sen üzmedin de kimseyi, neden reva bunlar diye sormayan bre can,
sen gözlerinden uyku gibi sevda akan bre can,
sen sadri alışığın hoş sesinde ki nağmeler kadar manidar bre can,
sen ki iki eşk-efşan olmamak uğruna gözlerini kısan bre can,
ben ki girye-zarımda oturmuş ardından bakan mell olunmuş bre zavallı,
hoşgeldin safa, verdin kâmuran eyledin,
şu kâmuransızlığımda derdime girifkar eylesemde,
affola,
yine yeni yeniden gel..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder