sen nerden bileceksin ki

ankara macerası bitti, ayşegülün maceraları gibiyim ne yazık ki,

sarhoş gibi uyudum, nasıl uyuduğumu bile hatırlamıyorum, elimde telefon vardı,

sesi kısıktı, titrerse uyanayım diye, kendimce bir tesisat kurmuştum, sonra,

işte sonra uyudum, rüyamda babam beni öldürmeye çalışıyordu, kimse beni duymuyordu, ayşenurda yardım ediyordu beni kurtarın diye yalvarıyordum, sonra ışıl abbaaa diye geldi beni uyandırdı, çok sigara içmişiz yatmadan önce boğazımda bir yumruyla uyandım, rüya da ondan mütevellit, hayatta bazı manyakça şeyler yaptım, bunları farkındayım, ben çok boyutlu bir insan değilim, oturup şahıslar üzerinde düşünmem, belki istediğimi yaparım önceden bir keresinde bi insanın her davranışına anlam vermeye çalışmıştım sonra anlamlandıramadım olmadı, bana göre değildi bıraktım işte, neticede düşünmem, ama sanırım insanlar öyle sanıyorlar,

salaklık yapıyorum teselli sanıyorlar,

anlamıyor gibi yapıyorum, salak sanıyorlar,

hatırlamış gibi yapıyorum, unuttum sanıyorlar,

uzağız diyorum, gittim sanıyorlar,

insanlar ne biliyor benim hakkım hiç,

insanlara korkaksın dersen mazeretler sayarlar, lanet olsun sen hiç olmamışsın diyemezsiniz,

insanlara izahi hal yaparsın seni suçlarlar, ama böyle dersin anlamazlar,

bunlar acı mı yooo değil,

acı olan ne biliyor musun, acı olan sensin, ve ben bunu biliyorum ama yine de geldim,

bir saniye bir sahise dedim