umurta

aslına bakarsan her aldığımız nefesle her attığımız adımla ölüyoruz,

çok da zorlamamak gerek nihai son belli,


hırslarımızı hüsranlarımızı harcanmışlıklarımızı hiçbir cümleye kelimeye harfe sığdıramayız belki ama,
yine de bir çaba bir gayret ki sorulmasın bana istiyorum,

şu hayata bazen dünya hakareti reva görsekte sıkı sıkı sarılmışız bırakamıyoruz,

şimdi bana şunun bunun olmadığı yerler değil onlarla burun buruna olsamda yıkılmayan bir ben lazım biliyorum,

bir ben dedim çünkü içinde bölünmüş insanlar gördüm,

ardlarına bakmadan yaşayanlar,


ben geleceğimle geçmişimin kesiştiği yerde kıldan ince kılıçtan keskin köprüyüm,

anadan geçilir yârdan geçilmez bebişim,