ağlamak
bazı acılara yetmez
bazı ölümlere
örtüsüdür bazı acıların
örter, örtülmez
savunur bir süre
ağlayanlar sevinmeli
sevin ağlayabiliyorsan
acılar art arda dinmeli
durur bir nöbetçi gibi
durur bir bekçi gibi
zamana gülmeli! gülmeli!
sevin ağlayabiliyorsan
unutmanın kardeşidir ağlamak
uyanır uyanır yatağında duyguların
düşüncenin kucağında hep çocuktur ağlamak.
özdemir asaf..
ağlabildiğim için mutlu
ağladığım için üzgün
bazılarını unutmak istemeyişimden zannedersem ara ara susmam veya çalışmam
ağlamak ağlarken utan(a)mamak
kızaran gözlere şefkat ile kirli bir aynada bakmak
her seferinde alnım kırışacak diye korku ile gerginlikten kurtulmak
ağlamak güzel şey
ağlayan olmak daha güzel
ağlayan gök kadar kudreti olmasada insanın
yastığına şenlik olmak
tuzlu tuzlu tadına bakmak
burnu genzi başı dolu dolu olmak
sevdiği içinde ağlarken sevmediği şeylere hırslanmak
belkide yalnızca bir sebepten asla ağlayamadığına ağlamak
her nekadar yeni bir sebepte eklenmiş olsa sebeplere
daha yüksek sesle sık hıçkırıklarla ağlamak
sevinmeli insan
ağlamaya varken gözyaşın ağla
usanma yanındakine sarıl dilersen vaya dön duvarına
sümük bulaştırma etrafına
ağlayınca herkesin gözleri güzel olur parlak ve acınası
ama ağlamak bile çekmiyor bazılarının canı gelirse
dürtüleri size transfer olsunlar
sağlıkla
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder