biraz yalnız kalmanın kimseye bir zararı dokunmaz değil mi can,

hem biçilmiş mi seçilmiş mi ayırt edilemeyen bir yalnızlık,

uzun yoldan gelmiş gibi bir yorgunluk hemde,

anlaşılmasa de dediklerim, konuşuyorum ben işte,

kime neyi nasıl anltıyorum, ve beni anlamayacağından emin olduğum insanlar,

bir cuma akşamını bir yağmurlu cumartesini evimde geçirecek kadar,

kadar neyin neyim desene diyemessin,

mızıkçıyım biraz dil çıkarır, evinin zilini çalar da kaçarım,

sevgilisinden ayrılmış, eski sevgili sendromundaki bu iki tanımlama aynıydı

insanlar bilhassa aşırı duygusal kadınlar ve erkekler gibiyim,

başım ağrıor, yazacak çok şeyim var diye geliyor oturuyorum sonra bi bakıyorum

parçalı bulutlu benim,

parçalı bulutluyum

hafif yağışlı ve aşırı rüzgarlı,

kim anlar kimse..

şimdi son kez kendime söylüyorum bu şarkıyı...

pişman olduğun zaman

huzur bulduğun zaman

zevke doyduğun zaman dönebilirsin

ben yine burada olacağım

yaralarını saracağım

seni anlayacağım

ben yine burada olacağım

yaralarını saracağım

halinden anlayacağım