sana sözüm vardı hatıra olsun mu

ikibin on yılına doğru hızla ilerlemezken zaman, var mısın yok musun adlı zeberek züberek yarışma bir tane geveze yarışmacısına 500 bini verdi, izleyiciler bir oh çekti,

artık kimse kutumda şu var bu var demeyecek, kimse orda zırıl zırıl ağlayıp akşam neşemizi söndürmeyecek,

ikibin dokuzun neticelenmesine az bir zaman kala, insanlar daha bir tahammülsüz sanki, ve ben her zaman ki gibi ağlak bir insanım,

kötü başlamış mıydı ikibin dokuz hatılamıyorum ama güzel biter temasındayım,

bu blog bir anı olma yolunda harf harf ilerler iken, kelimeler beynimin farklı köşelerinden koşup koşup, beyaz bir sayfaya aksolurken saat 19 18i gösteriyor,

zaman çabuk değişiyor,

bir kedinin düşüncelerini anlatamaması gibi ben de zorlanıyorum, gözlerimle hayali daireler çiziyorum

hayatımda anlamını yitiren onlarca değer arasında görmezden geldim sanma görüyordum biliyorum,

hep yeni hep değişik şeyler öğrettin bana,bi kerem benim içimdeki eti puf sevdasna hindistan cevizi ekledin, şekerleme kattın, bonibon kapaklarımın sayısını artırdın,

benden bişiler sakladın, ben bilmedim ama anlamaya çalışmadım, senin sırların olmalı,

ve sen birgün yıllar geçse de orda bir yerlerde ol isterim,

sütten ağzım yanmış olsa bile, korkmuyorum inan,

en güzel yarınların seni beklemesini dilerim,

bu da süpriz olsun

bir elimde elma, diğer elimde kranç mahallede top koştururken , siyah-turuncu formasıyla hakan şükürü dolmuştan inerken görünce şaşkına döndüm...

not:söz verince yerine getirmem gerektiğini düşündüm, daha güzeli olabilirdi biliyorum..