günlerden bugündü,
ne güzeldi ne dündü,
hiçbiri değildi
bahar geçişi dedi,
bahar sanki beni delip yıkıp öyle geçiyor,
geçen bu zamanlarda dinlediğim şarkıları dinliyorum,
bir tat alamıyorum,
ellerim limonlu cif kokuyor,
ağlamaktan utanıyorum,
böyle önceden de utanırdım ama, şimdi daha da çok utanıyorum,
sanki ben ağlayınca bişi olacak gibi,
şarkılara sığınmış bir zavallı gibi,
utanırkan sanki daha cesur gibi,
dünya döndükçe midem bulanıyor,
daha farklı olmalıydı sanki,
okuyup da geçen herkes işte, bu hayatta benimle yaşayan herkes işte,
akşam olunca, benim gibi camdan bakan ve hüzünlenen herkes,
eskiden erken kalkıp okul pikniğine gittiğini hatırlayıp içi buruklaşan herkes,
zaman zaman hayat insana kötü davranır biliyorsunuz,
keşke kimse bilmese ama,
biliyor işte birçok kimse,
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder