ZzZzZzZzZzZzzz...

uykuya olan zaafım tartışılmaz,

beni uykumla sev, benim uykum ikimize değil bana bile yetmez,

en tatlı sohbetten bile daha tatlıdır uyku,

tek sığınağım, kucağında ağlarım ben onun, beni sessiz sessiz dinler,

tek neşe kaynağım olur bazen, sadri alışık girer rüyalarıma,

korkutur beni yerli yersiz, sonra sıcak sıcak sokulur yanıma, "gitme" der her sabah..

"bırakıp beni gitme"

sıyrılır parmaklarımdan sakince gururlu gurulu bekler akşam olsun,

muhtaçlığım ona beni yaklaştırsın,

"gel bıraktın beni ama affettim" dercesine gülümser,

gelir yanıma yatar, muhakkak burnumdan öper beni,

gıdığımdan makas alır,

sonra ninnisi başlar fısıl fısıl kulaklarımda kulaklarımdan girer uyku içime,

beynimi oyalar, sekiz saniye,

masaj yapar..

parmaklarımdan sıyırdığım bir eldiven gibi çıkarır atarım içimden,

"bırakıp gitme" der bırakma beni..

ben ne geceler sevemedim uykumu,

"bırakıp gitme" demesini bile işitemedim,

uykuma küstürüldüm,

yalnız başıma, ona dertleşemeden,

güneşe pöykürdüm..

kulaklarımdan giremedi, gözlerimden aktı

içime işledi yokluğu,

senin yokluğun sandım,

uykummuş..

sonra geldi,

"gelmedin sen ben geldim" dedi..

öyle olmalıydı da uyku gelir

ilk başta kalbe, burna, gıdığa, kulaklara beyine..

ve uyku gider, başka rüyalara..