Sol ayağım sol ayağım diye ağrısından kıvrandığım ayağımın sağ ayağım olduğunu anlamam 24 saatten fazla süremi aldı vücut farkındalığı sağını solunu bilmeyen bir kişiye göre çok iyi en azından ağrımı nasıl tedavi edeceğimi bildim değişik kendi içgüdik hareketler yaptım, magnezyum içtim sabahlı akşamlı d vit aldım 20000 lik ve yavaş yavaş yürüdüm dün 45 dakika bugün de 1 saat eskiye göre biraz daha yavaş ama düne göre hızlı. Kimseye söylemediğim özel gücüm kendi anatomimi farkında olmak olabilir. Sağımı solumu bilmem ama rahmimin belime baskı yaptığını da hissetmiştim, bi de çok başım ağrıdığında şakaklarımda enjeksiyon iğnesi sokmanın işe yarayacağını düşünüyorum onu denemedim ama kesin bunu tedavi diye bi yerde okurum. Totoma hacamat yaptırıp selülitlerime savaş açtığımda da yapan kadın ilk defa duydum yapacağım inanıyorsan işe yarar demişti ama süpürge ile vakumlamak faciasından bahsetmeyeyim yalnız o da efektif olmuştu sadece 2-3 hafta morluğu gitmedi. Başka ne yaptım diye düşünüyorum ama bişi de bulamadım çok iddialı bi laf artım ortaya havada kaldı. Sadece dermotolojik şeyler yapmışım gibi oldu. Neyse lokman hekim ibni sina da değiliz. Altı üstü normal vatandaş. Bugün kaçıncı gün bilmiyorum ama zerre kilo vermediğim gibi 49 kg dan 51 kg a çıkmış durumdayım bşraz motivasyon kırılması olmuyor değil. Ama pis beslendiğim bir dönemdeyim. İstanbul da hava çok soğuktu. Şubat gibi mayıs Kasımlar da eski haziranlar gibi artık o yüzden onun hatırına sustum yani bi 20-30 cümle ettim çevreme bu konu hakkında o kadar daha çok söylenesim de vardı burada yaptım o işi.
Tuğba ile konuştum yazıyorum dedi bu aralar ben de dedim yazıyorum ve çok iyi geliyor. Bu yazma eylemini hayatımın her anında yapsaydım keşke. Bi de storytellers yaşama tutunmak için nedenler diye bir kitap dinliyorum depresyon farkındalığı amaçlı depresyondaki sevdiklerime daha hassas olma kararı
Pazar günü saati 09:35 e kurarak kalktım çocuklara güzel bir kahvaltı hazırladım ve pilim birti. İyi geceler sevgili dünlük.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder