uzanmışım gözlerim dalgın tavanda olmayan nesnelere bakıyor,
düşünüyorum,
hastalık ne zor,
ve ne güzel bahane,
-hastayım baba,hastayım,
elinde nar dolu bir kase babam girdi içeriye,
-baba seni çok seviyorum,
kulaklığımı takmışım kulağıma,
üsküdardan evime yavaş yavaş mıymıy gelmek istiyorum,
susmak istiyorum, dalmak istiyorum, trafikten bunalmadan uçmak istemeden, düşünmek istiyorum,
yanıma otutruyor bir tanıdık milyon tane soru,
gülümseyen bir surat,
ağlayasım var oysa,
bmwci ibomuza bile ağlarım öyle bir haldeyim,
ama susuyorum ağlamıyorum konuşuyorum,
nasıl ki dün tavana baka baka milyon tane düşünce ile uyumuşsam,
işte öyle tavan gibi bir duvara bakar gibi,
sustum,
Allahtan hastayım Allahtan bahanem var,
ne çok acı var ne çok yalnızlık var,
ne varsa benim için bizim için var,
zihnimden kalemime akmayan dalgınlıklarım,
paylaşılmayan yalnızlıklarım,
anlatılamayan pişmanlıklarım ,
varsa ben varım biliyorum,
yeryüzü dar gelse de yâr yüzü merhem olabilir mi,
ha dostlar,
iki göz bir araya gelse kelimler anlamını yitirse...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder