geç belki...

"Dertliyim ruhuma hicranımı sardım da yine

İnlerim, şimdi uzaklarda solan gün gibiyim

Gecenin rengini kattım içimin matemine

Sönen ümit ile günden güne ölgün gibiyim"

uyurmuş şimdi,aynı temenni;
"turnalar girsin rüyana."

gözündeki bir ışık,yüzümdeki bir düşükte anlaşabilmek..
sığamazken hiçbir yere,silinmek isterken hayatten bir ses;
"mutlu ol bakayım,hadi gül!"

bir ceviz gölgesi,bir begonya parlağı..
en çok da gecenin matemi ve kemik gibi yalnızlık..
uyku öldürür,batar ne yana dönsen..

akar hayat..
mavi defter biter böylece,iki kelam çıkmaz ağızdan bekleyene..

"Ayrılık Mecnun'a döndürdü beni

Dertliyim,dertliyim yürekten"

çekinmeyip dökerken gözyaşımı umarsız..
hep bir yanımla dua ederken..
her sözün,şarkının vardığı yere hepimiz aşinayken..
bir yanım haklı huzursuzlukla kıvranır,bir yanım hüsn-üzana çabalarken..
ve bütün bunları tek bir ana sığdırırken ben..

ilham olmuyordu değil mi o kalbe?
okumuyordu içimi sükûnetimden...

yaklaşan bir kıyameti anar dururken..
'ısmarlama bir hayat'ı bırakma arzusuyla yanarken..
bugün de akşam olmuşken..

yanımdaydın,ayıramam hiç..
yanımdaydınız...

bilmezken kimse,bildiniz...
bu sesler yer bitirirken beni,hiç olmazsa kendi sesimden azad olmak için susarken.

kuru bir teşekkür değil maksadım...
sürpriz böyle olmamalıydı firdevs ama,bu sancıyı da taşıyamam.
önce bunun için özür diliyorum senden...

sonra hepinizden,
bende değilim,ayrımını yapamıyorum ama..
bizden çaldıysam ya da en çok içimi ezen ihmali size reva gördüysem eğer...
senin deyiminle firdevsim;
firden,sümden,çemden;
özür diliyorum...

"Bir ömür harap oldu, onu bilmiyor Leyla..."