umutların arasından, kirpiklerin karasından güneş topla benim için

internetten düşüyoruz ya hayattan da öyle düşüversek

herkes bizi unutsa, hatırlamasa neye niçin kızdığını da

sonra geliversek, özledim diyebilsek

diyemiyoruz biliyor musun kapatıp kapıları çekiliyoruz kabuğumuza

sıcacık geliyor yatağımız en sıcak kucaktan da sıcak geliyor

rüyalar daha merhametli, daha gerçek

o yüzden mi uyku en can sığınağımız oluyor

en soğuk duvarlar yumuşaklıklarıyla sarmalıyor

en olmadık zamanda en olmadık ağızdan çıkan kelimeler tercüman oluyor

oydu diyorsun içimde ki buydu

işte ben istiyorum ki ya benim hariciyetimdeki herşey duruversin

pışmanlıklarımı yenip, acılarımı unutacak zamanım olsun,

kimse görmesin ıslak gözlerimi,

kimse alttan destek olmasın ben yeneyim hepsini

ya da ben duruvereyim,

pişman olduklarım beni unutsun

kırgın olduklarımaffetsin
ve beni sevenler özlesin..

yalnızlık bile yalnızlığa muhtaç ise bırakın bazen bende ona muhtaç olayım

rüzgar bile üşümeyi seviyor ise bırakın bende bazen bıkmadan sevebileyim

pişmanlık pişman olmamışsa ona diyecek birşeyim yok ben çok pişman oldum hayatımda

sana ona buna yaptıklarıma,

seni üzdüm ağlattım

ama bende ağladım üzüldüm

acına acı verebilirim yalnızca

mutluluğunu söndürmem ama

ve sen ağlarken gözünün içine içine bakarım

kimisi korkar ağlamaktan bense her seferinde tadına bakarım...