27 Ağustos 2010 Cuma

hapı yuttum



kate winslet kadar güzel ağlayan bir hatun görmedim eheh ben hariç dermişim, yok yahu ben ağlayınca salya sümük ağlıyorum bir de kendimi durduramıyorum, mesela sivilcemi sıkarken gözümden yaş mı geldi başlarım hemen devamını getirmeye yokk yahu abarttım o kadar da değil:)
neyse ramazanda film dopingi yaptık sahurdan önce ve sonra birer doz alıyoruz,
esasında yazmak istediğim başka şeyler var ve istemsiz olarak onlara dokunduracağım diye tedirginim bu yüzden bu yazıyı kısa tutmak için elimden geleni yapıyorum,


hayatta hoşlanmadım onlarca şeyden bir tanesi de kinaye aman Allahım kendimi kinayeli konuşurken bulmak istemiyorum,
bissürü holywood yapımı izledim onlar gibi konuşuyorum, kendime engel olamıyorum
üsteki cümleyi bana bir başkası deseydi, iki saat kavga ederdim kendime karşı daha tahammüllüyüm,

bir tane çook tahammülsüz bi arkadaşım vardı, çok neşeli olursanız çok açsanız çok kederliyseniz, ilginç bi sigara içişiniz artık ona çok ve ilginç ve sıkıcı gelen ne varsa tahammül edemezdi hiç, ve işin kötü tarafı bana ait herşey ona çok ilginç ve aşırı geliyordu,

ne düşünüyorum şimdi biliyor musunuz kendisine nasıl tahammül ediyormuş,
ayrıca eklemek isterim ben ona birlikte olduğumuz tüm zamanlar boyunca tahammül etmiştim, bazen off sıkıldım demek yerine susmuşumdur, sanırım bu tahammül ,iyiyim ya demek ise ikiyüzlülük oluyor,

aaa başka bi arkadaşım daha vardı yediğimiz içtiğimiz ayrı gitmezdi , cafeden kalkar eve gelir ev telefonu ile konuşurduk sonrasında saat çok geç olunca cep telefonu ile konuşmaya başlardık, o bana imkansız aşkını anlatır ben de o bana bunları anlatırken ben neden aşık olamıyorum, mal mıyım gibi şeyler düşünürdüm, bir keresinde imkansız aşkına ağlarken o ben de olsun böyle birşey yaşıyorsun ne kadar güzel diye ağlamıştım, Alllahım ne kadar da salakmışım:))
neye konumuz bu değildi, sonra dışarıdan gözlemlediğimde şöyle birşey fark ettim bu arkadaşım da dünyanın en zavallı insanı olduğuna kendini öyle inandırmışki, bazı şeyleri noktaladığında eminim en çok kendi haline ağlıyordur biten şeylerin ardından üzüldüğünü düşünmüyorum,

ne mi oldu o arkadaşıma, ya bilmiyorum cidden ama eminimm kendinin en zavallaı çaresiz olduğunu anları düşünüp ağlıyordur, ne diyim içi açılır..

daha başka çok arkadaşım vardı onlara dair bunlar aklımda kalanlar, sanırım bazen normal halimden daha duygusal olabiliyorum ve anlamsız şeyler söylüyorum keşke daha öncede daha açıksözlü olup başkalarına,
-bazen çok sıkcı oluyorsun, ve çok tahammülsüz
-dünyanın en zavallı garip gurabası sen değilsin
diyebilseydim, belkii onlara birşey katmış olurdum, en azından bi işe yarardım:)
esasında sorumluluk almayı çok sevmem izleyici de olurum, ama bu benim hayatımda en azından bu oyunda ben bi işe yaramalıyım ve başrolde ben olmayım, en azından bunda


hoşçakalın ii cumalar, cumayı herkes sever bunu da herkes bilir,

22 Ağustos 2010 Pazar

şu şu şu şugır tavn

yeni bi karar karar karar aldım demeyeli ne çok zaman oldu işte geldi geçti,
ve yeni bi karar aldım ramazanı uyuyarak geçirmeyeceğim, mesela şuanda hala uyumadım ve bugün uyumayacağım,

dün çok erken saatlerde evlerinden çıkıp işe giden insanların duraklarda oluşturduğu kalabalığı gördüm evet ben de onlar gibi olmak herkes, yani benim şu halim gibi olan herkes uyurken birşeyler yapmak istiyorum, akbilime para koyup erkenden otobüse binmek istiyorum,

hem havanın bu yeni yeni serinlediği, yaprakların kıpraşma sesini yağmur zannedip heyecanlandığım anlarda sokakta birkaç kedi ile gözgöze gelmek hiç fena olmazdı. hem ayak parmaklarım eylemsizlikten donmazdı, odadaki anlamsız dağınıklık karamsarlık olup güneş yerine içime doğmazdı.

böyle dışarıdan bakınca gecenin karanlık sonra gündüzün aydınlık olması bunlara tanık olmak falan bana garip gelmiştir, ve bu eylemi sınavdan bir gün önce yapmaya çalışsam gözlerim zeytin çekirdeği gibi olmuştur hep yenik düşmüşümdür, yapamamışımdır, becerememişimdir, hüsrana uğramışımdır, yenilmişimdir, mağlup olmuşumdur, mis gibi uyumuşumdur.
üst satırlarda odanın dağınıklığının bünyemdeki etkilerini okudunuz.

sabahından skip yapıp sonunu görebilsek günlerin, mutlu gün mü mutsuz gün mü anlasak ona göre uyusak uyansak, yine de herşey yaşanmaya değer diyenlerdenseniz eğer siz uyanık kalıp ortalıkta biraz kalabalık oluşturun da uzaylılar dünyamıza dışarıdan bakıp teknolojimizin ne kadar ileride olduğunu anlamasınlar ve onları gafil avlaya bilelim.

bir keresinde roman yazmaya karar vermiştim, defterime üstelik, ardından elleri üşüyen ezik bi roman karakteri oluşturup genç werther in acılarını biraz da türk arabeskliği ile birleştirip okuyup okuyup ağlamayı neyi planladım bilmiyorum ama dün değil önceki gün okudum, ı ıh olmaz benden dedim hemen kestirip attım bu kadar kolaydı neyin olup olmayacağına karar vermek. çok üzerinde durmaya, düşünüp, taşınmaya gerek görmedim. bitti anlıyor musun bitti.
hayatımın repliğiydi bu ama kullanmak nasip olmadı bigün şizofren taklidi yapıp, sokaktan geçen birisine söyleyeceğim,
bu arda bir sır bir itirafa ne dersiniz,
aramızda kalsın bugün güzel birgün bu şarkıyı dinleyince daha da güzel olacak.
itiraf ediyorum bu bloğu yazarken heyecanla karışık duygular hissettim, dudaklarımı ısırıtp gülümseyerek tavana baktım alnımı kırıştırdım, evet bloğumla aramda duygusal bir bağ var.


31 Temmuz 2010 Cumartesi

sensiz hayat

internetsiz hayatın tadı yok, benim olmayan modemin şifresi yok
o kadar zor zar anlar geçiridm ki şimdi komşunun ağına kaçak girdim şifreyi illegal yollardan ele geçirdim, böyle pijamalı internet keyfi yapamadım diye içten içe kahraluyordum ama hep aynı uyduruk laflarla acımı hafifletiyorum ben internetsiz de yapıyorum ay yokluğunu aramıyorum diyordum ben herşeyin yokluğunu zamanlı zamansız arayan bir insanım evde nutella yok diye, ayakkabım nerede diye, ütüyü bulamıyorum diye ağlayan bir insanım arıyorum ya aramaz olur muyum?

çok sıcak bir yazı biraz biraz geride bıraktık soğuk duvarlara sırtımı dayaya dayaya geçirdim halıları kaldırıp fayanslara serildim, hastalıktan ölürken denize girdim, ama hala sıcak hala sıcak ölümcül bir şekilde sıcak,

oradan oraya atlayarak yazıma devam ediyorum bağlantı kopacak diye müthiş bir endişem var, hıh işte ramazan geliyor bu beni mutlandırıyor boş boş gülümseme sebebim oluyor iftar heyecanı sahur telaşı bunlar benim minik mutluluk fetişlerim,

hoop konuyu dağıt yeni konu bakımsızılıktan ölüyorum bu yıl kuaförlerin nüfusa olan katkılarından dolayı kuaförsüz kalan genç kızların evde kalma yılları olduğu için bende bu kitleye girdiğim için tipimde meymenet yok

ay başka konu başka heyecan hım aklıma bişi gelmiyor
burası benim evimmiş meğersem burası benim tampon bölgemmiş ben burasını çok seviyormuşum
ay ben çok özlemişim
çok özledim,

3 Temmuz 2010 Cumartesi

herşey

yarın günlerden cumartesi, mutlu oluyorum cumartesi günleri,
evimizde yaprak dökümü var olsa bile, hani izlersin ya yaprak dökümünü için şişer sonra ansızın ağlarsın, ayşenur gitti ya işte ben öyle oldum evine gittim üzüldüm, evimize geldi üzüldüm, yatağına baktım ağladım, ahmet sordu nerede dedi gözlerim doldu, dolabına eşyalarımı koydum içim titredi, aradı beni yutkundum, onun evi var kocası var dolabında asılı gelinliği var, kurutulmuş gelin çiçeği var, gelin ayakkabısı var, buzdolabında sırf onların sevdiği şeyler var, banyosunda değişik değişik şirin şirin havluları var, ama dediki evimdeki en kötü günümü bile özledim ben fir sonra içim şişti benim dedim , alışırsın kızım mal mısın dedim, saçını başını yoliyim mi bakalım özlemiş misin dedim, git çay koy kızım o zaman bakalım özlemiş misin dedim, ayaktayken hazır bi su getir dedim ama zormuş içimden anladım,ama evlenen kadınların yüzde sekseninde ilk zamanlarda evi aşırı özlem oluyormuş bir de bizim hatun taa uzaklara gidecek türkiyedeki son günleri onunda tasası var alışır alışır biz kâle almıyor gibi davranıyoruz daha ii oluyor düşüncesindeyiz :p

hep mutlu olsun, hep eşi kibar olsun, birbirlerini kırmasınlar, hataları örtsünler, mutluluklarını doya doya yaşasınlar isterim öyle olsun Allahım amin..

bunlar bir yandan annem git sen sülük tedavisi ol kana kana boğazı sabaha kadar, kansız kal, başından ayrılamadım, uyuduğum zamanlarda da aklım hep ondaydı, hiç bişi anlamadım,ben evladım hadi böyleyim anne olmak daha başka herhalde anneannem benim çok sevgi dolu şefkatli falan değildir ama dayanamadı hemen geldi ağladı annemi görünce annem de ağladı nazire abla çok duygulandı, derken annem biraz daha toparladı iyi oldu iyi oldu şifa olsun dodiğime,

aa ben bir de bu arada düğünden hemen saatler sonra bosnaya gittim,beş gün kaldım geldim, düğünde çok yorulduk ilk gittiğimiz gün annemle ayakta uyuduk ama son günler iyiydi böyle mutluydum ama istanbulu özlüyorum hemencecik, böyle ışıklarını görünce bile sevindirik oluyorum canım benim yaa,

büyük teyzemler hala bizdeler, düğün geçeli 14 gün oldu bizim misafirlerimiz düğünden 1 ay öncesinden gelmeye başlamıştı bi evimizde başbaşa kalmadık dışardan gelince 30 kişiye açıklama yapıyorum, annem de yoruldu bizde şu tempo bi bitseydi nişan falan yapmam ben diye düşünüyorum çünkü ev ev üstünde çok zor oluyor odada bavulllar, yıkanma sırası bekleyen çamaşırlarım, televizyon izleyememek gönlünce banyoda oyalanamamak, bi rahatına düşkün olamamak, ay birde ufaklıklara habire kapı açmak, şikayetlenir gibi değil de şikayelendim bariz, kimseye zaman ayıramadım onlar yüzünden seniye abla geldi gitti arayamadım, ayşeyle ilgilenemedim, merveye ihtimam gösteremedim diye üzülüyorum, neyse az kaldı dodiklerben size yetişiyorum,

son lucky strike paketimi de açıp bir iki fırt çekip dişimi fırçalayıp uyumayı düşünüyorum, istanbul çok sıcak, süt mısırı kalmadı, mısırlar altın mısırı sarı sarı ve sert ben bunu da severim, sonra kalabalığı gitti biraz istanbulun kalanlarda stresli kalabalık heran heryerde kavga çıkabilir aman dikkat edin,
son bi çabamla yarın odayı adam edeceğim,
güzel kahvaltılarınız olsun sabah şerifleriniz hayrolsun
hoşçakalın

18 Haziran 2010 Cuma

el oğlu kıyma

çok zormuş lan siz nereden bileceksiniz, yaşadınız mı?

17 Haziran 2010 Perşembe

daldan dala atlama zamanı;

ayşenur evleniyor ya bu cumartesi hediye mediye şeyetmem lazımdı, kapalı çarşıya gittik pırlantaları elmasları yakutları görünce gözlerim fal taşı gibi açıldı, kendimi kırk haramilerin mağarasına girmiş ali babanın abisi gibi hissettim aman Yarebbim neydi onlar derken, ayşenura bi tane büyüklüğü küçük parmağımın tırnağı kadar olan özgür kelebenk kolyesi aldık, bu kelebeğin bir de güzel mi güzel yüzükü vardı, meryem ablada da var böbreğimi satsam ancak alırım:) diğerini de satsam elmaslı bi kolye vardı onu alırdım sonra mutlu mesud ölürdüm:))


elleri kolları kınayı böcek oldum, ışıl çook tatlı maymun böyle tatlı böcek olmaz ya bıdı bıdı konuşuyor uykudan uyandırıyor, kız çocuklarını sevmem diyorum ama içten içe seviyorum ama, bal peteğim benim,

bu yaz nasıl geçecek bilmiyorum havalar çok sıcak anacım, damla damla ter süzülüyor sırtımızdan sokağa çıktığımız saniyesinde uzun,

yaz okulu kayıtları bitiyor mallar sınavları açıklamadılar, böyle mallık yok yani ama yine bi yaz okulu beni bekliyor gibi,

halam geldi, yarın büyük teyzem de gelecek negül teyzoşum zaten burada dodik, nermingille dayımgil erken geldiler, bıdı bıdı bıdı:))

ve bu da böyle bir anımdı, vapurlara paralel uçan martılar var sizin haberiniz var mı ey istanbullular,
gelelim meyve durumuna; pazarlarda kütür kütür kirazlar var, erikler gözden düştü, çilekler iyice sıcaktan mayıştı, karpuzlar artık her yerde tatlı ve kırmızı, kavun daha tatlanmadı, şeftali daha tam anlamıyla arzı endam edemedi, kayısılar ilk çıktığı gibi renkli ve tatsız değil, daha yumuşak belki ama daha şekerli,

işte o kadarcık..

kına düğün

ayşenurun kınası geldi geçti ayaklarım kopana kadar oynadım,
kına yakılırken mala bağladım ağladım,
ağlama olayını kuaförde saçlarımı görünce başlatmıştım ama
bilmem üzülüyor ya insan,
yada ben çok hassasın çok etkileniyorum,
sol avucumun içine kına yaktım
çok duygusalım istiyorum ki herkes beni altan alsın,
herşeye alınmama kimse fırsat vermesin,
.. iyi geceler blog

12 Haziran 2010 Cumartesi

tadilat

nedeniyle kapalıydık, siftahı yaptınız:)

7 Haziran 2010 Pazartesi

birisi demişki

önceden güzel şarkılar falan paylaşıyordu imdi neden paylaşmıyor
neden olmasınn..
hoşçakalasın

ah o gemide ben de olaydım

yarın rusyadan bi uzay gemisi kalkacakmış, 6 tane gönüllü 500 gün süreyle marsta kapalı alanda kalacak ve bir deneye tâbi tutulacaklarmış, ne kadar güzel keşke ben de gidebilenlerden olsaydım,
size oradan hasret kokan arabesk şarkılar gönderirdim keşkemmm

haberin linki

6 Haziran 2010 Pazar

pazar ve yağmur

kimseye verecek bir ayarım yok,
hayatını tüm karmaşalardan ayıklamaya kendi kendine söz vermiş bir insan gibiyim,
ama öyle ilginç ki
onlardan ben gitmiyorum, bi bakıyorum gitmişler,
değişik,
eylemsizlik de bir eylem neticede.

1 Haziran 2010 Salı

hüzünlere bölündü saatler

ders çalışacağım ya uyandım 3 buçuk gibi
ayşe nur kitaplarını toplamış,
oda da bir yarım kalmışlık..
ahmet üstünü açmış,
yusuf da uyurken bile bir haylazlık,
havada nem asılı kalmış
sigaramın dumanında yalnızlık..

28 Mayıs 2010 Cuma

kulağıma küpe

sevmemek özlememek diyince irite olurdum, nasıl olur ya derdim içinden geliyormuş insanın,
denizin dibinden hızla dışarıya çıkıp nefes almasıymış aynı zamanda,

ismin kalmayınca başına gelen sıfatlar da anlamsız oldu, herkes gibi oldun daha güzeli olamazdı.

27 Mayıs 2010 Perşembe

hovardalık zamanları

hiç bi bloğu yazmaya gülümseyerek başlamamıştım, yada başladığımı hatırlamıyorum ahanda bugün şimdi bu oldu,
bilindiği üzre merveciğimin doğum günüydü, süprüz yapan yok sanıp kederlere gark olunca süpriz anında ki sevinci üçe beşe katlandı,
nan benim de öyle makinem olsa :p
sonrasında çığırtkan bir yolculuk ardından kopuk bir lunapark eğlencesi,
öyle mal bir zerzevata bindik ki mal mal hiç bi aktivesi olmaksızın dönüyor, ve biz bağırıyoruz,
merve gazı verdi, çocuk kendini ispata girişti yanaklarım bıngıl bıngıl sallanana kadar bu manyak bizi hızla döndürdü, bir de uğultu var dönerken baştan iki saat şarkı ayarladık bi zıkkım duyamadık, ama hiç ağzımı doldurarak küfretmemiştim küfür bir rahatlama şeysi olmamıştı, can havliyle ettim merve de etti :p zaten de sesimiz duyulmuyordu bizden başka binen de yoktu,
şimdi bu güldüklerimiz çok güzeldi iyidi hoştu da geriye ne kaldı diye düşünmem gerekirse
merve ya o kaldı,
merve ismi manyak gibi yaygın olmasına rağmen benim tek merve diye arkadaşım var şimdi çaktım ben bunu,
ayrıca balkonda marit keyfi on numara abicim, dalından kiraz yemek neden daha önce aklımıza gelmedi de marketten kiraz aldık,
seni varya biraz yüksekten atsam, havada uzun süre kaldığını sandığın o yükseklikten bile atsam içim acır atma,
hıh bir de alıcam sana niveanın yenisinden kapağı seni içi benim:p
bana da slayt şeysi yap arka planda serdar ortaç çalsın:)

22 Mayıs 2010 Cumartesi

her telden

eskiden çekilmiş magnum yerken ki fotoğrafıma baktım ya ben küçükmüşüm ya magnum daha büyükmüş anlamadım,

merveyi severim bilirsiniz işte o der ki;
bir insanın hayatımda ki değeri umurumda olduğu kadar, yaptıklarıyla sadece umurumda olmayabilir, o zaman da elden ne gelir?

keşke kızsak sadece keşke üzülsek falan filan ama değil umurumdan düşüyor ilkinde kızıyorum üzülüyorum trip atıyorum bakıyorum üçüncüsünde çok da fifi

geçtiğimiz gün ahmetin doğum günüydü, aylalrdır takvimin kıvrık sayfasına ulaşmak için çabaldı, birkaç kez burası olmasın çok uzak diye ağladı ama bugün neden o kadar çoşkulu değildi bizim yüzümüzden çünkü unuttuk , çok üzgünüm ahmet artık 7 yaşına ayak bastın tt sesine i eklersek ti olur diyebiliyorsun, dışarıda güneş yok şapka neden takıyorsun dediğimizde "artistikliğine" cevabını verebiliyorsun seni seviyoruz, seni çok seviyorum, karnını gıdıkladığımda ben gülerken çok tatlı oluyorsun, beni mahkemeye vermekle tehdit ettiğinde kızmıştım sana ama arkadaşlarıma anlattım seni güldük, evimize geldiğin günden beri eskisinden daha da mutluyuz, iyi ki doğdun ahmet iyi ki doğurdun annem,
yarın senin için süper bi kutluma yapacağız sen habersiz mışıl mışıl uyu, sen de baba olunca senin de sakalın çıkacak bugün sormuştun ya sıpa:)

18 Mayıs 2010 Salı

..

hayatta ki en imkansız dostluklar, küslükler, aşklar hep bizimkiler sanıyoruz
hep dönülmez yollardayız ya sanki biz,
herkesinkinden tuzlu gözyaşlarımız, en çok yanan bizim canımız..
sonra kanıyor ya geceleri daha çok yaralamız,
hep mi uzak olur ellerimiz kimse tutamasın diye mi
görünmez miyiz de kimse göremiyor, neden yumuk gözleri deriz..
çok pişmanım Allahım çok pişmanım, hiç güçlü değilim biliyorum,
imkansız da değildi bir adımdan atamadığım bir adımdan ilerisi hep benim korkaklığım hep benim ihanetimdi,
hep benim yalnızlığım hep benim pişmalığım hep benim özlediğim oldu,
özledim çok özledim
hiç kimseye de söyleyemem
ben sensiz öleceğim bunu bilmek ne kadar acı..
yaşamak mı ölmek mi hangisi daha acı..

16 Mayıs 2010 Pazar

off puff yine mi

evet yine pazar yine ben yine nefret,
hakikaten sevmiyorum işte sevmiyorum, pazar da beni sevmiyor anacım,
kendimi odama hapsetmiş, kırmızı oje denemeleri yaparken ahmet geldi ı ıhh olmamış dedi, o kadar kıl yani pazar günleri bana, ahmet oğlumuz dün mezun oldu, anaokulunda kep töreni oldu kepler atıld, tayfa kostümüyle dans etti, avaremu eşliğinde dans etti, oğlumuz büyüdü resmen, nereye büyüdün de kendini öptürmüyorsun sıpa dediğimden "git başımdan yaa" diyecek kadar büyüdü,
ama insan hüzüleniyor büyüdü diye öyle başka bir duygu ki millet şak şak ritim tutarken bir ara gözlerim doldu, durdurun dünyayı ahmet ben annemgil ineceğiz, diyesim geldi

bu nalet pazar günüme renk katmak amacıyla dondurma yemeye gidiyorum songül ile,hoşçakalın daha çoook dert yanasım vardı yoksam...

15 Mayıs 2010 Cumartesi

günaydın dünyalı

bilgisayarı açık unutmuş olmanın verdiği bir huzursuzlukla uyuyup mis gibi uyandım,
şimdi vildoşu üfürtmeye gidiyoruz,
bir tane hoca mı ne varmış,
ben girmem ha yalnızca gelirim dedim o şartla gidiyorum, geçen odanın içinde uçan nesneler gördüm, ayakkabılarıma büyü müyü yapıldı zaten hişşim olmaz,
sizlere sadri alışık selamı çakarım, öpüyorumm çikolar**

14 Mayıs 2010 Cuma

pembe dizi

türk işi pembe dizi müptelası oldum, izlemezsem kendime gelemiyorum eskiden eve gelir gelmez vahşi güzeli izlediğimiz o zamanlara dönüyorum,
hatta şuan bile bu blğu yazarken arka plandan son bölümünü dizliyorum,
biri beni bu dertten kurtarsın,