
Hani bir yağmur yağar da bazen
Hani gök gürler ya arkasından
Hani şimşekler çakar peşinden
İşte öyle birşey...
Seni düşündüm dün akşam yine
Sonsuz bir umut doldu içime
Bir de kendimi düşündüm sonra
Bir garip duygu çöktü omzuma
Hani ıssız bir yoldan geçerken
Hani bir korku duyar da insan
Hani bir şarkı söyler içinden
İşte öyle birşey
Hani eski bir resme bakarken
Hani yılları sayar da insan
Hani gözleri dolar ya birden
İşte öyle birşey
Hani yıldızlar yanıp sönerken
Hani bir yıldız kayar da insan
Hani bir telaş duyar ya birden
İşte öyle birşey
konuşunca değil de düşününce tekrar anladım neyi mi
anlamam gerekenleri.
dakikalarla uyumlu saatleri gözlerken gerek telefonumda gerekse bilgisayarımda önemsemediğim
gerçeklerden haberdar oldum yani tekrar karşılaştım anlam veremesemde yalnızca
İşte öyle birşey
dersem beni anlayabileceğini düşündüm
yanılmamış olmam tercihimdir
ben kapkaranlık yollarda yapayalnız yolumu
kaybetmişken sanırım sen elimi tuttun
aydınlıklara değin yanımda oldun
artık elimi bırakabilirsin
aydınlıkta yolumu bulabilirim
teşekkür ederim rica etmene lüzum yok
karanlıklar çok karanlıktı:)(saçmaydı kabulüm)
bana vermem gereken tepkisizlikleri öğretmen daha müthişti
gine de sağol bazen tepkisiz insanlar birkaç düğüm oluştursalarda insanın boğazına
hani büklüm büklüm boynuma
ginede çok şey öğretiyorlar
her seferinde acı tecrübelerimin arkasından bahane cümleciği olarak ağzımdan çıksalarda beni az
kısıtlamadıklarını itiraf etmeliyim
sadece gözlerimi yumduğumda eski resimlere baktığımda
farklı şeyler anımsak isterdim
şarkı kısıtlandırmamış neyseki...
ne yazsam boş işte..






