benim kendimle ufak bir sorumum var

en büyük sıkıntım benim, evet ben

*ıçı kırık bi okulun 3. sınıfına geçip geçmeme arafında,

matematik bölümünü okuyan insanlara anlam vermeye çalışırken,

ösymnin verdiği bursu üniversite almasın diye kasarken,

ramazanın tüm düzensizliğine rağmen ders çalışması gereken,

liseden nefret ettiği bi kaç insanın bile biryerlere geldiğini görmek,

sonra birşeyler başaranlara olağanüstümüş gibi bakmak beni sıktı,

ben beni sıktım,

belki de sevdiğim işi yapmıyorum bu yüzden bu başarısızlık diyorum,

kendi başaracağıma inanmıyorken başkalrının inanması çok güç elbet,

sinem ben inanıyorum dedi,beni mutlu etti bilmiyor,

evet kendimle barışık değilim, ve gündüz vaktimin tamamını uyuyarak geçiriyorum,

köstebek misali geceleyin deliğimden çıkıyorum,

annem odanın herbir yanını kına yaptığım için bana öfkeli,

halıyı silerim falan dedim ikna olmadı, üstelik tarçın kumuna değil de küvete yapıyor kakasını,

herseferinde annem veya babamdan tenkit işitiyorum tenkit hafif biraz tenkit biraz azar,

ayrıca tarçın mama yemiyor saftürük ekmik içi yiyor, bir gün ona aldığım tüm mamaları onun gözlerinin önünde sokak kedilerine yedirmeyi planlıyorum işte o zaman memnun olacağım,

birde benim başlayıp yarım bıraktığım kitaplar, filmler işler gani ganidir, ehliyetim iki yıldır sertifika halinde sürücü kursunda duruyordu iki gün öncesine kadar işte o biçim bir insanım,

hep hayatımın şu anına kadar biri beni değiştirsin diye bekledim ama şimdi bu değişikliği benden başa kimsenin yapamayacağını anladım,

sabahın köründe kalkıp çılgınlar gibi temizlik yapan nezahat abla bile idolüm olabilir hayatta takıntıları olan olmazsa olmazları olan her insana saygım sonsuz,evet bugün nalet odamı adam etmekle işe başlayacağım,

büş işe başladı birazdan onu kadırıp işe girişirim,

annemi memnun ederim sonra iki saat ders çalışır kestiririm,

kimse gaz vermiyor,

zaten zaman zaman gaz verenler yüzünden bu hale geldim,

lisede danışamn öğretmenimiz vardı, dershaneda, bu kadınlar bize yalvarırdı ders çalışalım diye bizde nazlanırdık amaan hocam falan derdik,

ne diye yalvarıyorlarsa ne haliniz varsa görün zevzekler diyip bizi çaresiz bırakmalıydılar,

evet bunu yapsalardı etraftan gaz dilenen bi insan olmazdım neyse şunun şurasında hayatadahil olmama az kaldı diye düşünüyorum,

o yüzden bi yerden tutmalıyım,

belki tutmakta yetmez elimi oraya yapıştırmalıyım,

evet okuyucum, şu sıralar kendimden sıkılıp kendime savaş açtığım zamanlar,

kendine iyi bak..