hayatta en çok sevdiğim şeylerden biri uyuyan birisinin üstüne usulca battaniye örtmek,
ne biliyim kendimi unicef için çalışan fedakar insanlar, filistinli doktorlar ve belki anne gibi hissettiriyor bunu yapmak,
uyuyan için büyük uyanık için ise küçük miniminnacık bişi üstelik,
mozaşistlik damarım kabarırsa benim evde tek başıma tw karşısında incecik badi ile üşüye üşüye yatarım, ve donarım,
kendinize acı mı çektirmek istiyorsunuz bunun başka başka metodları da var lakin onları size anlatmama gerek yok herkes yaşayarak öğrenmeli bazı şeyleri,
ben yaşıyor olduğum için kendimi şanslı adledeceğim, siz de uzaktan uzaktan güleceksiniz,
hayata dair bıdı bıdı çıkarım yapardım ama yok annem, gücüm yok,
enerjim bitti,
ahmetle tw izliyoruz her zaman ki johny bravo arada bir ben bırt yaptım diyor bende aferim bebeğim diyorum her yaptığına ama bi teşvikçilik ruhu ki kimse sormasın,
e tabi herkes benim gibi değil yada biraz bende var, ben herkes gibi değilim, bu iyi manada kendime ögü olsun diye denmiş bişi değil, bi yerde bi bozukluk var galiba,aferim demeye bilir kimse,
gözlerimde uyumadım diye şişmemişti ki,
annem de gözüm şiş diye bana çok ihtimam gösteriyor,
ayağına çorap giy sen hamama gittin diyor aman ha üşüme,
ne olur bebeğim mi olmaz anne?
bende uyuyanların üzerine battaniye örterim..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder