Yarın araştırma yönt finali var çok konu çok ezber akıkı geldi şükür küçük kız hasta kusmuk kokuyordu dün saçları. Kaynanamın çocukları ihmal etme şiiri aklıma geliyor sürekli. 

Acayip kilo aldık özellikle baygöbek 88 olmuş ayu ben de 54 ü zorluyorum 53,8 ler falan neyse önümüz ramazan gider inşallah 

Duvara iki şey çakınca evim evim diye bi sevindirik olma halleri. 

Hayalimde taş ev vardı kış bahçesinin taş duvarlarının arasında yaşayan karadul ailesi ve kertenkele sülalesi sonrası buna bi güncelleme yapmam gerek anladım. 

Bademciklerim nanay inşalalh hasta olmam amin. 

21 Ocak 2026 Çarşamba

İki gün önce


 Öyle garip bişi oldu ki böyle şak diye kaldım köşe koltuğun tam da köşesinde sonra bir yaprak düştü maziden yere. Böyle bir anda oluyor dedikleri ne varsa ona benzer bi anda azizim. Hiç böyle bir pıt beklemiyordum. Ne güzel bir hafifleme sonrasında izahı yok. Keşke daha önce olsaydı o pıt. Tüm şartlar o anda sağlanmış demek ki hemen ekran şeysi aldım attım tubilime bir kuple konuştuk sonra yallah cinler yalllah kışkış

13 Ocak 2026 Salı

Keşke

 Günlüğümün başlıklarından akrostiş yapsaydım tüh be ne yazardım acaba 

20:24

 Yazmamaya başladığım dakika. 

Beynime bir istatistik saldırısı düzenliyorum sevgili günlük. Dün çok fena şeyler oldu zaten sarı cisim bozulmaması yüzünden yaşadığım gerginlik had safhada beni hiç bi Melisa çayı sakinleştiremedi. Oldu yani bişiler unut unut moment. Bugün de ufak tefek cinayetler tadında küçük bi intikam aldım. İlk defa intikam aldım galiba. Böyle alınan falan bişeymiş. Arabayı Ensar sürerken sabote ettim klimaları kökledim. Sonra bu da, araba da benim arabam, kaza yapmış. İntikam da bana girdi. Neyse bugünlük bu kadar yeter sevgilerlerle ben. 

Saat de 20:28

12 Ocak 2026 Pazartesi

Kalbimin Eleği


 Regl öncesi gözün perdesinin, dilin filtresinin kalkması, kalbin eleğinin incelmesi durumunu bilir misin.? Feyza’ya hamileyken biyolojim nasıl benzer bir değişime uğradıysa ilk üç ay herkesin tabiri ile “canavar” uyanmıştı içimdeki. Aslında o canavar benim esas yanımdan başka bişi değildi. Hani annesi ayıya dönüşüyordu ya Merida’nın aynı öyle oluyor annesi Feyza’nın. O örtmek, gülücüklerin ardına gömmek, gözlerimden fışkırmasın diye zaptettiğim canavarımı seviyorum. Önümüze gelene ikimizin bin tekme :) 

Neden bunları yazdım geleceğime not: sen kimseyi memnun etmek için donatılmış bir araç değilsin. İstersen yap, sevabına inanıp yap ama pasif agresif zavallılar gibi içinden pöyküreceksen yapma. 

Bir sonraki yazım psikanalize neden ihtiyaç duyarız şeklinde olacak sizi kanalıma abone olmaya beklemiyorum çünkü olmayacak tabiii 

Gxtğnğn kıllara ağaran Cim y gibi belli yerden sonra da komiklik bitiyor aaaa dün gece aklıma ne geldi fazla bilmenin getirdiği işlev bozukluğu ve sonuca varamama hayattan tat alamama üzerine bi çalışma yapmak istedim ben bu salaklığı Ömer’e hamileyken sürekli nasıl doğuracağım diye kafayı yakıp bizzati yaşadım. Bilip bilip sürekli beyinde nöron düzeyinde takılıp kaldım sempatik sinir sistemim aktive olmadı. Şimdi bu terapiler zartlar zurtlar hayatı yaşama ve başetme  becerisine akışta akma haline öyle bir balta vuruyor ki son son çare hiç yaşayamıyorsun mesela git ama otantikliğini bozuyor insanın. 


Öğrenme motivasyonu da şöyle işliyor bence benim fikrime göre 

Birşeyi bilmediğini görme 

Öğrenmene ihtiyaç duyma 

Öğrendiğini sanma 

Derinleştikle başa dönüp aslında bilmiyormuşum fikrine kapılma 

Bu bilgileri hiç bi kaynakta bulamaz kimse haaa :)) şuan bildiğini sandığım o güzel ve cascahil evredeyim bilişsel çok zevkli hıdırım ilyasım sağolsun. 


29 Aralık 2025 Pazartesi

Koltukaltından fışkıran neşe


 Varsa yoksa gam keder olmasın yaa, sokakta üşüyen kedilerin hatırına bi için ısınsın, gül be kadın bi içten, bi samimi ol, bi erinmeden neşe bul, koltuğunun falan altından çıkar da yeşersin bi otlar; bi ilham ver. 

26 Aralık 2025 Cuma

The banshees of inisherin


 Colm’un tarafında değil de Padraic’in tarafında mı olduğumu yanayım, dostluktan çok dostu sevdiğime mi yanayım bilemedim. Colm’u anladığım bir yerdeyim ama yine de kibar olabilir insan. Beste biraz daha bekleyebilir. Sonuçta İrlanda’nın köyünden hayata katılmıyoruz. Sioblan yatakta arkasını dönmüş ağlarken sanki ben de o yataktaydım. Bir keresinde aynı böyle ağlarken aynı odada uyuduğum ablam “sus be uyuyamıyorum” diye bana bağırmıştı. Çok mu ağlardım bilmiyorum ama öyle de denmezdi. Sonra çekip gitmesi elinde bir bavul. O da Colm gibi yaptı bıçak gibi kesti ama bir sarılmayı ve gönül almayı ihmal etmedi. Vedalar benim için önemli demiştim. Ama o zaman vedaların bana çok ama çok ağır geldiğini farkında değildim. Vedalar çok zordu. Ama şimdi sanki o denli zor gelmeyecek. Ebedi olmasın yaşam sürsün o minvalde demedim can sağlığı olsun, aman bi de gitmiş olsun. Kim varsa yoksa gidenlerden parmakları tam olsun. İçimdeki şair hep bir kafiye peşinde. Neyse sonra da anneme kızdım neden tüm düğümler anneye çıkıyor bilmiyorum babama kızacak kadar yakın değilim belki…

Anneme hep kendim için kızardım şimdi bir anne gibi kardeşlerim için kızdım. Ağlayana sus be demek de üstelik kendinden küçüğüne biraz da sevilmemişlik kızılmışlık gibi değil mi? Annelere kızmak kolay. Anlatmadım hiç bişi en çok bilen de bilmedi aslında o terapi odalarında o burun buruna sohbetlerde hep bi aralık bıraktım kapıları. Çok da kötü olmasın içimde dışımda hiç kimse siz yokken sizi savundum sanarsınız onlar da beni savunacak umdum ama ummadım. Kendi hayali geçmişimi muhafaza ettim. Kimseye de yük olmadım kendimce. Olmadım da kendim de uğraşmadım değil. Bazen elimde olmadan taşırdım ama düşmanımı bildim. Motivasyonumla ikisi aynıydı onu fark ettim. Yaşım geç oldu belki idrakım geç diye diye ama bekledim. Burayı da herkes unutsun diye bekledim. İyi ettim. İnsanları izledim. İnsanlar Padraic gibi görünüyorlar bir çoğu ama hepsinin hikayesi var. Hepsinin bir minyatür eşşeği var aslında gözlerini sevgi bürüyen şeyler var. O kadar da kesip atamam. Bir bakarım içine içine bu da beni ben yapar. Sus be diyemem. Korkuyorsa oğlum git be diyemem yattığım yerden tamam gelirim derim. Kendimle bir yol yolda yol. Ben kimseyi kolay kolay sevmemezlik yapamam. Belki daha kötüsünü yapmışımdır Allah affetsin ama tövbe yapmadım diğerini. Ne kadar Padraic oldum sona doğru işte bilemem dedim neye yanayım bak kendimi doğruladım.

24 Aralık 2025 Çarşamba

Yarın ne yemek?

 Yapacağım bilmiyorum erken kalkıp çocukları göndereceğim. Yemek önerisiz kaldım. Düşüneyim de bulayım bir ara 

23 Aralık 2025 Salı

Sevgili Günlük

 Bugün derste çok güzel şeyler öğrendim hemen çocuklarımın üzerinde deney yaptım. Ömer sevgileri yarınlara bıraktınız çekingen tutuk saygılı diye geziyordu Feyza çok süper bi habermiş gibi öğretmeninin hamilelik haberini bizimle paylaştı aman ne güzel. Ensar bi gamlı gibi geldi sonra altından saçma bişi çıktı. Forest uygulamamda iki ağaçlık ders çalıştım. Namazlarımın hepsini zamanında kerahate falan girmeden kıldım. Çocuklarıma kuru fasülye pilav cacık kocama yeşil mercimek çorbası yaptım. Yarın da sabah bi işimi(bana kitlenen) halledip dersime gidicem. Seviyorum seni ey hayat.

21 Aralık 2025 Pazar

Ömer

 Namaza başladı sabah uyandırmalıyım. Bir seremonisi var takkesini takıyor bileğine kokusunu sürüyor düğmeli seccadesinde tesbihini yayıp namazını kılıyor. Büyüyor küçük oğlan. Hızlıca acelesi var sanki. Küçük kız da beraya yanık (gülmeyen çocuğa) gelinlikli resmini çizmiş. Te Allahım büyük yaşıyorsun Feyza. Anana çekmemişsin hiç. Babanın kızısın. Hayal kurduk beraber kitap okur gibi. Kokusu vardı ya hayalimizin.  

Güncelleme Feyza yeni birini bulmuş adı ömer komiklikler yapıyormuş. Biz diğerini sevmedik diye buna geçmiş. Bakalım bu ön üst iki dişi olmayandan ne zaman vazgeçer?

Ben ve İnsanlığım

 Öncelikle ilkel bir yapının üzerine gelişmiş bir prototipin yerleştirilmesi ile azıcık kasan bir makineyim. Belki az gelişmiş bir prototipte tıkır tıkır işler giderdim. Akıllı telefonum olmasaydı mesela birikmiş mesajlara nasıl döneceğim kaygısıyla dolu dolu olmasam gamsızlığıma leke sürülmezdi. Daha az insanın yaşadığı bir toplumda azıcık seçeneğimle uzak mesafelerin olmadığı bol yığılmalı az kafa yoran, çünkü insan kapasitem az ve ben o kapasiteyi çok hoyrat kullandım otobüste tanıştığıma numaramı verdim falan, bişiler yaşardım. Neyse bu makinenin bu kadar kasması son derece normalmiş.

Jouska

 Yapboz gibi bir türlü 

Biraz Kalp Biraz da Duygu

 İstersen ağlarsın bir çocuk kitabının en basit iki kelimeli cümlesine 

Gözlerin dolar coco nun babaaa babaaa deyişine 

Ve Miquel senin koca gözlerin aynı Ömer gibi

Herkesin yarası kendine sızlar 

Tüm yararlara yetecek kadar yarabandı da var 

Ama bırakmak için zamanın da zamana 

Komiklikler kadar hüzünler de var 

Gün gelir burnunun direği de sızlar 

Aynı direkten  gülerken içtiğin kola da sızar

Üsküdar’a bakıp gülmek de var 

Sarılmak da var balık kokusuna 

Kedilere selam veren kişi 

Kargalardan korkar 

Sığınmak ister bir kola bir sıcak kucağa 

İtse de onu tutunmak ister bir serçe parmağa 

Gökyüzüne döner yüzünü 

Boynunu geriye katlar 

Herşeyin değil artık herkesin bedeli var 

Bedeninden bir ruh 

Ruhundan bir Rüya 

Rüyasından bir dünya yapar 



28 Ocak 2023 Cumartesi

Annem

 Beni artık yargılamıyor en azından mükemmel bir şekilde belli etmiyor. Eleştirmiyor bazen tavsiyeler veriyor yerine. Küsmüyor uzun mesajlar atmıyor kalbimi bıçaklayan. Vakti zamanımında hiç beğenmemesine küsmesine pişman mı yoksa tüm haklarını hunlarca kullandığına mı bilmiyorum. Sevdiğini belli edememiş nasıl yapacağını bilememiş bir kadına kızmak da gelmiyor içimden sadece bazen içimde susmayan sürekli beni suçlayan o eski annemden eser sese kulak verince yine kızdım mı diye unutup, kendimi suçluyorum. Ansızın yersizce suçlanmış o küçük insanlar büyüse de ve affetse de izi kalıyor. Belki o iz de bizi onlara yaklaştırıyor istemsizce ortaya çıkınca istemedi o da diyoruz. Annem değişti ama o geriye gidip değiştirmek istiyor varlığının değişmesinden tatmin değil yüzünü gençleştirip eski kilosunu dönünce belki bizi yeniden küçük bulacak bi öpüp koklayacak sanıyor. Annem üzülüyor ve annesinin üzülmesine üzülen bir kızı var anlıyor. Annem küsmüyor belki içinden kırılıyor haklarını kullanmamış olmayı bir kez daha diliyor  belli etmiyor. Anne olan tüm zerrelerim de biliyor.

25 Temmuz 2022 Pazartesi

Dolaptan Bir Çıtırtı Geliyor

 Merhaba ben, dolaptan bir çıtırtı geliyor sonra sola doğru kayıyor tuvalet masasından geliyor. Ya bu Temmuz akşamında sıcaktan senkronize bir şekilde genleşiyorlar ya da kedi girdi ya da çatıda fare var ben dolaptan çekmeceden sanıyorum bilmiyorum ama lanet olasıca ses beni çok deli etti içime öyle bir kurt düşürdü ki ednan ziyagil gibi. Bakın bugün neler hissettim anlatayım mı etraflıca demek istiyorum ama detaylara girmesem tavşan gibi olucam dağa küsen, girsem saniye hala gibi öğlen olan banyoda düşen annesinin hikayesini sabah uyandığında yoldan geçen patatesçinin narasını anlatarak başlayan. Neyse işte senaryo yazamam ben çünkü bende bıraktığı duygu İçin olayların kabuklarını soyup soyup işte böyle bok hissettim demeye üşeniyorum. Üç gün arkadaşları ile tatile giden adama arefe günü ailesini çata çağırmasını reddettim diye türlü bokluklar ile hayatına saçma bir gerilim sokması oradan da benim hayatıma sıçratması meselesi, vedalaşmadan gitmesi sıfır iletişim ardından da eve varamaması ne bokuma bir hayır uğruna yarab ne içten samimi olduk biz galiba hülyaları batıyor haberi yok işte tavşan yine ben, ayrıca çıtırtı yine geldi. Şimdi terapistime anlattığım gibi anlatsam bana sorsanız bu seni nasıl hissettirdi bok gibi değersiz kıymetsiz desem öfkeni bastırmak İçin ne yaptın dese çok önemsiz değil mi böyle olaylar bir telefon açamadım kimseye anlatamadım bok gibiyim ya çocuklar uyudu arabada birisini sen alır mısın dedim dışarıdayım ben alamam dedi çocuklar uyandı etrafa saçıldı balkonda bir kahve içip değersizliğime dem vuracaktım yapamadım diyemedim. Zaten valla anlatacak hevesim yok çünkü biliyorum unutmuş gibi yapacağım geçecek belki de harbiden unutacağım. Yazdım ya biraz hatırlayacağım. Terapistim dedim ya çok mu itici oldu anlatamadığım İçin kimseye bu yalnızlıklar içinde kendime onu buldum. İtici ama hayat itti. Ne diyelim. Ne pedagojik hatalar yaptım bir sabır abidesiyken huzurla ağlayan terör bebemin ana gelebilmesini beklerken bir anda tuvalete koyup sakinleşince çık diye bağıran bir ebeveyne evrildim ikisinin arasında 6 saat var yok. Bir derinden sandığım darbe var. Hafif bi durumu kabulleniş sonra köprüden önce son çıkış ben ben ben de varıııımmmm böyle yapamazsın bok değiliz biz aramadın sormadın bir hayır uğruna yok saydın varıızzzz biz tuvalette hıçkırarak ağlayan bir çocuğa dönüştü. Bok oldu bir çocuğun koşulsuz gğven duygusu belki tekrarlamaZsa travma olmaz diye her boktan bir tane yapıyorum tuvalette çocuk ağlatma hakkım bitti. Beynimde ne kadar çok şey var bu kadarını nasıl yapıyor beynimiz maşallahhhh annem gibi ansızın tevekkülüm geldi. Bi kere Boşnak Zeliha teyze cinsel bi hikaye anlatıyor annem şok diyor ki gözleri açık maşallahhh subhanallah hahaha. Bi kere de Ayten hanım kocalarımız ölünce rahat edeceğiz minvalli bişi der diyor ki anlamadan hep inşalalhhh gülümseyerek sonra dedim ki anne ne dedi anladın mı ayyyy estağfurullah diyor bence yerlerini karıştırıyor şimdi farkettim. Bugün aşırı bok bok bok bişi öğrendim tüm bu duygu karmaşasını düşünerek ondan kaçıyorum bakın terapi şeyleri böyle ilerliyor siz konuştukça kapılar kapılar açılıyor arkanızdan kapıları kapatmadığınız için terapistiniz de giriyor sonra odada bir dolap kalıyor sizi dolabı da açmaya yüreklendiriyor ve sonra dolap açılıyor siz yalnız başınızda o odada bir süre kalıp bir pencere bulmaya çalışıyorsunuz, şanslıysanız bulup dışarı bakıp evet hayat var devam ediyor buradan çıkacağım diyip mücadeleye devam ediyorsunuz. İlk kapı kocam oldu bu seansımızda dolaptakini ölene kadar konuşmak istemiyorum bu posta bir pencere. Ben baktım hayat var mücadele devam. Ve dolaptan bir çıtırtı daha geldi. İlk kapı çıtırtı aslında yoksa ara bir kapı mı o holden sonra yanlış açılmış hemen kapatılmış gıcırtılı bir kapı mı dolaptan gelen çıtırtı bilemedim bak onu düşüneyim biraz daha..

7 Haziran 2022 Salı

Araları Açtık Sarmaşık

 7 yılın üzerine bir post girmişim nasıl canım çekti devamı devamı dedim koşarak geldim sana sevgili bloğum. En babamsı özelliklerimden biri olan taze not defterlerine cümleler yazıp yazıp bırakmışım şimdi birini aldım şarküteriden kavurma al yazdım içine. Böyle sıçılır fayda vermeyen geçmişe azizim. Faydalı olan nedir? Faydalı olan sizi A noktasından B noktasına götüren şeydir. Ve A noktam kavurma almak için B noktasına gitmemi emrediyor. İçi mutlu çocuklar yetiştirmek diye bişiler q yazdığım sayfanın tam da sol boş sayfasına yapıştırıverdim. Ve babama benzemek olan en büyük korkumla babamın bu saçma sapan alışkanlığını( yeni defterlere bizim anlamadığımız bir alfabe ile bişiler yazması) yerle bir ettim. Çünkü bence o böyle daldan dala zıplamazdı. Babamın yazdıklarını bize çevirebilecek( öldüğünden sonra) kişi bulmam lazım. Neler yazdı acaba. Babam olmayacağım bu da nokta. Babam gibi kopuk kendi dünyasında büyük meseleleri varmış gibi çocuklarını görmeyen birisi olmayacağım nokta var bokta. 

6 Haziran 2022 Pazartesi

Uyu Bebeğim uyu

Yine bir ayakta sallamalı Feyza uyutma zamanından merhabalar.

Dün yatarken çok egzantrik cümlelerle kendi kendime basamak basamak derinleşirken düşüncelerim yarın yazacağım dedim. Sonra yürüyüş yaparken oradan buradan ses kaydı yapayım dedim biraz delinin teki olmak kaygısından biraz da kendi sesimi dinlemeyi sevmediğimden ve tabi hayatımın baş kahrahmanlarından biri olan üşengeçliğimden vazgeçtim. Pişman değilim. Aşırı anne denmesi zehirlenmesi yaşadığım haftasonundanevden çocukları çok çok uzaklara göndermek istediğim bir pazartesi yaşadım. Şükrüler olsun babaanne ve dedesinden özlesinler  diye biraz da bilerek mahrum bıraktığım çocuklarımı sizi çok özlemişler diye gönderdim. Kendime kalan o kısacak zamanlar (her ne kadar bir türlü kök salamasam da eşyalarımın olduğu)evlde yalnız kalmak beni ne çok mutlu ediyor anlatamam. Koltukta sızmalı balkonda kaygısız oturmalar çişini benden başkalarının yaptırdığı güvende olduğunu bildiğim çocuklar. Basit gibi görünen çok kaliteli üst sınıf lüks yaşadğımı farkında olarak hıp hızlı geçen dakikalar. Enerjimin kimse ile kesişmediği kıymetli anlar. Kalabalıktan yılmış bünyeme ilaç ilaç. Dün neler düşündüm de yazayım diye kımıl kımıl oldum hatırlamıyorum hani tuvalette gelen mucitçe fikirler gibi içinde küfür ve biraz bel altı şeyler olduğunu anımsıyorum. Ama komik ve biraz da trajikti. Sonra dostlarımı saydığımı falan onlara onların bana taktığını düşündüğüm kulplara karşı bi takım kulplar takarak kendimi savunduğumu falan iç hesaplaşmalar sonra bunları neden düşündüğümü tespit ettim. Yalnız başıma yattım genellikle yatakta kocam ve min bir eşlikçi çocukla

Tedirgin uykular uyurum öncesinde de kendimi rahatlatacak kadar düşünemem. Temas bağımlısı çocuklarımın küçük ayakları karnımda başımda hem tekmelemek hem de bi ekşi kokusunu koklamak isteyerek beni kudurtur. Bazen uykum kaçar ama orada yatıp sabah geç kalkarsam gece uyumadın lafı dinlemek istemediğim için kendimi zoraki uykuların dikenli  kucağına atarım hahahha bok çok abartım içimden acıların kraliçesi çıktı adeta geceleri yüzüme kezzap mı Ağzıma mı işemeli sıçmalı fanteziler mi yapılacak daha daha neler:) neyse etrafımdaki irili ufaklı tüm canlılardan sıyrılmak bazen çok iyi geliyor ve alakasız stalklar yapmak forekzampıl Muazzez akkayamın kısa kızıl kumral saçlı hazine memurumsu bişi olması hiç bi bokuma yaramasa da ünlü boyları çilem doğanın kayınvalidesinin beyanları ve anlam veremediğim şekilsizlikte kaşları, amber heardın çocuğunun babası Googlelın dili olsa sayfaya cevabı sanane aq diye vereceği bissürü saçma sapan soru araya da serpiştirmiş bi takım sağlık problemleri, kulak arkasında egzama göbek deliğinde kaşıntı lenf bezlerinin şişmesi gibi sonu  alakasız bi şekilde kansere bağlanan basit semptomlar:) ben buyum işte derinleşme diye götünü yırtan ama yüzeyde kalmak İçin de aynı göte umut bağlayan. İçinde yeni bir küfür öğrenmiş çocuk gibi sürekli yazının başından beri göt göt göt göt yazmalıyım diye bi sesi çok da bastıramayan. Haftada bir terapiye giden hayatının bir özeti olmayan iki tane biraz alaycı ve bağlanma problemli dostu olduğu İçin onlara kendini izah edemediğinden birisinin desteğine ihtiyaç duyan yine kendimi ne güzel acite ettim elim neden klavyede aciteye gidiyor ne çeşit bi malım:)

Geçen Deniz bolsoya bi soru gelmiş “zayıf kalmak isituorum insanlar bana acısın diye” sevilmenin acınmakla karıştırılması kıyamam, acırken sevesim gelmedi ama seni sorunun sahibi.  O yüzden yaralarınızı çuvallamalarınızı sizi sevsin diye değil sevdiğinden emin olduğununuz kişilere bir takım komikliklerle süsleyip öyle anlatın. Komiklikler çünkü kimse acıları parasız travmaları ise ilaçsız dinlemeyi sevmez. Hissettiğiniz duygulara inmesi için travma diye anlattıklarınıza inanması İçin yanı başınızda yaşaması lazım komiklikler çünkü size gülerken şaka yapmıştım deme fırsatı verir size ansızın bi u nuz olur acımadan sevmek daha esaslı hem.

Bunu öğrenmeye çalışıyorum çocuklarımı gariban diye sevdim arkadaşlarımın, kardeşlerimin acısına onlardan çok sahip çıktım. Aldatılanlara onlardan çok öfke duydum. Çünkü acımadan sevmeyi bilmiyorum. Kurtarıcı pozisyonumu paylaşıcı olarak değiştirip herkese emanet aldığım ama onların haberinin olmadığı acılarını geri veriyorum. Valla haberleri yok

Onlara biçtiğim (aşırı özümsediğim acılarına dayanarak) rolleri de oynamıyorlar. Sen kim köpek bi de rol biçtin kendimi acımadan sevmeyi öğrenmeden geçiyor diye ufak bi aydınlanma yaşıyorum. Konuya giremedim o ömrümün küçük anlarını kapsayan dost buluşmalarında anlatamadığım her şey beynimde işte böyle fır dönüyor kimse de beyni böyle düşüncelerle sikilsin istemiyor belki, bi kere bi siktim neslinin beynini kız 4 yıldır falan evime adım atmadı hahahha yalnız zamanında o da beni az bikmemişti. Kimseyi özlemediğim müthiş bir preyaz akşamından camım açık ayağımda bir 3 yaş kız bebesi ile bunları yazdım. Mutluyum çünkü uykusu derinleşti. Uyu bebeğim uyu. 

28 Ekim 2015 Çarşamba

Üç spesialli karışık

Ne yazacağımı bilemedim, ortaya karışık olsun istedim. Eskiden yazdığım salak postları okudum hakikaten bi bok yokmuş üzüldüm. Salak salak şeyler yazmışım. Bi de okuyup üzülmemek için direndim onca Zaman. Keşke msn günlüklerim de olsaydı da onlarda da bi bok olmadığını görüp bi kendime kızsaydım. Yok onla küs ona sar, bunla darıl buna giydir. Tam Kezbanca hareketler. Resmen yaşlanmışım çoluğuma çocuğuma okuyamayacağım salaklıklarla dolu bi günlüğüm olmuş. 
Gelelim ömerikoma oy allahım çok tatlı bişi, totosunu yerim. Dişsiz kendisi gülüşünü yerim şuan kendisi beni yiyor. Şimdi bu doğunca ben bi şok. Hem seviyorum hem bana yapıştı ben bunu ne yapıcam diyorum. Zaten lohusalık dünyanın rn boktan şeyi. Biyolojik olarak diil psikolojik olarak. Kafalar bi dünya uykusuzluk fena akrabalar evde her odadan pijamalı insanlar çıkıyor. Gülmek istemesen de zorluyorsun. Herkes senden daha lohusa. Koca kişisi Şokta. Bi daha doğururum taşırım ama lohusalık olmasın o şartla. Neyse oğlum büyüdü 3 aylık oldu falan ben o ilk herşey bitti diyen kızdan bu olmazsa ne olur kafasına girdim. Tek kişilik rüya bile göremiyorum yapıştırdım kendime. Herkes bana Sayko mama diyor. Şimdi tırtılım 5 aylık bugün ki aşı oldu. Kaç gündür ona telaşlanıyordum. Gamsız bi anne olurum derken tam bir pimpirikli oldum. Şimdi ben buna odaklandığım için Ensarı çok pis sallamamaya başladım o iş ne olacak bilmiyorum. Azıcık burnu aksın Canım sen oturma odasına oldu bi anda. Onun da işine mi geldi me biz yatağa o sokağa oldu. Ona bi el atmak lazım ama ne Zaman bilmiyorum.

13 Temmuz 2015 Pazartesi

Gördün mü evlat ne demek?

Kalbimin içinde kocaman bir sevgi var böyle güzel yanakları elleri kimin var 
Koynumda salyası omzumda kusmuğu var 
Benim artık bana anne diyecek bir kuzum var 

31 Aralık 2014 Çarşamba

Çok haksızlık yapıyorsunuz çok. Çok üzüyorsunuz çok kızdırıyorsunuz sonra susup kenara çekiliyorsunuz. Sonra da bizim boynumuz bükülüyor. Sonra suskunları yaprak dökümünü merhameti izleyip ağlıyoruz the big C yi izleyip içleniyoruz. Sigara da içemiyoruz dertli dertli tuvalete gidip gizli gizli hüzünleniyoruz. Kocamız soruyor hasta oluyorum Gözlerim yaşarıyor diyoruz. Kar yağıyor sevinemiyoruz. Neden boşveremiyorum acaba? Ya da boşveremem çok uzun Sürüyor neden? İçimde ki minik Ayakları ile karın duvarımı kımıl kımıl yapan Ufacık kalpli daha görmeden bile sevdiğim bebeğime yazık değil mi? Onun şakakları ve ensesi terlediğinde gıdığı siyah siyah çizgi olmuş haldeyken kirpiklerinden öpmek istiyorum. Yaaa yapma anne ya dese bile bi daha bi daha öpmek istiyorum. Sabahları Altını doldurmuş bir halde beni uyandırdığında yine de ona pis şebek oğlum benim demek Gülmek istiyorum. Mememi emerken o hayran hayran ona bakmak istiyorum. Ona onu sevdiğimi söylerken ben de bile demese alınmayacağımı ve onu işte o kadar çok seveceğimi düşünüyorum. Içimde o çok üzdüğünüz yer varya hepsini hep boşvereceğim. Yüreğim sizden boşalacak . Yüreğim sizi unutacak. Size artık neden diye sormayacağım. Çünkü Dişi çıkarken çenemi ısırmaya çalışan bi salyalı oğlum olacak. Ellerinin içindeki pamukları toplamaya kıyamayacağım. Işte o sizin farkında olmadan katlettiğiniz kalbimi hiç farkında olmadan temizleyip al Annecim diyor sizin haberiniz yok. Onun masumiyeti içimde iken çok haksızlık yapamazsınız bana Allah bana bir hediye verdi çok güzel bir hediye tüm hayallerimi gerçekleştirebilirim inş oğlum seninle sen benim şimdiden içim oldun, rahmimin içinden önce Allah sevgini kalbimin inş koymuş ne mutlu annene. 

12 Aralık 2014 Cuma

amalar yasak

bu gerizekalı ve hiçbi halta yaramayan blogu canlandırmaya karar verdim. tabii hepiniz adresimi unuttuysanız.çok güzel günler yaşadım. msn de saatlerimi verdim. çok sevdiğim insanlar oldu. winaypi hiç sevmedim. sezen aksuyu ve nazan önceli çok sevdim. ama insan biriktiremedim. bu konuda bir takım sıçışlar yaşadım. geriye dönüp baktığımda şimdi bile kendime söylemek istemediğim pişmanlıklarım var. u dönüşü yapmadığımın için üzgünüm. ve hesap sormayı hiç beceremediğim için. belki bunu becersem neden dşye sorup bir cevap bulup hayatıma yine aynı insanlarla devam edebilirdim ama sormadım salak gibi. anılarımı konuşabileceğim çok az insan var. hatta iki üç diyebilirim. bugün bir cenaze evine gittim o yüzden hayata karşı çok açık ve kompleksiz yaklaşabiliyorum.hatta bugün bir zamnalar sevdiğim beraber gülmeyi özlediğim ama kızgın olduğum birisini görseydim sarılıp boşver diyebilirdim. bi kere böyle birine selam verdim. somra pişman oldum ama sıkıntı değil.  hayatımı özet geçmek istemiyorum. sadece gecenin bi yarısı kocam hala sokaklarda sürterken ben başım ağrıyarak 30 km yoldan gelirken kimseye sitem bile edemediğimi fark ettim. kendi kendime konuşmak da artık tat vermiyor. bazen galiba herkes kendini çok yalnız ve hayatını bombok hissedebiliyor. şuanda da konsantre olup neler düşünüp neler yazmak istediğimi unuttum. galiba sadece yazmak istiyorum. insanın birlikte oturup güldüğü, konuştuğu ve kavga yaptığı insanlar yeteneklerini ve zeka seviyelerini etkiliyor. o zıkkım olası sanatçılar neden bohem hayat sürüyor sandınız akılllılarım.aylardır adam gibi bişi okumadım, izlemedim ve yazmadım. dertlerim sorunlarım yalnızca beni bağlayan şımarık ama çok derin mevzular değil. yüzeysel ve geçici yarın ne olduğunu unutacağım, ev hanımı sorunları. ev hanımlığı kutsiyetli ve fedakar hissettiren bişi mi yoksa zaman öldürücü işe yaramaz hissettiren bişey mi bilmiyorum bu soru çok saçma. bu aralar sevdiğim bi şarkı ile bu gerizekalı yazıya son veriyorum. sanırım uykum geldi. hello merro..

3 Mayıs 2012 Perşembe

hersey baska

baska iste, esyalarimi topluyorum yavas yavas
camdan maritlerken hersey bi degisik geliyor artik gozume
belki hic camdan bakamam evim 16. katta
oh ismail amca bi daha bana yeegnim demeyecek mi?
ve dolaplarin uzerinde ki ceyizlerim uzerime uzerime gelmeyecek mi
duygusallasmadan temizinden su isleri bi halletsem
gelinligime bi buket secebilsem

24 Ekim 2011 Pazartesi

sorarim kendi kendime?


bisi olmasi gerekiyor sanki, yazmak icin diye beklemekten kalem yamuldu kagit kiristi,
guzel karisik degisik seyler hep olmuyor mu sanki?
sag parmagima herkesin gorebilecegi bi yerde haci dede kirmizi kurdelali bi halka takti,
ardindan birileri fotgrafimi cekti ben guldum eve gelip ayakkabilarimi cikarip her zaman ki gibi yatagima oturdum. camdan sigara ictim.
sonra bisi olmuyor yani hayat goes on
bazi insanlar bana gidici yasli hastaymisim gibi bakiyor. bazilari da kalici yanik izi gibi.
sigaranin tadi hala cok guzel camdan icince pek bisi anlasilmiyor ama,
nar iyidir iyidir, greyfurtun da guzeli ciksin size soyleyecegim. yersiniz.
yufa saat olmus bir gece vakti



14 Ağustos 2011 Pazar

olduramadim (2011- 14 agustos taslağı)

uzun suren sessizligimi bozmamin vakti geldi sanirim
olduramiyorum
ya insanlari oldgu gibi sevemiyorum ya da bi adim minnacik bisi katamiyorum,
ki siz birisini cok sevseniz bi guzellik yapmaz misiniz?
kimse kimseye zamanla alisirim demesin,
alisamazsiniz,
gun gelir birisinin hayallerini ogrenirsiniz hayalleriniz kirilir
gun gelir birisi bir laf eder durduk yere yikilirsiniz
ayni dili konussanizda ayni telden olmadiginiz bir insanla saatlerce iki farkli konudan kimse kimseyi anlamadan kavga yaparsiniz
herkes kendi uzuldu kendi kazandi kendi kaybetti sanar
kimseden bi cacik olmaz
hicbir kavga bi yere varmaz
gun gelir birisi ben hicbirseyden mutlu oluyorum der birisi ben herseyden mutsuz oluyorum anlar
gun gelir neler olur be gozum
kimse onceden bilemez
gun gelir insan cinsiyetini bile unutur
bi anda sadece insan olur
gun gelir son cumleler artik anlamsiz olur

18 Aralık 2010 Cumartesi

uyuşan parmağını kesersen bak bunlar olur;


içsesim bana blog yaz dedi o yüzden geldim,

sevgili insanlar;
bazen o kadar üzücü şeylere üzülüyorum ki üzülmek ne kelime ağlıyorum. zavallı biri gibi görünmemek kaygım yok, bazen zavallı bazen de zalim olabiliriz. yakınlarımın öldüklerini düşünüp, üzülüp ağlamamın yanı sıra kendi ölümümü düşünüp ağladığım da oluyor. bazen yeni mail yok diye de üzülüyorum, bazen yeni ve güzel filmler yok diye bazen o yok diye. bazen biri önemseme dedi diye durdurup kendisini " Allah aşkına bu kadar kolay mı sanıyorsun?" diyemediğim için üzülüyorum. bazen bana kimse çiçek almıyor diye bazen kimse duymuyor diye bazen anime bi film izlediğimde odaya büşra gelip buna mı ağlıyorsun dediği zaman insanların üzülememsine üzülüyorum. üsküdarda yaşlı bi teyze var çeşmede oturup etrafa bakıyor yeşil başörtülü ve rengi griye çalan bej rengi şişme montlu evsiz teyze o aklıma geliyor üzülüyorum. kürtaj mağduru kadınlar ve bebekler aklıma geliyor üzülüyorum. doğdugu zaman kimsenin sevinmediği bebekler var ya hani kazaydı denilen onlara üzülüyorum. geçen tüp bebek merkezinin önünde ağlayan bir kadın gördüm ona üzülüyorum. teklif ettiği bissürü kızdan ret cevabı almış kendini çirkin hisseden aşk mahrumlarına da üzülüyorum. lisedeyken bi arka sıramda oturup aramızda dağlar olan çikolatayı belki kendisi kadar çok seven kıza üzülüyorum. sevgilime üzülüyorum bazen ona dediğim çoğu şeyi anlamıyor anlasaydı belki daha mutlu olurdu diye. hatalarını bilmeyen istikrarlı insanlara üzülüyorum. birilerinin onları sevmesi mutluluk veren insanlara da üzülüyorum. ahmete üzülüyorum kafasının yara olan yerinden saç çıkmayacak, askere gittiğinde üzülecek diye, yusuf hiç bir zaman duygularını iyi ifade edemeyecek diye ona üzülüyorum, annem ve babama üzülüyorum, ikisinin de babası yok, babamın olmadığı bir dünyayı düşünüp dünyaya üzülüyorum. bigün öldüğüm zaman insanların tüm yaptığım kötü şeyleri, tüm söylediğim yanlış kelimeleri unutup üzüldüklerini düşünüp üzülüyorum. hayatı en çok ölüm etkiliyor hayata üzülüyorum. tek başına yaşayan kimsesiz yalnız insanlar sırtlarında kulunç çıkarsa kim onları ovar diye düşünüp üzülmem sizi şaşırtmaz bundan sonra.
ya bigün çoçuğum asla cevabını veremeyeceğim bir soru sorarsa ona ne derim diye dertleniyor olmam sizi üzmez biliyorum. insanları kırdığım için, sonra nasıl kırdığımı bile unuttuğum veya bilmediğim için de üzülsem hiçbirşey değişmeyecek biliyorum.gözlerimi kapattıığımda, bi an için ölmek isteten, pişmanlıklarıma mütemadiyen aynı şiddette üzülüyorum.
bunları okuduktan sonra bile beni tanıdığı halde, beş dakika sonra tuvalete gidebilecek birisinin olma ihtimaline üzülüyorum. sevdiğim bi işim olmayacak diye de üzülüyorum.

bence insanlar üzüntü duydukları şeylerden daha çok, üzülmelerine üzülüyorlar.

not:okuduğun için teşekkür ederim, yarıda bıraksaydın üzülürdüm.

29 Kasım 2010 Pazartesi

hey

galiba yine kendimi yanlış anladım. oluyor bazen böyle şeyler, kafana takma diyor bana.

14 Kasım 2010 Pazar

söz verip de almadın, sarı ayva kızıl nar


havalar gel gitli, rüzgar bazen dışarıdan bazen içeriden esiyor , dolmuşa zam geldi bir lira 50 kuruş oldu, artık büyüdüm içime atlet giyiyorum doğrusu giyebiliyorum olmalıydı.

yine her kış olduğu gibi kimse elime mandalina soyup vermiyor, kimse bunu jestten saymıyor çünkü, mandalina kolay soyuluyor ve hemen bitiyor, kış meyvelerinden nar ve kestane hariç diğerleri çabuk yeniliyor, kış günleri kısa çok vaktimizi çalmasınlar diye sanki.

22 yılı doldurdu ruhum aynı bedende,
çok şey değişti, başta ben çok değiştim. bazı hayatlar ben de acı oldular, ben de bazı hayatlarda acı oldum. bilmediğim tanımadığım hayatlarda acı olmamak beni mutlu eder. çünkü içimde hiç beni tanımayan ruhların acıları var, acı platoniğim ben biliyor muydunuz?

22. yaşım çok uzun, yer yer çok güzeldi çok eğlendik çok konuştuk kendisiyle, beraber yeşil kapaklı bonibon yedik, şarkılar dinledik; başlarında (sonlarında dinleyemesek de)
smileyler paylaştık 22. yaşım beni ağlarken güldürdü gülerken ağlattı.
Beni gıdıkladı güldürdü, itip düşürdü ağlattı kerata.
22. yaşım vurgun vurgun üstüne.
22. yaşım annesinden dayak yiyip anne diye ağlayan çocuk gibiydi, dövdüm dövdüm ağlaya ağlaya sarıldı bana pişman olup içer ki oda da" ah ellerim taş olaydı da vurmayaydım" dedim, o görmesin diye hala kızgınmışım gibi bakışlar attım ona kapının eşiğinden gözleri dolu dolu bakarken bana...
22. yaşım konuşçak konu bulamayınca düğüm düğüm olunca martıların kanatlarına ağır bir yük yüklemek gibiydi,
22. yaşım gözümün yaşı gibiydi ağzımdan gülerken akan salya gibi olmadı. O zaman sevmezdi. 22. yaşım bana kocaman kız oldun sen gerçeğini öğretti, tanımadığım tavanlara bakıp uyumaya çalışırken aklıma güzel şeyler getirmem gerektiğini öğretti, umumi tuvaletlerde dostluk kurulmaz çişini yap çık gibi gereksiz şeyler de öğretti ama ben de ona birşeyler öğrettim düşünürsen işin içinden çıkamazsın düşünme gibi opsiyonel birşey öğrettim, böyle her takıldığı boşluğa koyar koyar sonra işine yarar diye öğretmedim. Akıllı kerata kendi kapmış:)
22. yaşım itiraf ediyorum senden ayrılırken ne kadar üzüleceğimi merhaba derken sen bana düşünmeliydim, sonra böyle üzülüyorum dedikçe üzülüyorum.
22. yaşım tanımlanamayan objeydi kılıktan kılığa girdi, içimde ki kalp şeklindeki istemsiz kaslarımın şeklini bile aldı o yüzden seni çok güzel tanımlayamıyorum 22. yaşım burnu sümüklü 7. yaşım olsaydın daha kolay olurdu:)

22. yaşım sen benden gittin başka hayatların 22. yaşı olmaya.
Bir kış ayının bahar akşamında beni burada koydun gittin. Olması gereken buydu değil mi, birbirimizin hayatlarında acı tatlı birşeyler olup da gittik.
22. yaşım sen hep birilerin 22. yaşı olacaksın ve hep birileri seni gülerek karşılayacak, gözlerine duman kaça kaça ardından damla damla su döke döke yolculayacaklar. Kimse sen gelince hissettiği yaşta olamayacak ama sen gittikten sonrasını ben sana yazacağım sen de öğreneceksin.
Sana son bir şarkı göndereyim,






13 Kasım 2010 Cumartesi

27 Ekim 2010 Çarşamba

ne mi hissediyorum?


birkaç gündür yatak döşek yatıyorum, salya sümük durumları hakim,
bir iki kitap okudum,
üç dört rulo tuvalet kağıdı bitirmenin burnuma verdiği zararla yüzümü buruşturup durdum,
c vitaminin fazlasını zırt pırt tuvalete giderek atacağımı bilsem de vitamin vitamindir düşüncesiyle depolamaya bile çalıştım,
oysaki suda eriyordu b ve c vitaminleri, ağzımıza attığımız anda eriyordu,
canım vitaminlerimiz, mide nedir birçoğu bilmiyordu,
ben ne yaptım onları depolamaya çalıştım,
yine anlamsızca uzun bir ömür biçtim onlara,
ne mi hissediyorum, bıkkınlık,
merhametsiz, sevgisiz insanlardan bıkkınlık,
kalıplara girmekten zevk alanlardan sıkkınlık,
ve biraz kendime dargınlık,

çok hastayım buçuk olsun ilacımı içip yatacağım,
boğazım düğüm düğüm,
böyle ağlamak istemiyorum, ahmete bakıp gülüyorum, sonra kendime kolye aldım onu takıyorum mutluymuşum gibi oluyorum, mandalinaları parmaklarıma takıyorum, kestane ısıtıyorum, camdan bakıp pisi pisi yapıyorum kedilere,
ne hissediyorum biliyor musun?
içimde bi boşluk, asla ısıtılmaz bir duvar, bir soğukluk, ve ne zaman biteceğini bilmediğim bir çölde susuzluk, yorgunluk..

-ne hissediyorum biliyor musun?
hayır bilmiyorsun



15 Ekim 2010 Cuma

çok özledim

inan ki özledim,
kafiyeli yazılar yazıp bunları sana ona buna ithaf etmeyi
gözlerde yeni yeni heyecanlar görmeyi
uzun yolculuklarda verilen molalarda ki yalnızlığı ve bir o kadar kuvveti
midemle göğüs kafesim arasında bi garip duyguları özledim,

yalvarıyorum kışın yazı, yazın kışı özlemek gibi olmasın diye
sonra pişman oluyorum,
çünkü hayat boyu özlemlerle yaşanmaz diye
sahi hayat boyu ne ile yaşanır?
cevabını bile bilmiyorum,
ben sanki hiç büyümüyor hiç uslanmıyorum.






15 Eylül 2010 Çarşamba

çekirdek çitlesek mi?

başlıkla konunun hiç bi alakası yok

hayatımda şuan kayda değer anlatayım bak diye çıldırdığım veya normal olsa da buraya yazmaya tahammül edebileceğim birşey olsaydı, yazardım ama yok,

27 Ağustos 2010 Cuma

hapı yuttum



kate winslet kadar güzel ağlayan bir hatun görmedim eheh ben hariç dermişim, yok yahu ben ağlayınca salya sümük ağlıyorum bir de kendimi durduramıyorum, mesela sivilcemi sıkarken gözümden yaş mı geldi başlarım hemen devamını getirmeye yokk yahu abarttım o kadar da değil:)
neyse ramazanda film dopingi yaptık sahurdan önce ve sonra birer doz alıyoruz,
esasında yazmak istediğim başka şeyler var ve istemsiz olarak onlara dokunduracağım diye tedirginim bu yüzden bu yazıyı kısa tutmak için elimden geleni yapıyorum,


hayatta hoşlanmadım onlarca şeyden bir tanesi de kinaye aman Allahım kendimi kinayeli konuşurken bulmak istemiyorum,
bissürü holywood yapımı izledim onlar gibi konuşuyorum, kendime engel olamıyorum
üsteki cümleyi bana bir başkası deseydi, iki saat kavga ederdim kendime karşı daha tahammüllüyüm,

bir tane çook tahammülsüz bi arkadaşım vardı, çok neşeli olursanız çok açsanız çok kederliyseniz, ilginç bi sigara içişiniz artık ona çok ve ilginç ve sıkıcı gelen ne varsa tahammül edemezdi hiç, ve işin kötü tarafı bana ait herşey ona çok ilginç ve aşırı geliyordu,

ne düşünüyorum şimdi biliyor musunuz kendisine nasıl tahammül ediyormuş,
ayrıca eklemek isterim ben ona birlikte olduğumuz tüm zamanlar boyunca tahammül etmiştim, bazen off sıkıldım demek yerine susmuşumdur, sanırım bu tahammül ,iyiyim ya demek ise ikiyüzlülük oluyor,

aaa başka bi arkadaşım daha vardı yediğimiz içtiğimiz ayrı gitmezdi , cafeden kalkar eve gelir ev telefonu ile konuşurduk sonrasında saat çok geç olunca cep telefonu ile konuşmaya başlardık, o bana imkansız aşkını anlatır ben de o bana bunları anlatırken ben neden aşık olamıyorum, mal mıyım gibi şeyler düşünürdüm, bir keresinde imkansız aşkına ağlarken o ben de olsun böyle birşey yaşıyorsun ne kadar güzel diye ağlamıştım, Alllahım ne kadar da salakmışım:))
neye konumuz bu değildi, sonra dışarıdan gözlemlediğimde şöyle birşey fark ettim bu arkadaşım da dünyanın en zavallı insanı olduğuna kendini öyle inandırmışki, bazı şeyleri noktaladığında eminim en çok kendi haline ağlıyordur biten şeylerin ardından üzüldüğünü düşünmüyorum,

ne mi oldu o arkadaşıma, ya bilmiyorum cidden ama eminimm kendinin en zavallaı çaresiz olduğunu anları düşünüp ağlıyordur, ne diyim içi açılır..

daha başka çok arkadaşım vardı onlara dair bunlar aklımda kalanlar, sanırım bazen normal halimden daha duygusal olabiliyorum ve anlamsız şeyler söylüyorum keşke daha öncede daha açıksözlü olup başkalarına,
-bazen çok sıkcı oluyorsun, ve çok tahammülsüz
-dünyanın en zavallı garip gurabası sen değilsin
diyebilseydim, belkii onlara birşey katmış olurdum, en azından bi işe yarardım:)
esasında sorumluluk almayı çok sevmem izleyici de olurum, ama bu benim hayatımda en azından bu oyunda ben bi işe yaramalıyım ve başrolde ben olmayım, en azından bunda


hoşçakalın ii cumalar, cumayı herkes sever bunu da herkes bilir,

22 Ağustos 2010 Pazar

şu şu şu şugır tavn

yeni bi karar karar karar aldım demeyeli ne çok zaman oldu işte geldi geçti,
ve yeni bi karar aldım ramazanı uyuyarak geçirmeyeceğim, mesela şuanda hala uyumadım ve bugün uyumayacağım,

dün çok erken saatlerde evlerinden çıkıp işe giden insanların duraklarda oluşturduğu kalabalığı gördüm evet ben de onlar gibi olmak herkes, yani benim şu halim gibi olan herkes uyurken birşeyler yapmak istiyorum, akbilime para koyup erkenden otobüse binmek istiyorum,

hem havanın bu yeni yeni serinlediği, yaprakların kıpraşma sesini yağmur zannedip heyecanlandığım anlarda sokakta birkaç kedi ile gözgöze gelmek hiç fena olmazdı. hem ayak parmaklarım eylemsizlikten donmazdı, odadaki anlamsız dağınıklık karamsarlık olup güneş yerine içime doğmazdı.

böyle dışarıdan bakınca gecenin karanlık sonra gündüzün aydınlık olması bunlara tanık olmak falan bana garip gelmiştir, ve bu eylemi sınavdan bir gün önce yapmaya çalışsam gözlerim zeytin çekirdeği gibi olmuştur hep yenik düşmüşümdür, yapamamışımdır, becerememişimdir, hüsrana uğramışımdır, yenilmişimdir, mağlup olmuşumdur, mis gibi uyumuşumdur.
üst satırlarda odanın dağınıklığının bünyemdeki etkilerini okudunuz.

sabahından skip yapıp sonunu görebilsek günlerin, mutlu gün mü mutsuz gün mü anlasak ona göre uyusak uyansak, yine de herşey yaşanmaya değer diyenlerdenseniz eğer siz uyanık kalıp ortalıkta biraz kalabalık oluşturun da uzaylılar dünyamıza dışarıdan bakıp teknolojimizin ne kadar ileride olduğunu anlamasınlar ve onları gafil avlaya bilelim.

bir keresinde roman yazmaya karar vermiştim, defterime üstelik, ardından elleri üşüyen ezik bi roman karakteri oluşturup genç werther in acılarını biraz da türk arabeskliği ile birleştirip okuyup okuyup ağlamayı neyi planladım bilmiyorum ama dün değil önceki gün okudum, ı ıh olmaz benden dedim hemen kestirip attım bu kadar kolaydı neyin olup olmayacağına karar vermek. çok üzerinde durmaya, düşünüp, taşınmaya gerek görmedim. bitti anlıyor musun bitti.
hayatımın repliğiydi bu ama kullanmak nasip olmadı bigün şizofren taklidi yapıp, sokaktan geçen birisine söyleyeceğim,
bu arda bir sır bir itirafa ne dersiniz,
aramızda kalsın bugün güzel birgün bu şarkıyı dinleyince daha da güzel olacak.
itiraf ediyorum bu bloğu yazarken heyecanla karışık duygular hissettim, dudaklarımı ısırıtp gülümseyerek tavana baktım alnımı kırıştırdım, evet bloğumla aramda duygusal bir bağ var.


31 Temmuz 2010 Cumartesi

sensiz hayat

internetsiz hayatın tadı yok, benim olmayan modemin şifresi yok
o kadar zor zar anlar geçiridm ki şimdi komşunun ağına kaçak girdim şifreyi illegal yollardan ele geçirdim, böyle pijamalı internet keyfi yapamadım diye içten içe kahraluyordum ama hep aynı uyduruk laflarla acımı hafifletiyorum ben internetsiz de yapıyorum ay yokluğunu aramıyorum diyordum ben herşeyin yokluğunu zamanlı zamansız arayan bir insanım evde nutella yok diye, ayakkabım nerede diye, ütüyü bulamıyorum diye ağlayan bir insanım arıyorum ya aramaz olur muyum?

çok sıcak bir yazı biraz biraz geride bıraktık soğuk duvarlara sırtımı dayaya dayaya geçirdim halıları kaldırıp fayanslara serildim, hastalıktan ölürken denize girdim, ama hala sıcak hala sıcak ölümcül bir şekilde sıcak,

oradan oraya atlayarak yazıma devam ediyorum bağlantı kopacak diye müthiş bir endişem var, hıh işte ramazan geliyor bu beni mutlandırıyor boş boş gülümseme sebebim oluyor iftar heyecanı sahur telaşı bunlar benim minik mutluluk fetişlerim,

hoop konuyu dağıt yeni konu bakımsızılıktan ölüyorum bu yıl kuaförlerin nüfusa olan katkılarından dolayı kuaförsüz kalan genç kızların evde kalma yılları olduğu için bende bu kitleye girdiğim için tipimde meymenet yok

ay başka konu başka heyecan hım aklıma bişi gelmiyor
burası benim evimmiş meğersem burası benim tampon bölgemmiş ben burasını çok seviyormuşum
ay ben çok özlemişim
çok özledim,

3 Temmuz 2010 Cumartesi

herşey

yarın günlerden cumartesi, mutlu oluyorum cumartesi günleri,
evimizde yaprak dökümü var olsa bile, hani izlersin ya yaprak dökümünü için şişer sonra ansızın ağlarsın, ayşenur gitti ya işte ben öyle oldum evine gittim üzüldüm, evimize geldi üzüldüm, yatağına baktım ağladım, ahmet sordu nerede dedi gözlerim doldu, dolabına eşyalarımı koydum içim titredi, aradı beni yutkundum, onun evi var kocası var dolabında asılı gelinliği var, kurutulmuş gelin çiçeği var, gelin ayakkabısı var, buzdolabında sırf onların sevdiği şeyler var, banyosunda değişik değişik şirin şirin havluları var, ama dediki evimdeki en kötü günümü bile özledim ben fir sonra içim şişti benim dedim , alışırsın kızım mal mısın dedim, saçını başını yoliyim mi bakalım özlemiş misin dedim, git çay koy kızım o zaman bakalım özlemiş misin dedim, ayaktayken hazır bi su getir dedim ama zormuş içimden anladım,ama evlenen kadınların yüzde sekseninde ilk zamanlarda evi aşırı özlem oluyormuş bir de bizim hatun taa uzaklara gidecek türkiyedeki son günleri onunda tasası var alışır alışır biz kâle almıyor gibi davranıyoruz daha ii oluyor düşüncesindeyiz :p

hep mutlu olsun, hep eşi kibar olsun, birbirlerini kırmasınlar, hataları örtsünler, mutluluklarını doya doya yaşasınlar isterim öyle olsun Allahım amin..

bunlar bir yandan annem git sen sülük tedavisi ol kana kana boğazı sabaha kadar, kansız kal, başından ayrılamadım, uyuduğum zamanlarda da aklım hep ondaydı, hiç bişi anlamadım,ben evladım hadi böyleyim anne olmak daha başka herhalde anneannem benim çok sevgi dolu şefkatli falan değildir ama dayanamadı hemen geldi ağladı annemi görünce annem de ağladı nazire abla çok duygulandı, derken annem biraz daha toparladı iyi oldu iyi oldu şifa olsun dodiğime,

aa ben bir de bu arada düğünden hemen saatler sonra bosnaya gittim,beş gün kaldım geldim, düğünde çok yorulduk ilk gittiğimiz gün annemle ayakta uyuduk ama son günler iyiydi böyle mutluydum ama istanbulu özlüyorum hemencecik, böyle ışıklarını görünce bile sevindirik oluyorum canım benim yaa,

büyük teyzemler hala bizdeler, düğün geçeli 14 gün oldu bizim misafirlerimiz düğünden 1 ay öncesinden gelmeye başlamıştı bi evimizde başbaşa kalmadık dışardan gelince 30 kişiye açıklama yapıyorum, annem de yoruldu bizde şu tempo bi bitseydi nişan falan yapmam ben diye düşünüyorum çünkü ev ev üstünde çok zor oluyor odada bavulllar, yıkanma sırası bekleyen çamaşırlarım, televizyon izleyememek gönlünce banyoda oyalanamamak, bi rahatına düşkün olamamak, ay birde ufaklıklara habire kapı açmak, şikayetlenir gibi değil de şikayelendim bariz, kimseye zaman ayıramadım onlar yüzünden seniye abla geldi gitti arayamadım, ayşeyle ilgilenemedim, merveye ihtimam gösteremedim diye üzülüyorum, neyse az kaldı dodiklerben size yetişiyorum,

son lucky strike paketimi de açıp bir iki fırt çekip dişimi fırçalayıp uyumayı düşünüyorum, istanbul çok sıcak, süt mısırı kalmadı, mısırlar altın mısırı sarı sarı ve sert ben bunu da severim, sonra kalabalığı gitti biraz istanbulun kalanlarda stresli kalabalık heran heryerde kavga çıkabilir aman dikkat edin,
son bi çabamla yarın odayı adam edeceğim,
güzel kahvaltılarınız olsun sabah şerifleriniz hayrolsun
hoşçakalın

18 Haziran 2010 Cuma

el oğlu kıyma

çok zormuş lan siz nereden bileceksiniz, yaşadınız mı?

17 Haziran 2010 Perşembe

daldan dala atlama zamanı;

ayşenur evleniyor ya bu cumartesi hediye mediye şeyetmem lazımdı, kapalı çarşıya gittik pırlantaları elmasları yakutları görünce gözlerim fal taşı gibi açıldı, kendimi kırk haramilerin mağarasına girmiş ali babanın abisi gibi hissettim aman Yarebbim neydi onlar derken, ayşenura bi tane büyüklüğü küçük parmağımın tırnağı kadar olan özgür kelebenk kolyesi aldık, bu kelebeğin bir de güzel mi güzel yüzükü vardı, meryem ablada da var böbreğimi satsam ancak alırım:) diğerini de satsam elmaslı bi kolye vardı onu alırdım sonra mutlu mesud ölürdüm:))


elleri kolları kınayı böcek oldum, ışıl çook tatlı maymun böyle tatlı böcek olmaz ya bıdı bıdı konuşuyor uykudan uyandırıyor, kız çocuklarını sevmem diyorum ama içten içe seviyorum ama, bal peteğim benim,

bu yaz nasıl geçecek bilmiyorum havalar çok sıcak anacım, damla damla ter süzülüyor sırtımızdan sokağa çıktığımız saniyesinde uzun,

yaz okulu kayıtları bitiyor mallar sınavları açıklamadılar, böyle mallık yok yani ama yine bi yaz okulu beni bekliyor gibi,

halam geldi, yarın büyük teyzem de gelecek negül teyzoşum zaten burada dodik, nermingille dayımgil erken geldiler, bıdı bıdı bıdı:))

ve bu da böyle bir anımdı, vapurlara paralel uçan martılar var sizin haberiniz var mı ey istanbullular,
gelelim meyve durumuna; pazarlarda kütür kütür kirazlar var, erikler gözden düştü, çilekler iyice sıcaktan mayıştı, karpuzlar artık her yerde tatlı ve kırmızı, kavun daha tatlanmadı, şeftali daha tam anlamıyla arzı endam edemedi, kayısılar ilk çıktığı gibi renkli ve tatsız değil, daha yumuşak belki ama daha şekerli,

işte o kadarcık..

kına düğün

ayşenurun kınası geldi geçti ayaklarım kopana kadar oynadım,
kına yakılırken mala bağladım ağladım,
ağlama olayını kuaförde saçlarımı görünce başlatmıştım ama
bilmem üzülüyor ya insan,
yada ben çok hassasın çok etkileniyorum,
sol avucumun içine kına yaktım
çok duygusalım istiyorum ki herkes beni altan alsın,
herşeye alınmama kimse fırsat vermesin,
.. iyi geceler blog

12 Haziran 2010 Cumartesi

tadilat

nedeniyle kapalıydık, siftahı yaptınız:)

7 Haziran 2010 Pazartesi

birisi demişki

önceden güzel şarkılar falan paylaşıyordu imdi neden paylaşmıyor
neden olmasınn..
hoşçakalasın

ah o gemide ben de olaydım

yarın rusyadan bi uzay gemisi kalkacakmış, 6 tane gönüllü 500 gün süreyle marsta kapalı alanda kalacak ve bir deneye tâbi tutulacaklarmış, ne kadar güzel keşke ben de gidebilenlerden olsaydım,
size oradan hasret kokan arabesk şarkılar gönderirdim keşkemmm

haberin linki

6 Haziran 2010 Pazar

pazar ve yağmur

kimseye verecek bir ayarım yok,
hayatını tüm karmaşalardan ayıklamaya kendi kendine söz vermiş bir insan gibiyim,
ama öyle ilginç ki
onlardan ben gitmiyorum, bi bakıyorum gitmişler,
değişik,
eylemsizlik de bir eylem neticede.

1 Haziran 2010 Salı

hüzünlere bölündü saatler

ders çalışacağım ya uyandım 3 buçuk gibi
ayşe nur kitaplarını toplamış,
oda da bir yarım kalmışlık..
ahmet üstünü açmış,
yusuf da uyurken bile bir haylazlık,
havada nem asılı kalmış
sigaramın dumanında yalnızlık..

28 Mayıs 2010 Cuma

kulağıma küpe

sevmemek özlememek diyince irite olurdum, nasıl olur ya derdim içinden geliyormuş insanın,
denizin dibinden hızla dışarıya çıkıp nefes almasıymış aynı zamanda,

ismin kalmayınca başına gelen sıfatlar da anlamsız oldu, herkes gibi oldun daha güzeli olamazdı.

27 Mayıs 2010 Perşembe

hovardalık zamanları

hiç bi bloğu yazmaya gülümseyerek başlamamıştım, yada başladığımı hatırlamıyorum ahanda bugün şimdi bu oldu,
bilindiği üzre merveciğimin doğum günüydü, süprüz yapan yok sanıp kederlere gark olunca süpriz anında ki sevinci üçe beşe katlandı,
nan benim de öyle makinem olsa :p
sonrasında çığırtkan bir yolculuk ardından kopuk bir lunapark eğlencesi,
öyle mal bir zerzevata bindik ki mal mal hiç bi aktivesi olmaksızın dönüyor, ve biz bağırıyoruz,
merve gazı verdi, çocuk kendini ispata girişti yanaklarım bıngıl bıngıl sallanana kadar bu manyak bizi hızla döndürdü, bir de uğultu var dönerken baştan iki saat şarkı ayarladık bi zıkkım duyamadık, ama hiç ağzımı doldurarak küfretmemiştim küfür bir rahatlama şeysi olmamıştı, can havliyle ettim merve de etti :p zaten de sesimiz duyulmuyordu bizden başka binen de yoktu,
şimdi bu güldüklerimiz çok güzeldi iyidi hoştu da geriye ne kaldı diye düşünmem gerekirse
merve ya o kaldı,
merve ismi manyak gibi yaygın olmasına rağmen benim tek merve diye arkadaşım var şimdi çaktım ben bunu,
ayrıca balkonda marit keyfi on numara abicim, dalından kiraz yemek neden daha önce aklımıza gelmedi de marketten kiraz aldık,
seni varya biraz yüksekten atsam, havada uzun süre kaldığını sandığın o yükseklikten bile atsam içim acır atma,
hıh bir de alıcam sana niveanın yenisinden kapağı seni içi benim:p
bana da slayt şeysi yap arka planda serdar ortaç çalsın:)

22 Mayıs 2010 Cumartesi

her telden

eskiden çekilmiş magnum yerken ki fotoğrafıma baktım ya ben küçükmüşüm ya magnum daha büyükmüş anlamadım,

merveyi severim bilirsiniz işte o der ki;
bir insanın hayatımda ki değeri umurumda olduğu kadar, yaptıklarıyla sadece umurumda olmayabilir, o zaman da elden ne gelir?

keşke kızsak sadece keşke üzülsek falan filan ama değil umurumdan düşüyor ilkinde kızıyorum üzülüyorum trip atıyorum bakıyorum üçüncüsünde çok da fifi

geçtiğimiz gün ahmetin doğum günüydü, aylalrdır takvimin kıvrık sayfasına ulaşmak için çabaldı, birkaç kez burası olmasın çok uzak diye ağladı ama bugün neden o kadar çoşkulu değildi bizim yüzümüzden çünkü unuttuk , çok üzgünüm ahmet artık 7 yaşına ayak bastın tt sesine i eklersek ti olur diyebiliyorsun, dışarıda güneş yok şapka neden takıyorsun dediğimizde "artistikliğine" cevabını verebiliyorsun seni seviyoruz, seni çok seviyorum, karnını gıdıkladığımda ben gülerken çok tatlı oluyorsun, beni mahkemeye vermekle tehdit ettiğinde kızmıştım sana ama arkadaşlarıma anlattım seni güldük, evimize geldiğin günden beri eskisinden daha da mutluyuz, iyi ki doğdun ahmet iyi ki doğurdun annem,
yarın senin için süper bi kutluma yapacağız sen habersiz mışıl mışıl uyu, sen de baba olunca senin de sakalın çıkacak bugün sormuştun ya sıpa:)

18 Mayıs 2010 Salı

..

hayatta ki en imkansız dostluklar, küslükler, aşklar hep bizimkiler sanıyoruz
hep dönülmez yollardayız ya sanki biz,
herkesinkinden tuzlu gözyaşlarımız, en çok yanan bizim canımız..
sonra kanıyor ya geceleri daha çok yaralamız,
hep mi uzak olur ellerimiz kimse tutamasın diye mi
görünmez miyiz de kimse göremiyor, neden yumuk gözleri deriz..
çok pişmanım Allahım çok pişmanım, hiç güçlü değilim biliyorum,
imkansız da değildi bir adımdan atamadığım bir adımdan ilerisi hep benim korkaklığım hep benim ihanetimdi,
hep benim yalnızlığım hep benim pişmalığım hep benim özlediğim oldu,
özledim çok özledim
hiç kimseye de söyleyemem
ben sensiz öleceğim bunu bilmek ne kadar acı..
yaşamak mı ölmek mi hangisi daha acı..

16 Mayıs 2010 Pazar

off puff yine mi

evet yine pazar yine ben yine nefret,
hakikaten sevmiyorum işte sevmiyorum, pazar da beni sevmiyor anacım,
kendimi odama hapsetmiş, kırmızı oje denemeleri yaparken ahmet geldi ı ıhh olmamış dedi, o kadar kıl yani pazar günleri bana, ahmet oğlumuz dün mezun oldu, anaokulunda kep töreni oldu kepler atıld, tayfa kostümüyle dans etti, avaremu eşliğinde dans etti, oğlumuz büyüdü resmen, nereye büyüdün de kendini öptürmüyorsun sıpa dediğimden "git başımdan yaa" diyecek kadar büyüdü,
ama insan hüzüleniyor büyüdü diye öyle başka bir duygu ki millet şak şak ritim tutarken bir ara gözlerim doldu, durdurun dünyayı ahmet ben annemgil ineceğiz, diyesim geldi

bu nalet pazar günüme renk katmak amacıyla dondurma yemeye gidiyorum songül ile,hoşçakalın daha çoook dert yanasım vardı yoksam...

15 Mayıs 2010 Cumartesi

günaydın dünyalı

bilgisayarı açık unutmuş olmanın verdiği bir huzursuzlukla uyuyup mis gibi uyandım,
şimdi vildoşu üfürtmeye gidiyoruz,
bir tane hoca mı ne varmış,
ben girmem ha yalnızca gelirim dedim o şartla gidiyorum, geçen odanın içinde uçan nesneler gördüm, ayakkabılarıma büyü müyü yapıldı zaten hişşim olmaz,
sizlere sadri alışık selamı çakarım, öpüyorumm çikolar**

14 Mayıs 2010 Cuma

pembe dizi

türk işi pembe dizi müptelası oldum, izlemezsem kendime gelemiyorum eskiden eve gelir gelmez vahşi güzeli izlediğimiz o zamanlara dönüyorum,
hatta şuan bile bu blğu yazarken arka plandan son bölümünü dizliyorum,
biri beni bu dertten kurtarsın,

1 Mayıs 2010 Cumartesi

bugün göz kırpışlarım var;)


cumartesileri çok seviyorum, pazarları sevmediğim kadar çok!!!!

sabah edaya gittim tee başakşehire, 140 da ve 20 dakikadan az bir sürede, maşallah iyice uzun yolların hızlı şoförü oldum, birkaç kendini bilmez selektör yaktı arkamdan sol şeride bayan yakıştıramıyorlar, oy oy tosunlar daha da hızlı gittim aynada küçücük kaldılar, ben de şımar şımar şımardım, sonra normal halime geri döndüm,

bir de çengele gidersem daha tatlı olur cumartesim dedim ve veee ttalı ballı kaymaklı oldu,

eve gelip içimdeki enerjiyi ortaya çıkartım, babamın annemin hediye aldığı saatini, ev anahtarını, annemin bir tane broşunu, mrvnin bana hediye ettiği topall aynayı, ayşenurun tek taş beş taş alyans üçlüsünü, üstü oynayan kımıl kımıl kalemini bir güzel paketleyip süsleyip tekrar onlara hediye ettim, babam kendinden geçti gül gül yerim ben onun kırmızı tonbiş yanaklarını, alsaydın bu kadar mutlu olmazdım falan dedi, ben de günün anlam ve önemine binaen bazen elimizdekilerin kıymetini bilmiyoruz, belki sevdiklerimizin kıymetini bilmiyoruz birisinin bize paketleyip sunmasına gerek yok gibi şeyler söyledim sarıldık gülüştük, sonra annem bizlere portakal sıktı, iiçtik ayı yusufum iki bardak içti,

ve günün kötü haberi ahmet kabakulak olmuş tipi kaymış erkenden yatmış tosunum, ben de olmuştum bana geçmez rahatım ama koca surat olmasına gözümüz daha alışmadı :0


bu arada gözüme makyaj yapıp yapıp sabah resimlerimi çektim, böyle herkes bloğuna resimlerini koyuyor ya ben de bal rengi gözlerimi şeyidiyim:p


kendinize iyi bakın ha, ekolojik dengenin size ihtiyacı var ansızın ölüp gidip besin zincirini falan bozmayın, hoşçakalın..