dünyadakilerden öğrendiklerim

ohoooo bissürü şey ama birkaç tanesini yazasım var,

tanıdığım insanların burçları hakkında yorum yapmayı öğrendim,

hep de birilerini tenzih etmeyi öğrendim;

ikizler burcu herşeye karışmayı sever, negatif enerji dağıtır, pozitif düşünemez, aptal aşık olur...

ama birilerini tenzih ederim demeyi öğrendim;)

sonra hayat çok acımasız dediler, hissettirdiler, acımasız olmayı öğrendim,

eskilerin arkasından konuştular kulaklarımı tırmaladılar, konuşmamak gerektiğini öğrendim,

heyecan zamanla geçer dediler, gün saymamasını kimseyi beklememesini öğrendim,

bir şarkı dinlersin bazen bir çocuğa gülümsersin geçer dediler, bir şarkı dinlerken şirin bir çocukla gözgöze gelip gülümsediğimde geçmesini öğrendim..

bazen kendi hatalarının bedelini çekmelisin ki vicdanın rahat olsun dediler, kendi başıma kararlar alıp bedelini çekmeğe başladığımda vicdanmın hâlâ rahat olmadığını öğrendim,

bazen bir bakışla başlar eskiden kaldığı yerden dostluklar dediler, gözgöze geldiğim de heyecanlamadığımda yanından sessizce geçip arkama bakmadığımda yanlış olduğunu öğrendim,

dünyadakiler çok konuştu çok yazdı, bazen doğru söylediklerini, bazen hatalı olduklarını öğrendim,

hayatta insanın iki şansı yokmuş hep, daha fazlası da varmış,

koşarken düşmek yürürken düşmekten daha çok can yakarmış,

ama koşmadan hiç uçulmazmış,

konuşmak değil bazen anlamlı olmak susmakmış,

polat alemdardan da bişi öğrendim;

yarınını düşünen kahraman olmazmış

not:fotodaki kara ve tombik 36 numero ayaklar bana ait, uzun bir aradan sonra mrv ile aysti şeftali bulup ıslak çimenlerin üzerinde pringles eşliğinde, tatlı sohbetimizin anısına konmuştur**