17 Eylül 2008 Çarşamba

ölsem de bir,kalsam da bir.


Herşey zihninde tasavvur ettiğin kadar basit değil ne yazık ki,kalbine bu tohumu serpmekten korkacağın kadar girift,korktuğun kadar girift...
Ne zamandır susuyorum ben,ne zamandır sadece ben varım bu dünyada?Sen ne zaman estin geçtin içimden,nasıl işledin her iliğime?Nasıl sıyırdın kendini bu girdaptan,ya ben nasıl hayatta kaldım?Canımın bir yanından nefret edemeyişimin, diğer yanına ihanet sayıldığı günler bunlar...
Esti;seviyorum seni.Ardından herşeye rağmen demek her daim boynumun borcu da olsa...

7 yorum:

Adsız dedi ki...

sori..

puantiyeli dedi ki...

kartal tibet hülya koçyiğitin elini nasıl tutmuşsa,
öyle tutarım elini,
çevirmessen yüzünü,

hayat değil bazen ama sevmek her daim zor zanaat,
bende seviyorum
bende biliyorum,

Adsız dedi ki...

öküz o ediz hun:)

güldüm vallahi içten.

Adsız dedi ki...

sikimden aşşa kasım paşa

Adsız dedi ki...

zavallı

puantiyeli dedi ki...

nasipsiz

dilsuhte dedi ki...

bi insan yüzsüz olur, olabilir ama bu kadarına pes!!! güzel ahlak yoksulu.