fincana kahve koydum,gel...

"Döndüm gecenin karasına

Artık kimse kıramaz beni

O kül gibi deniz,o sessiz kız

Kayıp bir sandala binip gitti."

Bana mı kaldı buralar ne?Döküp saçayım mı içimdekileri?

Herkese edilcek bir çift lafım var,bu kadarını diyeyim de nefsimi körelteyim.

Şimdi,önce merakı giderelim;buraların sahibesi teknolojiden uzak kalmış birazcık;sorumsuzluğunun kurbanı,lütfen acımayınız!Zaten kendisinde kopyacı tipi de var efendim;analitik sınavında kopya çeker iken bizzat altın bayan gucci tarafından görülmüştür.

Çiçekleri bana bırakıp gidenler çok oldu,bugün baktım ki sardunyam kırılmış orta yerinden.

Ne demek istiyor acep çiçekceğızım,bilinmez. Ben demek istiyorum ki bu puantiyeli insanına senin bu nahlet şeytan internetle gördüğün işlerinin takibini iyi yapamadım,i'm sorry i'm sick..

Havai bir yapım olduğundan efendim,bir anda melankoli sardı.Ama artık tahammülünü zorlamıyorum blog ahalisinin.Diyorum ki neler dönüyor neler,şahit olmadığımız ne çok acı var,Cahit abimin dediği gibi.Yaşayınız...

Ama emek vermeyi ihmal etmeyin,salt bir yalnızlığa boğulmuş olsak da...

İnsanoğlu kuş misali değil mi çem?
Susmak eyidir eyi,seninle seviyoruz sükûnetimizi zep.
Yeni kararlar sarmış dört bir yanımı ha fir?Hayranım sana tavrına zilli don.
Dön Süm,sivas ellerinden.
Ben?Ben çabalıyorum bu kez vallahi.Ve son olarak hepimize gelsin;gelir nitekim biliyorum bizi...

Anlardım aklından geçenleri

Sustukça konuştuk sanki

Sevdaymış meğer bu içimizde

Yıllardır uyuyan diri

Sessizlik sensin geceleri...