tarçınıma;

seni nasıl özledim sana dair özlemlerimi nasıl içime hapsettim bilemezsin,

bazen yanı başımda gülemiyorsun diye üzülürken,

bambaşka yerlerde ya ağlıyorsun diye içimde kocaman bir dert anlatamam,

hayatımdan gidenlerden biri olmasaydın keşke sen,

kimse seni sormasın bana, kirpiğimin ucunda damlalar süzülüverir ansızın,

kapının önünde gelenlere miyavlayşın,

sonra ekmek poşedinin hışırtısına hassas kulakların,

pusuya yatıp ayağıa saldırışın,

ders çalışırken gelip kalemlerimi yere atıp uzanklaştırışın,

bu eve geldiğinde ne kadar ufaktık,

ama korkuyordum senden,

omzuma alıp öpemiyordum seni,

senden ayrılmanın acısı çok fenaymış bilemedim keşke,

keşke uslu dursaydın,

keşke

yapmasaydın be tarçın,

oğluşum diye sana seslenemiyorum ben,

annem diyemiyorum kimseye,

o kadar kumunu temizledim,

ama gocunmadım, seviyordum seni,

göz bebeklerin ansızın büyüyordu ya nasıl tatlı oluyordun,

kapının dışından açalım diye miyavlarken içim gidiyordu,

camın önünde hava alırken rüzgarla dans eden tüylerin vardı,

sen güzel kediydin,

sen benimdin,

şimdi bensiz uyuyorsun,

içinden belki bana ne çok kızıyorsun,

ah tarçın ah keşke

keşke

ne çok özledim seni bilemezsin,

ne çok,

koşa koşa gelsen,

salam çalsan küçük hırsız seni desem,

apartman kapısından sıyrılıp kaçsan, bende merdivenlerde peşine düşsem

ahh tarçın ah..