dedim senin neyin var bugün

nalet uzun bi şifrem var ve sırf bu yüzden blog yazmaya acayip üşeniyorum,
kısa kızacık şifrem olsa hayatımın her noktasını anlatırımgaliba o yüzden de orta kıvamda olmalı,
insanların ve havanın tüm bunaltıcılığına rağmen hayata tam gaz olmasa dahi devam ediyoruz, kiminle mi tek başımıza, normalde gayet anlayışlı olan(zaman zaman bu anlayışlı olabilite bazı insanlara bazı kapütülasyonlar sunsa dahi) ama zayıf noktalarını yeni yeni farkettiğim insanlar var ve kırmaktan hiç ama hiç çekinmiyorlar, ve değişmez fikirlerinin arkasında kale kapılarını kapatıp uzanktan dürbünle seni izledikleri zaman arkanı dönesin geliyor, acımasız olasın, ama olamassın sen sensin diyorsun ama,kırılıyorsun blog bu kırılganlığıma bu yaştan sonra nasıl bir çare bulurum bilmiyorum, ama japon yapıştırıcıları ile aram sıkı olmalı ve kırıldığım noktalar uzaktan bakınca görülmemeli ben bilmeliyim,


msnimi işgal eden insanlar ve anlamsız kişisel iletilerinden nasıl kurtulacağımı bilmiyorum,