kafiyeli yazılar yazıp bunları sana ona buna ithaf etmeyi
gözlerde yeni yeni heyecanlar görmeyi
uzun yolculuklarda verilen molalarda ki yalnızlığı ve bir o kadar kuvveti
midemle göğüs kafesim arasında bi garip duyguları özledim,
yalvarıyorum kışın yazı, yazın kışı özlemek gibi olmasın diye
sonra pişman oluyorum,
çünkü hayat boyu özlemlerle yaşanmaz diye
sahi hayat boyu ne ile yaşanır?
cevabını bile bilmiyorum,
ben sanki hiç büyümüyor hiç uslanmıyorum.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder