eski resimler hep bir acı kokar

ben yurda gittim orada kaldım, evimi özledim,

benim yatağımın sol tarafında komidin var, telefonumu oraya koyuyorum onu özledim,

sabah mesela erken saatte biri arıyor ya ben normalde hep duvara dönük yatarım, böylr kafamı bile çevirmeden el yordamıyla telefonu bulup bazen ekrana bakıp bazen bakmayıp efendim diyorum,

bazen annem yan odadan beni uyandırmak için böyle taktikler uyguluyor bir kere benim param yok hastayım paraya ihtiyacım var hemen kalk bana para getir gibisinden bişi demişti yataktan frladığım gibi banyoya koşarken holde bana sırıtırken bulmuştum kendilerini, beni uyandırmış olmanın mutluluğu vardı gözlerinde,

ner neyse yurta iken özlediklerimdi konu,

bir kerem yangın merdiveninde binbir korku ile sigara içmenin tadı başka da olsa camımı özledim,

ahmetin kokusunu çok özledim, beni döndür demesini özledim, döndür döndür nereye kadar diyip kucağımdan yere bıraktığım zaman danayı bacaklarıma sarılıp yaaa son kez demesini özledim,

yusufun bimilyon var mı yaa markete gideceğiz biz diyerek odaya dalmasını, ona burası kız odası lan çık dışarı kapıyı vur tekrar gir bakıyım demenin hemen akabinde yanaktan makas alayım bakıyım demeyi özledim,

gitmeden önce son bi kez mailime bakmıştım, hep o dramatik anı düşündüm ahh keşke bilgisayarım olsaydı dediğim her saniyede,

sabahları songülün ben nezahatteyim demesini bile özledim,

anın her gün alfemo defteriyle, düğünüme şunları çağırmıcam ya ne gereği var falan gibisinden muhabbetlerini bile özledim,

nazire ablanın ay bu evin en sakini fir dedikten sonra annemin ay o ne yamandır sen onu bilmezsin diyip çocukluğuma inmesini bile özledim,

babamın iskambilleritoplayıp çöpe atır, amcam böyle kumara başladı benim diye içlenmesini her seferinde baba ama o yeni desteydi demeyi bile özledim,

özlemek çok garip bir duygu, böyle aklına geliyor düşünüyorsun, yokluğunu hissedip, içindebirşeyler oluyor bazen gözlerin doluyor sonra adı bunun özlemek oluyor,

ah bir görsem diyorsun, görüyorsun, gülüyorsun, arkanı dönüyorsun bi bakıyorsun özlüyorsun,

yada o kadar uzak geliyor ki özlüyorsun,

telefonu eline alıyorsun mesajı yazıyorsun, sonra siliyorsun biliyorsun özlüyorsun,

bazen asla geri gelmeyecek anları özlüyorsun, sonra özlemler içinde küçülüyor küçülüyor ya boşlukta kayboluyor ya kara delik olup seni zamanın bir yerinde içine çekiyor,

bazen keşke tarçının telefonu olsaydı arasaydım falan gibi ütopik şeyler düşünüyorum,

bana böyle salak şeyler düşündüren mal mal hayaller kurduran şeyin adı da özlemek,

kar yağsn yaa ne kadar uzun zamandır yağmıyor dedikten sonra üşüyüp eve sığındıran şeyde özlemek,

yani hadi ben salağımda özlemekte zaman zaman salak birşey,

havala soğuyunca insanlar soğumaz değil mi, insanlar üşür,

keşke insanlar hiç soğumasa sadece üşüse,

soğumuşsun sen demese kimse üşümüşsün dese, bi kahve içip ısınsa hemen insanlar,

soğuk algınlığı değil, üşütmek dese herkes,

hem neden alındınız ki hemen, üşüseniz daha iyi olur, ısınırsınız geçer,

uyursunuz geçer,

herkes umarım sınıfını geçer,